ವರಾಹಪುರಾಣಮ್

ಆ ಸರೋವರಗಳು ವಿವಿಧ ವರ್ಣಗಳ ಕಮಲಗಳು ಮತ್ತು ನೀರಳಿಗಳಿಂದ ಆವೃತವಾಗಿದ್ದವು. ಅನೇಕ ವಿಧದ ಹಕ್ಕಿಗಳು ಅಲ್ಲೆಲ್ಲಾ ಸಂಚರಿಸುತ್ತಿದ್ದವು. ಕಮಲದ ಎಲೆಗಳ ಮೇಲೆ ಕುಳಿತುಕೊಂಡಿದ್ದ ಭೃಂಗಗಳ ಗುಂಫುಗಳ ಹೂಂಕಾರಗಳು ವಿಭಿನ್ನ ರಾಗಗಳಲ್ಲಿ ಹಾಡುತ್ತಿರುವಂತೆ ಕೇಳುತ್ತಿತ್ತು. ಆ ಸರೋವರಗಳ ದಂಡೆಗಳ ಮೇಲೆ, ಕೈಲಾಸ ಶಿಖರಗಳಂತೆ ಕಾಣುವ ಭವನಗಳು ನಿಂತಿದ್ದವು. ಅವು ಅಮೂಲ್ಯ ಕಮಲಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿತವಾಗಿದ್ದು, ಧನ್ಯರು ವಾಸಿಸುತ್ತಿದ್ದರೂ, ದ್ವಿಜರು ಮತ್ತು ದೇವತೆಗಳು ಪೂಜಿಸುತ್ತಿದ್ದರು. ಆ ದಂಡೆಗಳ ಮೇಲೆ ಕೈಲಾಸ ಶಿಖರಗಳಂತೆ ಭವನಗಳು ಪುನಃ ಕಾಣಿಸಿಕೊಂಡವು. ಅವು ಅಮೂಲ್ಯ ಕಮಲಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿತವಾಗಿದ್ದವು, ಧನ್ಯರು ವಾಸಿಸುತ್ತಿದ್ದರು, ದ್ವಿಜರು ಮತ್ತು ದೇವತೆಗಳು ಪೂಜಿಸುತ್ತಿದ್ದರು. ಭಾರವಾದ ಭೃಂಗಗಳಿಂದ ಬಾಗಿದ ಕಮಲಗಳು ನಿರಂತರವಾಗಿ ಅಲೆಮಾಡುತ್ತಲೇ ಇದ್ದವು. ಆ ನೀರಿನಲ್ಲಿ, ಮಧುರ ಸ್ವರದ ದ್ವಿಜರು ವೇದಗಳಿಂದ ಅದ್ಭುತ ಮಂತ್ರಗಳನ್ನು ಪಠಿಸುತ್ತಿದ್ದರು. ಅವರ ದೇಹಗಳು ಬಿಳಿ ಕಮಲಗಳ ಮಾಲೆಗಳೊಂದಿಗೆ ಅಲಂಕರಿತವಾಗಿದ್ದವು, ಮೇಲಂಗಿಗಳು ಸುಂದರವಾಗಿದ್ದವು, ಹಕ್ಕಿಗಳ ಗುಂಪುಗಳು ಎಲ್ಲೆಲ್ಲೂ ಕಾಣುತ್ತಿತ್ತು. ಅನೇಕ ಸರೋವರಗಳಲ್ಲಿ ಆ ದ್ವಿಜರು ಪುರಾತನ ಯಜ್ಞಕರ್ಮಗಳನ್ನು ಪಠಿಸುತ್ತಿದ್ದರು. ನಾನು ಆ ಸರೋವರಗಳ ನಡುವೆ ಸಂಚರಿಸುತ್ತಿದ್ದಾಗ, ನಾನು ಅನೇಕ ದೇವಕನ್ಯೆಗಳ ಗುಂಪುಗಳನ್ನು ಕಂಡೆ, ಹಾಗೆಯೇ ವಿದ್ಯಾಧರರ ಪುತ್ರಿಯರೂ ಅಲ್ಲಿಗೆ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಲು ಬಂದಿದ್ದನ್ನು ನೋಡಿದೆ. ನಾನು ಹೀಗೆ ಸಂಚರಿಸುತ್ತಿದ್ದಾಗ, ಮಹಾರಾಜನೇ, ಮತ್ತೊಂದು ಸುಂದರವಾದ, ಶುಭ್ರಜಲದ ಸರೋವರವೊಂದನ್ನು ಕಂಡೆ. ಅದರ ದಂಡೆಯ ಮೇಲೆ, ಹಿಂದಿನಂತೆ, ಒಂದು ಕುಟೀರವನ್ನು ನೋಡಿದೆ. ರಾಜನೇ, ಆ ಕುಟೀರವನ್ನು ಪ್ರವೇಶಿಸಿ, ಅಲ್ಲಿ ಒಂದು ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ ನಿಂತಿದ್ದ ತಪಸ್ವಿಯನ್ನು ಕಂಡೆ. ನಾನು ಅವನ ಬಳಿಗೆ ಹೋಗಿ ನಮಸ್ಕರಿಸಿದೆ. ಆಗ ಅವನು ಮೃದುವಾಗಿ ನಗುತ್ತಾ ಮಾತನಾಡಿದನು; ಅವನ ಶಕ್ತಿ ಅಸಾಧಾರಣವಾಗಿತ್ತು. ಆ ತಪಸ್ವಿಯು ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದನು: "ಓ ಉತ್ತಮ ಬ್ರಾಹ್ಮಣ, ನೀನು ನನ್ನನ್ನು ಹಿಂದೆಯೂ ಕಂಡಿದ್ದರೂ ಗುರುತಿಸುತ್ತಿಲ್ಲವೇ? ನೀನು ಈ ಲೋಕವನ್ನು ಮೋಹಿತನಾದವನಂತೆ ಏಕೆ ನೋಡುತ್ತಿದ್ದೀಯ? ಈ ಲೋಕವನ್ನು ದೇವತೆಗಳಿಗೂ ಗೋಚರವಾಗಿಲ್ಲ. ಆದರೆ, ದ್ವಿಜಶ್ರೇಷ್ಠ, ನಾನು ನಿನ್ನ ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ಈ ಲೋಕವನ್ನು ನಿನಗೆ ತೋರಿಸಿದ್ದೇನೆ." "ಓ ಮಹರ್ಷಿ, ನನ್ನ ಲೋಕದ ಐಶ್ವರ್ಯವನ್ನು ನೋಡು: ದಹಿ ಮತ್ತು ಹಾಲಿನಿಂದ ಹರಿಯುವ ನದಿಗಳು, ತುಪ್ಪದಿಂದ ತುಂಬಿರುವ ಸರೋವರಗಳು. ಇಲ್ಲಿನ ಮನೆಗಳ ಕಂಬಗಳು ಬಂಗಾರ ಮತ್ತು ರತ್ನಗಳಿಂದ ನಿರ್ಮಿತವಾಗಿವೆ; ನೆಲವು ರತ್ನಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿತವಾಗಿದ್ದು, ಪದ್ಮರಾಗದಂತೆ ಪ್ರಕಾಶಿಸುತ್ತಿದೆ; ಪಾರಿಜಾತ ಪುಷ್ಪಗಳಿಂದ ತುಂಬಿದೆ; ಯಕ್ಷರು ಹಾಗೂ ಕಿನ್ನರರು ಇಲ್ಲಿ ಸಂಚರಿಸುತ್ತಾರೆ." ಆ ತಪಸ್ವಿಯು ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದಾಗ, ರಾಜನೇ, ನನ್ನ ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ಆಶ್ಚರ್ಯ ತುಂಬಿತು. ನಾನು ಅವನನ್ನು ಇನ್ನಷ್ಟು ವಿಚಾರಿಸಿದೆ: "ಭಗವನ್, ನಿಮ್ಮ ಲೋಕವು ಎಲ್ಲ ಲೋಕಗಳಿಗಿಂತ ಶ್ರೇಷ್ಠವಾಗಿದೆ. ನಾನು ಬ್ರಹ್ಮ, ಇಂದ್ರ ಮೊದಲಾದವರ ಲೋಕಗಳನ್ನೆಲ್ಲಾ ಕಂಡಿದ್ದೇನೆ. ಆದರೆ ಈ ಲೋಕವು ನನಗೆ ಸಂಪೂರ್ಣ ಹೊಸದಾಗಿ ಕಾಣುತ್ತಿದೆ; ಐಶ್ವರ್ಯ, ಪ್ರಭಾವ, ಶಕ್ತಿ, ಮಹಾ ರಾಜಮಹಲ್ ರತ್ನಗಳಿಂದ ಕೂಡಿದೆ. ಪವಿತ್ರ ಸರೋವರಗಳು, ಸುಂದರ ಹೊಂಡಗಳು, ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಕಮಲಗಳಿಂದ ತುಂಬಿದ ನಿಮ್ಮ ಲೋಕವನ್ನು ನಾನು ಕಂಡಿದ್ದೇನೆ. ಇದು ನಿಜಕ್ಕೂ ವಿಸ್ಮಯಕರವಾಗಿದೆ. ಇಂತಹ ಲೋಕವು ಹೇಗೆ ಉಂಟಾಯಿತು? ನೀವು ಇಲ್ಲಿ ಹೇಗೆ ಸ್ಥಾಪಿತರಾಗಿದ್ದೀರಿ? ಇದಕ್ಕೆ ಕಾರಣವೇನು? ನೀವು ಯಾರು ಎಂಬುದನ್ನು ಹೇಳಿ, ಮಹರ್ಷಿಗಳಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠ." "ಓ ಮಹರ್ಷಿ, ನಾನು ನಿಮ್ಮನ್ನು ಇಲಾವೃತ ಪ್ರದೇಶದ ಸರೋವರದ ದಂಡೆಯಲ್ಲಿ ಕಂಡಿದ್ದೆ. ಆ ಸರೋವರ, ಆ ಕುಟೀರ—ಇವುಗಳ ನಡುವೆ ನಿಮ್ಮ ಸ್ಥಾನವೇನು? ಈ ಬಂಗಾರದ ಮಹಲ್‌ಗಳಿಂದ ಕೂಡಿದ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ನಿಮ್ಮ ಸ್ಥಾನ ಯಾವುದು?" ನಾನು ಹೀಗೆ ಕೇಳಿದಾಗ, ಆ ಮಹಾತಪಸ್ವಿಯು ನನಗೆ ನಿಜವಾದ ಘಟನೆಗಳನ್ನು ವಿವರಿಸಿದನು. ರಾಜನೇ, ಕೇಳು. ಆ ತಪಸ್ವಿಯು ಹೇಳಿದನು: "ನಾನು ನಾರಾಯಣ, ಶಾಶ್ವತ ದೇವತೆ, ಜಲರೂಪಿಯಾಗಿರುವವನು. ನನ್ನಿಂದ ಈ ಸಕಲ ವಿಶ್ವ, ಚರಾಚರ ಸಮೇತ ಮೂರು ಲೋಕಗಳು ವ್ಯಾಪಿಸಿರುವುದು. ನೀನು ಕಂಡ ಪರಮೇಶ್ಠಿಯ ರೂಪವೇ ನಾನು; ನನಗೆ ವರुण ಎಂಬ ಹೆಸರು ಇದೆ. ಆದರೆ ನಿಜವಾಗಿ ನಾನು ಪರಮ ನಾರಾಯಣನೇ." "ಹಿಂದಿನ ಜನ್ಮಗಳಲ್ಲಿ ನೀನು ನನಗೆ ಏಳು ಜನ್ಮಗಳವರೆಗೆ ಪೂಜೆ ಮಾಡಿದ್ದೆ. ಆದ್ದರಿಂದ, ಮೂರು ಲೋಕಗಳ ವಿನಾಶದ ಸಮಯದಲ್ಲೂ ನಾನಿನ್ನು ಮಾತ್ರ ಆರಿಸಿಕೊಂಡೆ." ಅವನು ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದನು. ಆಗ ನಾನು, ನಿದ್ದೆಯಿಂದ ಕಣ್ಣುಗಳು ಭಾರವಾದಂತೆ ನೆಲಕ್ಕೆ ಬಿದ್ದೆ. ಆದರೆ ಆ ಕ್ಷಣದಲ್ಲೇ ಪುನಃ ಎದ್ದೆ. ರಾಜನೇ, ನಾನು ನೋಡಿದಾಗ, ಆ ಮಹರ್ಷಿಯೂ ಆ ನಗರವೂ ನನ್ನ ದೃಷ್ಟಿಗೆ ಬಂತು. ನಂತರ, ನಾನು ಸ್ವತಃ ನನ್ನನ್ನು ಮೇರುಪರ್ವತದ ಶಿಖರದಲ್ಲಿ ನೋಡಿದೆ. ನಾನು ಏಳು ಸಾಗರಗಳು, ಪ್ರಮುಖ ಪರ್ವತಶ್ರೇಣಿಗಳು, ಮತ್ತು ಏಳು ದ್ವೀಪಗಳೊಂದಿಗೆ ಭೂಮಿಯನ್ನು ಕಂಡೆ, ನರಾಧಿಪ. ಇಂದಿಗೂ, ಧರ್ಮಾತ್ಮನೇ, ನಾನು ಆ ಪರಮ ಲೋಕವನ್ನು ಧ್ಯಾನಿಸುತ್ತಲೇ ಇದ್ದೇನೆ. ನಾನು ಯಾವಾಗ ಆ ಲೋಕವನ್ನು ಸೇರುವೆ ಎಂದು ನಿರಂತರ ಚಿಂತಿಸುತ್ತಿದ್ದೇನೆ. ಹೀಗೆ, ರಾಜನೇ, ಪರಮೇಶ್ವರನಿಗೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದ ಅದ್ಭುತ ಕಥೆಯನ್ನು ಮತ್ತು ನನ್ನ ದೇಹದ ಬಗ್ಗೆ ಏನಾಯಿತು ಎಂಬುದನ್ನು ನಿನಗೆ ವಿವರಿಸಿದೆ. ಇನ್ನೇನು ಕೇಳಲು ಇಚ್ಛಿಸುತ್ತೀಯ? ಭದ್ರಾಶ್ವನು ಕೇಳಿದನು: "ಮಹರ್ಷಿಯೇ, ನೀವು ಇನ್ನೂ ಆ ಲೋಕವನ್ನು ಕಾಣದೆ ಇದ್ದಾಗ ಏನು ಮಾಡಿದರು? ಅದು ವ್ರತವೇ, ತಪಸ್ಸೇ, ಧರ್ಮವೇ? ಆ ಲೋಕವನ್ನು ಪಡೆಯಲು ನೀವು ಯಾವ ಸಾಧನೆಯನ್ನು ಕೈಗೊಂಡಿರಿ?" "ಹರಿಯನ್ನು ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಆರಾಧಿಸದೆ, ಯಾರು ಲೋಕಗಳನ್ನು ಬಯಸುತ್ತಾರೆ? ಹರಿಯನ್ನು ಆರಾಧಿಸಿದಾಗ ಎಲ್ಲ ಲೋಕಗಳು ಕೈಗಿಡದಂತೆ ಸಿಗುತ್ತವೆ." ಹೀಗೆ ಚಿಂತಿಸಿ, ರಾಜನೇ, ನಾನು ಶಾಶ್ವತ ವಿಷ್ಣುವನ್ನು ನೂರಾರು ವರ್ಷಗಳವರೆಗೆ ಧನಸಮೃದ್ಧ ಯಜ್ಞಗಳ ಮೂಲಕ ಆರಾಧಿಸಿದೆ. ಬಹುಕಾಲದ ನಂತರ, ದೇವತೆಗಳ ಅಧಿಪತಿ, ಯಜ್ಞಮೂರ್ತಿಯಾದ ಜನಾರ್ಧನನಿಗೆ ಯಜ್ಞವನ್ನು ಅರ್ಪಿಸುತ್ತಿದ್ದಾಗ ದೇವತೆಗಳು ಇಂದ್ರನೊಂದಿಗೆ ಕರೆಯಲ್ಪಟ್ಟು ಅಲ್ಲಿಗೆ ಬಂದು ಸೇರಿದರು. ಇಂದ್ರನೊಂದಿಗೆ ದೇವತೆಗಳು ತಮ್ಮ ತಮ್ಮ ಸ್ಥಾನಗಳಲ್ಲಿ ನಿಂತಿದ್ದಾಗ, ಆ ಕ್ಷಣದಲ್ಲೇ ವೃಷಧ್ವಜ ಧಾರಿ ಭಗವಂತನು ಅಲ್ಲಿಗೆ ಆಗಮಿಸಿದನು. ಮೂರು ಕಣ್ಣುಗಳ, ನೀಲಿ-ಕೆಂಪು ವರ್ಣದ ಮಹಾದೇವ, ವೀರೂಪಾಕ್ಷ, ಭಯಾನಕ ಸ್ವರೂಪದಲ್ಲಿ ಪರಮೇಶ್ವರನಾಗಿ ಅಲ್ಲೇ ನಿಂತನು. ಅಲ್ಲಿ ಸೇರುವ ದೇವತೆಗಳು, ಋಷಿಗಳು, ಮಹಾನಾಗರುಗಳನ್ನು ನೋಡಿ, ಧನ್ಯನಾದ ಸಂನತ್ಕುಮಾರನು, ಕಮಲದಿಂದ ಜನಿಸಿದವನು, ಅಲ್ಲಿಗೆ ಬಂತು. ಅತೀತ, ವರ್ತಮಾನ, ಭವಿಷ್ಯವನ್ನು ತಿಳಿದ ಮಹಾಯೋಗಿ, ಧೂಳಿಕಣದಷ್ಟು ಸಣ್ಣವಾದ, ಸೂರ್ಯನಂತೆ ಪ್ರಕಾಶಿಸುವ ದಿವ್ಯ ರಥದಲ್ಲಿ ನಿಂತಿದ್ದನು. ಅವನು ಬಂದು, ರುದ್ರನಿಗೆ ಶಿರಸಾ ನಮಸ್ಕರಿಸಿದನು. ನಾನೂ ಕೂಡ ತ್ರಿಶೂಲಧಾರಿಯ ಬಳಿ ಹೋಗಿ ನಮಸ್ಕರಿಸಿ ನಿಂತೆ. ಅಲ್ಲಿ ದೇವತೆಗಳು, ನಾರದ, ಸಂನತ್ಕುಮಾರ, ರುದ್ರ ಮುಂತಾದ ಋಷಿಗಳು ಸೇರಿರುವುದನ್ನು ನೋಡಿ, ನನ್ನ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಒಂದು ಪ್ರಶ್ನೆ ಉದಯವಾಯಿತು. "ರಾಜನೇ, ಇವರಲ್ಲಿ ಯಾರು ಯಜ್ಞದಲ್ಲಿ ಪೂಜಿಸಲ್ಪಡುವ ಅರ್ಹರು? ಯಾರು ಶ್ರೇಷ್ಠರು? ಇವರಲ್ಲಿ ಯಾರು ತೃಪ್ತರಾದರೆ ಎಲ್ಲರೂ, ರುದ್ರನೂ ಕೂಡ ಸಂತೃಪ್ತರಾಗುತ್ತಾರೆ?" ಹೀಗೆ ಚಿಂತಿಸಿ, ರಾಜನೇ, ನಾನು ರುದ್ರನನ್ನು ಕೇಳಿದೆ: "ಪಾಪವಿಲ್ಲದವನೇ, ನಿಮ್ಮಲ್ಲಿ ಯಾರು ಈ ಯಜ್ಞದಲ್ಲಿ ಪೂಜಿಸಬೇಕಾದವರು?" ನಾನು ಹೀಗೆ ಕೇಳಿದಾಗ, ರುದ್ರನು ದೇವತೆಗಳ ಸಭೆಯಲ್ಲಿ ನನ್ನನ್ನು ಉದ್ದೇಶಿಸಿ ಮಾತನಾಡಿದನು. "ಎಲ್ಲ ದೇವತೆಗಳು, ಪವಿತ್ರ ದೇವರ್ಷಿಗಳು, ಪ್ರಸಿದ್ಧ ಬ್ರಹ್ಮರ್ಷಿಗಳು ನನ್ನ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿರಿ. ನೀನು ಕೂಡ, ಮಹಾಜ್ಞಾನಿ ಅಗಸ್ತ್ಯ, ನಾನು ಹೇಳುವುದನ್ನು ಕೇಳು.