ವರಾಹಪುರಾಣಮ್

ಪಾರ್ವತಿದೇವಿಯು, ಪರಮಾತ್ಮರೂಪಿಣಿಯಾಗಿದ್ದಾಳು, ವಿನಯದಿಂದ ನಗುತ್ತಾ, “ಇಲ್ಲಿ ಯಾವುದೇ ಹಾಸ್ಯವಿರಬಾರದು,” ಎಂದು ಹೇಳಿದರು. ಆಕೆ ಸಂಕುಚಿತಳಾಗಿದ್ದರೂ, ಹೃದಯಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಮಾತಾಡಿದಳು: “ದೇವಾದಿದೇವನೇ, ಮೂರು ಲೋಕಗಳಾಧಿಪತಿಯಾದ ಮಹಾದೇವನೇ, ನಾನು ನಡೆಸಿದ ಈ ಸಕಲ ಪ್ರಯತ್ನಗಳು ನಿನ್ನಿಗಾಗಿ. ಹಿಂದಿನ ಜನ್ಮದಲ್ಲಿ ನೀನು ನನ್ನ ಪತಿಯೆಂದು ನಾನು ನಿನ್ನನ್ನು ಆರಾಧಿಸಿದ್ದೆ.” “ಈ ಜನ್ಮದಲ್ಲೂ ನೀನೇ ನನ್ನ ಪತಿ. ಬೇರೆ ಯಾರಿಗೂ ನಾನು ಕೈಕೊಡುವುದಿಲ್ಲ. ಆದರೆ ನನ್ನ ತಂದೆ, ಪರ್ವತಾಧಿಪತಿ, ಅವನೇ ನನ್ನ ಸ್ವಾಮಿ; ಅವನ ಅನುಮತಿಯೊಂದಿಗೆ ನೀನು ಸಂಪ್ರದಾಯದಂತೆ ನನ್ನ ಕೈ ಹಿಡಿಯಬಹುದು.” ಎಂದು ಹೇಳಿ, ಆ ಪ್ರಕಾಶಮಯಿ ದೇವಿಯು ಕೈಮುಗಿದು ತನ್ನ ತಂದೆ ಹಿಮವಂತನ ಬಳಿಗೆ ಹತ್ತಿರ ಹೋಗಿ ಮಾತನಾಡಿದಳು. “ಹಿಂದಿನ ಜನ್ಮದಲ್ಲಿ ದಕ್ಷಿಣ ಯಜ್ಞವನ್ನು ನಾಶ ಮಾಡಿದ ರುದ್ರನೇ ನನ್ನ ಪತಿ. ಈಗ ತಪಸ್ಸಿನ ಮೂಲಕ ಅವನನ್ನೇ ನನ್ನ ಹೃದಯದ ಗುರಿಯಾಗಿಸಿಕೊಂಡಿದ್ದೇನೆ. ಅವನು ಬ್ರಾಹ್ಮಣನ ರೂಪದಲ್ಲಿ ನನ್ನ ಆಶ್ರಮಕ್ಕೆ ಬಂದು ಭಿಕ್ಷೆ ಯಾಚಿಸಿದನು. ನಾನು ಅವನಿಗೆ ಸ್ನಾನ ಮಾಡು ಎಂದು ಹೇಳಿದಾಗ, ಅವನು ಜಹ್ನವಿ ನದಿಗೆ ಹೋದನು.” ಅಲ್ಲಿ, ವೃದ್ಧ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಶಂಕರನು ತಕ್ಷಣ مگرದಿನಿಂದ ಹಿಡಿಯಲ್ಪಟ್ಟನು. ಆಗ ಅವನು ಬ್ರಾಹ್ಮಣನಿಗೆ ಯೋಗ್ಯವಲ್ಲದ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಹೇಳಿದನು. “ಬ್ರಾಹ್ಮಣಹತ್ಯೆಯ ಪಾಪದ ಭಯದಿಂದ, ತಂದೆ, ನಾನು ಅವನ ಕೈ ಹಿಡಿದೆ; ಕೂಡಲೇ ಶಂಕರನು ತನ್ನ ನಿಜಸ್ವರೂಪವನ್ನು ತೋರಿದನು.” ಆಗ ದೇವರು ನನ್ನನ್ನು ನೋಡಿ, “ಓ ತಪಸ್ವಿನಿ ದೇವಿಗೆ, ಯಾವ ರೀತಿಯ ಸಂಶಯವನ್ನೂ ಇಟ್ಟುಕೊಳ್ಳಬೇಡ,” ಎಂದು ಹೇಳಿದರು. ಮಹಾತ್ಮ ಶಂಕರನಿಂದ ಹೀಗೆ ಹೇಳಲ್ಪಟ್ಟ ಮೇಲೆ, ನಿಮ್ಮ ಅನುಮತಿ ಪಡೆದು ನಾನು ಬಂದಿದ್ದೇನೆ, ಪರ್ವತಾಧಿಪತೀ, ಈಗ ಯೋಗ್ಯವಾದುದನ್ನು ಶೀಘ್ರವಾಗಿ ಮಾಡಲಿ ಎಂದು ಪ್ರಾರ್ಥಿಸಿದರು. ಈ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿದ ಹಿಮವಂತನು, ಆ ಕ್ಷಣದಲ್ಲಿ ಉಲ್ಲಾಸದಿಂದ ತನ್ನ ಪ್ರಕಾಶಮಯ ಮುಖದ ಪುತ್ರಿಗೆ ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದರು: “ಮಗಳೇ, ಈ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ನಾನು ಧನ್ಯನು; ರುದ್ರನೇ ನನ್ನ ಜಾಮಾತೆಯಾಗುತ್ತಾನೆ. ನಿನ್ನಿಂದ ನನಗೆ ಸಂತಾನಪ್ರಾಪ್ತಿ ಆಗುತ್ತದೆ. ನೀನು ನನ್ನನ್ನು ದೇವತೆಗಳಿಗಿಂತಲೂ ಮೇಲ್ಮಟ್ಟಕ್ಕೆ ಏರಿಸಿದ್ದೀಯೆ.” “ಸ್ವಲ್ಪ ಕ್ಷಣ ಕಾಯು, ನಾನು ತಿರುಗಿಬರುವೆ,” ಎಂದು ಹೇಳಿ ಹಿಮವಂತನು ಬ್ರಹ್ಮನ ಬಳಿಗೆ ಹೋದನು. ಎಲ್ಲ ದೇವತೆಗಳ ಪಿತಾಮಹನಾದ ಮಹಾತ್ಮ ಬ್ರಹ್ಮನನ್ನು ನಮಿಸಿ ಹಿಮವಂತನು ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದರು: “ದೇವರೆ, ಈ ಮಗಳು ನನ್ನದು; ನಾನು ಅವಳನ್ನು ರುದ್ರನಿಗೆ ಕೊಡಲಿಚ್ಛಿಸುತ್ತೇನೆ. ನಿಮ್ಮ ಅನುಮತಿ ಬೇಕು.” ಬ್ರಹ್ಮನು ಸಂತೋಷದಿಂದ, “ಹೋಗು, ಅವಳನ್ನು ರುದ್ರನಿಗೆ ಕೊಡು,” ಎಂದು ಹೇಳಿದರು. ಹೀಗೆ ಬ್ರಹ್ಮನು ದೇವತೆಗಳಿಗೆ ತಿಳಿಸಿದರು. ಹಿಮವಂತನು ತಕ್ಷಣ ತನ್ನ ನಿವಾಸಕ್ಕೆ ವಾಪಸ್ಸು ಹೋಗಿ, ದೇವತೆಗಳು, ಋಷಿಗಳು, ಸಿದ್ಧಗಣಗಳನ್ನು ಕರೆಯಲು ಮುಂದಾದನು. ಅವನು ತುಂಬುರು, ನಾರದ, ಹಾಹಾ, ಹೂಹೂ, ಕಿನ್ನರರು, ಆಸುರರು, ರಾಕ್ಷಸರನ್ನೂ ಕರೆಯಲು ಹೊರಟನು. ಪರ್ವತಗಳು, ನದಿಗಳು, ಬಂಡೆಗಳು, ಮರಗಳು, ಔಷಧಿಗಳು, ಸಂಗಮಶಿಲೆಗಳು—all embodied forms—ಪಾರ್ವತಿಯ ವಿವಾಹವನ್ನು ನೋಡಲು ಬಂದರು. ಅಲ್ಲಿ, ಭೂಮಿಯೇ ವೇದಿಕೆಯಾಗಿತ್ತು, ಏಳು ಸಾಗರಗಳು ಕಲಶಗಳಾಗಿ, ಸೂರ್ಯನಂತೂ ದೀಪವಾಗಿ, ಚಂದ್ರನು ಹಾಜರಾಗಿ, ನದಿಗಳು ವಿಧಿಗಳಿಗಾಗಿ ನೀರನ್ನು ತಂದವು. ಹೀಗೆ ಎಲ್ಲಾ ವಿವಾಹಸಿದ್ಧತೆಗಳು ಪೂರ್ಣಗೊಂಡಾಗ, ಹಿಮವಂತನು ಮಂದರಪರ್ವತನನ್ನು ರುದ್ರನ ಬಳಿಗೆ ಕಳುಹಿಸಿದನು. ಮಂದರನು ತಿಳಿಸಿದಂತೆ, ಶಂಕರನು ಶೀಘ್ರವಾಗಿ ಬಂದನು. ಸಂಪ್ರದಾಯದಂತೆ, ಸೋಮನನ್ನು ಸಾಕ್ಷಿಯಾಗಿ ಪರಮೇಶ್ವರನು ಪಾರ್ವತಿಯ ಕೈ ಹಿಡಿದನು. ಆ ಮಹೋತ್ಸವದಲ್ಲಿ ಪರ್ವತನು ಮತ್ತು ನಾರದನು ಹಾಡಿದರು, ಸಿದ್ಧರು ನೃತ್ಯಮಾಡಿದರು, ಮರಗಳು ಶುಭಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಹೂವಿನ ಮಳೆಗರೆದವು, ದೇವಕನ್ಯೆಗಳು ಆನಂದದಿಂದ ನೃತ್ಯಮಾಡಿದರು. ಆ ವಿವಾಹದಲ್ಲಿ, ಹರಿದುಹೋಗುವ ನದಿಗಳ ಮಧ್ಯೆ, ಚತುರ್ಮುಖ ಬ್ರಹ್ಮನು ತನ್ನ ಸ್ವಭಾವದಲ್ಲಿ ಲೀನನಾಗಿ ಕುಳಿತು, ಪಾರ್ವತಿಗೆ ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದರು: “ಮಗಳೇ, ನೀನು ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಪ್ರಥಮ ಸ್ತ್ರೀಯಾಗು; ಇತರ ಪುರುಷರು ಕೂಡ ನಿನ್ನ ಮೂಲಕ ಪತ್ನಿಗಳನ್ನು ಪಡೆಯಲಿ.” ಹೀಗೆ ಹೇಳಿ, ಪಿತಾಮಹನು ತನ್ನ ನಗರಕ್ಕೆ ವಾಪಸ್ಸು ಹೋದನು, ಉಮಾ ಮತ್ತು ರುದ್ರನೊಂದಿಗೆ. ಹಿಮವಂತನು ತನ್ನ ಜಾಮಾತ ಧರ್ಮಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಗೌರವಿಸಿ, ವಿನಯದಿಂದ ವಿದಾಯಮಾಡಿದನು. ಎಲ್ಲ ದೇವತೆಗಳು, ಆಸುರರು, ಋಷಿಗಳು, ಪರ್ವತಗಣ—all received gifts, ornaments, garments, and food—ಅವರಿಗೆ ಯೋಗ್ಯವಾದ ಗೌರವ ನೀಡಿ ವಿದಾಯ ಮಾಡಿದನು. ದುಃಖದಿಂದ ಮುಕ್ತನಾಗಿ, ಶುದ್ಧ ಹಾಗೂ ಶಾಂತ ಮನಸ್ಸಿನ ಹಿಮವಂತನು, ಶುಭಮುಖವಿರುವ ತನ್ನ ಪುತ್ರಿ ಉಮಾವನ್ನು ದೇವತೆಗಳಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನಾದ ಮಹಾದೇವನಿಗೆ ಕೊಡಲು, ಯಜ್ಞದಲ್ಲಿರುವ ಪಿತಾಮಹನಂತೆ ಪ್ರಕಾಶಿಸಿದನು. “ಓ ರಾಜಶ್ರೇಷ್ಠನೇ, ಇದು ನಿನ್ನ ಪುಣ್ಯವಂತ ವಂಶಪರಂಪರೆ; ಇದನ್ನು ದೇವತೆಗಳು ಅಥವಾ ಆಸುರರು ಕೂಡ ತಿಳಿಯರು. ಸ್ವಯಂಭುವಾದ ದಕ್ಷನು, ಮತ್ತು ಗೌರಿಯ ವಿವಾಹದ ಮೂರು ಜನ್ಮಗಳ ಕಥೆಯೂ ನಾನು ವಿವರಿಸಿದ್ದೇನೆ.” ಶ್ರೀ ವರಾಹನು ಹೇಳಿದರು: “ಈ ಕಾರಣದಿಂದಲೇ ಗೌರಿ ಎಂಬ ಹೆಸರಿನಿಂದ ಪ್ರಸಿದ್ಧಳಾದ ಆಕೆ ಈ ರೀತಿ ಅವತಾರ ಪಡೆದಳು; ಮಹಾತಪಸ್ವಿಯು ತನ್ನ ಮನಸ್ಸನ್ನು ಶುದ್ಧಗೊಳಿಸಿ, ಪ್ರಾಣಿಗಳ ರಕ್ಷಕರನ್ನು ಕೇಳಿದಾಗ ಈ ಕಥೆ ಉದ್ಭವವಾಯಿತು.” ಮಹರ್ಷಿಯು ಗೌರಿಯ ಅವತಾರವನ್ನೂ, ಅವಳ ವಿವಾಹದ ಘಟನೆಯನ್ನು ಹೇಗೆ ನಡೆಯಿತು ಎಂಬುದನ್ನೂ ವಿವರಿಸಿದ್ದಾನೆ. ಈ ಗೌರಿಯ ಸಂಬಂಧವಾದ ಎಲ್ಲ ಕಾರ್ಯಗಳು ತೃತೀಯ ತಿಥಿಯಲ್ಲಿ ನೆರವೇರಿದವು; ಆ ದಿನ ಉಪ್ಪನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಬೇಕು. ಯಾರು, ಪುರುಷ ಅಥವಾ ಸ್ತ್ರೀ, ಈ ಉಪವಾಸವನ್ನು ಆಚರಿಸುತ್ತಾರೋ, ಅವರಿಗೆ ಶುಭಫಲ ದೊರೆಯುತ್ತದೆ. ಯಾವುದೇ ದುರ್ಭಾಗ್ಯವಂತಿಯಾದ ಸ್ತ್ರೀ ಅಥವಾ ಅತ್ಯಂತ ದುರ್ಭಾಗ್ಯವಂತ ಪುರುಷನೂ ಕೂಡ ಈ ಕಥೆಯನ್ನು ಕೇಳಿ ತೃತೀಯ ತಿಥಿಯಲ್ಲಿ ಉಪ್ಪನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಬೇಕು. ಇದರಿಂದ ಎಲ್ಲಾ ಕಾಮನೆಗಳು, ಭಾಗ್ಯ, ಸಂಪತ್ತು, ಆರೋಗ್ಯ, ಸೌಂದರ್ಯ, ಪೋಷಣ—all are attained. ಈಗ ಸೃಷ್ಟಿಯ ರಕ್ಷಕನು ಕೇಳಿದನು: “ಓ ಮಹಾತ್ಮನೇ, ಗಣಾಧಿಪತಿ ಗಣೇಶನು ಹೇಗೆ ರೂಪಧಾರಿಯಾಗಿ ಜನನ ಪಡೆದನು? ಈ ನನ್ನ ಗಾಢವಾದ ಸಂಶಯವನ್ನು ನಿವಾರಿಸು.” ಮಹಾತಪಸ್ವಿಯು ಉತ್ತರಿಸಿದನು: “ಹಿಂದೆ ದೇವತೆಗಳೂ, ಮಹಾತಪಸ್ವಿಗಳೂ ವಿವಿಧ ಪ್ರಯತ್ನಗಳಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿದ್ದರು; ಅವರ ಧರ್ಮಮಾರ್ಗದ ಕರ್ಮಗಳು ವಿಘ್ನವಿಲ್ಲದೆ ಯಶಸ್ಸು ಪಡೆದವು. ಯಥಾ ಧರ್ಮಮಾರ್ಗದವರ ಕಾರ್ಯಗಳು ವಿಘ್ನವಿಲ್ಲದೆ ಸಫಲವಾಗುತ್ತವೆಯೋ, ಅದೇ ರೀತಿ ಅಧರ್ಮಕೃತ್ಯಗಳಿಗೆ ವಿಘ್ನಗಳು ತಪ್ಪದೆ ಎದುರಾಗುತ್ತವೆ.” “ಆಗ ದೇವತೆಗಳು ಪಿತೃಗಳೊಂದಿಗೆ, ಅಧರ್ಮಕೃತ್ಯಗಳಿಗೆ ವಿಘ್ನವನ್ನು ಹೇಗೆ ಉಂಟುಮಾಡುವುದು ಎಂದು ಗಂಭೀರವಾಗಿ ಚಿಂತಿಸಿದರು; ಎಲ್ಲರೂ ಒಂದಾಗಿ ಈ ಸಂಕಲ್ಪವನ್ನು ಮಾಡಿಕೊಂಡರು. ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ, ಆ ದೇವತೆಗಳು ತಮ್ಮ ವಿಧಿಯನ್ನು ಆಚರಿಸುತ್ತಿದ್ದಾಗ, ಶಕ್ತಿಶಾಲಿಯಾದ ರುದ್ರನ ಬಳಿಗೆ ಹೋಗಬೇಕೆಂದು ನಿರ್ಧರಿಸಿದರು.” “ಅವರು ಎಲ್ಲರೂ ಕೈಮುಗಿದು, ಗೌರವಪೂರ್ವಕವಾಗಿ, ಕೈಲಾಸಪರ್ವತದಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುವ ಗುರು ರುದ್ರನ ಬಳಿಗೆ ಹೋಗಿ ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದರು: ‘ದೇವಾದಿದೇವನೇ, ಮಹಾದೇವನೇ, ತ್ರಿಶೂಲಧಾರಿಯೇ, ತ್ರಿನೇತ್ರಧಾರಿಯೇ, ನೀನು ಧರ್ಮವಿಲ್ಲದವರ ಕಾರ್ಯಗಳಿಗೆ ವಿಘ್ನವನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸಬೇಕು.’” ದೇವತೆಗಳಿಂದ ಹೀಗೆ ಕೇಳಿದ ಭವನಾಥನು ಪರಮ ಆನಂದದಿಂದ, ತನ್ನ ದೃಷ್ಟಿಯನ್ನು ಉಮೆಯ ಮೇಲೆ ನಿಲ್ಲಿಸಿ, ಕ್ಷಣಮಾತ್ರವೂ ಕಣ್ಣು ಮಿಟಕಿಸದೆ ನೋಡಿದನು.