ವರಾಹಪುರಾಣಮ್

ಪರಮೇಶ್ವರನು ದೇವತೆಗಳೊಂದಿಗೆ ಇದ್ದು, ಆ ಮಹಾತ್ಮನು ತನ್ನ ದೇಹವನ್ನು ಬಂಗಾರದ ಪಾತ್ರೆಗಳಿಂದ ತಂದು ನೀರಿನಿಂದ ಅಭಿಷೇಕ ಮಾಡಿಸಲಾಯಿತು. ಆಗ, ರಾಜನೇ, ಅವನು ವಿನಾಯಕರಲ್ಲಿ ಪ್ರಧಾನನಾಗಿ ಪ್ರಕಾಶಮಾನನಾದನು. ಅವನನ್ನು ಗಣಾಧಿಪತಿಯಾಗಿ ಅಭಿಷೇಕ ಮಾಡುತ್ತಿರುವುದನ್ನು ನೋಡಿ, ಎಲ್ಲಾ ದೇವತೆಗಳು ಪವಿತ್ರರಾಗಿ, ತ್ರಿಶೂಲಧಾರಿ ಮಹಾದೇವನ ಸಮ್ಮುಖದಲ್ಲಿ ಅವನನ್ನು ಸ್ತುತಿಸಿದರು. ಅವರು ಹೇಳಿದರು: "ಗಜಮುಖನಾದವನೇ, ನಮಸ್ಕಾರ! ಗಣಾಧಿಪತಿಯಾದವನೇ, ನಮಸ್ಕಾರ! ವಿನಾಯಕನೇ, ನಮಸ್ಕಾರ! ಶೂರವೀರ್ಯವಂತನಾದವನೇ, ನಮಸ್ಕಾರ! ವಿಘ್ನಗಳನ್ನು ದೂರಮಾಡುವವನೇ, ನಮಸ್ಕಾರ! ಹಾವು ಬೆಲ್ಟ್‌ನಂತೆ ಧರಿಸಿದವನೇ, ನಮಸ್ಕಾರ! ರುದ್ರನ ಮುಖದಿಂದ ಉದ್ಭವಿಸಿದ, ದೊಡ್ಡ ಹೊಟ್ಟೆಯವನೇ, ನಮಸ್ಕಾರ!" "ಎಲ್ಲಾ ದೇವತೆಗಳು ನಿನ್ನನ್ನು ಪೂಜಿಸುವುದರಿಂದ ಸದಾ ವಿಘ್ನಗಳನ್ನು ನೀನು ದೂರಮಾಡಬೇಕು" ಎಂದು ದೇವತೆಗಳು ಸ್ತುತಿಸಿದಾಗ, ಮಹಾತ್ಮ ಗಣಾಧಿಪತಿ ಅಭಿಷೇಕಗೊಂಡು, ರುದ್ರ ಮತ್ತು ಸೋಮನ ಪುತ್ರನಾದನು. ರಾಜನೇ, ಈ ಮಹತ್ತುಘಟನೆಯು ಚತುರ್ಥಿ ತಿಥಿಯಲ್ಲಿ, ಗಣಾಧಿಪತಿಯ ದಿನದಲ್ಲಿ ಸಂಭವಿಸಿತು. ಆದ್ದರಿಂದ ಈ ಚಂದ್ರಮಾಸದ ದಿನಗಳಲ್ಲಿಯೇ ಅತ್ಯುತ್ತಮವಾದುದು, ಶ್ರೇಷ್ಠವಾದದ್ದು. ಈ ದಿನ ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಎಳ್ಳನ್ನು ಸೇವಿಸಿ ಗಣಪತಿಯನ್ನು ಪೂಜಿಸುವವನು, ಅವನಿಗೆ ಭಗವಂತನು ತ್ವರಿತವಾಗಿ ಪ್ರಸನ್ನನಾಗುತ್ತಾನೆ—ಇದರಲ್ಲಿ ಸಂಶಯವೇ ಇಲ್ಲ. ಯಾರು ಈ ಸ್ತುತಿಯನ್ನು ಪಠಿಸುತ್ತಾರೋ ಅಥವಾ ಸದಾ ಕೇಳುತ್ತಾರೋ, ಅವರಲ್ಲಿ ವಿಘ್ನಗಳು ಉಂಟಾಗುವುದಿಲ್ಲ, ಪಾಪವೂ ಸಂಭವಿಸುವುದಿಲ್ಲ, ರಾಜನೇ. ಅಂತಹ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಭೂದೇವಿ ಕೇಳಿದಳು: "ದೇವಾಧಿದೇವನೇ, ನಿಮ್ಮ ದೇಹದ ಸ್ಪರ್ಶದಿಂದ ಮಹಾಬಲಶಾಲಿಯಾದ ನಾಗರು ಶರೀರಧಾರಿಗಳಾಗಿದ್ದುದು ಹೇಗೆ? ಇದರ ಕಾರಣವೇನು, ಭೂಭಾರವಹನಾದವನೇ?" ಶ್ರೀ ವರಾಹಸ್ವಾಮಿಯು ಉತ್ತರಿಸಿದನು: ಗಣಾಧಿಪತಿಯ ಜನ್ಮವನ್ನು ಕೇಳಿದ ಪ್ರಾಣಿರಕ್ಷಕನು, ರಾಜನೇ, ಧೈರ್ಯವಂತನಾದ ಮಹರ್ಷಿಯನ್ನು ಮೃದುಭಾವದಿಂದ ಹೀಗೆ ಕೇಳಿದನು: "ಪೂಜ್ಯನೇ, ಗರುಡನಿಗೆ ವಿಧಿಸಲಾದ ನಾಗರು ಹೇಗೆ ಶರೀರವನ್ನು ಪಡೆದರು? ಅವರು ಏಕೆ ವಕ್ರಮಾರ್ಗಿಗಳಾದರು? ಇದನ್ನು ವಿವರಿಸಬೇಕಾಗಿದೆ." ಮಹಾತಪಸ್ವಿಯು ವಿವರಿಸಿದನು: ಬ್ರಹ್ಮನು ಸೃಷ್ಟಿಯನ್ನು ಮಾಡುವಾಗ, ಮರೀಚಿಯು ಸಂತಾನದ ಕಾರಣನಾಗಿದ್ದನು; ಅವನ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಮೊದಲು ಉಂಟಾದ ಪುತ್ರನು ಕಶ್ಯಪನು. ಅವನ ಪತ್ನಿ ದಕ್ಷನ ಪುತ್ರಿಯಾದ, ಶುಭಸ್ಮಿತೆಯುಳ್ಳ ಕದ್ರುವು; ಮರೀಚಿಯು ಅವಳಿಂದ ಮಹಾಬಲಶಾಲಿ ಪುತ್ರರನ್ನು ಪಡೆದನು. ಅನಂತ, ವಾಸುಕಿಯು, ಮಹಾಬಲಿಯಾದ ಕಂಬಲ, ಕರ್ಕೋಟಕ, ಮತ್ತೊಬ್ಬ ಪದ್ಮ ಎಂಬ ನಾಗ, ಮಹಾಪದ್ಮ, ಶಂಖ, ಜಯಿಸಲಾಗದ ಕುಳಿಕ—ಇವರು ಕಶ್ಯಪನ ಪ್ರಮುಖ ಸಂತತಿಯವರು. ಇವರ ಜನನದಿಂದ ಲೋಕವು ನಾಗಗಳಿಂದ ತುಂಬಿಬಿಟ್ಟಿತು; ವಕ್ರಮಾರ್ಗಿಗಳು, ದುಷ್ಟಕರ್ಮಿಗಳು, ತೀಕ್ಷ್ಣ ದಂತಗಳಿರುವ, ವಿಷವಾಯುಳ್ಳ ಬಾಯಿಗಳಿಂದ, ಮಾನವರನ್ನು ನೋಡಿ ಕಚ್ಚಿದರೆ ಕ್ಷಣಮಾತ್ರದಲ್ಲೇ ಭಸ್ಮಗೊಳಿಸುವರು. ರಾಜನೇ, ಧ್ವನಿ ಸ್ಪರ್ಶವನ್ನು ಅನುಸರಿಸುವಂತೆ, ಮಾನವರಲ್ಲಿ ಪ್ರತಿದಿನವೂ ಭಯಾನಕ ನಾಶ ಸಂಭವಿಸುತ್ತಿತ್ತು. ತಮ್ಮ ನಾಶವನ್ನು ಕಂಡು, ಎಲ್ಲ ಪ್ರಾಣಿಗಳು ಪರಮಾತ್ಮನಾದ ಶರಣಾಗತಿಗೆ ಓಡಿ ಹೋದರು. ಅದಕ್ಕಾಗಿ, ರಾಜನೇ, ಎಲ್ಲಾ ಜೀವಿಗಳು ಕಮಲಜನನನಾದ ಬ್ರಹ್ಮನನ್ನು ಪ್ರಾರ್ಥಿಸಿದರು. ದೇವತೆಗಳು ಹೇಳಿದರು: "ದೇವಾಧಿದೇವನೇ, ಲೋಕಗಳ ಆದಿಯೇ, ಪರಮೇಶ್ವರನೇ, ವಿಷಧರ, ತೀಕ್ಷ್ಣದಂತಗಳಿರುವ ಮಹಾ ನಾಗರಿಂದ ನಮ್ಮನ್ನು ರಕ್ಷಿಸು." "ದೇವಾ, ಪ್ರತಿದಿನವೂ ನಾಗರು ಮಾನವ ಅಥವಾ ಪಶುವನ್ನು ಕಣ್ಣಿನಿಂದ ನೋಡಿದ ಕೂಡಲೆ ಅವನ್ನು ಭಸ್ಮಗೊಳಿಸುತ್ತಿದ್ದಾರೆ." "ದೇವಾ, ನೀನು ಲೋಕವನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸಿದ್ದೀಯಾದರೂ, ಈಗ ಅದು ನಾಗರಿಂದ ನಾಶವಾಗುತ್ತಿದೆ; ಈ ಅನರ್ಥವನ್ನು ಅರಿತು, ಯೋಗ್ಯವಾದ ಕ್ರಮವನ್ನು ಕೈಗೊಳ್ಳು." ಬ್ರಹ್ಮನು ಹೇಳಿದರು: "ನಾನು ನಿಮಗೆ ಖಂಡಿತ ರಕ್ಷಣೆ ನೀಡುತ್ತೇನೆ; ನಿಮ್ಮ ನಿಮ್ಮ ಗೃಹಗಳಿಗೆ ಹಿಂತಿರುಗಿ, ಭಯಪಡಬೇಡಿ." ಹೀಗೆ ಹೇಳಿ, ರೂಪರಹಿತ ಬ್ರಹ್ಮನು ಪ್ರಾಣಿಗಳನ್ನು ಹಿಂತಿರುಗಿಸಿದರು; ಅವರು ಸ್ವಯಂಭುವಿಗೆ ವಂದಿಸಿ ಆನಂದದಿಂದ ತಮ್ಮ ಸ್ಥಳಗಳಿಗೆ ಹೋದರು. ಪ್ರಾಣಿಗಳು ಹೋದ ಮೇಲೆ, ಬ್ರಹ್ಮನು ನಾಗರನ್ನು ಕರೆಯಿತು ಮತ್ತು ಅತ್ಯಂತ ಕೋಪದಿಂದ ವಾಸುಕಿಯು ಮುಂತಾದವರಿಗೆ ಶಾಪ ನೀಡಿದನು. ಬ್ರಹ್ಮನು ಹೇಳಿದರು: "ನೀವು ನನ್ನಿಂದ ಜನಿಸಿ, ಮಾನವರಿಗೆ ನಿರಂತರ ನಾಶವನ್ನು ತರುತ್ತಿರುವುದರಿಂದ, ಮತ್ತೊಂದು ಯುಗದಲ್ಲಿ, ನಿಮ್ಮ ತಾಯಿಯ ಭಯಾನಕ ಶಾಪದಿಂದ ಸ್ವಾಯಂಭುವ ಮನ್ವಂತರದಲ್ಲಿ ಭೀಕರವಾದ ಮಹಾ ನಾಶ ಖಂಡಿತವಾಗಿಯೇ ಸಂಭವಿಸಲಿದೆ." ಇದನ್ನು ಕೇಳಿ, ಹೆದರಿದ ಪ್ರಮುಖ ನಾಗರು ಬ್ರಹ್ಮನ ಪಾದಗಳಿಗೆ ಬಿದ್ದು ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದರು: "ಪ್ರಭೋ, ನೀವೇ ನಮ್ಮ ಸ್ವಭಾವವನ್ನು ವಕ್ರಮಾರ್ಗಿಯನ್ನಾಗಿ ಮಾಡಿದ್ದೀರಿ; ತೀವ್ರ ವಿಷ, ಕ್ರೌರ್ಯ, ಭಯಾನಕ ದೃಷ್ಟಿಯನ್ನು ನೀವು ನಮಗೆ ನೀಡಿದ್ದೀರಿ. ದೇವಾ, ನೀವು ಇದನ್ನು ಮಾಡಿದ್ದೀರಿ—ಈಗ, ಅಚ್ಯುತನೇ, ದಯವಿಟ್ಟು ಇದನ್ನು ನಿಯಂತ್ರಿಸಿ." ಬ್ರಹ್ಮನು ಹೇಳಿದರು: "ನಾನು ನಿಮ್ಮನ್ನು ವಕ್ರಮಾರ್ಗದಿಂದ ಸೃಷ್ಟಿಸಿದ್ದರೆ, ಏಕೆ ನೀವು ಭಯವಿಲ್ಲದೆ ಸದಾ ಮಾನವರನ್ನು ಭಕ್ಷಿಸಬಾರದು?" ನಾಗರು ಹೇಳಿದರು: "ದೇವಾಧಿದೇವನೇ, ಮಾನವರಿಗೆ ಮತ್ತು ನಮಗೆ ಪ್ರತ್ಯೇಕ ಗಡಿಗಳನ್ನು, ಪ್ರತ್ಯೇಕ ನಿವಾಸಗಳನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಿ, ಪ್ರತ್ಯೇಕ ನಿಯಮಗಳನ್ನು ವಿಧಿಸು." ನಾಗರವರ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿ, ದೇವರು ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದರು: "ನಾನು