ವರಾಹಪುರಾಣಮ್

ಅವನಿಗೆ ಆ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಹೇಳಿದ ನಂತರ, ಆ ಬೇಟಗಾರನು ಗಂಭೀರ ಚಿಂತನೆಗೆ ಒಳಗಾದನು: “ನಾನು ಹೇಗೆ ಇದನ್ನು ಸಾಧ್ಯವನ್ನಾಗಿಸಬಹುದು?” ಎಂದು ಆತನು ಆತಂಕದಲ್ಲಿ ಮುಳುಗಿದನು. ಅವನು ಆ ಚಿಂತೆಯಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿದ್ದಾಗ, ಶುದ್ಧವಾದ ಒಂದು ಪಾತ್ರವು ಆಕಾಶದಿಂದ ಬಿದ್ದಿತು—ಅದು ಬಂಗಾರದಂತೆ ಹೊಳೆಯುತ್ತಿದ್ದಿತು ಮತ್ತು ಯಶಸ್ಸಿನ ಲಕ್ಷಣಗಳನ್ನು ಹೊಂದಿತ್ತು. ಆ ಪಾತ್ರವನ್ನು ಕೈಗೆ ತೆಗೆದುಕೊಂಡು, ಬೇಟಗಾರನು ದುರ್ವಾಸ ಮುನಿಯನ್ನು ನಡುಗುತ್ತಾ ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದನು: “ಓ ಬ್ರಾಹ್ಮಣ, ದಯವಿಟ್ಟು ಇಲ್ಲಿ ಉಳಿಯಿರಿ; ನಾನು ಭಿಕ್ಷೆಗಾಗಿ ಹೋಗಿ ಬರುತ್ತೇನೆ. ಈ ಅನುಗ್ರಹವನ್ನು ನನಗೆ ನೀಡಿರಿ, ಓ ಬ್ರಹ್ಮಜ್ಞ.” ಹೀಗೆ ಹೇಳಿ, ಆ ಬೇಟಗಾರನು ದೂರವಿಲ್ಲದ ನಗರಕ್ಕೆ ಭಿಕ್ಷೆಗಾಗಿ ಹೊರಟನು; ಆ ನಗರವು ಸಂಪತ್ತಿನಿಂದ ಕೂಡಿದ್ದು, ಸ್ತ್ರೀಯರಿಂದ ಕೂಡಿತ್ತು. ಅವನು ಅಲ್ಲಿ ತಲುಪಿದಾಗ, ಆ ನಗರದಲ್ಲಿರುವ ಸುಂದರವಾದ ಸ್ತ್ರೀಯರು ಮರಗಳಿಂದ ಹೊರಬಂದು, ಬಂಗಾರದ ಪಾತ್ರಗಳನ್ನು ಕೈಯಲ್ಲಿ ಹಿಡಿದು, ತ್ವರಿತವಾಗಿ ಆ ಬೇಟಗಾರನ ಪಾತ್ರವನ್ನು ವಿವಿಧ ಆಹಾರಗಳಿಂದ ತುಂಬಿದರು. ತಾನು ಉದ್ದೇಶಿಸಿದ್ದ ಕಾರ್ಯವನ್ನು ಪೂರ್ಣಗೊಳಿಸಿದ್ದೆಂದು ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಭಾವಿಸಿ, ಬೇಟಗಾರನು ಮತ್ತೆ ಆಶ್ರಮಕ್ಕೆ ಹಿಂದಿರುಗಿ, ಪ್ರಾರ್ಥನೆ ಮಾಡುವವರಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನಾದ ದುರ್ವಾಸ ಮುನಿಯನ್ನು ನೋಡಿದನು. ಅವನನ್ನು ನೋಡಿ, ಬೇಟಗಾರನು ಭಿಕ್ಷೆಯನ್ನು ಶುದ್ಧ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ ಇಟ್ಟು, ಮನಸ್ಸು ಶಾಂತವಾಗಿದ್ದಂತೆ, ಮುನಿಗೆ ನಮಸ್ಕರಿಸಿ ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದನು: “ಓ ಸ್ವಾಮಿ, ನಿಮ್ಮ ಪಾದಗಳನ್ನು ತೊಳಗಲು