વરાહપુરાણમ્

વેણુયષ્ટિપ્રહારૈશ્ચ પ્રહરન્તિ તતોઽધિકૈઃ 198.

તેