ವರಾಹಪುರಾಣಮ್

ಒಂದು ದಿನ, ರಾಜನಿಗೆ ಮಹರ್ಷಿಗಳು ಹೇಳುವರು: "ಯಾವುದೇ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನು ಪರಮಾತ್ಮನನ್ನು ಅರಿತಿದ್ದರೆ, ಅವನು ನೂರಾರು ಪಾಪಗಳನ್ನು ಮಾಡಿದರೂ ಅವನಿಗೆ ಪಾಪದ ಲೇಪವಾಗದು. ವಿಷ್ಣುವನ್ನು ಸ್ಮರಿಸುವುದು, ವೇದ ಪಠಿಸುವುದು, ದಾನ ನೀಡುವುದು, ಹರಿಯನ್ನು ಪೂಜಿಸುವುದು—ಇವೆಲ್ಲವನ್ನೂ ಮಾಡಿದರೆ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನು ಪವಿತ್ರನಾಗಿದ್ದಾನೆ. ಅವನು ತಾನೇ ಶುದ್ಧನಾಗಿರುತ್ತಾನೆ, ಅವನಿಂದ ವಿರುದ್ಧರಾದವರನ್ನೂ ರಕ್ಷಿಸಬಹುದು." "ರಾಜನೇ, ನೀನು ಕೇಳಿದಂತೆ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ನಾನು ವಿವರವಾಗಿ ಹೇಳಿದ್ದೇನೆ. ಮನುವು ಹಾಗೂ ಇತರರು ವಿವರಿಸಿದ ವಿಷಯವನ್ನು ನಾನು ಸಮ್ಮುಖವಾಗಿ ಸಾರಿದ್ದೇನೆ." ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಭದ್ರಾಶ್ವನು ಕೇಳಿದನು: "ಹೇ ಮಹಾತ್ಮನೇ, ನಿಮ್ಮ ದೇಹದಲ್ಲಿ ಏನು ನಡೆದಿದೆ ಎಂಬುದನ್ನು ದಯವಿಟ್ಟು ಹೇಳಿ. ನೀವು ದೀರ್ಘಾಯುಷ್ಮಾನರಾದ ಶ್ರೇಷ್ಠ ದ್ವಿಜನಾಗಿದ್ದೀರಿ." ಅಗಸ್ತ್ಯ ಮಹರ್ಷಿ ಉತ್ತರಿಸಿದರು: "ರಾಜನೇ, ನನ್ನ ದೇಹದಲ್ಲಿ ಅನೇಕ ಅದ್ಭುತಗಳು ತುಂಬಿವೆ. ಇದು ಅನೇಕ ಸೃಷ್ಟಿ-ಪ್ರಲಯಗಳ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಉಳಿದಿದೆ, ವೇದಜ್ಞಾನದಿಂದ ಶುದ್ಧವಾಗಿದೆ. ನಾನು ಭೂಮಿಯೆಲ್ಲಾ ಸಂಚರಿಸಿದ್ದೇನೆ. ಅಲ್ಲದೆ, ಹಿಮವಂತದ ಪಕ್ಕದಲ್ಲಿರುವ ಮಹಾನ್ ಪ್ರದೇಶವಾದ ಇಲಾವೃತವನ್ನೂ ಭೇಟಿ ಮಾಡಿದ್ದೇನೆ." "ಅಲ್ಲಿ ಒಂದು ಸುಂದರವಾದ ಸರೋವರವಿತ್ತು. ಅದರ ತೀರದಲ್ಲಿ ಒಂದು ಮಹಾಶ್ರಮವಿತ್ತು. ಅಲ್ಲಿ ಒಂದು ತಪಸ್ವಿಯನ್ನು ನೋಡಿದೆನು—ಉಪವಾಸದಿಂದ ದೇಹ ಕ್ಷೀಣಗೊಂಡು, ಚರ್ಮ ಮತ್ತು ಎಲುಬು ಮಾತ್ರ ಉಳಿದು, ಬರ್ಕದ ವಸ್ತ್ರಧಾರಿ." "ಅವನನ್ನು ನೋಡಿದಾಗ, ‘ಇವನು ಯಾರು?’ ಎಂದು ಆಶ್ಚರ್ಯಪಟ್ಟೆನು. ಅವನ ವಿಶ್ವಾಸವನ್ನು ಗಳಿಸಲು ನಾನು ಏನು ಮಾಡಬೇಕು ಎಂದು ಯೋಚನೆ ಮಾಡಿದೆನು." "ನಾನು ಹೀಗೆ ಯೋಚಿಸುತ್ತಿದ್ದಾಗ, ಆ ಮಹಾತಪಸ್ವೀನು ನನ್ನನ್ನು ನೋಡಿ, ‘ಇಲ್ಲಿ ಉಳಿಯಿರಿ, ಉಳಿಯಿರಿ! ನಾನು ನಿಮ್ಮನ್ನು ಆತಿಥ್ಯದಿಂದ ಗೌರವಿಸುತ್ತೇನೆ’ ಎಂದನು." "ಅವನ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿ ಆ ಆಶ್ರಮದೊಳಗೆ ಪ್ರವೇಶಿಸಿದೆನು. ಅಲ್ಲಿ ಆ ತಪಸ್ವಿಯು ಪ್ರಕಾಶದಿಂದ ಹೊಳೆಯುತ್ತಾ ಕಾಣುತ್ತಿದ್ದನು." "ನಾನು ನೆಲದ ಮೇಲೆ ನಿಂತಿದ್ದಾಗ, ಆ ತಪಸ್ವಿಯು ‘ಹುಂ’ ಎಂದು ಶಬ್ದ ಮಾಡಿದನು. ಆ ಶಬ್ದದಿಂದ ಭುವಿಯಿಂದ ಐದು ಕನ್ಯೆಗಳು ಪಾತಾಳದಿಂದ ಹೊರಬಂದವು." "ಅವರಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬಳು ಸುವರ್ಣಾಸನವನ್ನು ತಂದು ನನಗೆ ನೀಡಿದಳು; ಮತ್ತೊಬ್ಬಳು ತನ್ನ ಕೈಯಲ್ಲಿ ನೀರು ತುಂಬಿಕೊಂಡು ನೀಡಿದಳು." "ಮತ್ತೊಂದು ಕನ್ಯೆ ನನ್ನ ಕಾಲುಗಳನ್ನು ಹಿಡಿದು ತೊಳೆಯಲು ಆರಂಭಿಸಿದಳು; ಉಳಿದ ಇಬ್ಬರು ನನ್ನ ಎರಡೂ ಬದಿಯಲ್ಲಿ ನಿಂತು, ತಲಪತ್ರ ಹಿಡಿದು ಹಾರಾಡುತ್ತಿದ್ದವು." "ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ಆ ಮಹಾತಪಸ್ವಿಯು ‘ಹುಂ’ ಎಂದು ಶಬ್ದ ಮಾಡಿದನು. ಆ ಶಬ್ದದಿಂದ ಒಂದು ಯೋಜನ ಅಗಲದ ಸುವರ್ಣದ ಪಾತ್ರೆಯು ಪ್ರकटವಾಯಿತು; ಒಂದು ಮಕರವು ಸರೋವರಕ್ಕೆ ಹಾರಿತು." "ಆ ಪಾತ್ರೆಯಲ್ಲಿ ನೂರಾರು ಶುಭಕರ ಕನ್ಯೆಗಳು ಸುವರ್ಣಕಲಶಗಳನ್ನು ಹಿಡಿದು ಬಂದವು. ಇದನ್ನು ನೋಡಿ ಆ ತಪಸ್ವಿಯು ನನಗೆ ಹೇಳಿದನು: ‘ಇದು ನಿಮ್ಮ ಸ್ನಾನಕ್ಕಾಗಿ ಸಿದ್ಧವಾಗಿದೆ. ನೀವು ಈ ಪಾತ್ರೆಗೆ ಪ್ರವೇಶಿಸಿ ಸ್ನಾನಮಾಡಬೇಕು’ ಎಂದನು." "ಅವನ ಆಜ್ಞೆಯಿಂದ ನಾನು ಆ ಪಾತ್ರೆಗೆ ಪ್ರವೇಶಿಸಿದೆನು; ಪ್ರವೇಶಿಸಿದ ಕೂಡಲೇ ಅದು ನೀರಿನೊಳಗೆ ಮುಳುಗಿತು." "ನಾನು ನೀರಿನಲ್ಲಿ ಮುಳುಗಿದ್ದೇನೆಂದುಕೊಂಡಾಗ, ಮತ್ತೆ ಮೇಲೆದ್ದು, ಇದುವರೆಗೆ ಎಂದೂ ನೋಡಿರದ ಒಂದು ಲೋಕವನ್ನು ನೋಡಿದೆನು." "ಅಲ್ಲಿ ನಾನು ವಿಶಾಲವಾದ, ಅದ್ಭುತವಾದ ನಗರವನ್ನು ಕಂಡೆನು. ಅಗಲವಾದ ಬೀದಿಗಳಲ್ಲಿ ಶುದ್ಧ ಹೃದಯದ ಜನರು, ಜ್ಞಾನಿಗಳು, ತಪಸ್ವಿಗಳು, ಧರ್ಮಸ್ಥಾಪಿತ ಪುರಾತನ ರಾಜರು ಇದ್ದರು." "ಅದು ಭಯಾನಕವಾದ, ಲೋಕದ ಪ್ರವರ್ತನೆಗೆ ಅಪ್ರಾಪ್ಯವಾದ ಸ್ಥಳವಾಗಿತ್ತು. ಪಾತಾಳದ ಆಳದಲ್ಲಿ, ಬಿಳಿ ವಸ್ತ್ರಧಾರಿಗಳು ಪಾಶಗಳನ್ನು ಹಿಡಿದುಕೊಂಡು, ವಿವಿಧ ಹಸ್ತಿಗಳು ಹಾಗೂ ಕುದುರೆಗಳಿಂದ ಸುತ್ತುವರಿದಿದ್ದವು." "ಅಲ್ಲಿ ವಿವಿಧ ಕಮಲಗಳು, ಅಂಬುಜಗಳು ತುಂಬಿರುವ ಸರೋವರಗಳು, ವಿವಿಧ ಪಕ್ಷಿಗಳು, ಕಮಲದ ಎಲೆಗಳ ಮೇಲೆ ಗೂಡಿರುವ ಜೇನು ಹುಳುಗಳ ಗುನುಗು ಶಬ್ದಗಳು, ಮತ್ತು ಕೈನಾಸ ಶಿಖರಗಳನ್ನು ಹೋಲುವ ಮನೆಗಳು ಇದ್ದವು. ಅವು ಅಮೂಲ್ಯ ಕಮಲಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದವು, ಪುಣ್ಯಾತ್ಮರು ವಾಸಿಸುತ್ತಿದ್ದರು, ದ್ವಿಜರು ಮತ್ತು ದೇವತೆಗಳು ಗೌರವಿಸುತ್ತಿದ್ದರು." "ಅಲ್ಲಿ ಜೇನು ಗೂಡಿನಿಂದ ಕಮಲಗಳು ಸದಾ ತೂಗುತ್ತಾ ಇದ್ದವು. ನೀರಿನಲ್ಲಿ ದ್ವಿಜರು ಮಧುರವಾದ ಧ್ವನಿಯಲ್ಲಿ ವೇದಮಂತ್ರಗಳನ್ನು ಪಠಿಸುತ್ತಿದ್ದರು." "ಅವರ ದೇಹಗಳು ಶ್ವೇತಕಮಲಗಳ ಹಾರಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದವು, ಮೇಲ್ವಸ್ತ್ರಗಳು ಸುಂದರವಾಗಿದ್ದವು, ಪಕ್ಷಿಗಳ ಗುಂಪುಗಳು ತುಂಬಿದ್ದವು. ಅನೇಕ ಸರೋವರಗಳಲ್ಲಿ ದ್ವಿಜರು ಯಜ್ಞವಿಧಿಗಳನ್ನು ಪಠಿಸುತ್ತಿದ್ದರು." "ಅಂತಹ ಸರೋವರಗಳ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ನಾನು ಸಂಚರಿಸುತ್ತಿದ್ದಾಗ ಅನೇಕ ದೇವಕನ್ಯೆಗಳ ಗುಂಪುಗಳನ್ನು, ವಿದ್ಯಾಧರರ ಪುತ್ರಿಯರನ್ನು ಸ್ನಾನಕ್ಕಾಗಿ ಬಂದಿರುವುದನ್ನು ಕಂಡೆನು." "ನಾನು ಹೀಗೆ ಸಂಚರಿಸುತ್ತಿದ್ದಾಗ ಮತ್ತೊಂದು ಸುಂದರವಾದ, ಶುದ್ಧ ಜಲದ ಸರೋವರವನ್ನು ಕಂಡೆನು. ಅದರ ತೀರದಲ್ಲಿಯೂ ಹಿಂದಿನಂತೆ ಒಂದು ಆಶ್ರಮವಿತ್ತು." "ಆ ಆಶ್ರಮಕ್ಕೆ ಪ್ರವೇಶಿಸಿ, ಅಲ್ಲಿರುವ ತಪಸ್ವಿಯನ್ನು ನೋಡಿದೆನು. ಅವನ ಬಳಿಗೆ ಹೋಗಿ ನಮಸ್ಕರಿಸಿದೆನು. ಅವನು ನಗುತ್ತಾ, ಅಪಾರ ಶಕ್ತಿಯೊಂದಿಗೆ ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದನು: ‘ಹೇ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನೇ, ನೀನು ನನನ್ನು ಮೊದಲೇ ನೋಡಿದ್ದರೂ ಗುರುತಿಸಿಲ್ಲವೇ? ನೀನು ಈ ಲೋಕವನ್ನು ಮೋಹದಿಂದ ನೋಡುತ್ತಿರುವೆಯೇನು?’" "‘ಈ ಲೋಕವನ್ನು ದೇವತೆಗಳೂ ನೋಡಿಲ್ಲ. ನಾನು ನಿನಗಾಗಿ, ಪ್ರೀತಿ ಮತ್ತು ಅನುಗ್ರಹದಿಂದ ಇದನ್ನು ನಿನಗೆ ತೋರಿಸಿದ್ದೇನೆ.’" "‘ಈಗ ನೀನು ನನ್ನ ಲೋಕದ ಐಶ್ವರ್ಯವನ್ನು ನೋಡು: ಮೊಸರು, ಹಾಲು ಹರಿದು ಹರಿಯುವ ನದಿಗಳು, ತುಪ್ಪ ತುಂಬಿದ ಸರೋವರಗಳು.’" "‘ಇಲ್ಲಿನ ಮನೆಗಳ ಕಂಬಗಳು ಬಂಗಾರ ಮತ್ತು ರತ್ನಗಳಿಂದ ನಿರ್ಮಿತವಾಗಿವೆ, ನೆಲವು ರತ್ನಗಳಿಂದ ತುಂಬಿ ಪದ್ಮರಾಗದಂತೆ ಹೊಳೆಯುತ್ತದೆ, ಪಾರಿಜಾತ ಪುಷ್ಪಗಳು ತುಂಬಿವೆ, ಯಕ್ಷರು, ಕಿನ್ನರರು ಸಂಚರಿಸುತ್ತಿದ್ದಾರೆ.’" "ಅವನ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿದಾಗ ನನ್ನ ಮನಸ್ಸು ಆಶ್ಚರ್ಯದಿಂದ ತುಂಬಿತು. ನಾನು ಅವನನ್ನು ಮತ್ತಷ್ಟು ಪ್ರಶ್ನಿಸಿದೆನು: ‘ಹೇ ಮಹಾತ್ಮನೇ, ನಿಮ್ಮ ಲೋಕವು ಎಲ್ಲಾ ಲೋಕಗಳಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠವಾಗಿದೆ. ನಾನು ಬ್ರಹ್ಮ, ಇಂದ್ರಾದಿಗಳ ಲೋಕಗಳನ್ನೂ ನೋಡಿದ್ದೇನೆ.’" "‘ಆದರೆ ಈ ಲೋಕವು ನನಗೆ ಸಂಪೂರ್ಣ ಹೊಸದಾಗಿ ಕಾಣುತ್ತದೆ. ಐಶ್ವರ್ಯ, ಮಹಿಮೆ, ಬಲ, ರತ್ನಮಹಲಗಳಿಂದ ತುಂಬಿದೆ.’" "‘ಪವಿತ್ರ ಸರೋವರಗಳು, ಶುದ್ಧ ಜಲಪೂಲ್, ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಕಮಲಗಳು—ನಿಮ್ಮ ಲೋಕವನ್ನು ನೋಡಿದಾಗ ಅದ್ಭುತವಾಗಿದೆ.’" "‘ಇಂತಹ ಲೋಕ ಹೇಗೆ ನಿರ್ಮಿತವಾಯಿತು? ನೀವು ಇಲ್ಲಿ ಹೇಗೆ ಸ್ಥಿತರಾಗಿದ್ದೀರಿ? ನೀವು ಯಾರು, ಮಹಾತ್ಮನೇ?’" "‘ನಾನು ಇಲಾವೃತ ಪ್ರದೇಶದ ಸರೋವರದ ತೀರದಲ್ಲಿ ನಿಮ್ಮನ್ನು ನೋಡಿದ್ದೆನು, ಆ ಸರೋವರ, ಆ ಆಶ್ರಮ—ನಿಮ್ಮ ಸ್ಥಾನವೇನು? ಇಲ್ಲಿ ಬಂಗಾರದ ಮಹಲ್‌ಗಳಿಂದ ತುಂಬಿದ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ನಿಮ್ಮ ಸ್ಥಾನವೇನು?’" "ನಾನು ಹೀಗೆ ಕೇಳಿದಾಗ, ಆ ಮಹಾತ್ಮನು ಹೀಗೆ ಉತ್ತರಿಸಿದನು: ‘ನಾನು ನಾರಾಯಣನು, ನಿತ್ಯನಾಗಿರುವ ಜಲರೂಪದ ದೇವರು. ನನ್ನಿಂದ ಈ ಮೂರು ಲೋಕಗಳು, ಚರಾಚರ ಸಮೇತವಾಗಿ, ವ್ಯಾಪಿಸಿರುವವು.’" "‘ನೀನು ನೋಡಿದ ಪರಮೇಶ್ಠಿಯ ರೂಪವೇ ನಾನು—ವರಣನೆ, ನಿಜವಾಗಿ ಪರಮ ನಾರಾಯಣನೇ ಆಗಿದ್ದೇನೆ’ ಎಂದು ಅವನು ಹೇಳಿದನು." ಇಂತಿ ಮಹರ್ಷಿ ಅಗಸ್ತ್ಯನು ನೋಡಿದ ಪಾತಾಳ ಲೋಕದ ಅದ್ಭುತ ಅನುಭವ, ಪರಮಾತ್ಮನ ಮಹಿಮೆ ಹಾಗೂ ಆತನ ಅನುಗ್ರಹದ ಕಥನ.