વરાહપુરાણમ્

ત્વયિ તુષ્ટે હ્યહં તુષ્ટઃ કુપિતે કુપિતસ્ત્વહમ્ 213.

જ્યારે તું પ્રસન્ન હોય છે ત્યારે હું પણ પ્રસન્ન છું; જ્યારે તું ક્રોધિત થાય છે ત્યારે હું પણ ક્રોધિત થાઉં છું.

એવં તસ્મૈ વરાન્દત્ત્વા પ્રીતઃ સ્વયમુમાપતિઃ

આ રીતે, જ્યારે ઉમાપતિએ તેને વરદાન આપ્યા, ત્યારે તેઓ ખૂબ પ્રસન્ન થયા.

આગતાન્વિદ્ધિ સર્વાન્વૈ ત્રિદશાન્સમરુદ્ગણાન્

આવેલા બધા દેવો અને મરુદગણ અહીં હાજર છે, એવું જાણ.

યદીરિતં મયા વત્સ વરં પ્રતિવચસ્ત્વયિ

હે વત્સ, મેં જે વરદાન તને આપ્યું છે, તે તારા માટે પૂર્ણ થાઓ.

નારાયણં પુરસ્કૃત્ય સેન્દ્રાસ્તે સમરુદ્ગણાઃ

નારાયણને આગે રાખીને, ઇન્દ્ર અને મરુદગણ સાથે તે બધા અહીં છે.

યક્ષવિદ્યાધરગણાઃ સિદ્ધગન્ધર્વપન્નગાઃ

યક્ષો, વિદ્યા ધરાઓ, સિદ્ધો, ગંધર્વો અને પન્નાગોનું સમૂહ—

તે બુદ્ધ્વા ત્વદ્ગતામૃદ્ધિ પ્રતપ્તાઃ પરમેર્ષ્યયા

તેઓએ જ્યારે સમજ્યું કે તારી સમૃદ્ધિ પ્રાપ્ત થઈ છે, ત્યારે તેઓ ભારે ઈર્ષ્યા સાથે દુઃખી થાય છે.

ચર્તું સમભિવાઞ્છન્તિ સદાભ્યાસે વરાર્થિનઃ

હંમેશા, જે લોકો વર્તમાન માંગે છે, તેઓ અહીં સાધના કરવા માટે આતુર રહે છે.

અત્રૈતે યાવદાગમ્ય ન માં પશ્યન્તિ માનવાઃ

અહીં, જ્યારે સુધી તેઓ આવે નહીં, ત્યાં સુધી મનુષ્યો મને જોઈ શકતા નથી.

અદ્ય તે તુ મયા સર્વે દેવા બ્રહ્મપુરોગમાઃ

પણ આજે, બ્રહ્મા સહિત બધા દેવતાઓ મારા દ્વારા તારી સાથે છે.

અભિપ્રાયં ચ સર્વેષાં જાનામિ દ્વિજસત્તમ 213.

હે શ્રેષ્ઠ દ્વિજ, હું બધાના ઈરાદા જાણું છું.

ઇતિ શ્રીવરાહપુરાણે ભગવચ્છાસ્ત્રે ગોકર્ણેશ્વરમાહાત્મ્યે ત્રયોદશાધિકદ્વિશતતમોઽ ધ્યાયઃ

આ રીતે શ્રીવરાહ પુરાણના ભગવાનના શાસ્ત્રમાં ગોકર્ણેશ્વર મહાત્મ્યના દ્વિશત ત્રયોદશ અધ્યાયનો અંત આવે છે.

; પુનઃ ગોકર્ણમાહાત્મ્યનન્દિકેશ્વરવરપ્રદાનવર્ણનમ્ અન્તર્હિતં તતસ્તસ્મિન્ભવે વૈ ભૂતનાયકે

ફરીથી ગોકર્ણ મહાત્મ્ય અને નંદિકેશ્વર દ્વારા વર્તમાન આપવાના વર્ણન: ત્યારપછી, એ જન્મમાં, ભૂતોના સ્વામી અદૃશ્ય થઈ ગયા.

ચતુર્ભુજસ્ત્રિણયનો દિવ્યસંસ્થાનસંસ્થિતઃ

તે ત્યાં ચારે હાથ, ત્રણ આંખો અને દિવ્ય રૂપ સાથે ઉભા રહ્યા.

ત્રિશૂલી પરિઘી દણ્ડી પિનાકી મૌઞ્જમેખલી

ત્રિશૂલ, ગદા, દંડ અને પિનાક ધનુષ ધારણ કરીને, મુંજ ઘાસની કમરપટ્ટી પહેરી—

આસ્થિતઃ પાદમાકૃષ્ય હ્યાહ્વયન્નિવ સ દ્વિજઃ

તે દ્વિજએ પગ ખેંચી ઊભા રહીને, જાણે બોલાવી રહ્યા હોય તેમ, દૃઢતા દાખવી.

તં દૃષ્ટ્વા ખેચરાઃ સર્વા દેવતાઃ પરિશંકિતાઃ

તેમને જોઈને, આકાશમાં વિહાર કરતી બધી દેવતાઓ ચિંતિત થઈ ગઈ.

તેભ્યઃ શ્રુત્વા સહસ્રાક્ષઃ સર્વે ચાન્યે દિવૌકસઃ

આ સાંભળી, હજારો આંખો ધરાવનાર અને બીજા બધા સ્વર્ગવાસીઓ—

અયં કશ્ચિદ્વરં લબ્ધ્વા હ્યુમાકાન્તાન્મહેશ્વરાત્

‘આ વ્યક્તિએ ઉમાના પ્રિય મહેશ્વર પાસેથી વર્તમાન મેળવ્યું છે—

યાદૃશોઽસ્ય મહોત્સાહસ્તેજોબલસમન્વિતઃ

તેમાં જેવો મહાન ઉત્સાહ, તેજ અને બળ છે—

યાવચ્ચૈવોજસા નાકમસૌ ચંક્રમતે પ્રભુઃ

જ્યાં સુધી એ ભગવાન આવી શક્તિથી સ્વર્ગમાં વિહાર કરે છે—

એવમુક્ત્વા તુ તે તત્ર મયા સહ સુરોત્તમાઃ 214.

આ રીતે બોલીને, તે ઉત્તમ દેવતાઓ મારી સાથે ત્યાં જ રહ્યા.

વિધાતા ભગવાન્વિષ્ણુઃ પ્રભુસ્ત્રિભુવનેશ્વરઃ

વિધાતા, ભગવાન વિષ્ણુ, પ્રભુ, ત્રણેય લોકના સ્વામી—

કૃતેન તેન વિબુધાઃ પશ્યન્તિ મુનયશ્ચ તં

તે કર્મથી દેવતાઓ અને ઋષિઓ એ ભગવાનને જોઈ શકે છે.

જગામ તત્ર યત્રાસૌ નન્દી તિષ્ઠતિ દેવવત્ સફલં જીવિતં મેઽદ્ય સફલશ્ચ પરિશ્રમઃ

પછી તે ત્યાં ગયો જ્યાં નંદી દેવતાની જેમ ઊભો છે; આજે મારું જીવન સફળ થયું છે અને મારી મહેનતનું ફળ મળ્યું છે.

યન્મે દૃષ્ટઃ સુરાધ્યક્ષઃ સર્વલોકગુરુર્હરિઃ

કારણ કે મેં સર્વ દેવોના અધિપતિ અને સર્વ લોકોના ગુરુ હરિને જોયા છે.

યચ્ચ મે પ્રભુરવ્યગ્રઃ પ્રીતઃ પાપહરો હરઃ

અને કારણ કે પાપો દૂર કરનાર ભગવાન હરિ મારા પર પ્રસન્ન અને શાંત રહ્યા છે.

પરો મેઽનુગ્રહઃ સોઽત્ર પૂતોઽસ્મિ ખલુ સામ્પ્રતમ્

આ તો મારા માટે મહાન કૃપા છે; હવે હું ખરેખર પવિત્ર થયો છું.

મામુદ્દિશ્ય હિતં તથ્યં તથૈવ ચ ન ચાન્યથા

મારા માટે જે સાચું અને કલ્યાણકારી છે એ જ તેમણે કહ્યું, બીજું કંઈ નહોતું.