ವರಾಹಪುರಾಣಮ್

ಇಚ್ಛೆಯನ್ನು ಯೋಗೇಶ್ವರಿ ಎಂದು, ಕ್ರೋಧವನ್ನು ಮಹೇಶ್ವರಿ ಎಂದು, ಲೋಭವನ್ನು ವೈಷ್ಣವಿ ಎಂದು, ಅಹಂಕಾರವನ್ನು ಬ್ರಾಹ್ಮಣಿ ಎಂದು ತಿಳಿದುಕೊಳ್ಳಬೇಕು. ಮೋಹವು ಸ್ವಯಂಭೂ ಆಗಿದ್ದು, ಕೌಮಾರಿ ಹಿಂಸೆ, ಇಂದ್ರಜಾ ಕೂಡ ಹಿಂಸೆ, ಯಮದಂಡವನ್ನು ಹಿಡಿದ ದೇವಿ ಮೋಸವಾಗಿದ್ದು, ದ್ವೇಷವು ವರಾಹವಾಗಿದೆ—ಇವುಗಳನ್ನು ಈ ರೀತಿ ವಿವರಿಸಲಾಗಿದೆ. ಇಚ್ಛೆಯಿಂದ ಆರಂಭವಾದ ಈ ಗುಂಪು ದೇಹದಲ್ಲಿ ಹೇಗೆ ರೂಪುಗೊಂಡಿದೆಯೋ, ನಾನು ಅವುಗಳನ್ನೆಲ್ಲಾ ವಿವರಿಸಿದ್ದೇನೆ. ಈ ದೇವಿಯರು, ದೈತ್ಯನ ರಕ್ತವನ್ನು ಬಹಳಷ್ಟು ಹೀರಿದಾಗ, ಅವನ ಮಾಯೆ ನಾಶವಾಗಿತು; ಅಂಧಕನು ಪರಿಪೂರ್ಣತೆಯನ್ನು ಪಡೆದುಕೊಂಡನು. ನಾನು ಇದನ್ನು—all self-knowledge's nectar—ನಿಮಗೆ ಹೇಳಿದ್ದೇನೆ. ಯಾರು ದಿನವೂ ಈ ಮಾತೃಗಳ ಪವಿತ್ರ ಉದ್ಭವವನ್ನು ಕೇಳುತ್ತಾರೋ, ಅವರಿಗೆ ಮಾಂತ್ರಿಕರು ಎಲ್ಲೆಂದರಲ್ಲಿ ರಕ್ಷಣೆ ನೀಡುತ್ತಾರೆ, ರಾಜನೇ, ಪ್ರತಿದಿನವೂ. ಯಾರು ಈ ಮಾತೃಗಳ ಜನ್ಮವನ್ನು ಪಠಿಸುತ್ತಾರೋ, ಅವರು ಸದಾ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಧನ್ಯರಾಗುತ್ತಾರೆ ಮತ್ತು ಶಿವಲೋಕವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ. ಬ್ರಹ್ಮನು ಈ ದೇವಿಯರಿಗೆ ಅಷ್ಟಮೀ ತಿಥಿಯನ್ನು ಅತ್ಯಂತ ಶ್ರೇಷ್ಠವಾಗಿ ನೀಡಿದ್ದನು; ಯಾರು ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಅವುಗಳನ್ನು ಪೂಜಿಸುತ್ತಾರೋ, ಸದಾ ಬಿಲ್ವಪತ್ರವನ್ನು ಸೇವಿಸುತ್ತಾರೋ, ಆ ದೇವಿಯರು ತೃಪ್ತರಾಗಿದ್ದು, ಅವರಿಗೇ ಶುಭ ಮತ್ತು ಆರೋಗ್ಯವನ್ನು ನೀಡುತ್ತಾರೆ. ಇದಾದ ನಂತರ, ಪ್ರಜಾಪಾಲನು ಕೇಳಿದನು: “ಮಾಯೆ ಹೇಗೆ ಉಂಟಾಯಿತು? ದುರ್ಗಾ, ಕಾತ್ಯಾಯನಿಯು, ಆ ಆದಿಮೂಲ ಕ್ಷೇತ್ರದಲ್ಲಿ, ಸೂಕ್ಷ್ಮವಾಗಿ, ಪ್ರತ್ಯೇಕವಾಗಿ ಹೇಗೆ ಪ್ರकटವಾದರು?” ಅದಕ್ಕೆ ಮಹಾತಪನು ಉತ್ತರಿಸಿದನು: “ಒಂದು ಕಾಲದಲ್ಲಿ, ಸಿಂಧುದ್ವೀಪ ಎಂಬ ಒಬ್ಬ ಶಕ್ತಿಶಾಲಿ ರಾಜನು ಇದ್ದನು; ಅವನು ವರುನನ ಭಾಗವಾಗಿ, ಕಾಡಿನಲ್ಲಿ ತಪಸ್ಸು ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದನು. ಅವನು ತನ್ನ ಮಗನು ಇಂದ್ರನ ನಾಶಕ್ಕಾಗಿ ಹುಟ್ಟಬೇಕೆಂದು ನಿರ್ಧರಿಸಿ, ತೀವ್ರ ತಪಸ್ಸು ಮಾಡಿ, ತನ್ನ ದೇಹವನ್ನು ಬಾಡಿಸುತ್ತಿದ್ದನು. ಪ್ರಜಾಪಾಲನು ಮತ್ತೆ ಕೇಳಿದನು: “ಅವನಿಗೆ ಇಂದ್ರನಿಂದ ಯಾವ ಅಪಕಾರ ಆಗಿತ್ತು? ಅವನು ಇಂದ್ರನ ನಾಶವನ್ನು ಬಯಸಿ ಇಂತಹ ವ್ರತವನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಂಡನು?” ಮಹಾತಪನು ಹೇಳಿದನು: “ಹಿಂದಿನ ಜನ್ಮದಲ್ಲಿ, ಅವನ ಮಗನು ತ್ವಷ್ಟಾ ಎಂಬ ಶಕ್ತಿಶಾಲಿ, ಎಲ್ಲ ಆಯುಧಗಳಿಗೆ ಅಜೇಯ, ಆದರೆ ನೀರಿನ ನುರಿತದಿಂದ ನಾಶವಾದನು. ನೀರಿನ ನುರಿತದಿಂದ ಹೊಡೆದಾಗ ಅವನು ಅಲ್ಲಿ ಮೃತನಾದನು; ಆದರೆ ಮತ್ತೆ ಬ್ರಹ್ಮನ ವಂಶದಿಂದ ಹುಟ್ಟಿ, ಸಿಂಧುದ್ವೀಪ ಎಂಬ ಹೆಸರು ಪಡೆದನು. ಇಂದ್ರನೊಂದಿಗೆ ಶತ್ರುತ್ವವನ್ನು ನೆನಪಿಸಿಕೊಂಡು, ತೀವ್ರ ಮತ್ತು ಶ್ರೇಷ್ಠ ತಪಸ್ಸು ಮಾಡಿದನು. ಬಹಳ ಸಮಯದ ನಂತರ, ಪವಿತ್ರ ವೇತ್ರಾವತಿ ನದಿ, ಮಾನವ ರೂಪದಲ್ಲಿ, ಆಭರಣಗಳಿಂದ ಅಲಂಕೃತವಾಗಿ, ಆ ರಾಜನು ತಪಸ್ಸು ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದ ಸ್ಥಳಕ್ಕೆ ಬಂದು, ಅವನನ್ನು ನೋಡಿದಾಗ, ರಾಜನು ಕೋಪದಿಂದ, ‘ಯಾರು ನೀನು, ಸುಂದರ ಕಟಿಯವಳೇ? ನಿಜವನ್ನು ಹೇಳು, ಸುಂದರಿಯೇ,’ ಎಂದು ಕೇಳಿದನು. ಆಕೆ ಉತ್ತರಿಸಿದಳು: ‘ನಾನು ನೀರಿನ ದೇವತೆಯಾದ ವರುನನ ಪತ್ನಿ, ಪವಿತ್ರ ವೇತ್ರಾವತಿ. ನಾನು ಇಲ್ಲಿ ನಿನ್ನನ್ನು ಬಯಸಿಕೊಂಡು ಬಂದಿದ್ದೇನೆ.’ ಆಕೆ ಮುಂದುವರೆಸಿದಳು: ‘ಇತರರ ಪತ್ನಿಯನ್ನು ಬಯಸುವ ಪುರುಷನು ಪಾಪಿಯಾಗಿದ್ದಾನೆ; ಅಂತಹವನನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಬೇಕು, ಬ್ರಾಹ್ಮಣ ಹತ್ಯೆಯ ಪಾಪವನ್ನು ಹೊಂದುತ್ತಾನೆ. ಇದನ್ನು ತಿಳಿದು, ಮಹಾರಾಜನೇ, ನಾನು ನಿನ್ನ ಬಳಿಗೆ ಬಂದಿರುವುದಾಗಿ ಸ್ವೀಕರಿಸು.’ ಆಕೆಯ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿದ ರಾಜನು, ಇಚ್ಛೆಯಿಂದ ಆಕೆಯನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸಿದನು. ತಕ್ಷಣ, ಆತನಿಗೆ ಒಂದು ಮಗನು ಜನ್ಮವನ್ನಿಟ್ಟನು, ಅವನು ಹನ್ನೆರಡು ಸೂರ್ಯರಂತೆ ಪ್ರಕಾಶಮಾನನಾಗಿದ್ದನು. ವೇತ್ರಾವತಿ ಗರ್ಭದಲ್ಲಿ ಹುಟ್ಟಿದ ಆ ಮಗನು ವೈತ್ರಾಸುರ ಎಂದು ಪ್ರಸಿದ್ಧನಾದನು; ಅವನು ಬಹುಶಕ್ತಿಶಾಲಿ, ಪ್ರಜ್ಯೋತಿಷದ ಅಧಿಪತಿಯಾಗಿ ಬೆಳೆದನು. ಕಾಲಕ್ರಮದಲ್ಲಿ, ಅವನು ಯೌವನವನ್ನು ತಲುಪಿದನು, ಮಹಾ ಯೋಗಶಕ್ತಿಯನ್ನು ಪಡೆದನು, ಭೂಮಿಯನ್ನು ಜಯಿಸಿದನು. ಭೂಮಿಯ ಏಳು ದ್ವೀಪಗಳನ್ನೆಲ್ಲಾ ಗೆದ್ದ ಬಳಿಕ, ಅವನು ಮೆರುಗಿರಿಗೆ ಏಳಿದನು. ಅಲ್ಲಿಗೆ ಮೊದಲು ಇಂದ್ರನನ್ನು, ನಂತರ ಅಗ್ನಿಯನ್ನು, ಯಮ, ನಿರೃತಿಯನ್ನು, ವರುನ, ವಾಯು, ಕುಬೇರ ಮತ್ತು ಅಂತಿಮವಾಗಿ ಈಶ್ವರನನ್ನು ಜಯಿಸಿದನು. ಇಂದ್ರನು ಸೋತು ಅಗ್ನಿಯ ಬಳಿಗೆ ಓಡಿದನು; ಅಗ್ನಿ ಸೋತು ಯಮನ ಬಳಿಗೆ; ಯಮನು ನಿರೃತಿಯ ಬಳಿಗೆ, ನಿರೃತಿ ವರುನನ ಬಳಿಗೆ. ನಂತರ ವರುನನು ಇಂದ್ರ ಮತ್ತು ಇತರ ದೇವತೆಗಳೊಂದಿಗೆ ವಾಯುವ ಬಳಿಗೆ ಹೋದನು; ವಾಯು ಕುಬೇರನ ಬಳಿಗೆ, ಎಲ್ಲ ದೇವತೆಗಳೊಂದಿಗೆ ಸೇರಿಕೊಂಡನು. ಕುಬೇರನು ತನ್ನ ಸ್ನೇಹಿತ ಈಶ್ವರ ಮತ್ತು ಎಲ್ಲ ದೇವತೆಗಳೊಂದಿಗೆ ಹೊರಟನು. ಆದರೆ ಆ ದೈತ್ಯನು, ಶಕ್ತಿಯ ಅಹಂಕಾರದಿಂದ, ತನ್ನ ಗದೆಯನ್ನು ಹಿಡಿದು, ಶಿವನ ಲೋಕದ ಕಡೆಗೆ ದೌಡಾಯಿಸಿದನು. ಶಿವನು ಅವನನ್ನು ಅಜೇಯನೆಂದು ಭಾವಿಸಿ, ದೇವತೆಗಳೊಂದಿಗೆ ಗುಪ್ತ ನಗರಕ್ಕೆ ಹೋದನು, ಅಲ್ಲಿ ಬ್ರಹ್ಮ ಮತ್ತು ಇತರ ಪುಣ್ಯಶಾಲಿ ದೇವತೆಗಳು, ಸಿದ್ಧರು ಅವರನ್ನು ಗೌರವಿಸಿದರು. ಅಲ್ಲಿಗೆ, ಬ್ರಹ್ಮನು—ಜಗದ ಸೃಷ್ಟಿಕರ್ತನು—ವಿಷ್ಣುವಿನ ಪಾದದಿಂದ ಉದ್ಭವಿಸಿದ ನೀರಿನಲ್ಲಿ, ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿದ್ದಾಗ,Gayatri ಮಂತ್ರವನ್ನು ಪವಿತ್ರ ನೀರಿನಲ್ಲಿ ಪಠಿಸಿ, ಕ್ಷೇತ್ರಜ್ಞ ದೇವಿಯನ್ನು ಆಮಂತ್ರಿಸಿದನು. ಆಗ ದೇವತೆಗಳು ಕೂಗಿದರು: ‘ನಮ್ಮನ್ನು ರಕ್ಷಿಸು, ಪ್ರಾಣಿಗಳ ಅಧಿಪತಿಯಾದ ಸ್ವಾಮಿ! ಎಲ್ಲ ದೇವತೆಗಳು, ಋಷಿಗಳು, ಪಿತೃಗಳು, ದೈತ್ಯನ ಭಯದಿಂದ ನಮ್ಮನ್ನು ರಕ್ಷಿಸು!’ ಬ್ರಹ್ಮನು ದೇವತೆಗಳ ಸಮೂಹವನ್ನು ನೋಡಿ, ಚಿಂತನೆ ಮಾಡಿದನು: ‘ಈ ಲೋಕವು ಪ್ರಭುವಿನ ಮಾಯೆಯಿಂದ ಆವರಿಸಲಾಗಿದೆ. ಇಲ್ಲಿ ದೈತ್ಯರೂ ಇಲ್ಲ, ದೇವತೆಗಳೂ ಇಲ್ಲ—ಈ ಮಾಯೆ ಯಾವ ರೀತಿ ಇದೆ?’ ಅವನಿಗೆ ಚಿಂತನೆ ಬಂದಾಗ, ಅವನ ದೇಹದಿಂದ ಒಂದು ಯುವತಿ ಹೊರಬಂದಳು; ಆಕೆ ಶ್ವೇತ ವಸ್ತ್ರದಲ್ಲಿ, ಮುಖದಲ್ಲಿ ಕಿರೀಟ ಮತ್ತು ಹಾರದಿಂದ ಪ್ರಕಾಶಮಾನಳಾಗಿದ್ದಳು, ಎಂಟು ಭುಜಗಳಲ್ಲಿ ದೇವಾಲಯುಧಗಳನ್ನು ಹಿಡಿದಿದ್ದಳು. ಆಕೆ ಚಕ್ರ, ಶಂಖ, ಗದಾ, ಪಾಶ, ಖಡ್ಗ, ಘಂಟೆ, ಧನುಸ್ಸು ಮತ್ತು ಇತರ ಆಯುಧಗಳನ್ನು ಹಿಡಿದಿದ್ದಳು; ಬಾಣಗಳ ಚೀಲವನ್ನು ಹಿಂಭಾಗದಲ್ಲಿ ಕಟ್ಟಿಕೊಂಡಿದ್ದಳು, ನೀರಿನಿಂದ ಹೊರಬಂದಳು. ಆ ಮಹಾದೇವಿ, ಸಿಂಹದ ವೇಗದಂತೆ, ಅನೇಕ ರೂಪಗಳಲ್ಲಿ ಪ್ರकटವಾದರೂ, ಒಬ್ಬಳೇ ಇದ್ದು, ಎಲ್ಲ ದೈತ್ಯರೊಂದಿಗೆ ಯುದ್ಧ ನಡೆಸಿದರು. ಸಾವಿರ ದಿವ್ಯ ವರ್ಷಗಳ ಕಾಲ, ಆಕೆ ವೈತ್ರಾಸುರನೊಂದಿಗೆ ದೇವಾಲಯುಧಗಳಿಂದ ಯುದ್ಧ ಮಾಡಿದಳು; ಸಮಯ ಬಂದಾಗ, ದೇವಿಯು ವೈತ್ರಾಸುರನನ್ನು ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಸಂಹರಿಸಿದಳು. ದೇವತೆಗಳ ಸೇನೆಯಲ್ಲಿ ಮಹಾ ಧ್ವನಿಯು ಎದ್ದಿತು. ಭಯಂಕರ ವೈತ್ರಾಸುರನು ವಧೆಯಾದಾಗ, ಸ್ವರ್ಗದ ನಿವಾಸಿಗಳು ಎಲ್ಲರೂ ‘ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಜಯ!’ ಎಂದು ಶುಭಾಶಯಗಳನ್ನು ಹೇಳಿದರು; ಸ್ವಾಮಿ ಸ್ವತಃ ಆ ದೇವಿಯುನ್ನು ಸ್ತುತಿಸಿದರು. ಮಹೇಶ್ವರನು ಹೇಳಿದರು: ‘ಜಯವಾಗಲಿ, ದೇವಿ ಗಾಯತ್ರಿಯೇ, ಮಹಾ ಮಾಯೆ, ಪರಮ ಶಕ್ತಿ, ಮಹಾದೇವಿ, ಅತ್ಯಂತ ಭಾಗ್ಯಶಾಲಿ, ಅಪಾರ ಶಕ್ತಿಯುಳ್ಳವಳೇ, ಈ ಮಹಾ ಉತ್ಸವದಲ್ಲಿ!’ ‘ನಿನ್ನ ಅಂಗಗಳು ದೈವಿಕ ಸುಗಂಧದಿಂದ ಅಭಿಷಿಕ್ತವಾಗಿವೆ, ದೈವಿಕ ಆಯುಧಗಳ ಹಾರ ಮತ್ತು ಆಭರಣಗಳಿಂದ ಅಲಂಕೃತವಾಗಿವೆ, ವೇದಗಳ ಮಾತೃ, ನಿನಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ, ಮಹೇಶ್ವರಿಯೇ, ಮೂರು ಅಕ್ಷರಗಳಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುವವಳೇ.’ ‘ನೀನು ಮೂರು ಲೋಕಗಳಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುವವಳೇ, ಮೂರು ತತ್ತ್ವಗಳಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿತಿಯಾಗಿರುವವಳೇ, ಮೂರು ಅಗ್ನಿಗಳಲ್ಲಿ ಇರುವವಳೇ, ತ್ರಿಶೂಲಧಾರಿಣಿ, ತ್ರಿನೇತ್ರ, ಭಯಂಕರ ಮುಖ, ಭಯಂಕರ ದೃಷ್ಟಿಯುಳ್ಳವಳೇ, ಕಮಲಾಸನದಿಂದ ಹುಟ್ಟಿದ ದೇವಿಯೇ, ಸರಸ್ವತಿಯೇ, ನಿನಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ.’ ‘ಕಮಲದೃಷ್ಟಿಯುಳ್ಳವಳೇ, ಮಹಾ ಮಾಯೆ, ಅಮೃತದಿಂದ ಹರಿಯುವವಳೇ, ಎಲ್ಲೆಡೆ ವ್ಯಾಪಿಸಿರುವವಳೇ, ಎಲ್ಲ ಜೀವಿಗಳ ಅಧಿಪತಿಯಾದವಳೇ, ಸ್ವಾಹಾ ಮತ್ತು ಸ್ವಧಾ ಎಂಬ ಶಬ್ದಗಳಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿತಿಯಾಗಿರುವ ಮಾತೃ, ನಿನಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ.’ ‘ನೀನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿರುವವಳೇ, ಪೂರ್ಣಚಂದ್ರದಂತೆ ಪ್ರಕಾಶಮಾನಳಾಗಿರುವವಳೇ, ರೂಪದಲ್ಲಿ ದೀಪ್ತಿಯಾಗಿರುವವಳೇ, ಜಗದ ಮೂಲವಾಗಿರುವವಳೇ, ಮಹಾ ಜ್ಞಾನ, ಪರಮ ಬುದ್ಧಿ, ಮಹಾ ದೈತ್ಯವಿನಾಶಿನಿ, ಮಹಾ ಬುದ್ಧಿಯ ಮೂಲ, ದು:ಖರಹಿತ ದೇವಿಯೇ, ಶಿಕಾರಿ.’ ‘ನೀನು ಧರ್ಮವಾಗಿರುವವಳೇ, ಮಹಾ ಭಾಗ್ಯಶಾಲಿ, ಗಾನವಾಗಿರುವವಳೇ, ಗೋವಾಗಿರುವವಳೇ, ಕ್ಷಯರಹಿತವಾಗಿರುವವಳೇ, ಬುದ್ಧಿಯಾಗಿರುವವಳೇ, ಐಶ್ವರ್ಯವಾಗಿರುವವಳೇ, ಓಂ ಆಗಿರುವವಳೇ, ಸತ್ವದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿತಿಯಾಗಿರುವವಳೇ, ಎಲ್ಲ ಜೀವಿಗಳಿಗೆ ಶುಭವನ್ನು ನೀಡುವ ದೇವಿಯೇ, ಪರಮ ಅಧಿಪತಿ, ನಿನಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ.’ ಈ ರೀತಿ ಭವನು, ಪರಮೇಶ್ವರನು ದೇವಿಯನ್ನು ಸ್ತುತಿಸಿದನು; ದೇವತೆಗಳು ಕೂಡ ಆಕೆ ಜಯವಾಗಲಿ ಎಂದು ಘೋಷಿಸಿದರು. ಇದು ಮಾತೃಗಳ ಉದ್ಭವ ಮತ್ತು ಗಾಯತ್ರಿ ದೇವಿಯ ಮಹಾ ವಿಜಯದ ಪವಿತ್ರ ಕಥೆ.