ವರಾಹಪುರಾಣಮ್

ಮಹಾತಪಸ್ವಿಯು ರಾಜನಿಗೆ ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದರು: "ರಾಜನೇ, ಪಿತೃಗಳ ಉದ್ಭವವನ್ನು ನಾನು ವಿವರಿಸುತ್ತೇನೆ, ಗಮನಿಸಿ ಕೇಳಿ. ಬಹುಕಾಲ ಹಿಂದೆ, ಸೃಷ್ಟಿಕರ್ತ ಬ್ರಹ್ಮ ದೇವರು, ವಿವಿಧ ಜೀವಿಗಳನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸಲು ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಸಂಕಲ್ಪಮಾಡಿದರು. ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ, ತಮ್ಮ ಮನಸ್ಸನ್ನು ಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಏಕಾಗ್ರಗೊಳಿಸಿ, ಮನಸ್ಸಿನ ಹೊರಗಡೆ ಎಲ್ಲಾ ಸೂಕ್ಷ್ಮಭೂತಗಳನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಿ, ಸೃಷ್ಟಿಯ ಇಚ್ಛೆಯಿಂದ ಪರಬ್ರಹ್ಮನಲ್ಲಿ ತೀವ್ರ ಧ್ಯಾನಮಾಡಿದರು. ಆಗ, ಪರಮೇಶ್ವರನು ತನ್ನೊಳಗೆ ಲೀನನಾದಾಗ, ಅವನ ದೇಹದಿಂದ ಧೂಮವರ್ಣದಿಂದ ಪ್ರಕಾಶಮಾನವಾದ ಸೂಕ್ಷ್ಮಭೂತಗಳು ಹೊರಬಂದವು. ಅವುಗಳು 'ನಾವು ಪಾನಮಾಡೋಣ' ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತಾ, ದೇವತೆಗಳನ್ನು 'ಸೋಮ' ಎಂದು ಕರೆಯುತ್ತಾ, ಮೇಲಕ್ಕೆ ಏರುವ ಆಸೆಯಿಂದ ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ತಪಸ್ಸುಮಾಡುತ್ತಾ ಉಳಿದರು. ಅವರನ್ನು ಹಠಾತ್ ಕಂಡ ಬ್ರಹ್ಮನು, ಆ ಮೇಲ್ನೋಡುವ ಹೋರಿಜಾಂಟಲ್ ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿದ್ದವರಿಗೆ ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದರು: 'ನೀವು ಎಲ್ಲ ಗೃಹಸ್ಥರ ಪಿತೃಗಳಾಗುವಿರಿ.' ಅವರಲ್ಲಿ ಮೇಲ್ನೋಡುವವರು ನಂದೀಮುಖ ಪಿತೃಗಳು ಎಂದು ಪ್ರಸಿದ್ಧಿ ಪಡೆದರು; ಶ್ರೀಮಂತಿಕೆಯ ಹವನಗಳಲ್ಲಿ ಶಾಸ್ತ್ರಾನುಸಾರ ಸದಾ ಪೂಜಿಸಬೇಕಾದವರು ಇವರೇ. ಯಾವ ದ್ವಿಜರು ಅಗ್ನಿಹೋತ್ರವನ್ನು ಪಾಲಿಸುತ್ತಾರೋ, ಅವರು ನಿಯಮಿತ, ಕಾಮ್ಯ, ಅಪರಾಹ್ನ ಮತ್ತು ಪಾಕ್ಷಿಕ ವಿಧಿಗಳ ಮೂಲಕ ಇವರನ್ನು ತೃಪ್ತಿಪಡಿಸಬೇಕು. ಕ್ಷತ್ರಿಯರು ಹೊರವಸ್ತ್ರದಿಂದ ಮುಚ್ಚಿಕೊಂಡು ಇವರನ್ನು