વરાહપુરાણમ્

ન ગચ્છન્ત્યત્ર દાતારઃ સર્વભૂતહિતે રતાઃ

અને જે દાનશીલ છે તથા સર્વ જીવોના કલ્યાણમાં રત છે, તેઓ પણ ત્યાં નથી જતા.

તિલાન્ ગાં ચ હિરણ્યં ચ પૃથિવીં ચાપિ શાશ્વતીમ્

તિલ, ગાય, સોનુ અને આ શાશ્વત ધરતી—

યથોક્તં યજમાનાશ્ચ સત્રયાજિન એવ ચ

જેમ અગાઉ કહેવામાં આવ્યું, yagna કરનાર અને લાંબા યજ્ઞમાં ભાગ લેનાર—

ગુરુચિત્તાનુપાલાશ્ચ કૃતિનો મૌનયન્ત્રિતાઃ

જે ગુરુની ઈચ્છાનું પાલન કરે છે, કુશળ છે અને મૌનથી પોતાને સંયમિત રાખે છે—

માં ન પશ્યન્તિ તે ચૈવ સ્વાત્મભાવેન ભાવિતાઃ

આવા લોકો, પોતાના સ્વરૂપમાં લીન થઈને, મને જોઈ શકતા નથી—

બ્રાહ્મણા અમરત્વં ચ પ્રાપ્નુવન્તિ ન સંશયઃ 207.

બ્રાહ્મણો અમરત્વ પામે છે, એમાં કોઈ શંકા નથી.

ન ગચ્છન્તિ હિ તદ્ધોરં યત્ર તે પાપકર્મિણઃ

એ લોકો ક્યારેય એ ભયાનક સ્થાને નથી જતા, જ્યાં પાપી લોકો જાય છે.

નારદ ઉવાચ કિં વા કર્મ મહત્કૃત્વા સ્વર્ગલોકે મહીયતે

નારદે પૂછ્યું: કયું મોટું કર્મ છે, જે કરીને સ્વર્ગમાં માન મળે છે?

રૂપં વા ધનધાન્યં વા હ્યાયુશ્ચ કુલમેવ વા

શું તે સૌંદર્ય છે, ધન-ધાન્ય છે, લાંબી આયુષ્ય છે કે ઉંચો કુળ છે?

યમ ઉવાચ શુભાશુભાનાં ગતયો દ્રષ્ટું વા પ્રષ્ટુમેવ વા

યમ કહે છે: શુભ કે અશુભ કર્મોના ફળને જોવું કે પૂછવું—

કિંચિન્માત્રં પ્રવક્ષ્યામિ યેન યત્પ્રાપ્યતે નરૈઃ

હું તને સંક્ષિપ્તમાં કહું છું કે કયા સાધનથી મનુષ્ય શું પામે છે.

રહસ્યમિદમાખ્યાનં શ્રૂયતાં મુનિસત્તમ

આ ગુપ્ત વાત સાંભળ, હે શ્રેષ્ઠ મુનિ.

તપસા પ્રાપ્યતે સ્વર્ગસ્તપસા પ્રાપ્યતે યશઃ

તપથી સ્વર્ગ મળે છે, તપથી યશ મળે છે.

જ્ઞાનવિજ્ઞાનમારોગ્યં રૂપસૌભાગ્યસમ્પદઃ

જ્ઞાન, વિજ્ઞાન, આરોગ્ય, સૌંદર્ય, શુભ ભાગ્ય અને સંપત્તિ—

એવં પ્રાપ્નોતિ પુણ્યેન મૌનેનાજ્ઞાં મહામુને

આ બધું પુણ્યથી મળે છે; અને મૌનથી, હે મહામુનિ, જ્ઞાન મળે છે.

અહિંસયા પરં રૂપં દીક્ષયા કુલજન્મ ચ 207.

અહિંસાથી શ્રેષ્ઠ સૌંદર્ય મળે છે; દીક્ષા લીધે ઉંચા કુળમાં જન્મ થાય છે.

પયોભક્ષ્યા દિવં યાન્તિ જાયતે દ્રવિણાઢ્યતા

જે દૂધ પર જીવંત રહે છે, તેઓ સ્વર્ગ પામે છે; અને ધનવાનપણું જન્મથી મળે છે.

ગવાદ્યાઃ કાલદીક્ષાભિર્યે તુ વા તૃણશાયિનઃ

જે ગાય વગેરે દ્વારા, સમય અને સંયમની પ્રતિજ્ઞા રાખે છે, અથવા તણખલાં પર સુવે છે—

ક્રતુયષ્ટા દિવં યાતિ ચોપહારં ચ સુવ્રત

યજ્ઞ કરનાર અને દાન આપનાર, હે સુવ્રત, બંને સ્વર્ગ પામે છે.

રસાનાં પ્રતિસંહારાત્ સૌભાગ્યમનુજાયતે

રસનો ત્યાગ કરવાથી સારા નસીબ મળે છે.

ગન્ધમાલ્યનિવૃત્ત્યા તુ મૂર્ત્તિર્ભવતિ પુષ્કલા

સુગંધ અને ફૂલમાળાનો ત્યાગ કરવાથી શરીર વધુ સુંદર બને છે.

છત્રપ્રદાનેન ગૃહં વરિષ્ઠં રથં હ્યુપાનદ્યુગ સમ્પ્રદાનાત્

છાંયડો આપવાથી ઉત્તમ ઘર મળે છે, અને ચપ્પલ કે રથ આપવાથી પણ એવું જ ફળ મળે છે.

પાનીયસ્ય પ્રદાનેન તૃપ્તિર્ભવતિ શાશ્વતી

પાણી આપવાથી સતત તૃપ્તિ મળે છે.

પુષ્પોપગન્ધં ચ ફલોપગંધં યઃ પાદપં સ્પર્શયતે દ્વિજાય

જે કોઈ ફૂલ કે ફળની સુગંધ ધરાવતું વૃક્ષ દ્વિજને સ્પર્શે છે—

વસ્ત્રાન્નપાનીયરસપ્રદાનાત્ પ્રાપ્નોતિ તાનેવ રસપ્રદાનાત્

વસ્ત્ર, અન્ન, પાણી કે રસદાર પીણું આપવાથી, એ જ વસ્તુઓનું ફળ મળે છે.

દત્ત્વા દ્વિજેભ્યઃ સ ભવેત્સુરૂપો રોગાંશ્ચ કાંશ્ચિલ્લભતે ન જાતુ 207.

દ્વિજોને દાન આપનાર મનુષ્ય સુંદર બને છે અને કઈંક રોગો તેને કદી નથી લાગતા.

સ સ્ત્રીસમૃદ્ધં ગજવાજિપૂર્ણં લભેદધિષ્ઠાનવરં વરિષ્ઠમ્

એને સ્ત્રીઓ, હાથીઓ અને ઘોડાઓથી ભરેલું ઉત્તમ નિવાસસ્થાન મળે છે.

ગજં તથા ગોવૃષભપ્રદાનૈઃ સ્વર્ગે સુખં શાશ્વતમામનન્તિ

હાથી કે વાછરડા આપવાથી સ્વર્ગમાં ચિરંજીવી સુખ મળે છે એવું કહેવાય છે.

ક્ષૌદ્રેણ નાનારસતૃપ્તતાં ચ દીપપ્રદાનાદ્દ્યુતિમાપ્નુવન્તિ

મધ આપવાથી અનેક પ્રકારના સ્વાદથી તૃપ્તિ મળે છે; દીવો આપવાથી તેજસ્વિતા મળે છે.