ವರಾಹಪುರಾಣಮ್

ಶ್ರದ್ಧೆಯಿಂದ ಕೇಳಿರಿ—ಹರಿಯ ರೂಪವಾದ ವರಾಹ ಮೂರ್ತಿಯನ್ನೂ ಜೊತೆಗೆ ಜಲಪಾತ್ರೆಯನ್ನೂ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಿಗೆ ದಾನ ಮಾಡಿದ ಫಲವನ್ನು ನಾನು ನಿಮಗೆ ವಿವರಿಸುತ್ತೇನೆ. ಈ ಜೀವಿತದಲ್ಲೇ, ಅದರಿಂದ ಒಳ್ಳೆಯ ಭಾಗ್ಯ, ಐಶ್ವರ್ಯ, ಸುಂದರತೆ ಮತ್ತು ತೃಪ್ತಿ ದೊರೆಯುತ್ತದೆ; ಬಡವನು ಕೂಡ ಕ್ಷಣಕಾಲದಲ್ಲಿ ಶ್ರೀಮಂತನಾಗುತ್ತಾನೆ, ಸಂತಾನವಿಲ್ಲದವನಿಗೆ ಮಗುವು ದೊರೆಯುತ್ತದೆ, ದುಃಖಗಳು ಕೂಡ ತಕ್ಷಣವೇ ನಾಶವಾಗುತ್ತವೆ, ಮತ್ತು ಲಕ್ಷ್ಮಿ ಕೂಡ ಆ ಕ್ಷಣದಲ್ಲಿ ಪ್ರವೇಶಿಸುತ್ತದೆ. ಈ ಜೀವಿತದಲ್ಲಿ ಭಾಗ್ಯ ದೊರೆಯುತ್ತದೆ; ಆದರೆ ಮುಂದಿನ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಏನು ಸಂಭವಿಸುತ್ತದೆ ಎಂಬುದನ್ನು ಈಗ ಕೇಳಿರಿ. ಈ ಕುರಿತು, ನಾನು ನಿಮಗೆ ಪುರಾತನ ಕಥೆಯನ್ನು ಹೇಳುತ್ತೇನೆ. ಈ ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ವೀರಧನ್ವನ್ ಎಂಬ ಪ್ರಸಿದ್ಧ ರಾಜನಿದ್ದನು; ಶತ್ರುಗಳನ್ನು ಸೋಲಿಸುವ ಸಾಮರ್ಥ್ಯ ಹೊಂದಿದ್ದ ಅವನು ಒಂದು ದಿನ ಮರೆಯಾಡಲು ಅರಣ್ಯಕ್ಕೆ ಹೋದನು. ಅವನು ಹಿರಿದು ಹಿರಿದು ಹರಣಗಳನ್ನು ಬೇಟೆ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದಾಗ, ಋಷಿಗಳ ಅರಣ್ಯದಲ್ಲಿ ಪ್ರವೇಶಿಸಿದನು; ಅಲ್ಲಿಯ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು ಹರಣಗಳ ರೂಪವನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಂಡಿದ್ದನ್ನು ಅರಿಯದೆ, ಅವನು ಅವರನ್ನು ಕೊಂದನು. ಅಲ್ಲಿ, ಓ ಬ್ರಾಹ್ಮಣ, ಸಂವರ್ತನ ಮಗರಾದ ಐವತ್ತು ಸಹೋದರರು, ವೇದ ಅಧ್ಯಯನದಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿದ್ದವರು, ಹರಣಗಳ ರೂಪವನ್ನು ಪಡೆದಿದ್ದರು. ಸತ್ಯತಪನು ಕೇಳಿದನು: "ಅವರು ಹರಣಗಳ ರೂಪವನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಂಡದ್ದು ಯಾವ ಕಾರಣದಿಂದ? ಓ ಬ್ರಾಹ್ಮಣ, ನಾನು ಇದನ್ನು ತಿಳಿಯಲು ಉತ್ಸುಕನಾಗಿದ್ದೇನೆ—ದಯವಿಟ್ಟು ನನಗೆ ವಿವರಿಸು." ದುರ್ವಾಸನು ಉತ್ತರಿಸಿದನು: "ಒಮ್ಮೆ, ಅವರು ಅರಣ್ಯಕ್ಕೆ ಹೋಗಿದ್ದರು; ಅಲ್ಲಿಗೆ, ತಾಯಿ ಹರಣಗಳು ತೊರೆದು ಹೋದ, ಹೊಸದಾಗಿ ಹುಟ್ಟಿದ ಹರಣ ಮರಿಗಳನ್ನು ನೋಡಿ, ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬರೂ ಒಂದೊಂದು ಮರಿಯನ್ನು ತಮ್ಮ ಭುಜದ ಮೇಲೆ ಇಟ್ಟುಕೊಂಡು, ಅವುಗಳ ಸಾವಿಗೆ ಕಾರಣರಾದರು." ಅವರು ದುಃಖದಿಂದ ತಮ್ಮ ತಂದೆಯ ಬಳಿ ಹೋಗಿ, ಈ ಹರಣಗಳ ಹತ್ಯೆಯ ಕುರಿತು ಹೇಳಿದರು: "ಓ ಮಹರ್ಷಿ, ನಾವು ಐದು ಹೊಸದಾಗಿ ಹುಟ್ಟಿದ ಹರಣಗಳನ್ನು ಕೊಂದಿದ್ದೇವೆ; ಇದು ಅಜ್ಞಾನದಿಂದ ನಡೆದಿದೆ, ಆದ್ದರಿಂದ ನಮಗೆ ಪ್ರಾಯಶ್ಚಿತ್ತವನ್ನು ನಿರ್ಧರಿಸು." ಸಂವರ್ತನು ಹೇಳಿದನು: "ನನ್ನ ತಂದೆ ಕ್ರೂರರಾಗಿದ್ದರು, ನಾನು ಅವರಿಗಿಂತ ಹೆಚ್ಚು ಕ್ರೂರನು; ನೀವು ನನ್ನ ಮಕ್ಕಳು, ಪಾಪಮಯ ಕರ್ಮಗಳಿಂದ ಜನಿಸಿದ್ದೀರಿ. ಈಗ, ಹರಣ ಚರ್ಮವನ್ನು ಧರಿಸಿ, ನಿಯಮ ಪಾಲನೆ ಮಾಡಿ, ಐದು ವರ್ಷಗಳು ಅರಣ್ಯದಲ್ಲಿ ವಾಸ ಮಾಡಬೇಕು; ನಂತರ ನೀವು ಪವಿತ್ರರಾಗುತ್ತೀರಿ." ಹೀಗಾಗಿ, ಆ ಮಕ್ಕಳು ಹರಣ ಚರ್ಮವನ್ನು ಮೇಲಂಗವಾಗಿ ಧರಿಸಿ, ಅರಣ್ಯದಲ್ಲಿ ನಿರ್ಭಯವಾಗಿ ಶಾಶ್ವತ ಬ್ರಹ್ಮವನ್ನು ಪಠಿಸುತ್ತಾ ಪ್ರವೇಶಿಸಿದರು. ಒಂದು ವರ್ಷ ಕಳೆದ ಮೇಲೆ, ವೀರಧನ್ವನ್ ರಾಜನು ಆ ಸ್ಥಳಕ್ಕೆ ಬಂದನು, ಅಲ್ಲಿ ಅವರು ಹರಣ ರೂಪದಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುತ್ತಿದ್ದರು. ಅಲ್ಲಿ, ಒಂದು