ವರಾಹಪುರಾಣಮ್

ಭಗವಂತನು ತನ್ನ ಪುರಾತನ ವರವನ್ನು ಸ್ಮರಿಸಿ, ಆ ಮಹಾತ್ಮನ ಮಾತು ಮತ್ತು ಗುಣಗಳಿಂದ ಸಂತೋಷಗೊಂಡು, ಮತ್ತೆ ಅವನಿಗೆ ಒಂದು ಮಹಾ ವರವನ್ನು ನೀಡಿದನು. “ನೀನು ಸರ್ವಜ್ಞನು, ಸರ್ವಕರ್ಮನೂ ಆಗಿದ್ದೀಯ, ಎಲ್ಲ ಲೋಕಗಳಿಂದ ಪೂಜಿತನೂ ಕೂಡ. ನೀನು ಮೂರು ಲೋಕಗಳನ್ನು ಪ್ರವೇಶಿಸಿರುವುದರಿಂದ, ಶಾಶ್ವತನಾದ ವಿಷ್ಣುವಾಗಿ ಸ್ಥಿರವಾಗು,” ಎಂದು ಭಗವಂತನು ಹೇಳಿದರು. “ದೇವತೆಗಳು ಮತ್ತು ಬ್ರಹ್ಮನ ಕಾರ್ಯಗಳನ್ನು ಸದಾ ನೀನೇ ನೆರವೇರಿಸು. ಸರ್ವಜ್ಞತೆ ನಿನ್ನದು ಆಗಲಿ, ದೇವರೆ, ಇದರಲ್ಲಿ ಸಂಶಯವಿಲ್ಲ,” ಎಂದು ಭಗವಂತನು ಆಶೀರ್ವದಿಸಿದರು. ಹೀಗೆ ಹೇಳಿ, ದೇವರು ತಮ್ಮ ಸ್ವರೂಪದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿರರಾದರು. ವಿಷ್ಣುವು, ಭಗವಂತನು, ತನ್ನ ಹಿಂದಿನ ಸಂಕಲ್ಪವನ್ನು ಮತ್ತೆ ಸ್ಮರಿಸಿದರು. ಆ ನಂತರ, ಭಗವಂತನು ಮಹಾತಪಸ್ವಿಯಾಗಿ ಯೋಗನಿದ್ರೆಗೆ ಮನಸ್ಸು ನೆಡಿಸಿದರು. ಇಂದ್ರಿಯಗಳಿಂದ ಉದ್ಭವಿಸಿದ ಜೀವಿಗಳನ್ನು ಮತ್ತು ಅವರ ವಿಷಯಗಳನ್ನು ಆ ಯೋಗನಿದ್ರೆಯಲ್ಲಿ ಸ್ಥಾಪಿಸಿ, ಪರಮರೂಪದಲ್ಲಿ ಧ್ಯಾನಮಗ್ನನಾಗಿ ನಿದ್ರೆಗೆ ಸೇರಿದರು. ಆ ನಿದ್ರಾಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿ, ಅವರ ಹೊಟ್ಟೆಯಿಂದ ಒಂದು ಮಹಾ ಕಮಲವು ಹುಟ್ಟಿತು. ಆ ಕಮಲದ ಮೇಲೆ ಏಳುವುಳ್ಳ ಭೂಮಿಯ ಏಳು ದ್ವೀಪಗಳು, ಸಾಗರಗಳು ಮತ್ತು ಅರಣ್ಯಗಳು ಕಾಣಿಸಿಕೊಂಡವು. ಆ ಕಮಲದ ರೂಪ ಪಾತಾಳವರೆಗೆ ವಿಸ್ತರಿಸಿತ್ತು, ಅದರ ದಂಡವೆ ಆಧಾರವಾಗಿತ್ತು. ಕಮಲದ ಮಧ್ಯಭಾಗದಲ್ಲಿ ಮೇರುಪರ್ವತ ಮತ್ತು ಕೇಂದ್ರದಲ್ಲಿ ಬ್ರಹ್ಮನ ವಾಸಸ್ಥಾನವಿತ್ತು. ಹೀಗೆ ತನ್ನ ದೇಹದ ಪರಮಮೂಲವನ್ನು ನೋಡಿ, ಆ ದೇಹದಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸಿದ್ದ ವಾಯುವನ್ನು ಹೊರಹಾಕಿ, ಸಮಾನವಾಗಿ ವಾಯುವನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸಿದನು. “ಅಜ್ಞಾನವನ್ನು ಜಯಿಸುವ ಸಂಕೇತವಾದ ಈ ಶಂಖವನ್ನು ನೀನು ಧರಿಸು; ಮೋಹವನ್ನು ಕಡಿದುಹಾಕಲು ಇದನ್ನು ಉಪಯೋಗಿಸು. ಅಜ್ಞಾನವನ್ನು ನಾಶಪಡಿಸಲು ಖಡ್ಗವು ಸದಾ ನಿನ್ನ ಕೈಯಲ್ಲಿ ಇರಲಿ,” ಎಂದು ಆಶೀರ್ವದಿಸಿದರು. “ಭಯಾನಕವಾದ ಕಾಲಚಕ್ರವನ್ನು ನೀನು ಧರಿಸು, ಅಚ್ಯುತನೆ. ಅಧರ್ಮದ ಗಜವನ್ನು ನಾಶಪಡಿಸಲು ಗದೆಯನ್ನು ಧರಿಸು, ಕೇಶವನೆ,” ಎಂದು ಹೇಳಿದರು. “ಜೀವಿಗಳ ತಾಯಿಯಾದ ಮಾಲೆಯನ್ನು ಸದಾ ನಿನ್ನ ಕಂಠದಲ್ಲಿ ಇರಲಿ; ಶ್ರೀವತ್ಸ ಮತ್ತು ಕೌಸ್ತುಭ ಮಣಿಗಳು ನಿನ್ನ ಮೇಲೆ ಚಂದ್ರ ಮತ್ತು ಸೂರ್ಯನಂತೆ ಪ್ರಕಾಶಿಸಲಿ,” ಎಂದು ಆಶೀರ್ವದಿಸಿದರು. “ವಾಯುವು ನಿನ್ನ ಚಲನೆಯಾಗಲಿ, ಗರುಡನು ನಿನ್ನ ವಾಹನವಾಗಲಿ ಎಂಬುದು ಪ್ರಸಿದ್ಧಿ. ಮೂರು ಲೋಕಗಳಲ್ಲಿ ಸಂಚರಿಸುವ ಲಕ್ಷ್ಮೀ ಸದಾ ನಿನ್ನ ಆಶ್ರಯವಾಗಿರಲಿ; ದ್ವಾದಶಿಯು ನಿನ್ನದಾಗಲಿ, ಅವಳು ಯಾವ ರೂಪವನ್ನು ಬೇಕಾದರೂ ತಾಳಲಿ,” ಎಂದು ಹೇಳಿದರು. “ಯಾರು ದ್ವಾದಶಿಯಲ್ಲಿ ಸ್ವಲ್ಪ ಭಕ್ತಿಯಿಂದಲಾದರೂ ಘೃತವನ್ನು ಸೇವಿಸುತ್ತಾರೋ, ಪುರುಷರಾಗಲಿ, ಸ್ತ್ರೀಯರಾಗಲಿ, ಅವರು ಸ್ವರ್ಗವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ,” ಎಂದು ಭಗವಂತನು ಹೇಳಿದರು. “ಈ ವಿಷ್ಣುವು, ದೇವತೆಗಳ ಮತ್ತು ದೈತ್ಯರ ದೇಹಗಳನ್ನು ರಕ್ಷಿಸಲು ಮತ್ತು ನಾಶಪಡಿಸಲು, ತನ್ನಿಂದಲೇ ಬೇರೆ ಬೇರೆ ರೂಪಗಳನ್ನು ಧರಿಸುತ್ತಾನೆ ಮತ್ತು ಬೇರೆ ಜೀವಿಗಳನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸುತ್ತಾನೆ,” ಎಂದು ವಿವರಿಸಿದರು. “ಪ್ರತಿಯುಗದಲ್ಲಿಯೂ ಈ ಸರ್ವವ್ಯಾಪಿಯಾದ ಪುರુષನನ್ನು ವೇದಾಂತದಲ್ಲಿ ವರ್ಣಿಸಲಾಗಿದೆ; ಅಲ್ಪಬುದ್ಧಿಯವರು ಅವನನ್ನು ಮಾನವನಂತೆ ಎಂದಿಗೂ ಹೇಳಬಾರದು,” ಎಂದು ಹೇಳಿದರು. “ಯಾರು ವಿಷ್ಣುವಿನ ಈ ಪಾಪಹರ ಕಥೆಯನ್ನು ಕೇಳುತ್ತಾರೆ, ಅವರು ಈ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಖ್ಯಾತಿಯನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ ಮತ್ತು ಸ್ವರ್ಗದಲ್ಲಿ ಗೌರವ ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ,” ಎಂದು ಭಗವಂತನು ಆಶೀರ್ವದಿಸಿದರು. ಹೀಗೆ, ಹಿಂದೆ ಬ್ರಹ್ಮನು, ಅವಿನಾಶಿಯಾಗಿಯೂ ಶುದ್ಧನಾಗಿಯೂ ಪರಮಾತ್ಮನಾಗಿಯೂ ಪರಾತ್ಪರನಾಗಿಯೂ, ಸೃಷ್ಟಿಯಾರಂಭದಲ್ಲಿ ಜೀವಿಗಳನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸಲು ಇಚ್ಛಿಸಿದನು, ಅವರ ರಕ್ಷಣೆಯನ್ನೂ ಆಲೋಚಿಸಿದನು. ಆ ಯೋಚನೆಯಲ್ಲಿ, ತನ್ನ ದೇಹದ ಬಲಭಾಗದಿಂದ, ಬಿಳಿ ಕಿವೊಡಕೆಗಳು, ಮಾಲೆಗಳು ಮತ್ತು ಲೇಪನಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಪುರುಷನು ಪ್ರकटವಾಯಿತು. ಅವನನ್ನು ನೋಡಿ, ಭಗವಂತನು ಹೇಳಿದರು: “ಓ ಮಹಾತ್ಮನೇ, ನಾಲ್ಕು ಕಾಲುಗಳಿರುವ ಎಮ್ಮೆ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಈ ಜೀವಿಗಳನ್ನು ರಕ್ಷಿಸು; ಲೋಕದಲ್ಲಿ ನೀನು ಹಿರಿಯನಾಗು.” ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದ ಮೇಲೆ, ಅವನು ಕೃತಯುಗದಲ್ಲಿ ನಾಲ್ಕು ಕಾಲುಗಳ ಮೇಲೆ ಸ್ಥಿರನಾಗಿ ನಿಂತನು; ತ್ರೇತಾಯುಗದಲ್ಲಿ ಮೂರು ಕಾಲುಗಳ ಮೇಲೆ, ದ್ವಾಪರಯುಗದಲ್ಲಿ ಎರಡು ಕಾಲುಗಳ ಮೇಲೆ, ಕಲಿ ಯುಗದಲ್ಲಿ ಒಂದೇ ಕಾಲಿನ ಮೇಲೆ ಜೀವಿಗಳನ್ನು ರಕ್ಷಿಸುತ್ತಾನೆ. ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಲ್ಲಿ ಆ ಧರ್ಮವು ಆರು ರೂಪಗಳಲ್ಲಿ ಸ್ಥಾಪಿತವಾಗಿದೆ, ಕ್ಷತ್ರಿಯರಲ್ಲಿ ಮೂರು, ವೈಶ್ಯರಲ್ಲಿ ಎರಡು, ಶೂದ್ರರಲ್ಲಿ ಒಂದರಲ್ಲಿ; ಆ ಧರ್ಮ ಸ್ವಯಂ ಎಲ್ಲೆಡೆ, ಪಾತಾಳಗಳಲ್ಲಿ, ಪ್ರತಿಯೊಂದು ದ್ವೀಪ ಮತ್ತು ಪ್ರದೇಶದಲ್ಲಿಯೂ ಇದೆ. ಅವನು ದ್ರವ್ಯ, ಗುಣ, ಕ್ರಿಯೆ ಮತ್ತು ಜಾತಿಗಳ ರೂಪದಲ್ಲಿ ನಾಲ್ಕು ಕಾಲುಗಳಿರುವವನು ಎಂದು ಕರೆಯಲ್ಪಡುತ್ತಾನೆ; ಸಂಹಿತೆಯ ಕ್ರಮದಂತೆ ಜ್ಞಾನಿಗಳು ಅವನನ್ನು ಮೂರು ಕೊಂಬುಗಳವನು ಎಂದು ಸ್ಮರಿಸುತ್ತಾರೆ. ಹೀಗೆ, ಪ್ರಾಚೀನ ಮತ್ತು ಅನಂತ ಓಂ, ಎರಡು ತಲೆಗಳು, ಏಳು ಕೈಗಳು, ಮೂರು ಬಂಧಗಳಿಂದ ಬಂಧಿತನಾಗಿ, ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಲ್ಲಿ ಮುಖ್ಯನಾಗಿಯೂ ಲೋಕವನ್ನು ರಕ್ಷಿಸುತ್ತಾನೆ. ಆ ಧರ್ಮ, ಹಿಂದೆ ಸೋಮನಿಂದ ಬಲಾತ್ಕೃತನಾಗಿ, ಅವನು ತನ್ನ ಸಹೋದರ ಅಂಗಿರಸನ ಪತ್ನಿಯಾದ ತಾರೆಯನ್ನು ಅಪಹರಿಸಲು ಯತ್ನಿಸಿದಾಗ, ಭಯದಿಂದ ಒಂದು ಭಯಾನಕವಾದ ಕಾಡಿನಲ್ಲಿ ಆಶ್ರಯ ಪಡೆದನು. ಅವನು ಹೋದ ಮೇಲೆ, ಅಸುರರ ಎಲ್ಲಾ ಪತ್ನಿಯರು ಧರ್ಮವಿಲ್ಲದೆ ದೇವತೆಯರ ನಿವಾಸಗಳನ್ನು ಆಕ್ರಮಿಸಲು ಅಲೆದರು; ಅಸುರರೂ ದೇವರ ನಿವಾಸಗಳಲ್ಲಿ ಅಲೆದರು. ಹೀಗೆ ಕ್ರಮ ಕಳೆದು, ಧರ್ಮ ನಾಶವಾದಾಗ, ರಾಜನೇ, ದೇವತೆಗಳು ಮತ್ತು ಅಸುರರು, ಸೋಮನ ತಪ್ಪಿಗಾಗಿ ಹಾಗೂ ಸ್ತ್ರೀಯರಿಗಾಗಿ, ವಿವಿಧ ಆಯುಧಗಳನ್ನು ಹಿಡಿದು ಯುದ್ಧಕ್ಕೆ ಮುಂದಾದರು. ದೇವತೆಗಳು ಮತ್ತು ಅಸುರರು ಕ್ರೋಧದಿಂದ ಯುದ್ಧ ಮಾಡುತ್ತಿರುವುದನ್ನು ನೋಡಿ, ನಾರದನು ಸಂತೋಷದಿಂದ ತನ್ನ ತಂದೆ ಬ್ರಹ್ಮನ ಬಳಿಗೆ ಹೋಗಿ ಮಾತನಾಡಿದನು. ಅಪ್ಪಟ ಪಿತಾಮಹನು ಹಂಸವಾಹನವನ್ನು ಏರಿ, ಅವರ ಯುದ್ಧವನ್ನು ನಿಲ್ಲಿಸಿ, ಯಾರು ಕಾರಣ ಎಂದು ಕೇಳಿದನು. ಎಲ್ಲರೂ ಅದು ಸೋಮನ ಕಾರಣ ಎಂದು ಹೇಳಿದರು; ತನ್ನ ಮಗನು ಬಾಧಿತನಾಗಿ ಕಾಡಿನಲ್ಲಿ ಆಶ್ರಯ ಪಡೆದಿರುವುದನ್ನು ತಿಳಿದು, ಬ್ರಹ್ಮನು ದೇವತೆಗಳು ಮತ್ತು ಅಸುರರೊಂದಿಗೆ ಅಲ್ಲಿ ಹೋದನು. ಅಲ್ಲಿದ್ದ ಧರ್ಮವನ್ನು, ಎಮ್ಮೆ ರೂಪದಲ್ಲಿ, ಚಂದ್ರನಂತೆ ಪ್ರಕಾಶಿಸುತ್ತಿರುವುದನ್ನು ನೋಡಿ, ದೇವತೆಗಳಿಗೆ ಹೇಳಿದರು: “ಇವನು ನನ್ನ ಮೊದಲು ಹುಟ್ಟಿದ ಮಗನು, ಧರ್ಮ. ಅವನು ಸೋಮನಿಂದ ಬಹಳ ಬಾಧಿತನಾಗಿದ್ದಾನೆ; ಅವನು ತನ್ನ ಸಹೋದರನ ಪತ್ನಿಯನ್ನು ಅಪಹರಿಸಲು ಯತ್ನಿಸಿದ್ದನು, ಮಹಾಮುನಿಯೇ,” ಎಂದು ಬ್ರಹ್ಮನು ಹೇಳಿದರು. “ಇಗೋ ದೇವತೆಗಳು ಮತ್ತು ಅಸುರರೇ, ನೀವು ಅವನನ್ನು ಸಂತೋಷಪಡಿಸಿ, ನಿಮ್ಮ ಸ್ಥಿತಿ ಸಮಾನವಾಗಿ ಉಳಿಯಲಿ,” ಎಂದು ಹೇಳಿದರು. ಎಲ್ಲರೂ ಸಂತೋಷದಿಂದ ಆ ದೇವರನ್ನು ಸ್ತುತಿಸಿದರು, ಬ್ರಹ್ಮನ ಮಾತಿನಿಂದ ಅವನು ಪೂರ್ಣಚಂದ್ರನಂತೆ ಎಂದು ತಿಳಿದು. ದೇವತೆಗಳು ಹೇಳಿದರು: “ನಮಸ್ಕಾರಗಳು ನಿನಗೆ, ಚಂದ್ರನಂತೆ ಪ್ರಕಾಶಿಸುವವನೇ! ನಮಸ್ಕಾರಗಳು ನಿನಗೆ, ಲೋಕನಾಥನೇ! ದಿವ್ಯರೂಪಿಯಾದ, ಸ್ವರ್ಗಮಾರ್ಗವನ್ನು ತೋರಿಸುವ, ಕರ್ಮಮಾರ್ಗ ಸ್ವರೂಪನಾದ, ಸರ್ವವ್ಯಾಪಿಯಾದ ನಿನಗೆ ಪುನಃ ಪುನಃ ನಮಸ್ಕಾರಗಳು! ನಿನ್ನಿಂದಲೇ ಈ ಭೂಮಿ ರಕ್ಷಿತವಾಗಿದ್ದು, ಮೂರು ಲೋಕಗಳೂ ನಿನ್ನಿಂದಲೇ ನಿರ್ವಹಿಸಲ್ಪಡುತ್ತವೆ; ಮಾನವರ, ತಪಸ್ವಿಗಳ ಮತ್ತು ಸತ್ಯದ ಲೋಕಗಳೂ ನಿನ್ನಿಂದಲೇ ರಕ್ಷಿಸಲ್ಪಡುತ್ತವೆ. ಈ ಜಗತ್ತಿನಲ್ಲಿ ಚಲಿಸುವುದು ಅಥವಾ ಅಚಲವಾಗಿರುವುದು ನಿನ್ನಿಲ್ಲದೆ ಇಲ್ಲ; ನೀನು ಇಲ್ಲದಿದ್ದರೆ ಲೋಕ ಕ್ಷಣದಲ್ಲೇ ನಾಶವಾಗುತ್ತದೆ. ನೀನು ಎಲ್ಲ ಜೀವಿಗಳ ಆತ್ಮ, ಶ್ರೇಷ್ಠತೆಯ ಸ್ವರೂಪ; ರಜೋಗುಣಿಗಳಲ್ಲಿ ನೀನೇ ರಜಸ್ಸು, ತಮೋಗುಣಿಗಳಲ್ಲಿ ನೀನೇ ತಮಸ್ಸು. ನೀನು ನಾಲ್ಕು ಕಾಲುಗಳವನು, ನಾಲ್ಕು ಕೊಂಬುಗಳವನು, ಮೂರು ಕಣ್ಣುಗಳವನು, ಏಳು ಕೈಗಳವನು, ಮೂರು ಬಂಧಗಳೊಂದಿಗೆ, ಎಮ್ಮೆ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಇರುವವನು—ನಿನಗೆ ನಮಸ್ಕಾರಗಳು! ನೀನು ಇಲ್ಲದೆ ನಾವು ಎಲ್ಲರೂ ಧರ್ಮಮಾರ್ಗದಿಂದ ತಪ್ಪಿಹೋಗುತ್ತೇವೆ; ಈ ಮೋಹಿತರನ್ನು ನಿಜವಾದ ಮಾರ್ಗಕ್ಕೆ ಕರೆದುಕೊಂಡು ಹೋಗು, ನೀನೇ ನಮ್ಮ ಪರಮ ಗುರಿಯೆಂದು,” ಎಂದು ದೇವತೆಗಳು ಪ್ರಾರ್ಥಿಸಿದರು.