વરાહપુરાણમ્

ભિન્નેન્દ્રનીલવિમલૈર્ધૌતૈઃ પ્રસ્રવણામ્બુભિઃ

પ્રવાહિત ઝરણાંનું પાણી, ફાટેલા ઇન્દ્રનીલ જેવું સ્વચ્છ અને ધોઈને પવિત્ર થયેલું છે.

શક્રચાપનિભૈ રમ્યૈઃ કુબેરભવનદ્યુતૌ

જે ઇન્દ્રધનુષ જેવું મનોહર અને કુબેરના મહેલ જેવી તેજસ્વી છે.

ક્રીડદ્ભિર્દેવમિથુનેર્નૃત્યદ્ભિશ્ચાપ્સરોગણૈઃ 213.

ત્યાં દેવદંપતિઓ રમે છે અને અપ્સરાઓના સમૂહો નૃત્ય કરે છે.

કલ્હારકુસુમોપેતે હંસસારસસેવિતે

કલ્હારના ફૂલોની શોભાથી યુક્ત, હંસ અને સારસો જે સ્થળે આવે છે,

ગજયૂથાનુકીર્ણાભિર્જુષ્ટાભિર્મૃગપક્ષિભિઃ

હાથીઓના ઝુંડોથી ઘેરાયેલું, અને હરણ તથા પક્ષીઓથી ભરેલું છે.

કિન્નરોદ્ગીતકુહરે પરપુષ્ટનિનાદિતે

કિનરાઓના ગીતો અને બીજા પ્રાણીઓના અવાજોથી ગુફાઓ ગૂંજતી રહે છે.

ધારાપાતૈશ્ચ તોયાનાં વિસ્ફુલિઙ્ગૈઃ સહસ્રશઃ

પાણીના ધોધો વરસે છે અને હજારો ચમકતી ઝરમરોથી ઝગમગે છે.

સર્વર્તુકવનોદ્યાને પુષ્પાકરસુશોભિતે

દરેક ઋતુમાં સુંદર એવા વનોદ્યાનમાં, ફૂલોના ગુચ્છોથી શોભાયમાન છે.

તસ્મિન્ગિરિવરે રમ્યે સેવિતવ્યે સુશોભને

એ સુંદર, આનંદદાયક અને પૂજનીય એવા પર્વત પર,

વરદસ્તત્ર ભગવાન્સ્થાણુર્નામ મહેશ્વરઃ

ત્યાં ભગવાન, 'સ્થાણુ' નામે, મહાદેવ, આશીર્વાદ આપનાર તરીકે વિરાજે છે.

ભક્તાનુકમ્પી સ શ્રીમાન્ગિરીન્દ્રસુતયા સહ

ભક્તો પર દયા ધરાવનાર, તેજસ્વી, અને પર્વતરાજની પુત્રી સાથે ત્યાં વિરાજે છે.

વિમાનયાયિનઃ સર્વે તં દેવમજમવ્યયમ્

આકાશમાં વિમાનમાં ફરતા બધા દેવો એ જન્મ રહિત અને અવિનાશી દેવ પાસે જાય છે.

અન્યે દેવનિકાયાશ્ચ સેવિતું પ્રપતન્તિ તમ્ 213.

બીજા અનેક દેવોનું જૂથ પણ તેની સેવા કરવા માટે નીચે ઉતરે છે.

આરિરાધયિષુઃ શર્વં તપસ્તેપે સુદારુણમ્

શર્વને પ્રસન્ન કરવા માટે તેણે અત્યંત કઠિન તપ કર્યું.

ઊર્ધ્વબાહુર્નિરાલમ્બસ્તોયાઽનિલહુતાશનૈઃ

તેણે હાથ ઊંચા રાખી, કોઈ આધાર વિના, માત્ર પાણી, વાયુ અને અગ્નિથી જીવન જાળવ્યું.

જપપુષ્પોપહારૈશ્ચ કાલેકાલે મુનિઃ સદા

મુનિએ હંમેશા યોગ્ય સમયે જપ અને ફૂલો અર્પણ કર્યા.

ઉગ્રેણ તપસાત્માનં યોજયામાસ સુવ્રતઃ

પક્કા સંકલ્પથી તેણે પોતાને ઉગ્ર તપમાં જોડ્યો.

ક્ષામોઽભૂત્કૃષ્ણવર્ણશ્ચ તતઃ પ્રીતશ્ચ શઙ્કરઃ

તે દુર્બળ અને કાળી ચામડીનો થયો; ત્યારબાદ શંકર પ્રસન્ન થયો.

અદૃશ્યં પશ્ય મે રૂપં વત્સ પ્રીતોઽસ્મિ તે મુને

હે બાલક, મારું જે રૂપ દેખાતું નથી તે જો; હે મુનિ, હું તારા પર પ્રસન્ન છું.

સહસ્રસૂર્યકિરણં જ્વાલામાલિનમૂર્જિતમ્

તે રૂપ હજારો સૂર્યના કિરણોથી તેજસ્વી, જ્વાળાઓથી ઘેરાયેલું અને શક્તિથી ભરપૂર હતું.

જટાજૂટતટાશ્લિષ્ટં ચન્દ્રાલંકૃતશેખરમ્

તેના જટાના ગૂંચળા એક સાથે બંધાયેલા હતા અને ચંદ્રથી શોભિત હતા.

પ્રાદેશમાત્રં રુચિરં શતશીર્ષં શતોદરમ્ 213.

તે સુંદર, એક વિસાળ જેટલું, અને તેમાં સો માથા અને સો પેટ હતા.

અણીયસામણીયાંસં બૃહતાં તુ બૃહત્તરમ્

તે સૌથી નાનામાં નાનું અને સૌથી મોટામાં મોટું હતું.

દૃષ્ટ્વા દેવં મહાદેવં હૃષ્ટરોમા મહાતપાઃ

મહાન દેવને જોઈને, મહાતપસ્વી મુનિ આનંદથી રોમાંચિત થયો.

પ્રાઞ્જલિઃ પ્રણતો ભૂત્વાઽગૃણાદ્બ્રહ્મ સનાતનમ્

હાથ જોડીને અને નમીને, તેણે સનાતન બ્રહ્માનું સ્તુતિ કરી.

જગદ્ભોક્ત્રે ત્રિનેત્રાય શંકરાય શિવાય ચ

જગતના પાલક, ત્રણ આંખવાળા, શંકર અને શિવને તેણે વંદન કર્યું.

નીલકણ્ઠાય ભીમાય ભૂતભવ્યભવાય ચ

નીલકંઠ, ભયાનક અને ભૂત, વર્તમાન અને ભવિષ્ય સ્વરૂપે રહેલા દેવને પણ તેણે વંદન કર્યું.

ગણાનાં પતયે સ્રષ્ટ્રે સંક્ષેપ્ત્રે ભીષણાય ચ

ગણોના સ્વામી, સર્જનહાર, સંહારક અને ભયાનક દેવને તેણે વંદન કર્યું.

પ્રેતાવાસનિવાસાય રુદ્રાય વરદાય ચ

શ્મશાનમાં વસતા, રુદ્ર અને વર્દાન આપનારા દેવને પણ તેણે વંદન કર્યું.