ಮರದ ಕೆಳಗೆ, ಹರಣ ಚರ್ಮವನ್ನು ಮೇಲಂಗವಾಗಿ ಧರಿಸಿ ನಿಂತು ಪಠಿಸುತ್ತಿದ್ದವರನ್ನು ರಾಜನು ನೋಡಿದನು; ಅವರನ್ನು ಹರಣ ಎಂದು ಭಾವಿಸಿ, ಬಾಣವಿಟ್ಟು ಎಲ್ಲರನ್ನು ಕೊಂದನು. ಬ್ರಹ್ಮಪದದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿರವಾದ ಆ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು ಮೃತರಾಗಿರುವುದನ್ನು ನೋಡಿ, ರಾಜನು ಭಯದಿಂದ ನಡುಗಿದನು; ಅವನು ದೇವರಾತ ಮಹರ್ಷಿಯ ಆಶ್ರಮಕ್ಕೆ ಹೋಗಿ, "ಮಹರ್ಷಿಯೇ, ನಾನು ಬ್ರಾಹ್ಮಣ ಹತ್ಯೆಯ ಪಾಪಕ್ಕೆ ಒಳಗಾಗಿದ್ದೇನೆ," ಎಂದು ಕೇಳಿದನು. ಅವನು ಈ ಘಟನೆಯನ್ನೆಲ್ಲಾ ವಿವರಿಸಿ, ದುಃಖದಿಂದ ಹೃದಯ ತುಂಬಿಕೊಂಡು, ಭಾರೀ ಶೋಕದಲ್ಲಿ ಅತ್ತನು. ಆಗ ದೇವರಾತ ಮಹರ್ಷಿಯು, ಅತ್ತ ರಾಜನಿಗೆ ಹೇಳಿದರು: "ಭಯಪಡಬೇಡ, ರಾಜನೇ; ನಾನು ನಿನಗೆ ಪಾಪವನ್ನು ನಿವಾರಿಸುತ್ತೇನೆ." ಭೂಮಿ ಸುತಲ ಎಂಬ ಪಾತಾಳದಲ್ಲಿ ಮುಳುಗಿದಾಗ, ವಿಷ್ಣುವು ವರಾಹ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಎತ್ತಿದಂತೆ, ನೀನು ಬ್ರಾಹ್ಮಣ ಹತ್ಯೆಯ ಪಾಪದಿಂದ ಕಳಕಳಿಸಿದವನಾದರೂ, ಜನಾರ್ದನ ದೇವರು ನಿನ್ನನ್ನು ರಕ್ಷಿಸುತ್ತಾನೆ. ಹೀಗಾಗಿ, ರಾಜನು ಸಂತೋಷದಿಂದ ಕೇಳಿದನು: "ಆ ದೇವರು ನನಗೆ ಹೇಗೆ ಅನುಗ್ರಹ ಮಾಡುತ್ತಾರೆ? ಅವರು ಸಂತುಷ್ಟರಾದಾಗ, ಯಾವ ಮಾರ್ಗದಿಂದ ದುಃಖಗಳು ನಾಶವಾಗುತ್ತವೆ?" ದುರ್ವಾಸನು ಹೇಳಿದನು: "ಹೀಗಾಗಿ, ರಾಜನು ಕೇಳಿದಂತೆ, ದೇವರಾತನು ಈ ವ್ರತವನ್ನು ವಿವರಿಸಿದರು; ಅವನು ವ್ರತವನ್ನು ಆಚರಿಸಿ, ಅಪಾರ ಸುಖವನ್ನು ಅನುಭವಿಸಿದನು." ಮರಣದ ಸಮಯದಲ್ಲಿ, ಆ ರಾಜನು ಸ್ವರ್ಗಕ್ಕೆ, ಇಂದ್ರನ ಲೋಕಕ್ಕೆ, ಚಿನ್ನದ ಪ್ರಕಾಶಮಾನ ರಥದಲ್ಲಿ ಏರಿದನು. ಇಂದ್ರನು ಹವನವನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸಿ, ಅವನನ್ನು ಎದುರಿಸಲು ಬಂದನು; ಇಂದ್ರನು ಬರುತ್ತಿರುವುದನ್ನು ನೋಡಿ, ವಿಷ್ಣುವಿನ ಪರಿಕರರು ಹೇಳಿದರು: "ತಪಸ್ಸು ಇಲ್ಲದವರು ದೇವೇಂದ್ರನನ್ನು ನೋಡುವಂತಿಲ್ಲ." ಹೀಗಾಗಿ, ಲೋಕದ ರಕ್ಷಕರು ಎಲ್ಲರೂ ಅವನ ಪ್ರಕಾಶದಿಂದ ಹೊರಬಂದರು; ಆದರೆ ವಿಷ್ಣುವಿನ ಪರಿಕರರು ಅವರ ಕರ್ಮಗಳು ತೀರವಿಲ್ಲ ಎಂದು ತಿರಸ್ಕರಿಸಿದರು. ಈ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ, ರಾಜನು ಸತ್ಯಲೋಕದ ಅಂತ್ಯವನ್ನು ತಲುಪಿದನು. ಅಮರತ್ವ, ದಹನ, ವಿನಾಶ ಇಲ್ಲದ ಲೋಕದಲ್ಲಿ, ಆ ಮಹಾರಾಜನು ದೇವತೆಗಳಿಂದ ಪ್ರಶಂಸಿತನಾಗಿ ಇಂದಿಗೂ ವಾಸಿಸುತ್ತಾನೆ. ಯಜ್ಞದೇವರು ಸಂತುಷ್ಟರಾದಾಗ, ಅದರಲ್ಲಿ ಅಚ್ಚರಿಯೇನು? ಈ ಜೀವಿತದಲ್ಲಿ ಭಾಗ್ಯ, ಆಯುಷ್ಯ, ಆರೋಗ್ಯ, ಐಶ್ವರ್ಯ—all prescribed worship brings the highest immortality. ಒಂದು ವರ್ಷ ಪೂರ್ಣವಾದಾಗ, ನಾರಾಯಣನು ತನ್ನ ಸ್ವಯಂ ನಿವಾಸವನ್ನು ನೀಡುತ್ತಾನೆ—ನಾಲ್ಕು ರೂಪಗಳಾದ ಪರಮ, ಅಮೂಲ್ಯ; ಇದರಲ್ಲಿ ಸಂದೇಹವಿಲ್ಲ. ಕೆಶವನು ಮತ್ಸ್ಯ ರೂಪದಲ್ಲಿ ವೇದಗಳನ್ನು ರಕ್ಷಿಸಿದಂತೆ; ಸಮುದ್ರ ಮಥನದಲ್ಲಿ ಮಂಡರ ಪರ್ವತವನ್ನು ಹಿಡಿದಂತೆ; ಅವನು ಕುರ್ಮ ರೂಪದಲ್ಲಿ, ಎರಡನೇ ವೈಷ್ಣವ ರೂಪ; ಮತ್ತು ವರಾಹ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಭೂಮಿಯನ್ನು ಪಾತಾಳದಿಂದ ಎತ್ತಿದಂತೆ, ಮೂರನೇ ವೈಷ್ಣವ ರೂಪ. ದುರ್ವಾಸನು ಹೇಳಿದನು: ಇದೇ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ, ಫಾಲ್ಗುಣ ಮಾಸದಲ್ಲಿ, ಶುಕ್ಲ ಪಕ್ಷದ ದ್ವಾದಶಿಯಲ್ಲಿ, ಉಪವಾಸ ಮಾಡಿ, prescribed ವಿಧಾನದಲ್ಲಿ ಹರಿಯನ್ನು ಪೂಜಿಸಬೇಕು. ನರಸಿಂಹನಿಗೆ ಪಾದಗಳು, ಗೋವಿಂದನಿಗೆ ತೊಡೆಯು, ವಿಶ್ವಭುಜನೆಗೆ ಕತ್ತಿ, ಅನಿರುದ್ಧನಿಗೆ ಭುಜಗಳು; ಶಿತಿಕಂಠನಿಗೆ ಕಂಠ, ಪಿಂಗಕೇಶನಿಗೆ ತಲೆ, ಅಸುರನಾಶಕನಿಗೆ ಚಕ್ರ, ಜಲರೂಪನಿಗೆ ಶಂಖ; ಪ್ರತಿಯೊಂದಕ್ಕೂ ಚಂದನ, ಹೂ, ಹಣ್ಣುಗಳಿಂದ ಪೂಜಿಸಬೇಕು. ಮುಂಭಾಗದಲ್ಲಿ, ಎರಡು ಬಿಳಿ ಬಟ್ಟೆಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಿದ ಕುಂಭವನ್ನು ಇಟ್ಟು, ಅದರ ಮೇಲೆ ಚಿನ್ನದ ನರಸಿಂಹ ಮೂರ್ತಿಯನ್ನು ತಾಮ್ರಪಾತ್ರೆಯಲ್ಲಿ, ಸಾಧ್ಯವಾದರೆ ಚಿನ್ನದಲ್ಲಿ, ಇಲ್ಲವಾದರೆ ಮರ ಅಥವಾ ಬಂಬೂದಲ್ಲಿ ಇಡಬೇಕು. ಹಿರಿಮೆಯುಳ್ಳ ಕುಂಭದಲ್ಲಿ ಇಟ್ಟು, ಪೂಜಿಸಿ, ದ್ವಾದಶಿಯಲ್ಲಿ ವೇದಜ್ಞ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಿಗೆ ಅರ್ಪಿಸಬೇಕು. ಇದರಿಂದ, ಪುರಾತನ ರಾಜನು ಪಡೆದ ಫಲವನ್ನು ಈಗ ನಾನು ನಿಮಗೆ ಹೇಳುತ್ತೇನೆ, ವತ್ಸ ಎಂಬ ಹೆಸರಿನಿಂದ. ಕಿಂಪುರುಷ ದೇಶದಲ್ಲಿ, ಧರ್ಮದ ಪರಮಾಧಿಕಾರಿ ರಾಜನು, ಭರತ ಎಂಬ ಪ್ರಸಿದ್ಧನಾಗಿದ್ದನು; ಅವನ ಮಗ ವತ್ಸ. ಶತ್ರುಗಳಿಂದ ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಸೋತು, ಧನ, ಆನೆಗಳು ಕಸಿದುಕೊಂಡು, ಅವನು ಪತ್ನಿಯೊಂದಿಗೆ ಅರಣ್ಯಕ್ಕೆ ಹೋಗಿ, ವಸಿಷ್ಠ ಮಹರ್ಷಿಯ ಆಶ್ರಮದಲ್ಲಿ ವಾಸಮಾಡಿದನು. ಕಾಲ ಕಳೆದಂತೆ, ವಸಿಷ್ಠ ಮಹರ್ಷಿ ಅವನನ್ನು ಕೇಳಿದರು: "ಈ ಮಹಾಶ್ರಮದಲ್ಲಿ ನೀನು ಯಾವ ಕಾರಣಕ್ಕಾಗಿ ಇದ್ದೀಯ?" ರಾಜನು ಹೇಳಿದನು: "ಮಹರ್ಷಿಯೇ, ನನ್ನ ಧನ, ರಾಜ್ಯವನ್ನು ಕಸಿದುಕೊಂಡಿದ್ದಾರೆ, ಶತ್ರುಗಳಿಂದ ನನ್ನ ಮನಸ್ಸು ಕುಗ್ಗಿದೆ; ನಾನು ನಿಮ್ಮ ಆಶ್ರಯಕ್ಕೆ ಬಂದಿದ್ದೇನೆ. ದಯಮಾಡಿ, ನನಗೆ ಮಾರ್ಗದರ್ಶನ ನೀಡಿ, ಅನುಗ್ರಹವನ್ನು ತೋರಿಸಿ.