ವರಾಹಪುರಾಣಮ್

ನಾರದನೇ, ಕ್ರುತ, ತ್ರೇತಾ ಮತ್ತು ದ್ವಾಪರ ಯುಗಗಳಲ್ಲಿ ಸತ್ವಗುಣದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿತರಾದವರು ನನ್ನನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ; ಆದರೆ ಕಲಿ ಯುಗದಲ್ಲಿ ರಾಜಸ ಮತ್ತು ತಮೋಗುಣಗಳು ಹೆಚ್ಚಾಗುತ್ತವೆ ಎಂದು ಭಗವಂತನು ನಾರದನಿಗೆ ತಿಳಿಸಿದರು. ನಂತರ, “ನಾರದ, ನಾನು ನಿನಗೆ ಇನ್ನೊಂದು ವರವನ್ನು ನೀಡುತ್ತೇನೆ—ನೀನು ಕೇಳು: ನನ್ನ ಅನುಗ್ರಹದಿಂದ ನೀನು ಈ ಪಂಚರಾತ್ರದ ಅತ್ಯಂತ ದುರ್ಲಭವಾದ ಶಾಸ್ತ್ರವನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ತಿಳಿದುಕೊಳ್ಳುವೆ. ಇದರಲ್ಲಿ ಸಂಶಯವೇ ಇಲ್ಲ,” ಎಂದು ಹೇಳಿದರು. “ದ್ವಿಜನೇ, ನಾನು ವೇದ, ಪಂಚರಾತ್ರ, ಭಕ್ತಿ ಮತ್ತು ಯಜ್ಞಗಳಿಂದ ಮಾತ್ರವೇ ಪಡೆಯಲ್ಪಡುವವನಾಗಿದ್ದೇನೆ. ಇತರ ಯಾವುದೇ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ—even ಕೋಟಿ ವರ್ಷಗಳವರೆಗೆ—even ನನ್ನನ್ನು ಪಡೆಯಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ, ಪ್ರಿಯ ನಾರದ,” ಎಂದು ಭಗವಂತನು ಹೇಳಿದರು. ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದ ನಂತರ, ಪರಮೇಶ್ವರನು ಕ್ಷಣಾರ್ಧದಲ್ಲೇ ನಾರದನಿಗೆ ಅಲಕ್ಷ್ಯನಾದರು; ನಾರದನು ಕೂಡ ಸ್ವರ್ಗಕ್ಕೆ ತೆರಳಿದನು. ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಭದ್ರಾಶ್ವನು ಕೇಳಿದನು: “ಹೇ ಕೇಶವ, ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಬೇರೆ ಬೇರೆ ಎಂದು ಹೇಳಲ್ಪಡುವ, ಒಂದು ಬಿಳಿ ಮತ್ತು ಒಂದು ಕಪ್ಪು ಬಣ್ಣದ ಎರಡು ಮಹಿಳೆಯರು ಯಾರು? ಈ ಇಬ್ಬರೂ ಯಾರು? ಬಿಳಿ-ಕಪ್ಪು ಎಂದು ಶುಭವಾಗಿರುವವಳು ಯಾರು?” ಮತ್ತೆ, “ಹೇ ಬ್ರಾಹ್ಮಣ, ಒಬ್ಬನಾಗಿ ಹುಟ್ಟಿ ಏಳಾಗಿ ರೂಪುಗೊಳ್ಳುವ ಪುರುಷನು ಯಾರು? ಎರಡು ದೇಹಗಳೂ, ಆರು ಮುಖಗಳೂ, ಹನ್ನೆರಡು ಭಾಗಗಳೂ ಇರುವ ದೇವರು ಯಾರು?” “ದಂಪತಿಗಳ ಸಂಗಮ ಮತ್ತು ಸೂರ್ಯೋದಯದ ನಂತರ ಭೋಜನ—ಇವುಗಳ ಅರ್ಥವೇನು? ಈ ಲೋಕವು ಇಷ್ಟು ವ್ಯಾಪಕವಾಗಿರುವುದಕ್ಕೆ ಕಾರಣವೇನು?” ಅಗಸ್ತ್ಯನು ಉತ್ತರಿಸಿದನು: “ಈ ಎರಡು ಮಹಿಳೆಯರು—ಒಬ್ಬಳು ಬಿಳಿ, ಮತ್ತೊಬ್ಬಳು ಕಪ್ಪು—ಅವರು ಸಹೋದರಿಯರು ಎಂದು ಹೇಳಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದಾರೆ; ಈ ರಾತ್ರಿ ಎಂಬುದು ಇಬ್ಬರೂ ಬಣ್ಣಗಳ ಮಹಿಳೆಯಾಗಿದ್ದು, ಸತ್ಯ ಮತ್ತು ಅಸತ್ಯವನ್ನು ಸೂಚಿಸುತ್ತದೆ.” “ಒಬ್ಬನಾಗಿದ್ದರೂ ಏಳು ರೂಪಗಳಲ್ಲಿ ಹುಟ್ಟುವ ಪುರುಷನು ಸಮುದ್ರ; ಅವನು ಏಳು ರೂಪಗಳಲ್ಲಿ ಒಂದೇ ಸಮುದ್ರವಾಗಿದ್ದಾನೆ.” “ಹನ್ನೆರಡು ಭಾಗಗಳನ್ನೂ, ಎರಡು ದೇಹಗಳನ್ನೂ, ಆರು ಮುಖಗಳನ್ನೂ ಹೊಂದಿರುವ ದೇವರು ವರ್ಷ (ಸಂವತ್ಸರ) ಎಂದೇ ತಿಳಿಯಬೇಕು; ಎರಡು ದೇಹಗಳು ಉತ್ತರಾಯಣ ಮತ್ತು ದಕ್ಷಿಣಾಯನ, ಆರು ಮುಖಗಳು ಆರು ಋತುಗಳು—ಇದೆ ವರ್ಷವನ್ನು ಸೂಚಿಸುತ್ತದೆ.” “ದಂಪತಿಗಳ ಸಂಗಮ ಎಂದರೆ ಹಗಲು ಮತ್ತು ರಾತ್ರಿ; ಅವರಿಂದ ಸೂರ್ಯ ಮತ್ತು ಚಂದ್ರ ಉದಯವಾದರು; ಅವರಿಂದಲೇ ಈ ಲೋಕವು ಉಂಟಾಯಿತು, ರಾಜನೇ.” “ಈ ವಿಶ್ವವ್ಯಾಪಕ ವಿಷ್ಣುವನ್ನು ತಿಳಿಯಬೇಕು, ರಾಜನೇ; ವೇದಿಕ ಕ್ರಿಯೆಗಳನ್ನು ಬಿಟ್ಟುಬಿಟ್ಟವರು ಪರಮಾತ್ಮನನ್ನು ಕಾಣಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ.” ಅನಂತರ ಭದ್ರಾಶ್ವನು ಕೇಳಿದನು: “ಹೇ ಮುನಿವರ್ಯ, ಆ ಪರಮ ಮತ್ತು ಅಪರ ವಿಷ್ಣು, ಎಲ್ಲೆಡೆ ಇರುವವನು—ಅವನು ನಾಲ್ಕು ಯುಗಗಳಲ್ಲಿ ಹೇಗೆ ಗ್ರಹಿಸಬೇಕೆಂದು ತಿಳಿಯಬೇಕು?” “ಪ್ರತಿ ಯುಗದಲ್ಲಿಯ ವರ್ಣಾಶ್ರಮದವರ ನಡತೆ ಹೇಗಿರುತ್ತದೆ? ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು ಇತರ ಸ್ತ್ರೀಯರೊಂದಿಗೆ ಸಂಯೋಗ ಹೊಂದಿದಾಗ ಅವರ ಪಾವಿತ್ರ್ಯ ಹೇಗಿರುತ್ತದೆ?” ಅಗಸ್ತ್ಯನು ಉತ್ತರಿಸಿದನು: “ಕ್ರುತಯುಗದಲ್ಲಿ ಭೂಮಿಯನ್ನು ದೇವತೆಗಳು ವೇದಿಕ ಕ್ರಿಯೆಗಳ ಮೂಲಕ ಅನುಭವಿಸುತ್ತಾರೆ; ತ್ರೇತಾಯುಗದಲ್ಲಿಯೂ ಯಜ್ಞಗಳನ್ನು ಮಾಡುವವರು ಮತ್ತು ದೇವತೆಗಳು ಭೂಮಿಯನ್ನು ಅನುಭವಿಸುತ್ತಾರೆ.” “ದ್ವಾಪರಯುಗದಲ್ಲಿ ಸತ್ವ ಮತ್ತು ರಜಸ್ಸು ಹೆಚ್ಚಿರುತ್ತವೆ; ಧರ್ಮಪುತ್ರ ರಾಜನಿರುವವರೆಗೂ ಭೂಮಿ ಸುಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿರುತ್ತದೆ.” “ಆ ನಂತರ ಕಲಿ ರೂಪದ ಅಂಧಕಾರ ಪ್ರಪಂಚವನ್ನು ಆವರಿಸುತ್ತದೆ; ಆ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ದ್ವಿಜರು ತಮ್ಮ ಸ್ವಧರ್ಮವನ್ನು ಬಿಟ್ಟುಬಿಡುತ್ತಾರೆ.” “ರಾಜರು, ವೈಶ್ಯರು, ಶೂದ್ರರು ಬಹುಪಾಲು ಕುಲಹೀನರಾಗುತ್ತಾರೆ; ಸತ್ಯ, ಶುದ್ಧತೆ ಇಲ್ಲದೆ ಬದುಕುತ್ತಾರೆ.” “ದ್ವಿಜರು ಅಪ್ರಾಪ್ಯರನ್ನು ಸಂಪರ್ಕಿಸುತ್ತಾರೆ, ಸುಳ್ಳು ಮಾತನಾಡುತ್ತಾರೆ, ವೇದ ಮಾರ್ಗದಿಂದ ಹೊರಗಿಡಲ್ಪಡುತ್ತಾರೆ, ತಮಗೆ ಸಮಾನವಲ್ಲದವರನ್ನೂ, ತಮ್ಮವನ್ನೂ ವಿವಾಹವಾಗುತ್ತಾರೆ.” “ರಾಜರು ಸಂಪತ್ತಿಗಾಗಿ ಮೋಸಗಾರರಾಗುತ್ತಾರೆ, ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಿಗೆ ಹಾನಿ ಉಂಟುಮಾಡುತ್ತಾರೆ; ಚಂಡಾಲರೂ ವೈಶ್ಯರ ಸ್ಥಾನವನ್ನು ಪಡೆದು ವ್ಯಾಪಾರದಲ್ಲಿ ತೊಡಗುತ್ತಾರೆ; ಶೂದ್ರರು ಗರ್ವದಿಂದ ತುಂಬಿರುತ್ತಾರೆ.” “ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು ಅತಿಸ್ವಾರ್ಥಿಗಳಾಗಿ, ಶುದ್ಧತೆ ಇಲ್ಲದೆ, ಮದ್ಯಪಾನವನ್ನು ಅನುಮತಿಸುತ್ತಾರೆ; ಸತ್ಯವಿಲ್ಲ, ಸ್ವಚ್ಛತೆ ಇಲ್ಲ.” “ಅಂತಹ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಲೋಕ ನಾಶವಾಗುತ್ತದೆ; ವರ್ಣಾಶ್ರಮಧರ್ಮಗಳು