ನಿಮ್ಮ ಮತ್ತು ಮಾನವರ ನಡುವೆ ಒಪ್ಪಂದವನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸುತ್ತೇನೆ; ಆದ್ದರಿಂದ, ನೀವು ಎಲ್ಲರೂ ಏಕಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ನನ್ನ ಆಜ್ಞೆಯನ್ನು ಕೇಳಿರಿ." "ಪಾತಾಳ, ವಿತಲ ಮತ್ತು ಹಾರ್ಮ್ಯ ಎಂಬ ಮೂರನೇ ಸುಂದರ ನಿವಾಸಗಳನ್ನು ನಿಮಗೆ ನೀಡುತ್ತೇನೆ; ನೀವು ಅಲ್ಲಿ ಹೋಗಿ ನೆಲಸಿರಿ." "ನಾನು ಆದೇಶಿಸಿದಂತೆ, ಅಲ್ಲಿ ಅನೇಕ ವಿಧವಾದ ಭೋಗಗಳನ್ನು ಅನುಭವಿಸಿ; ಏಳನೇ ರಾತ್ರಿ ತನಕ ಅಲ್ಲಿಯೇ ಇರಿ." "ನಂತರ ವೈವಸ್ವತ ಮನ್ವಂತರ ಆರಂಭದಲ್ಲಿ, ನೀವು ಕಶ್ಯಪನ ಸಂತಾನರು ದೇವತೆಗಳು ಮತ್ತು ಸುಪರ್ಣನಾದ ಗರುಡನಿಗೆ ವಾರಸುದಾರರಾಗುತ್ತೀರಿ." "ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ, ನಿಮ್ಮ ಎಲ್ಲಾ ಸಂತಾನವನ್ನು ಚಿತ್ರಭಾನು ಭಕ್ಷಿಸುವನು; ನಿಮಗೆ ಇದರಲ್ಲಿ ದೋಷವಿಲ್ಲ—ಇದು ನಿಶ್ಚಿತ." "ಯಾವ ನಾಗರು ಕ್ರೂರರು ಮತ್ತು ಅಶಾಂತರು, ಅವರ ಅಂತ್ಯ ಖಂಡಿತವಾಗಿಯೇ ಆಗುತ್ತದೆ. ಸಮಯ ಬಂದಾಗ ಕಚ್ಚಿ ಭಕ್ಷಿಸಿರಿ; ಹಾಗೆಯೇ, ಮಾನವರು ನಿಮ್ಮನ್ನು ಅಪಮಾನಿಸಿದರೆ." "ಯಾವ ಮಾನವರು ಮಂತ್ರ, ಔಷಧಿ, ಗರುಡವಲಯಗಳಿಂದ ರಕ್ಷಿತರಾಗಿರುವರೋ ಅಥವಾ ಬಂಧಿತರಾಗಿರುವರೋ, ಅವರನ್ನು ನೋಡಿ ಭಯಪಡುವಿರಿ; ಬೇರೆ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಆಲೋಚನೆ ಮಾಡಬೇಡಿ, ಇಲ್ಲವಾದರೆ ನಿಮ್ಮ ನಾಶವಾಗುತ್ತದೆ." ಹೀಗೆ ಬ್ರಹ್ಮನು ಹೇಳಿದ ಮೇಲೆ, ಎಲ್ಲಾ ನಾಗರು ಭೂಮಿಯ ಮೇಲ್ಮೈಯಲ್ಲಿರುವ ಸ್ಥಳಕ್ಕೆ ಹೋದರು; ಅವರು ರಸಾತಳದಲ್ಲಿ ಸಂತೋಷದಿಂದ ಎಲ್ಲಾ ಭೋಗಗಳನ್ನು ಅನುಭವಿಸುತ್ತಾ ನೆಲಸಿದರು. ನಾಲ್ಕುಮುಖನಾದ ಬ್ರಹ್ಮನಿಂದ ಶಾಪವೂ, ಅನುಗ್ರಹವೂ ಪಡೆದ ಅವರು ಪಾತಾಳದಲ್ಲಿ ಹರ್ಷಭರಿತ ಹೃದಯದಿಂದ ನೆಲಸಿದರು. ಈ ಮಹಾತ್ಮರಿಗೆ ಈ ಸರ್ವವೂ ಪಂಚಮೀ ತಿಥಿಯಲ್ಲಿ ಸಂಭವಿಸಿತು; ಆದ್ದರಿಂದ ಆ ದಿನ ಪುಣ್ಯ, ಶುಭಕರ, ಪಾಪನಾಶಿನಿಯಾಗಿ ಪರಿಗಣಿತವಾಗಿದೆ.