ವರಾಹಪುರಾಣಮ್

ಒಂದು ಕಾಲದಲ್ಲಿ ನಾಗಗಳು ಭಯಾನಕವಾದ ಕೃಪಾದೃಷ್ಟಿಯನ್ನು ಹೊಂದಿದ್ದವು. ಪ್ರತಿದಿನವೂ, ನಾಗಗಳು ಮಾನವನಾಗಲಿ, ಪ್ರಾಣಿನಾಗಲಿ ಯಾರನ್ನಾದರೂ ನೋಡಿದಾಗ, ಅವರ ದೃಷ್ಟಿಯಿಂದ ಆ ರೂಪಗಳು ಬೂದಿಯಾಗುತ್ತಿದ್ದವು. ಇದರಿಂದ ಸೃಷ್ಟಿಯಲ್ಲಿ ಭಯಾನಕ ವಿನಾಶ ಉಂಟಾಯಿತು. ದೇವತೆಗಳು ಬ್ರಹ್ಮನ ಬಳಿ ಹೋಗಿ, “ಹೇ ದೇವಾ, ನೀನೇ ಈ ಲೋಕವನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸಿದ್ದೆ, ಆದರೆ ಈಗ ನಾಗಗಳಿಂದ ಇದು ನಾಶವಾಗುತ್ತಿದೆ. ಈ ದುಷ್ಟತೆಯನ್ನು ತಿಳಿದು, ನೀನು ಬೇಕಾದ ಕ್ರಮವನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊ, ಮಹಾಮತಿಯಾದವನೇ!” ಎಂದು ಪ್ರಾರ್ಥಿಸಿದರು. ಬ್ರಹ್ಮನು ಹೇಳಿದನು, “ನಾನು ನಿಮಗೆ ಖಂಡಿತವೂ ರಕ್ಷಣೆ ನೀಡುತ್ತೇನೆ. ನೀವெல்லರೂ ನಿಮ್ಮ ಸ್ವಸ್ಥಾನಗಳಿಗೆ ಹಿಂತಿರುಗಿ, ಭಯಪಡಬೇಡಿ.” ಈ ರೀತಿ ಹೇಳಿದ ಬ್ರಹ್ಮನು, ಅವ್ಯಕ್ತ ರೂಪಧಾರಿ, ಆ ಜೀವಿಗಳನ್ನು ಕಳುಹಿಸಿದನು. ಆ ಜೀವಿಗಳು ಸ್ವಯಂಭುವಿಗೆ ನಮಸ್ಕರಿಸಿ, ಆನಂದದಿಂದ ತಮ್ಮ ತಮ್ಮ ಸ್ಥಳಗಳಿಗೆ ಹಿಂತಿರುಗಿದರು. ಜೀವಿಗಳು ಹೋದ ನಂತರ, ಬ್ರಹ್ಮನು ನಾಗಗಳನ್ನು ಕರೆಸಿ, ವಾಸುಕಿಯನ್ನು ಮುಂತಾದವರನ್ನು ಬಹಳ ಕೋಪದಿಂದ ಶಪಿಸಿದನು: “ನೀವು ನನ್ನಿಂದ ಜನಿಸಿದವರಾಗಿದ್ದರೂ, ನಿರಂತರವಾಗಿ ಮಾನವರನ್ನು ನಾಶಮಾಡುತ್ತಿರುವಿರಿ. ಮತ್ತೊಂದು ಯುಗದಲ್ಲಿ, ನಿಮ್ಮ ತಾಯಿಯ ಭಯಾನಕ ಶಾಪದಿಂದ, ಸ್ವಾಯಂಭುವ ಮನ್ವಂತರದಲ್ಲಿ ಭೀಕರವಾದ ಮಹಾವಿನಾಶವು ಖಂಡಿತವಾಗಿಯೂ ಸಂಭವಿಸುತ್ತದೆ.” ಬ್ರಹ್ಮನ ಇಂತಹ ಶಾಪವನ್ನು ಕೇಳಿ, ನಾಗಗಳಲ್ಲಿಯೇ ಶ್ರೇಷ್ಠರಾದವರು ಭಯದಿಂದ ಕಂಪಿಸುತ್ತಾ ಬ್ರಹ್ಮನ ಪಾದಗಳಿಗೆ ಬಿದ್ದು, “ಪ್ರಭು, ನೀನೇ ನಮ್ಮ ಸ್ವಭಾವವನ್ನು ಕುಟಿಲವಾಗಿಸಿದ್ದೀಯ. ನೀನೇ ನಮ್ಮೊಳಗೆ ಭಯಾನಕ ವಿಷವನ್ನೂ, ಕ್ರೂರತೆಯನ್ನೂ, ಭಯಾನಕ ದೃಷ್ಟಿಯನ್ನೂ ತುಂಬಿದ್ದೀಯ. ದೇವಾ, ನೀನೇ ಇದನ್ನು ಮಾಡಿದವನು, ಈಗ ಅಚ್ಯುತ, ದಯವಿಟ್ಟು ಇದನ್ನು ನಿಯಂತ್ರಿಸು,” ಎಂದು ಬೇಡಿಕೊಂಡರು. ಬ್ರಹ್ಮನು ಉತ್ತರಿಸಿದನು, “ನಾನು ನಿಮ್ಮನ್ನು ಕುಟಿಲ ಸ್ವಭಾವದಿಂದ ಸೃಷ್ಟಿಸಿದ್ದೆ ಎಂದಾದರೆ, ಏಕೆ ನೀವು ಯಾವಾಗಲೂ ನಿರ್ಭಯವಾಗಿ ಮಾನವರನ್ನು ಉದ್ರೇಕಿಸಬಾರದು?” ಎಂದು ಪ್ರಶ್ನಿಸಿದನು. ನಾಗಗಳು ಮತ್ತೆ ಬೇಡಿಕೊಂಡವು: “ದೇವದೇವಾ, ಮಾನವರಿಗೂ ನಮಗೂ ಪ್ರತ್ಯೇಕವಾದ ಸೀಮೆಗಳನ್ನು, ವಾಸಸ್ಥಳಗಳನ್ನು ಹಾಗೂ ನಿಯಮಗಳನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸು.” ಅವರ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿ, ಬ್ರಹ್ಮನು ಹೇಳಿದನು: “ನಾನು ನಿಮ್ಮ ಹಾಗೂ ಮಾನವರ ನಡುವೆ ಒಪ್ಪಂದವನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸುತ್ತೇನೆ. ಆದ್ದರಿಂದ, ಎಲ್ಲರೂ ಏಕಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ನನ್ನ ಆಜ್ಞೆಯನ್ನು ಕೇಳಿರಿ. ಪಾತಾಳ, ವಿತಲ ಮತ್ತು ಹರ್ಮ್ಯ ಎಂಬ ಮೂರನೇ ಸುಂದರ ಲೋಕಗಳನ್ನು ನಾನು ನಿಮಗೆ ನೀಡುತ್ತೇನೆ; ನೀವು ಅಲ್ಲಿ ಹೋಗಿ ವಾಸಿಸಿರಿ. ನನ್ನ ಆಜ್ಞೆಯಿಂದ ಅಲ್ಲಿ ಅನೇಕ ವಿಧದ ಸುಖಗಳನ್ನು ಅನುಭವಿಸಿರಿ. ಏಳನೇ ರಾತ್ರಿ ತನಕ ಅಲ್ಲಿ ವಾಸ ಮಾಡಿ. ನಂತರ ವೈವಸ್ವತ ಮನ್ವಂತರದ ಆರಂಭದಲ್ಲಿ, ನೀವು ಕಾಶ್ಯಪನ ವಂಶಜರು, ಎಲ್ಲ ದೇವತೆಗಳಿಗೂ ಮತ್ತು ಜ್ಞಾನಿ ಸುಪರ್ಣನಿಗೂ ಉತ್ತರಾಧಿಕಾರಿಗಳಾಗುತ್ತೀರಿ. ಆಗ ನಿಮ್ಮ ಎಲ್ಲಾ ಸಂತಾನವನ್ನು ಚಿತ್ರಭಾನು ಭಕ್ಷಿಸುವನು; ಇದರಲ್ಲಿ ನಿಮಗೆ ಯಾವ ದೋಷವೂ ಇರುವುದಿಲ್ಲ, ಇದರಲ್ಲಿ ಯಾವುದೇ ಸಂಶಯವಿಲ್ಲ. ನಿಮ್ಮಲ್ಲಿ ಯಾರು ಕ್ರೂರರಾಗಿದ್ದಾರೋ, ನಿಯಮವಿಲ್ಲದೆ ನಡೆಯುವವರೋ, ಅವರ ಅಂತ್ಯ ಖಂಡಿತವಾಗಿಯೂ ಸಂಭವಿಸುತ್ತದೆ. ಸರಿಯಾದ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ನೀವು ವಿಷದೊಂದಿಗೆ ದಂಶಿಸಿ, ಭಕ್ಷಿಸಬಹುದು; ಹಾಗೆಯೇ, ಮಾನವರು ನಿಮಗೆ ಅಪಕಾರ ಮಾಡಿದರೆ ಕೂಡ. ಆದರೆ, ಯಾವ ಮಾನವರು ಮಂತ್ರ, ಔಷಧಿ, ಅಥವಾ ಗರುಡ ವಲಯಗಳಿಂದ ರಕ್ಷಿತರಾಗಿದ್ದಾರೋ, ಅಥವಾ ಬಂಧಿತರಾಗಿದ್ದಾರೋ, ಅವರನ್ನು ನೋಡಿದಾಗ ಭಯದಿಂದ ವರ್ತಿಸಿರಿ; ಬೇರೆ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಯೋಚನೆ ಮಾಡಿದರೆ ಅಥವಾ ನಡೆದುಕೊಂಡರೆ, ನೀವು yourselves ನಾಶವಾಗುತ್ತೀರಿ. ಇಂತೆ ಬ್ರಹ್ಮನು ಹೇಳಿದ ನಂತರ, ಎಲ್ಲ ನಾಗರೂ ಭೂಮಿಯ ಮೇಲ್ಮೈಯಲ್ಲಿ ರಸಾತಳದಲ್ಲಿ ಸುಖದಿಂದ ವಾಸಮಾಡುತ್ತಾ, ಆಟವಾಡುತ್ತಾ ಕಾಲ ಕಳೆಯಲು ಆರಂಭಿಸಿದರು. ನಾಲ್ಕು ಮುಖಗಳ ಬ್ರಹ್ಮನಿಂದ ಶಾಪವೂ, ಅನುಗ್ರಹವೂ ಪಡೆದ ಅವರು ಪಾತಾಳದಲ್ಲಿ ಸಂತೋಷದಿಂದ ಹೃದಯಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ವಾಸಮಾಡಿದರು. ಈ ಎಲ್ಲ ಘಟನೆಗಳು ಪಂಚಮೀ ತಿಥಿಯಲ್ಲಿ ನಡೆದವು. ಆದ್ದರಿಂದ, ಈ ದಿನ ಪವಿತ್ರ, ಶುಭಕರ ಮತ್ತು ಪಾಪವನ್ನು ನಿವಾರಿಸುವ ದಿನವೆಂದು ಪರಿಗಣಿಸಲಾಗಿದೆ. ಈ ದಿನದಲ್ಲಿ ಯಾರು ತಾವು ನಿಯಮವನ್ನು ಪಾಲಿಸಿ, ಹುಳಿ ಪದಾರ್ಥಗಳನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಿ, ನಾಗರನ್ನು ಹಾಲಿನಿಂದ ಅಭಿಷೇಕ ಮಾಡುತ್ತಾರೋ, ಅವರಿಗೆ ನಾಗರು ಸ್ನೇಹಿತರಾಗುತ್ತಾರೆ. ಈ ಕಥೆಯ ನಂತರ, ಪ್ರಜಾಪಾಲನು ಮಹಾತಪಸ್ವಿಗೆ ಕೇಳಿದನು: “ಹೇ ಮಹರ್ಷಿ, ಕಾರ್ತಿಕೇಯನು ಹೇಗೆ ಅಹಂಕಾರದಿಂದ ಜನಿಸಿದನು? ದಯವಿಟ್ಟು ನನ್ನ ಈ ಸಂಶಯವನ್ನು ನಿವಾರಿಸು.” ಮಹಾತಪಸ್ವಿಯು ಉತ್ತರಿಸಿದನು: “ಪರಮಾತ್ಮನು ಎಲ್ಲ ತತ್ತ್ವಗಳ ಸಾರರೂಪನಾಗಿದ್ದಾನೆ. ಅವನಿಂದ ಅವ್ಯಕ್ತವು ಉಂಟಾಯಿತು; ಆ ಅವ್ಯಕ್ತದಿಂದ ಭೌತಿಕ ತತ್ತ್ವಗಳು, ಮಹತ್ತತ್ವ ಮೊದಲಾದ ಮೂರು ಮುಖ್ಯ ತತ್ತ್ವಗಳು ಉತ್ಪನ್ನವಾದವು. ವ್ಯಕ್ತಿ ಮತ್ತು ಅವ್ಯಕ್ತದ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ಮಹತ್ ಎಂಬ ತತ್ತ್ವವು ಉದಯವಾಯಿತು; ಅದೇ ಅಹಂಕಾರ ಎಂದು ಹೇಳಲ್ಪಟ್ಟಿದೆ. ವ್ಯಕ್ತಿಯನ್ನು ವಿಷ್ಣು ಅಥವಾ ಶಿವ ಎಂದು ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ; ಅವ್ಯಕ್ತವನ್ನು ದೇವಿ ಉಮಾ ಅಥವಾ ಕಮಲ ನೇತ್ರದ ಶ್ರೀ ಎಂದು ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ. ಅವರ ಸಂಗಮದಿಂದ ಅಹಂಕಾರ ಉತ್ಪನ್ನವಾಯಿತು; ಅವನೇ ಸೇನಾನಾಥನಾದ ಗುಹ. ಈಗ ಅವನ ಉತ್ಪತ್ತಿಯನ್ನು ನಾನು ವಿವರಿಸುತ್ತೇನೆ, ರಾಜನೇ, ಕೇಳು. ಮೊದಲು ನರಾಯಣನು ಜನಿಸಿದನು; ಅವನಿಂದ ಬ್ರಹ್ಮನು; ಬ್ರಹ್ಮನಿಂದ ಸ್ವಾಯಂಭುವ, ಮರೀಚಿ ಮುಂತಾದವರು, ಮತ್ತು ಸೂರ್ಯನಿಂದ ಜನಿಸಿದ ಇತರರು. ಅವರಿಂದ ದೇವತೆಗಳು, ದೈತ್ಯರು, ಗಂಧರ್ವರು, ಮಾನವರು, ಪಕ್ಷಿಗಳು, ಮೃಗಗಳು, ಎಲ್ಲ ಜೀವಿಗಳು ಉತ್ಪನ್ನವಾದರು—ಇದನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿ ಎಂದು ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ. ಸೃಷ್ಟಿ ವಿಸ್ತಾರವಾದಾಗ, ದೇವತೆಗಳು ಹಾಗೂ ದೈತ್ಯರು ಪರಸ್ಪರ ವೈರದಿಂದ ಬಲಶಾಲಿಗಳಾಗಿ ಪರಸ್ಪರ ಯುದ್ಧ ಮಾಡಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದರು. ದೈತ್ಯರಲ್ಲಿ ಹಿರಣ್ಯಕಶಿಪು, ಹಿರಣ್ಯಾಕ್ಷ, ವಿಪ್ರಚಿತ್ತಿ, ವಿಚಿತ್ತಿ, ಭೀಮಕ್ಷ, ಕ್ರೌಂಚ ಮುಂತಾದ ಶಕ್ತಿಶಾಲಿಗಳು ನಾಯಕರಾಗಿದ್ದರು. ಈ ಧೀರರು ಮಹಾಯುದ್ಧಗಳಲ್ಲಿ ಪ್ರತಿದಿನವೂ ದೇವಸೈನ್ಯವನ್ನು ತೀವ್ರವಾದ ಬಾಣಗಳಿಂದ ಸೋಲಿಸುತ್ತಿದ್ದರು. ಅವರ ಸೋಲನ್ನು ಕಂಡು, ಬೃಹಸ್ಪತಿ ದೇವತೆಗಳಿಗೆ ಹೇಳಿದನು: “ನಿಮ್ಮ ಸೇನೆ ದುರ್ಬಲವಾಗಿದೆ, ದೇವತೆಗಳೇ, ಸೇನಾನಾಯಕನಿಲ್ಲದೆ.” ಇಂದ್ರನೊಬ್ಬನಿಂದ ದೇವಸೈನ್ಯವನ್ನು ರಕ್ಷಿಸಲಾಗದು; ಆದ್ದರಿಂದ, ಬೇಗನೆ ಸೇನಾನಾಯಕನನ್ನು ಹುಡುಕಿ ಎಂದು ಸಲಹೆ ನೀಡಿದನು. ಈ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿದ ದೇವತೆಗಳು ಲೋಕಪಿತಾಮಹನ ಬಳಿ ಹೋಗಿ, ಆತುರದಿಂದ, “ನಮಗೆ ಸೇನಾನಾಯಕನನ್ನು ಕೊಡು” ಎಂದು ಬೇಡಿಕೊಂಡರು. ಆಗ ನಾಲ್ಕು ಮುಖಗಳ ಬ್ರಹ್ಮನು, “ನಾನು ಇವರಿಗಾಗಿ ಏನು ಮಾಡಬೇಕು?” ಎಂದು ಚಿಂತನೆ ಮಾಡಿಕೊಂಡನು. ಬ್ರಹ್ಮನು ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ರುದ್ರನನ್ನು ಧ್ಯಾನಿಸಿದನು. ನಂತರ ದೇವತೆಗಳು, ಗಂಧರ್ವರು, ಋಷಿಗಳು, ಸಿದ್ಧರು, ಚಾರಣರು, ಬ್ರಹ್ಮನನ್ನು ಮುಂಚೂಣಿಗೆ ಇಟ್ಟುಕೊಂಡು, ಕೈಲಾಸ ಪರ್ವತಕ್ಕೆ ಹೋದರು. ಅಲ್ಲಿ, ಮಹಾದೇವನಾದ ಶಿವನನ್ನು, ಲೋಕಗಳ ಅಧಿಪತಿಯನ್ನು ಕಂಡು, ಇಂದ್ರನೂ ಇತರ ಎಲ್ಲಾ ದೇವತೆಗಳೂ ವಿವಿಧ ಸ್ತೋತ್ರಗಳಿಂದ ಅವನನ್ನು ಸ್ತುತಿಸಿದರು. ಅವರು ಹೇಳಿದರು: “ಮಹಾದೇವನಾದ ಮಹೇಶ್ವರನಿಗೆ ನಮಸ್ಕರಿಸುತ್ತೇವೆ. ಮೂರು ಕಣ್ಣುಗಳವನು, ಜೀವಿಗಳ ಸೃಷ್ಟಿಕರ್ತನು, ಉಮಾದೇವಿಯ ಪತಿಯು, ವಿಶ್ವದಾಧಿಪತಿ, ವಾಯುಗಳ ಅಧಿಪತಿ, ಜಗದೀಶ್ವರ, ಶಂಕರ, ನೀನೇ ನಮ್ಮನ್ನು ರಕ್ಷಿಸು.” “ತ್ರಿಶೂಲಧಾರಿ, ಪರಮಾತ್ಮ, ಅವಿನಾಶಿಯು, ಜಟೆಯಲ್ಲಿ ಚಂದ್ರಕಲೆಯನ್ನು ಧರಿಸಿದವನು, ಮೂರು ಲೋಕಗಳನ್ನೂ ಪ್ರಕಾಶಿಸುವ ಪ್ರಕಾಶರೂಪನು—ದೈತ್ಯರಿಂದ ಮೂರು ಲೋಕಗಳನ್ನೂ ರಕ್ಷಿಸು.” “ನೀನು ಆದಿಕಾರಣ, ಪರಮಾತ್ಮ, ಹರಿ, ಭವ, ಮಹೇಶ್ವರ, ತ್ರಿಪುರಸಂಹಾರಕ, ಭಗನ ಕಣ್ಣನ್ನು ನಾಶ ಮಾಡಿದವನು, ದೈತ್ಯರ ಶತ್ರು, ವೃಷಧ್ವಜ, ದೇವರಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನಾದ ನೀನು ನಮ್ಮನ್ನು ರಕ್ಷಿಸು.” ಹೀಗೆ ದೇವತೆಗಳು ಶಿವನನ್ನು ಸ್ತುತಿಸಿ, ಅವನ ಕೃಪೆಗೆ ಅರ್ಹರಾಗಲು ಪ್ರಾರ್ಥಿಸಿದರು.