ಅನುಮತಿಸಿ; ನಾನು ನಿಮ್ಮ ಅನುಗ್ರಹಕ್ಕೆ ಅರ್ಹನಾಗಿದ್ದರೆ, ದಯವಿಟ್ಟು ಈ ಸೇವೆಯನ್ನು ನನಗೆ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಲು ಅವಕಾಶ ನೀಡಿ.” ಹೀಗೆ ಕೇಳಿದ ಮೇಲೆ, ದುರ್ವಾಸ ಮುನಿ ತನ್ನ ತಪಸ್ಸಿನ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ಪರೀಕ್ಷಿಸಲು ಇಚ್ಛಿಸಿ, ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದನು: “ನಾನು ನದಿಗೆ ಹೋಗಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ, ಮತ್ತು ನೀರನ್ನು ತರಲು ಪಾತ್ರವೂ ಇಲ್ಲ.” “ಓ ಬುದ್ಧಿವಂತ ಬೇಟಗಾರ, ನಾನು ಹೇಗೆ ತ್ವರಿತವಾಗಿ ನಿಮ್ಮ ಪಾದಗಳನ್ನು ತೊಳಗಲಿ?” ಎಂದು ಮುನಿಯು ಕೇಳಿದಾಗ, ಬೇಟಗಾರನು ಮತ್ತೆ ಚಿಂತನೆಗೆ ಒಳಗಾದನು: “ನಾನು ಏನು ಮಾಡಬೇಕು? ಅವನು ಹೇಗೆ ಆಹಾರ ಸೇವಿಸಬೇಕು?” ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಹೀಗೆ ಚಿಂತನೆ ಮಾಡಿ, ತನ್ನ ಗುರುವನ್ನು ಸ್ಮರಿಸಿ, ಬೇಟಗಾರನು ದೇವಿಕಾ ನದಿಗೆ ಶರಣಾದನು. ಅವನು ನದಿಗೆ ಹೀಗೆ ಪ್ರಾರ್ಥಿಸಿದನು: “ನಾನು ಬೇಟಗಾರ, ಪಾಪಿ, ಬ್ರಾಹ್ಮಣಹಂತಕನು, ಓ ಪವಿತ್ರ ನದಿ; ನಿಮಗೆ ಸ್ಮರಿಸಿ, ದೇವಿ, ನಾನು ಶರಣಾಗತನಾಗಿದ್ದೇನೆ, ರಕ್ಷಿಸಿ.” “ನಾನು ದೇವತಿಯನ್ನು, ಮಂತ್ರವನ್ನು, ಯೋಗ್ಯ ಪೂಜೆಯನ್ನು ತಿಳಿಯುವುದಿಲ್ಲ; ನಾನು ನನ್ನ ಗುರುದೇವರ ಪಾದಗಳನ್ನು ಧ್ಯಾನಿಸುತ್ತೇನೆ, ಓ ಶುಭವತಿಗೆ, ಸದಾ ಅವನ್ನು ನೋಡುತ್ತೇನೆ.” “ಓ ನದಿಗಳಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠವಾದ ದೇವಿಕಾ, ನನ್ನ ಮೇಲೆ ದಯೆವಿಡಿ; ತ್ವರಿತವಾಗಿ ನೀರನ್ನು ಇಲ್ಲಿ ತಂದು ಮುನಿಯ ಪಾದಗಳನ್ನು ತೊಳಗಲು ಅವಕಾಶ ಮಾಡಿ.” ಬೇಟಗಾರನು ಹೀಗೆ ಪ್ರಾರ್ಥಿಸಿದ ನಂತರ, ಪಾಪವನ್ನು ನಾಶಮಾಡುವ ದೇವಿಕಾ ನದಿ, ದುರ್ವಾಸ ಮುನಿ ತಂಗಿದ್ದ ಸ್ಥಳಕ್ಕೆ ಬಂದುಹೋದಳು. ನದಿದೇವತೆ ಸ್ವತಃ ಮುನಿಯ ಪಾದಗಳನ್ನು ತೊಳೆದಳು; ಆಕೆ ವೇಗವಾಗಿ ಹರಿದು ಬೇಟಗಾರನ ಆಶ್ರಮದ ಹತ್ತಿರ ಬಂದುಹೋದಳು. ಈ ಅದ್ಭುತವನ್ನು ನೋಡಿ, ದುರ್ವಾಸ ಮುನಿ ಆಶ್ಚರ್ಯಗೊಂಡನು; ತನ್ನ ಕೈ ಮತ್ತು ಪಾದಗಳನ್ನು ತೊಳೆದು, ಭಕ್ತಿಯಿಂದ, ಆಹಾರ ಸೇವಿಸಿದನು, ಜ್ಞಾನದಿಂದ ಕೂಡಿದ್ದನು. ನಂತರ, ಹಸಿವಿನಿಂದ ಕ್ಷೀಣಗೊಂಡಿದ್ದ ಬೇಟಗಾರನಿಗೆ, ದುರ್ವಾಸ ಮುನಿ ಹೀಗೆ ಆಶೀರ್ವಾದ ನೀಡಿದರು: “ವೇದಗಳ ಅಧ್ಯಯನ, ಎಲ್ಲ ವೇದಗಳು ಹಾಗೂ ಅವರ ವಿಭಾಗಗಳು, ಬ್ರಹ್ಮಜ್ಞಾನ ಮತ್ತು ಪುರಾಣಗಳು ನಿನಗೆ ನೇರವಾಗಿ ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷವಾಗಲಿ.” ಹೀಗೆ ದುರ್ವಾಸ ಮುನಿ ಅವನಿಗೆ ವರವನ್ನು ನೀಡಿದರು: “ನೀನು ಸತ್ಯತಪಸ್ ಎಂಬ ಮುನಿಯಾಗುತ್ತೀ, ತಪಸ್ವಿಗಳಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನಾಗುತ್ತೀ.” ವರವನ್ನು ಪಡೆದ ಬೇಟಗಾರನು ಮುನಿಯನ್ನು ಹೀಗೆ ಕೇಳಿದನು: “ನಾನು ಬೇಟಗಾರನಾಗಿದ್ದರೂ, ಹೇಗೆ ವೇದಗಳನ್ನು ಬೋಧಿಸಬಲ್ಲೆ, ಓ ಬ್ರಾಹ್ಮಣ?” ದುರ್ವಾಸ ಮುನಿ ಉತ್ತರಿಸಿದರು: “ಇಂದು, ಓ ಶ್ರೇಷ್ಠನಾದವನು, ನೀನು ಹಸಿವಿನಿಂದ ಉಳಿದಿದ್ದ ಹಳೆಯ ದೇಹವು ತ್ಯಜಿಸಲಾಗಿದೆ; ಈಗ ನಿನ್ನ ದೇಹವು ತಪಸ್ಸಿನಿಂದ ನಿರ್ಮಿತವಾಗಿದೆ, ವಿಭಿನ್ನವಾಗಿದೆ—ಇದರಲ್ಲಿ ಯಾವುದೇ ಸಂಶಯವಿಲ್ಲ.” “ನಿನ್ನ ಹಿಂದಿನ ಜ್ಞಾನವು ನಾಶವಾಗಿದೆ; ಈಗ ನೀನು ಶುದ್ಧ ಮತ್ತು ಅವಿನಾಶಿಯಾಗಿದೆ. ನೀನು ಶುದ್ಧ ದೇಹವನ್ನು ಹೊಂದಿದ್ದೆ, ಮತ್ತೊಂದು ದೇಹವು ಬೇರೆ. ಆದ್ದರಿಂದ, ವೇದಗಳು ಮತ್ತು ಪುರಾಣಗಳು ನಿನಗೆ ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷವಾಗುತ್ತವೆ, ಓ ಮುನಿ.” ಸತ್ಯತಪಸ್ ಹೀಗೆ ಕೇಳಿದನು: “ಓ ಸ್ವಾಮಿ, ನೀವು ಎರಡು ದೇಹಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಹೇಳಿದ್ದೀರಿ; ಅವುಗಳ ವ್ಯತ್ಯಾಸವನ್ನು ವಿವರಿಸಿ, ಓ ಬ್ರಹ್ಮಜ್ಞಾನಿಗಳಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠ.” ದುರ್ವಾಸ ಮುನಿ ಹೇಳಿದರು: “ಎರಡು ಅಲ್ಲ, ಮೂರು ದೇಹಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಹೇಳಬೇಕು; ಅದು ಬೇರೆ. ಜೀವಿಗಳು ಅನುಭವಿಸುವ ಆಧಾರದಾಗಿ ಮೂರು