ತೃಪ್ತಿಪಡಿಸಬೇಕು; ಹವನದಲ್ಲಿ ಘೃತಪಾನ ಮಾಡುವವರೂ ಸದಾ ಗೌರವಿಸಬೇಕು. ಶೂದ್ರರು ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಿಂದ ಅನುಮತಿ ಪಡೆದು ತಮ್ಮ ಪಿತೃಗಳನ್ನು ಯೋಗ್ಯವಾಗಿ ಗೌರವಿಸಬೇಕು, ಆದರೆ ಶಾಸ್ತ್ರವಿಧಾನದ ಮಂತ್ರাদি ಇಲ್ಲದೆ. ಅಗ್ನಿಹೋತ್ರವಿಲ್ಲದ ಬ್ರಾಹ್ಮಣ, ಕ್ಷತ್ರಿಯ, ವೈಶ್ಯರು ಕೂಡ ಗೃಹಾಗ್ನಿಯ ಮುಂದೆ, ಸಮಯಕ್ಕೆ ತಕ್ಕಂತೆ ಪಿತೃಗಳನ್ನು ಪೂಜಿಸಬೇಕು. ನೀವು ಹೀಗೆ ಪೂಜಿಸಲ್ಪಟ್ಟಾಗ, ಜೀವನ, ಖ್ಯಾತಿ, ಐಶ್ವರ್ಯ, ಸಂತಾನ, ಜ್ಞಾನ, ಕುಲಮಹಿಮೆ, ಸ್ಮೃತಿ ಮುಂತಾದ ಇಷ್ಟಾರ್ಥಗಳನ್ನು ಅನುಗ್ರಹಿಸುತ್ತೀರಿ. ಈ ರೀತಿ ಹೇಳಿ, ಬ್ರಹ್ಮನು ಅವರಿಗೆ ದಕ್ಷಿಣಾಯನ ಮಾರ್ಗವನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಿದರು; ಅವರು ಪಿತೃಪಿತಾಮಹರಾಗಿ ಪ್ರಸಿದ್ಧರಾದರು. ನಂತರ ಬ್ರಹ್ಮನು ಮೌನದಲ್ಲಿ ಜೀವಿಗಳನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸಿದರು. ಆಗ ಪಿತೃಗಳು ಬ್ರಹ್ಮನಿಗೆ ಹೀಗೆ ಕೇಳಿದರು: 'ಪ್ರಭೋ, ನಮ್ಮ ಜೀವನೋಪಾಯಕ್ಕೆ ಯಾವಾದರೂ ಸಾಧನವನ್ನು ದಯಮಾಡಿ ನೀಡಿ.' ಬ್ರಹ್ಮನು ಉತ್ತರಿಸಿದರು: 'ಅಮಾವಾಸ್ಯೆ ದಿನ ನಿಮಗಾಗಲಿ; ಆ ದಿನ ಮಾನವರು ಕುಶ, ತಿಲಜಲದಿಂದ ತೃಪ್ತಿಪಡಿಸಿದಾಗ ನೀವು ಪರಮತೃಪ್ತಿಯನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತೀರಿ, ಬೇರೆ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಅಲ್ಲ.' ಅಮಾವಾಸ್ಯೆ ದಿನ ತಪೋಭಕ್ತಿಯಿಂದ ತಿಲವನ್ನು ದಾನಮಾಡಬೇಕು; ಪಿತೃಗಳು ಪರಮತೃಪ್ತರಾಗುತ್ತಾರೆ ಮತ್ತು ಬೇಗನೇ ವರವನ್ನು ಅನುಗ್ರಹಿಸುತ್ತಾರೆ. ಅಗತ್ಯಾಗ್ರಹಿ ಮಹಾತಪಸ್ವಿಯು ಮುಂದುವರೆದು ಹೇಳಿದರು: ಬ್ರಹ್ಮನ ಮನೋನಂದನ ಅತ್ರಿ ಮಹರ್ಷಿಯು ಮಹಾತಪಸ್ವಿಯಾಗಿದ್ದರು; ಅವರ ಪುತ್ರನು ಸೋಮನು, ಅವನು ದಕ್ಷನ ಜಾಮಾತೆಯಾಗಿದ್ದನು. ದಕ್ಷನ ಹತ್ತೊಂಬತ್ತ daughters (27) ಪ್ರಸಿದ್ಧರಾಗಿದ್ದಾರೆ; ಅವರೆಲ್ಲರೂ ಸೋಮನ ಪತ್ನಿಯರು, ಅವರಲ್ಲಿ ರೋಹಿಣಿ ಮುಖ್ಯಳು. ಸೋಮನು ಕೇವಲ ಅವಳಲ್ಲೇ ಆಸಕ್ತನಾಗಿದ್ದನು, ಇತರ ಪತ್ನಿಯರ ಕಡೆ ಗಮನವಿರಲಿಲ್ಲ. ಉಳಿದ ಪತ್ನಿಯರು ಒಟ್ಟಾಗಿ ದಕ್ಷನ ಬಳಿಗೆ ಹೋದರು, ಸಮಾನತೆ ಇಲ್ಲವೆಂದು ದೂರು ನೀಡಿದರು. ದಕ್ಷನು ಪುನಃ ಪುನಃ ಸೋಮನಿಗೆ ಹೇಳಿದರು, ಆದರೆ ಅವನು ಸಮಾನವಾಗಿ ವರ್ತಿಸಲಿಲ್ಲ. ಆಗ ದಕ್ಷನು 'ನೀನು ಮರೆಯಾಗು' ಎಂದು ಶಾಪಕೊಟ್ಟನು. ಶಾಪದಿಂದ ಸೋಮನು ದೇಹವನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಲು ಮುಂದಾದನು; ಸೋಮನು ದಕ್ಷನಿಗೆ ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದರು: 'ನಿನಗೂ ಹೀಗೆ ಆಗಲಿ—ಅನೇಕ ಸಂತಾನಗಳನ್ನು ಹೊಂದಿ, ಈ ಶಾಶ್ವತ ಬ್ರಹ್ಮ ದೇಹವನ್ನು ನೀನು ತ್ಯಜಿಸಬೇಕು.' ಹೀಗೆ ಹೇಳಿ, ದಕ್ಷನ ಶಾಪದಿಂದ ಸೋಮನು ಕ್ಷೀಣನಾದನು; ಸೋಮನು ಇಲ್ಲದಾಗ ದೇವತೆಗಳು, ಮಾನವರು, ಜಾನುವಾರುಗಳು, ಸಸ್ಯಗಳು ಎಲ್ಲವೂ ಕ್ಷಯಗೊಂಡವು. ಎಲ್ಲ ಜೀವಿಗಳು ಕ್ಷೀಣಗೊಂಡರು, ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಔಷಧಿಗಳು ಒಣಗಿದವು; ಸಸ್ಯಗಳು ನಾಶವಾದಾಗ ದೇವತೆಗಳು ಬಹಳ ಕಷ್ಟಪಟ್ಟರು. ಅವರು ಪೀಡಿತರಾಗಿ, ಸೋಮನು ಸಸ್ಯಗಳ ಬೇರುಗಳಲ್ಲಿ ಉಳಿದಿದ್ದಾನೆಂದರು; ಆತಂಕದಿಂದ ವಿಷ್ಣುವನ್ನು ಶರಣಾದರು. ಭಗವಂತನು ಅವರನ್ನು ನೋಡಿ, 'ನಾನು ಏನು ಮಾಡಲಿ?' ಎಂದು ಕೇಳಿದರು. ಅವರು ಹೇಳಿದರು: 'ಪ್ರಭೋ, ದಕ್ಷನ ಶಾಪದಿಂದ ಸೋಮನು ನಾಶವಾಗಿದ್ದಾನೆ.' ಆಗ ದೇವರು ಹೇಳಿದರು: 'ಕಲಶಸಾಗರವನ್ನು ಮಥಿಸಿರಿ; ಎಲ್ಲ ದೇವತೆಗಳು ಎಲ್ಲೆಂದಿನಿಂದ ಔಷಧಿಗಳನ್ನು ತಂದು ಹಾಕಿರಿ.' ಹೀಗೆ ಹೇಳಿ, ಹರಿಯು ಸ್ವತಃ ರುದ್ರನಲ್ಲಿ ಧ್ಯಾನಮಾಡಿದರು; ಬ್ರಹ್ಮ ಮತ್ತು ವಾಸುಕಿಯನ್ನು ಕೂಡ ಮಥನಕ್ಕಾಗಿ ಧ್ಯಾನಿಸಿದರು. ಎಲ್ಲರೂ ಸೇರಿ ವರುಣನ ನಿವಾಸವನ್ನು ಮಥಿಸಿದರು; ಮಥಿಸಿದಾಗ ಸೋಮನು ಪುನಃ ಜನ್ಮವನ್ನಾಳಿದನು, ರಾಜನೇ. 'ಕ್ಷೇತ್ರಜ್ಞ' ಎಂದು ಕರೆಯಲ್ಪಡುವ ಆತ್ಮ, ಈ ದೇಹದಲ್ಲಿ ಪರಮಪುರುಷನಾಗಿ ಇರುವವನು, ಅವನೇ embodied beings (ಜೀವಿಗಳ) ಜೀವನರೂಪಿಯಾದ ಸೋಮನು; ಪರಮಾತ್ಮನ ಇಚ್ಛೆಯಿಂದ ಮೃದುವಾದ ವಿಭಿನ್ನ ರೂಪವನ್ನು ಧರಿಸಿದನು. ಮಾನವರು, ಹದಿನಾರು ದೇವತೆಗಳು, ಮರಗಳು ಮತ್ತು ಔಷಧಿಗಳು—all ಜೀವಿಗಳು ಅವನನ್ನು ಅಧಿಪತಿಯನ್ನಾಗಿ ಮಾಡಿಕೊಂಡು