ನಾಶವಾಗುತ್ತವೆ.” “ಹೇ ಮುನಿವರ್ಯ, ಬ್ರಾಹ್ಮಣ ಅಥವಾ ಕ್ಷತ್ರಿಯನು ನಿರ್ಬಂಧಿತ ಸ್ತ್ರೀಯರೊಂದಿಗೆ ಸಂಯೋಗ ಹೊಂದಿದರೆ, ಅಥವಾ ಶೂದ್ರನು ಹಾಗೆ ಮಾಡಿದರೆ, ಅವರು ಹೇಗೆ ಶುದ್ಧರಾಗುತ್ತಾರೆ? ಯಾವ ಸ್ತ್ರೀಯರು ನಿರ್ಬಂಧಿತರು?” ಅಗಸ್ತ್ಯನು ಹೇಳಿದನು: “ಬ್ರಾಹ್ಮಣನು ನಾಲ್ಕು ವಿಧದ ಸ್ತ್ರೀಯರನ್ನು, ಕ್ಷತ್ರಿಯನು ಮೂವರು, ವೈಶ್ಯನು ಇಬ್ಬರನ್ನು, ಶೂದ್ರನು ಒಬ್ಬಳನ್ನೇ ಹೊಂದಬಹುದು.” “ಬ್ರಾಹ್ಮಣ ಸ್ತ್ರೀ ಕ್ಷತ್ರಿಯನಿಗೆ ನಿರ್ಬಂಧಿತಳು; ಕ್ಷತ್ರಿಯ ಸ್ತ್ರೀ ವೈಶ್ಯನಿಗೆ ನಿರ್ಬಂಧಿತಳು; ವೈಶ್ಯ ಸ್ತ್ರೀ ಶೂದ್ರನಿಗೆ ನಿರ್ಬಂಧಿತಳು. ಮನು ಹೇಳಿದ್ದಂತೆ, ಉನ್ನತ ವರ್ಣದ ಸ್ತ್ರೀಯರು ಅಧೋ ವರ್ಣದ ಪುರುಷರಿಗೆ ನಿರ್ಬಂಧಿತರು.” “ತಾಯಿ, ಅತ್ತೆ, ಮಾವನ ಹೆಂಡತಿ, ಸೋದರನ ಹೆಂಡತಿ, ಸೊಸೆಯರು, ಮಗಳು, ಸ್ನೇಹಿತನ ಹೆಂಡತಿ, ಸ್ವಕೋಟಿಯ ಸ್ತ್ರೀ—ಇವರೆಲ್ಲರೂ ನಿರ್ಬಂಧಿತರು.” “ರಾಜನ ಹೆಂಡತಿ ಅಥವಾ ಮಗಳು, ಧೋಬಿಗೆಯರು ಮುಂತಾದ ಇತರ ಸ್ತ್ರೀಯರೂ ನಿರ್ಬಂಧಿತರಾಗಿದ್ದಾರೆ. ಅವರೊಂದಿಗೆ ಸಂಯೋಗ ಪಾಪವಾಗಿದೆ.” “ಬ್ರಾಹ್ಮಣನಿಗೆ ಜಾತಿಯ ಹೊರಗಿನ ಸ್ತ್ರೀಯರೊಂದಿಗೆ ಸಂಯೋಗ ಮಾಡಿದರೆ ಭಾರೀ ಅಶುದ್ಧತೆ ಉಂಟಾಗುತ್ತದೆ; ಇತರರಿಗೆ ನೂರು ಪ್ರಾಣಾಯಾಮಗಳ ಮೂಲಕ ಶುದ್ಧತೆ ಸಿಗುತ್ತದೆ.” “ಬ್ರಾಹ್ಮಣನು ಮಿಶ್ರ ಜಾತಿಯವರೊಂದಿಗೆ ಸಂಬಂಧ ಹೊಂದಿದರೆ, ಎಷ್ಟು ದಿನವಾದರೂ, ಅವನು ಪಾಪದಿಂದ ಮುಕ್ತನಾಗಲು ಗಾಯತ್ರಿಯನ್ನು ಹತ್ತು ಪ್ರಣವಗಳೊಂದಿಗೆ ಜಪಿಸಿ, ಮೂರು ನೂರು ಪ್ರಾಣಾಯಾಮಗಳನ್ನು ಮಾಡಿದರೆ, ಬ್ರಹ್ಮಹತ್ಯೆಯಂತಹ ಮಹಾಪಾಪದಿಂದಲೂ ಮುಕ್ತನಾಗುತ್ತಾನೆ; ಅಲ್ಪಪಾಪಗಳಿಗೆ ಇನ್ನೂ ಸುಲಭ.” “ಅಥವಾ, ಪರಮಾತ್ಮನನ್ನು ತಿಳಿದ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನು ನೂರಾರು ಪಾಪಗಳನ್ನು ಮಾಡಿದರೂ ಅವನು ಮಸುಕಾಗುವುದಿಲ್ಲ.” “ವಿಷ್ಣುವನ್ನು ಸ್ಮರಿಸುವುದು, ವೇದ ಪಠಣ, ದಾನ, ಹರಿಯಾರಾಧನೆ—ಇವೆಲ್ಲ ಮಾಡಿದರೆ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನು ಶುದ್ಧನಾಗುತ್ತಾನೆ; ಇತರ ಪಾತಕಿಗಳನ್ನು ಕೂಡ ರಕ್ಷಿಸಬಹುದು.” “ರಾಜನೇ, ನೀನು ಕೇಳಿದಂತೆ, ಮನು ಮುಂತಾದವರು ವಿವರವಾಗಿ ಹೇಳಿರುವುದನ್ನು ನಾನು ಸಂಕ್ಷಿಪ್ತವಾಗಿ ವಿವರಿಸಿದೆ.” ಆ ಬಳಿಕ ಭದ್ರಾಶ್ವನು ಕೇಳಿದನು: “ಹೇ ಮಹಾಭಾಗ, ನೀನು ದೀರ್ಘಾಯುಷಿಯಾಗಿರುವ ದ್ವಿಜಶ್ರೇಷ್ಠನೇ, ನಿನ್ನ ದೇಹದಲ್ಲಿ ಏನು ಸಂಭವಿಸಿದೆ ಎಂಬುದನ್ನು ನನಗೆ ವಿವರಿಸು.” ಅಗಸ್ತ್ಯನು ಹೇಳಿದನು: “ನನ್ನ ದೇಹದಲ್ಲಿ ಅನೇಕ ಅದ್ಭುತಗಳು ತುಂಬಿವೆ, ರಾಜನೇ; ಇದು ಅನೇಕ ಸೃಷ್ಟಿಚಕ್ರಗಳಲ್ಲಿ ಉಳಿದುಕೊಂಡಿದೆ, ವೇದಜ್ಞಾನದಿಂದ ಶುದ್ಧವಾಗಿದೆ.” “ನಾನು ಭೂಮಿಯೆಲ್ಲಾ ಸಂಚರಿಸಿದ್ದೇನೆ, ರಾಜನೇ; ನಂತರ ಮೆರುವಿನ ಪಕ್ಕದಲ್ಲಿರುವ ಮಹಾ ಪ್ರದೇಶವಾದ ಇಲಾವೃತಕ್ಕೆ ಹೋಗಿದ್ದೆನು.” “ಅಲ್ಲಿ ಒಂದು ಸುಂದರವಾದ ಸರೋವರವಿತ್ತು; ಅದರ ತೀರದಲ್ಲಿ ಒಂದು ದೊಡ್ಡ ಆಶ್ರಮವನ್ನು ಕಂಡೆನು. ಅಲ್ಲಿ ಒಂದು ತಪಸ್ವಿಯನ್ನು ಕಂಡೆನು—ಅವನು ಉಪವಾಸದಿಂದ ದುರ್ಬಲನಾಗಿ, ಚರ್ಮ ಮತ್ತು ಮೂಳೆ ಮಾತ್ರ ಉಳಿದಿದ್ದಂತೆ, ಬರ್ಕದ ಬಟ್ಟೆ ಧರಿಸಿದ್ದನು.” “ಅವನನ್ನು ನೋಡಿದಾಗ, ‘ಈತನು ಯಾರು?’ ಎಂದು ಆಶ್ಚರ್ಯ ಪಟ್ಟೆನು. ಅವನ ವಿಶ್ವಾಸವನ್ನು ಗಳಿಸಬೇಕೆಂದು ನಾನು ಯೋಚಿಸುತ್ತಿದ್ದೆನು.” “ಹೀಗೆ ಯೋಚಿಸುತ್ತಿದ್ದಾಗ, ಆ ಮಹಾತಪಸ್ವಿಯು ನನಗೆ ‘ನಿಲ್ಲು, ನಿಲ್ಲು! ಇಲ್ಲಿ ಉಳಿದುಕೋ, ನಾನಿನ್ನು ಆತಿಥ್ಯ ನೀಡುತ್ತೇನೆ’ ಎಂದು ಹೇಳಿದನು.” “ಅವನ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿ ನಾನು ಆ ಗುಡಿಸಿಲಿಗೆ ಪ್ರವೇಶಿಸಿದೆ; ಅಲ್ಲಿ ಅವನು ಜ್ವಲಂತ ಕಿರಣಗಳಂತೆ ಪ್ರಕಾಶಿಸುತ್ತಿದ್ದ ತಪಸ್ವಿಯನ್ನು ನೋಡಿದೆ.