ದೇಹಗಳಿವೆ.” “ಮೊದಲನೆಯದು ಅಧರ್ಮ ಸ್ಥಿತಿ, ವಿವೇಕವಿಲ್ಲದ ದೇಹ; ಎರಡನೆಯದು ವ್ರತಗಳಿಂದ ಕೂಡಿರುವ, ಪರಮಧರ್ಮದ ದೇಹ.” “ಮೂರನೆಯದು, ಇಂದ್ರಿಯಗಳ ಪಾರಾಗಿರುವುದು—ಅದು ಧರ್ಮ ಮತ್ತು ಅಧರ್ಮದ ಅನುಭವಕ್ಕೆ. ಈ ಮೂರು ವಿಭಾಗಗಳನ್ನು ಬ್ರಹ್ಮಜ್ಞಾನಿಗಳು ವಿವರಿಸಿದ್ದಾರೆ: ದುಃಖ, ಧರ್ಮಾನುಭವ ಮತ್ತು ಸಾಮಾನ್ಯ ಅನುಭವ—ಇವು ಮೂರು ವಿಧಗಳು.” “ಹಿಂದೆ ಇದ್ದ ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿ, ಜೀವಿ ಹಂತಕನಾಗಿದ್ದಾಗ, ಆ ದೇಹವನ್ನು ಪಾಪದ ದೇಹ ಎಂದು ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ; ಅದು ಪಾಪದ ದೇಹ.” “ಈಗ, ಶುಭ ಕಾರ್ಯ, ತಪಸ್ಸು ಮತ್ತು ಪ್ರಾಮಾಣಿಕತೆಯಿಂದ, ಧರ್ಮಸ್ವರೂಪದ ಮತ್ತೊಂದು ದೇಹವು ನಿನಗೆ ಸ್ಥಾಪಿತವಾಗಿದೆ. ಅದರಿಂದ ನೀನು ವೇದಗಳು ಮತ್ತು ಪುರಾಣಗಳನ್ನು ತಿಳಿಯಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗಿರುವೆ.” “ಎಂಟು ಗುಂಪುಗಳು ವ್ಯಕ್ತಿಯಲ್ಲಿ ಪರಿವರ್ತನೆಗೊಂಡಾಗ, ಅವನು ಮೂರು ಸ್ಥಿತಿಗಳನ್ನು ಹೊಂದಿದ್ದಾನೆ ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ. ಎಂಟು ಗುಂಪುಗಳನ್ನು ದಾಟಿ, ಮೂರು ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿತನಾಗಿದ್ದ, ಸದಾ ಶುಭವಂತ, ಆತ್ಮದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿರವಾಗಿದ್ದ, ದೃಢಸಂಕಲ್ಪವನ್ನು ಹೊಂದಿದ್ದನು.” “ಐದುಗಳು, ಪುನಃ ಪುನಃ, ಐದುಗಳನ್ನು ತ್ಯಜಿಸುವಾಗ, ಮತ್ತು ಮತ್ತೂ ಐದುಗಳನ್ನು, ಒಂದು ಮಾರ್ಗವನ್ನು ಅನುಸರಿಸಿ, ಮಾನವನು ಶಾಶ್ವತ ಬ್ರಹ್ಮವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ.” ಸತ್ಯತಪಸ್ ಕೇಳಿದನು: “ಓ ಸ್ವಾಮಿ, ಜ್ಞಾನವು ದೇಹದಲ್ಲಿ ಉದಯಿಸದಿದ್ದರೆ, ಯಾವ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಪರಬ್ರಹ್ಮವನ್ನು ಪಡೆಯಬಹುದು?” ದುರ್ವಾಸ ಮುನಿ ಹೇಳಿದರು: “ಕರ್ಮಗಳು ಜ್ಞಾನದಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸಿವೆ, ಜ್ಞಾನವು ಕೂಡ ಕರ್ಮಗಳಿಂದ ಉದಯಿಸುತ್ತದೆ; ಅವೆರಡರಲ್ಲಿ ಭೇದವಿಲ್ಲ, ಓ ಮುನಿ, ಎರಡು ಕಲ್ಲುಗಳಂತೆ.” “ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು ಮತ್ತು ಇತರರಲ್ಲಿ, ಕರ್ಮಗಳು ನಾಲ್ಕು ವಿಧಗಳಾಗಿ ವಿವರಿಸಲಾಗಿದೆ; ಅವುಗಳಲ್ಲಿ ಮೂರು ವೇದಕರ್ಮಗಳನ್ನು ನಿಯಮಿತವಾಗಿ ಮಾಡುತ್ತಾರೆ, ನಾಲ್ಕನೆಯದು ಆ ಮೂರುಗೂ ಸೇವೆ ಮಾಡುತ್ತದೆ—ಇದು ವೇದದಿಂದ ನಿರ್ಧಾರವಾದ ಕರ್ಮ.” “ಈ ಕರ್ತವ್ಯಗಳನ್ನು ಸ್ಥಿರವಾಗಿ ಪಾಲಿಸಿದರೆ, ಬ್ರಹ್ಮನಲ್ಲಿ ಭಕ್ತಿ ಶುಭವಾಗುತ್ತದೆ; ಖಂಡಿತವಾಗಿ, ವೇದೋಪದೇಶದಲ್ಲಿ ಭಕ್ತಿಯುಳ್ಳವರಿಗೆ ಮೋಕ್ಷವು ದೊರೆಯುತ್ತದೆ.” ಸತ್ಯತಪಸ್ ಕೇಳಿದನು: “ಓ ಮಹಾಮುನಿ, ನೀವು ವಿವರಿಸಿದ ಪರಬ್ರಹ್ಮವನ್ನು—even ಮಹಾಯೋಗಿಗಳು ಕೂಡ ಅದರ ಸ್ವರೂಪವನ್ನು ತಿಳಿಯುವುದಿಲ್ಲ.” “ಅದು ಹೆಸರು ಇಲ್ಲದ, ವಂಶ ಇಲ್ಲದ, ರೂಪವಿಲ್ಲದ, ರೂಪಾತೀತವಾದುದು—ಬ್ರಹ್ಮ, ಎಲ್ಲ ನಿರ್ಧಾರಗಳ ಪಾರಾಗಿರುವುದು, ಹೇಗೆ ತಿಳಿಯಬಹುದು? ವೇದಮಾರ್ಗದಲ್ಲಿ ಅದರ ನಿರ್ಧಾರವನ್ನು ವಿವರಿಸಿ.” ದುರ್ವಾಸ ಮುನಿ ಹೇಳಿದರು: “ಅದು ಪರಬ್ರಹ್ಮ, ವೇದಗಳಲ್ಲಿ ಮತ್ತು ಪುರಾಣಗಳಲ್ಲಿ ಹೇಳಲ್ಪಟ್ಟಿರುವುದು, ಅದು ಕಮಲನೇತ್ರನಾದ ನಾರಾಯಣನೇ ಪರಮಾತ್ಮ.” “ಅವನು, ಪರಮೇಶ್ವರನಾದ ನಾರಾಯಣ, ಹರಿ, ವಿವಿಧ ಯಜ್ಞಗಳು, ಹೋಮಗಳು, ದಾನಗಳು ಮೂಲಕ ಪಡೆಯಲಾಗುತ್ತಾನೆ, ಓ ಶ್ರೇಷ್ಠ.” ಸತ್ಯತಪಸ್ ಕೇಳಿದನು: “ಓ ಸ್ವಾಮಿ, ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಯಜ್ಞಗಳು ಬಹುಸಂಪತ್ತಿನಿಂದ, ವೇದಗಳಲ್ಲಿ ಪಂಡಿತರಾದ ಪುಜಾರಿಗಳು ಮತ್ತು ಧರ್ಮನಿಷ್ಠರಿಂದ ನಡೆಯುತ್ತವೆ; ಆದರೂ ಹರಿ ದೊರೆಯುವುದು ಕಷ್ಟ.” “ಸಂಪತ್ತಿಲ್ಲದೆ ದಾನ ಮಾಡಲಾಗದು, ಓ ಬ್ರಾಹ್ಮಣ; ಸಂಪತ್ತು ಇದ್ದರೂ, ಕುಟುಂಬದಲ್ಲಿ ಆಸಕ್ತರಾದವರು ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಇಚ್ಛೆ ಹೊಂದಿಲ್ಲ. ಹೀಗಿದ್ದರೆ, ಆ ವ್ಯಕ್ತಿಯು ಹೇಗೆ ಮೋಕ್ಷವನ್ನು ಪಡೆಯಬಹುದು? ಹರಿ ಎಲ್ಲ ರೀತಿಯಲ್ಲೂ ಪಡೆಯಲು ಕಷ್ಟ.