ಬದುಕುತ್ತಾರೆ. ನಂತರ ರುದ್ರನು ಅವನನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ತಲೆಯ ಮೇಲೆ ಧರಿಸಿದರು; ಆ ಸಮಯದಿಂದ ನೀರುಗಳು ಅವನ ಸ್ವರೂಪವಾದವು, ಅವನು ಜಗತ್ತಿನ ರೂಪವೆಂದು ಸ್ಮರಿಸಲ್ಪಟ್ಟನು. ಬ್ರಹ್ಮನು ಸಂತೋಷದಿಂದ ಅವನಿಗೆ ಪೂರ್ಣಿಮೆಯನ್ನು ಪವಿತ್ರ ದಿನವೆಂದು ಕೊಟ್ಟನು; ಆ ದಿನ ಉಪವಾಸದಿಂದ ಅವನಿಗೆ ಯೋಗ್ಯವಾದ ಪೂಜೆ ಸಲ್ಲಿಸಬೇಕು, ರಾಜನೇ. ಯವಾಹಾರವನ್ನು ಸೇವಿಸಬೇಕು; ಸೋಮನು ಜ್ಞಾನ, ಸೌಂದರ್ಯ, ಪೌಷ್ಟಿಕತೆ, ಐಶ್ವರ್ಯ ಮತ್ತು ಧಾನ್ಯವನ್ನು ಸಮೃದ್ಧಿಯಾಗಿ ಅನುಗ್ರಹಿಸುತ್ತಾನೆ. ಮಹಾತಪಸ್ವಿಯು ಮುಂದುವರೆದು ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದರು: ರಾಜನೇ, ನಾನು ಈಗ ತಪೋಯುಗವಾದ ಕೃತಯುಗ ಮತ್ತು ತ್ರೇತಾಯುಗದಲ್ಲಿ ಪ್ರಸಿದ್ಧರಾದ ರತ್ನಸಮಾನ ರಾಜರನ್ನು ವಿವರಿಸುತ್ತೇನೆ; ನೀನು ಯಾವ ವಂಶದಲ್ಲಿ ಹುಟ್ಟಿದೆಯೋ ಅದನ್ನೂ ಹೇಳುತ್ತೇನೆ. ಸುವಿಖ್ಯಾತನಾದ ಸುಪ್ರಭನು ಕೃತಯುಗದಲ್ಲಿ ನೀನೇ ಆಗಿದ್ದೆ, ರಾಜನೇ; ಪ್ರಜಾಪಾಲ ಎಂಬ ಪ್ರಸಿದ್ಧ ಹೆಸರಿನಿಂದ ಜನ್ಮವನ್ನು ಪಡೆದಿದ್ದೆ. ಇತರ ರಾಜರು ತ್ರೇತಾಯುಗದಲ್ಲಿ ಬಲಶಾಲಿಗಳಾಗಿದ್ದರು; ಆ ರಾಜರಲ್ಲಿಯೂ ಜ್ವಲಂತ ಕೀರ್ತಿಯುಳ್ಳವರು ಶಾಂತಿ ಎಂಬ ಹೆಸರಿನಿಂದ ಪ್ರಸಿದ್ಧರಾದರು. ಸುರಶ್ಮಿ ಎಂಬ ರಾಜನು ಆಗಿದ್ದನು, ಶಶಕರ್ಣನು ಮಹಾಬಲಶಾಲಿಯಾಗಿದ್ದನು; ಪಂಚಾಲ ವಂಶದ ಸುಭದರ್ಶನನು ಮಾನವರ ಅಧಿಪತಿಯಾಗಿದ್ದನು. ಸುಶಾಂತಿ ಅಂಗ ವಂಶದಲ್ಲಿ ಜನ್ಮವನ್ನಾಳಿದನು, ಸುಂದರನು ಕೂಡ ಅಂಗನೆಂದು ಪ್ರಸಿದ್ಧನಾದನು; ಸುಂದ, ಮುಚುಕುಂದ, ಸುದ್ಯುಮ್ನ, ತುರು ಕೂಡ ಜನ್ಮವನ್ನು ಪಡೆದರು. ಸುನಮನಸು ಸೋಮದತ್ತನಾದನು, ಶುಭಸಂವರಣನು ಜನ್ಮವನ್ನಾಳಿದನು; ಸುಶೀಲನು ವಸುಧಾನನಾದನು, ಸುಖದನು ಸುಪತಿಯಾದನು. ಶಂಭು ಸೇನಾಧಿಪತಿಯಾದನು, ಸುಕಾಂತನು ದಶರಥನಾದನು; ಸೋಮನು ಜನಕರಾಗಿದ್ದನು, ರಾಜನೇ—ಇವರು ತ್ರೇತಾಯುಗದ ರಾಜರು. ಈ ಎಲ್ಲ ಭೂಪಾಲಕರು, ರಾಜನೇ, ಭೂಲೋಕದಲ್ಲಿ ಭೋಗವನ್ನನುಭವಿಸಿ, ವಿವಿಧ ಯಜ್ಞಗಳನ್ನು ನೆರವೇರಿಸಿ, ಖಂಡಿತವಾಗಿಯೂ ಸ್ವರ್ಗವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ.