ವರಾಹಪುರಾಣಮ್

ಧರಣೀ ವ್ರತವನ್ನು ಈ ರೀತಿಯಾಗಿ ಆಚರಿಸಿ, ವಿಷ್ಣುವನ್ನು ದ್ವಾದಶಿ ದಿನದಲ್ಲಿ ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಪೂಜಿಸಿದ ನಂತರ, ಶಕ್ತಿಯಂತೆ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರನ್ನು ಆಹ್ವಾನಿಸಿ, ಅವರಿಗೆ ಯೋಗ್ಯವಾದ ದಾನಗಳೊಂದಿಗೆ ಭೋಜನವನ್ನು ನೀಡಬೇಕು ಎಂದು ಶಾಸ್ತ್ರವು ಹೇಳುತ್ತದೆ. ಈ ಧರಣೀ ವ್ರತವನ್ನು ಪುರಾತನ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಪ್ರಜಾಪತಿ ಅನುಷ್ಠಾನ ಮಾಡಿ, ಪ್ರಾಣಿಗಳ ಅಧಿಪತ್ಯವನ್ನು, ಮೋಕ್ಷವನ್ನು ಹಾಗೂ ಶಾಶ್ವತ ಬ್ರಹ್ಮಪದವನ್ನು ಪಡೆದರು. ಇದೇ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ, ಯುವನಾಶ್ವ ಎಂಬ ರಾಜನು ಈ ವ್ರತವನ್ನು ಆಚರಿಸಿ ತನ್ನ ಪುತ್ರ ಮಂದಾತೃ ಮತ್ತು ಶಾಶ್ವತ ಪರಬ್ರಹ್ಮವನ್ನು ಪಡೆದನು. ಹೈಹಯ ವಂಶದ ಮಾನವರಾಧಿಪತಿ ಕೃತವೀರ್ಯನು ಕೂಡ ಈ ವ್ರತದ ಫಲದಿಂದ ತನ್ನ ಮಗ ಕಾರ್ತವೀರ್ಯನನ್ನು ಹಾಗೂ ಶಾಶ್ವತ ಪರಮಬ್ರಹ್ಮವನ್ನು ಗಳಿಸಿದನು. ಇಂತಹುದೇ ಶಕುಂತಳೆಯೂ ತಪಸ್ಸು ಮಾಡಿ, ತನ್ನ ಪುತ್ರ ದushyanta ಪುತ್ರನಾದ ವಿಶ್ವಚಕ್ರವರ್ತಿ ಶಾಕುಂತಲನನ್ನು ಪಡೆದಳು. ವೇದಗಳಲ್ಲಿ ಉಲ್ಲೇಖವಾಗಿರುವ ಅನೇಕ ಪುರಾತನ ರಾಜರು ಮತ್ತು ಚಕ್ರವರ್ತಿಗಳು ಕೂಡ ಇದೇ ವ್ರತದಿಂದ ಪರಮ ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯವನ್ನು ಹೊಂದಿದ್ದರು. ಒಂದು ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಭೂಮಿಯು ಪಾತಾಳದಲ್ಲಿ ಮುಳುಗಿದಾಗ ಈ ವ್ರತವನ್ನು ಆಚರಿಸಲಾಯಿತು; ಆದ್ದರಿಂದ ಇದಕ್ಕೆ ಪರಮ ಧರಣೀ ವ್ರತ ಎಂಬ ಹೆಸರು ಬಂದಿದೆ. ಈ ವ್ರತ ಪೂರ್ಣಗೊಂಡಾಗ, ಶ್ರೀಹರಿ ವರಾಹರೂಪದಿಂದ ಭೂದೇವಿಯನ್ನು ಮೇಲಕ್ಕೆ ಎತ್ತಿ, ಆಕೆಯನ್ನು ನೀರಿನ ಮೇಲೆ ಹಡಗಿನಂತೆ ಸ್ಥಾಪಿಸಿದನು. ಈ ಧರಣೀ ವ್ರತವನ್ನು ನಾನೀಗ ನಿಮಗೆ ವಿವರಿಸಿದೆ, ಓ ಮಹರ್ಷೇ! ಇದನ್ನು ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಕೇಳುವವನು ಅಥವಾ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಪುರುಷನು ಆಚರಿಸುವವನು ಪಾಪಗಳಿಂದ ಮುಕ್ತನಾಗಿ, ವಿಷ್ಣುವಿನ ಸಾನ್ನಿಧ್ಯವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ. ಶ್ರೀ ವರಾಹ ದೇವರು ಮುಂದುವರೆದು ಹೇಳಿದರು: ದುರ್ವಾಸ ಮುನಿಗಳಿಂದ ಪರಮ ಧರಣೀ ವ್ರತದ ಮಹಿಮೆ ಬಗ್ಗೆ ಕೇಳಿದ ತಕ್ಷಣ ಸತ್ಯತಪಸ್ ಹಿಮಾಲಯದ ಉತ್ತಮ ಭಾಗಕ್ಕೆ ಹೊರಟನು. ಅಲ್ಲಿ ಪುಷ್ಪಭದ್ರಾ ಎಂಬ ನದಿ ಹರಿದುಹೋಗುತ್ತಿದ್ದು, ಅದ್ಭುತ ಶಿಲೆಗಳ ನಡುವೆ ಪವಿತ್ರ ವಟವೃಕ್ಷವಿದ್ದ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ ಅವನ ಆಶ್ರಮ ಪ್ರಭಾವದಿಂದ ಪ್ರಕಾಶಮಾನವಾಗಿತ್ತು. ಅಲ್ಲಿ ಅವನ ಮಹತ್ತರ ಘಟನೆ ನಡೆಯಲಿದೆ. ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಭೂದೇವಿ ಶ್ರೀಹರಿಯನ್ನು ಉದ್ದೇಶಿಸಿ ಹೇಳಿದಳು: ಸಾವಿರಾರು ಮಹಾಯುಗಗಳಿಂದ ನಾನು ಈ ಪೌರಾಣಿಕ ವ್ರತ ಮತ್ತು ತಪಸ್ಸನ್ನು ಆಚರಿಸಿದ್ದೇನೆ, ಆದರೆ ಭಗವನ್, ನಾನು ಇದನ್ನು ಮರೆಯುತ್ತಿದ್ದೆ. ಈಗ ನಿಮ್ಮ ಕೃಪೆಯಿಂದ ನನ್ನ ಪೂರ್ವಜನ್ಮಗಳ ಸ್ಮರಣೆ ಪುನಃ ಉದಯವಾಗಿದೆ; ನಾನು ಶೋಕವಿಲ್ಲದವಳಾಗಿ, ಪಾಪಮುಕ್ತಳಾಗಿ ನಿಮ್ಮ ಅನುಗ್ರಹವನ್ನು ಪಡೆದಿದ್ದೇನೆ, ಓ ಪರಮೇಶ್ವರ. ನಿಮ್ಮ ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ಇನ್ನೂ ಕುತೂಹಲ ಉಳಿದಿದ್ದರೆ, ಹೇ ಪರ್ವತ, ಆಗಸ್ತ್ಯನು ಮತ್ತೆ ಭದ್ರಾಶ್ವನ ಆಶ್ರಮಕ್ಕೆ ಹಿಂತಿರುಗಿದಾಗ ಏನು ಮಾಡಿದರು ಮತ್ತು ಆ ರಾಜನು ಏನು ಮಾಡಿದನು ಎಂಬುದನ್ನು ಕೇಳಿ. ಶ್ರೀ ವರಾಹನು ಹೇಳಿದನು: ಆಗಸ್ತ್ಯ ಋಷಿಯನ್ನು ಮರಳಿ ಬಂದಂತೆ ಕಂಡ ಭದ್ರಾಶ್ವ, ಶ್ವೇತಧ್ವಜಧಾರಿ ರಾಜನು, ಅವನಿಗೆ ವಿಶೇಷ ಪೂಜೆ ಸಲ್ಲಿಸಿ, ಮೋಕ್ಷಧರ್ಮದ ಕುರಿತು ಪ್ರಶ್ನೆ ಕೇಳಿದನು. ಭದ್ರಾಶ್ವನು ಆಗಸ್ತ್ಯನನ್ನು ಕೇಳಿದನು: ಓ ಮಹಾತ್ಮನೇ, ಯಾವ ಕರ್ಮದಿಂದ ಸಂಸಾರದ ಬಂಧನ ಕಡಿದು ಹೋಗುತ್ತದೆ? ದೇಹದಲ್ಲಿ ಅಥವಾ ದೇಹವಿಲ್ಲದೆ ದುಃಖಪಡದಿರಲು ಏನು ಮಾಡಬೇಕು? ಆಗಸ್ತ್ಯನು ಉತ್ತರಿಸಿದನು: ರಾಜನೇ, ನೀನು ದಿವ್ಯವಾದ ಕಥೆಯನ್ನು ಕೇಳು, ಇದು ದೂರವೂ ಹತ್ತಿರವೂ ಇದೆ, ದೃಶ್ಯ ಮತ್ತು ಅದೃಶ್ಯಗಳ ವ್ಯತ್ಯಾಸದಿಂದ ಉದಯವಾಗಿದೆ. ಮನಸ್ಸನ್ನು ಏಕಾಗ್ರಗೊಳಿಸಿ ಕೇಳು. ಆಗಷ್ಟೆ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ದಿನವೂ ಇರಲಿಲ್ಲ, ರಾತ್ರಿ ಕೂಡ ಇರಲಿಲ್ಲ, ದಿಕ್ಕುಗಳೂ ಮಧ್ಯದಿಕ್ಕುಗಳೂ ಇರಲಿಲ್ಲ; ಸ್ವರ್ಗ, ದೇವತೆಗಳು, ಸೂರ್ಯನೂ ಇರಲಿಲ್ಲ. ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಪಶುಪಾಲ ಎಂಬ ರಾಜನು ಅನೇಕ ಹಿಂಡುಗಳನ್ನು ಕಾಯುತ್ತಿದ್ದನು. ಒಮ್ಮೆ ಅವನು ಆ ಹಿಂಡುಗಳನ್ನು ಕಾಯುತ್ತಾ ಪೂರ್ವ ಸಮುದ್ರವನ್ನು ನೋಡಬೇಕೆಂದು ಬಯಸಿ, ವೇಗವಾಗಿ ಅಲ್ಲಿಗೆ ಹೋದನು. ಆ ಅನಂತ ಮಹಾಸಮುದ್ರದ ತೀರದಲ್ಲಿ ನಾಗರಹಿತವಾದ ಒಂದು ಕಾಡು ಇದ್ದಿತು. ಅಲ್ಲಿ ಎಂಟು ಕಾಮಧೇನು ಮರಗಳು, ಒಂದು ನದಿ, ಮೇಲ್ಭಾಗದಲ್ಲಿ ಹಕ್ಕಿಗಳು, ಮತ್ತಿತರ ಜೀವಿಗಳು ಇದ್ದರು. ಐದು ಪ್ರಮುಖ ಪುರುಷರು ಒಬ್ಬ ಮಹಿಳೆಯನ್ನು ಹೊತ್ತೊಯ್ದು, ಆಕೆ ಪ್ರಕಾಶಮಾನಳಾಗಿದ್ದಳು. ಆ ಮಹಿಳೆಯು ತನ್ನ ವಕ್ಷಸ್ಥಲದಲ್ಲಿ ಸಾವಿರ ಸೂರ್ಯರಂತೆ ಪ್ರಕಾಶಿಸುವ ವಿಶಾಲ ರೂಪವನ್ನು ಧರಿಸಿದ್ದಳು; ಅವಳ ಕೆಳಭಾಗದಲ್ಲಿ ಮೂರು ಪರಿವರ್ತನೆಗಳು ಮತ್ತು ಮೂರು ಬಣ್ಣಗಳಿದ್ದವು. ಆ ರಾಜನು ಅಲ್ಲಿ ಸಂಚರಿಸುತ್ತಿದ್ದನು. ಅವರು ಎಲ್ಲರೂ ಜೀವವಿಲ್ಲದವರಂತೆ ನಿಶ್ಶಬ್ದರಾದರು; ರಾಜನು ಆ ಕಾಡಿಗೆ ಪ್ರವೇಶಿಸಿದಾಗ, ಅವನೊಂದಿಗೆ ಎಲ್ಲರೂ ಒಳಗಾಡಿದರು; ಭಯದಿಂದ ಕ್ಷಣಮಾತ್ರದಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲರೂ ಒಂದಾಗಿ ಹೋದರು. ಆ ರಾಜನು ಅಶಾಂತ ನಾಗರು ಮತ್ತು ದುಷ್ಟರ ನಡುವೆ ಸುತ್ತುವರೆದಿದ್ದಾಗ, 'ಈ ಎಲ್ಲವು ಹೇಗೆ ಸಂಭವಿಸಿತು? ಈ ಜೀವಿಗಳು ಹೇಗೆ ಬಲೆಯಲ್ಲಿಹಾಕಲ್ಪಟ್ಟವು?' ಎಂದು ಆಲೋಚನೆ ಮಾಡಿದನು. ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ, ಮೂರು ಬಣ್ಣಗಳ—ಬಿಳಿ, ಕೆಂಪು, ಕಪ್ಪು—ಯನ್ನು ಹೊಂದಿರುವ ಮಹಾಪುರುಷನು ಅವನ ಮುಂದೆ ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷನಾದನು. ಅವನು ರಾಜನಿಗೆ ಸಂಕೇತ ನೀಡಿ, "ನೀನು ಎಲ್ಲಿಗೆ ಹೋಗುತ್ತೀಯ?" ಎಂದು ಕೇಳಿದನು. ಈ ಮಾತುಗಳೊಂದಿಗೆ ಒಂದು ಮಹಾನಾಮವು ಉದಯವಾಯಿತು. ಆ ಮಹಾಪುರುಷನು ರಾಜನನ್ನು ಸುತ್ತುವರಿದು, "ಎದ್ದೇಳು!" ಎಂದು ಹೇಳಿದನು. ಆಗ ಆ ಮಹಿಳೆ ರಾಜನನ್ನು ತಡೆಯಿತು. ಮೋಹದಿಂದ ಆವರಿತನಾದ ರಾಜನಿಗೆ ಮತ್ತೊಬ್ಬ ಪುರುಷನು, "ಭಯಪಡಬೆಡ" ಎಂದು ಹೇಳಿದರು. ಮತ್ತೊಬ್ಬ ಧೈರ್ಯಶಾಲಿ ಪುರುಷನು ರಾಜನನ್ನು ಸುತ್ತುವರಿದು, ಸ್ಥಿರವಾಗಿ ನಿಂತನು—ಅವನು ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಸ್ವಾಮಿಯಾದನು. ಆ ಬಳಿಕ ಐದು ಪುರುಷರು ರಾಜನ ಬಳಿಗೆ ಬಂದು, ಅವನನ್ನು ಸುತ್ತುವರಿದು ನಿಂತರು; ಈ ರೀತಿಯಾಗಿ ರಾಜನು ಬಂಧಿತನಾದನು. ರಾಜನು ಬಂಧಿತನಾಗಿದ್ದಾಗ, ಎಲ್ಲ ದುಷ್ಟರು ಒಂದಾಗಿ, ಆಯುಧಗಳನ್ನು ಹಿಡಿದು, ಪರಸ್ಪರ ಭಯದಿಂದ ಮರೆಯಾಗಿ ಹೋದರು. ಅವರು ಎಲ್ಲರೂ ಮರೆಯಾದಾಗ, ರಾಜನ ಅರಮನೆ ಪರಮ ಸುಂದರವಾಗಿ ಪ್ರಕಾಶಿಸಿತು; ಅಲ್ಲಿ ಕೋಟಿಗಟ್ಟಲೆ ದುಷ್ಟರೂ ಕೂಡ ಇದ್ದರು. ಆ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಭೂಮಿ, ನೀರು, ಅಗ್ನಿ ಮತ್ತು ಸುಗಂಧಿ ತಂಪಾದ ಗಾಳಿ ಇದ್ದವು; ಆಕಾಶವು ಶುದ್ಧವಾಗಿತ್ತು, ಐದು ಗುಣಗಳು ಪ್ರತ್ಯೇಕವಾಗಿ ಒಂದೊಂದೇ ಇದ್ದವು. ಅವರಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬಳೇ ಮಹಿಳೆ ಬಹುಕಾಲ ಉಳಿದು, ರಾಜನನ್ನು ಸುತ್ತುವರಿದು ಬಂಧಿಸಿದಳು; ಆ ಗೋಪಾಲನು ಇದನ್ನು ಸುಲಭವಾಗಿ ಮಾಡಿದನು, ಓ ರಾಜನೇ. ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ, ರಾಜನ ಯುದ್ಧದ ಚಾತುರ್ಯ ಮತ್ತು ರೂಪವನ್ನು ನೋಡಿ, ಮೂರು ಬಣ್ಣಗಳ ಪುರುಷನು ರಾಜನಿಗೆ ಹೇಳಿದನು: "ನಾನು ನಿನ್ನ ಮಗನು, ಓ ಮಹಾರಾಜನೇ. ನನಗೆ ಏನು ಮಾಡಬೇಕೆಂದು ಹೇಳು? ನಾವು ಬಂಧುತ್ವವನ್ನು ಬಯಸುತ್ತಾ, ನಿನ್ನನ್ನು ನಮ್ಮ ನಿರ್ಣಯವನ್ನಾಗಿ ಮಾಡಿಕೊಂಡಿದ್ದೇವೆ." "ನಾವು ಎಲ್ಲರೂ ಸೋತಿದ್ದರೂ ಸಹ, ಈ ದೇಹಗಳಲ್ಲಿ ಒಂದಾಗಿ ಉಳಿದಿದ್ದೇವೆ, ಓ ರಾಜನೇ." "ನಿನ್ನ ಮಕ್ಕಳಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬನು ಉಳಿದಿದ್ದಾನೆ; ಎಲ್ಲರೂ ಹೋದಾಗ ಅಸ್ತಿತ್ವ ಉಳಿಯುತ್ತದೆ." ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದಾಗ, ರಾಜನು ಆ ಪುರುಷನಿಗೆ ಮತ್ತೆ ಹೇಳಿದನು: "ನೀನು ನನ್ನ ಮಗನಾಗು, ಮತ್ತು ಇತರರಿಗೂ ಆಗು. ನಿಮ್ಮಂತಹ ಪುರುಷರ ಸೌಖ್ಯದಿಂದ ಅಥವಾ ಸ್ವಭಾವದಿಂದ ನಾನು ಎಂದೂ ಮಾಲಿನ್ಯವನ್ನೂ ಹೊಂದುವುದಿಲ್ಲ." ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದ ನಂತರ, ರಾಜನು ಅವನನ್ನು ತನ್ನ ಮಗನನ್ನಾಗಿ ಮಾಡಿಕೊಂಡನು; ಅವರಿಂದ ಬಿಡುಗಡೆಗೊಂಡು ಅವನೊಂದಿಗೆ ವಿಶ್ರಾಂತಿ ಪಡೆದನು. ಆಗಸ್ತ್ಯನು ಮುಂದುವರೆದು ಹೇಳಿದನು: ಆ ಮೂರು ಬಣ್ಣಗಳವನು, ರಾಜನಿಂದ ಬಿಡುಗಡೆಗೊಂಡು ಸ್ವತಂತ್ರನಾಗಿ, "ಅಹಂ" ಎಂಬ ಹೆಸರಿನ ಮೂರು ಬಣ್ಣಗಳ ಮಗನನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸಿದನು. ಅವನಿಗೂ ಬುದ್ಧಿಸ್ವರೂಪಿಯಾದ ಒಂದು ಪುತ್ರಿಯಿದ್ದಳು; ಆಕೆ "ಮನೋಹ್ವ" ಎಂಬ ಜ್ಞಾನವನ್ನು ನೀಡುವ ಮಗನನ್ನು ಪಡೆದಳು.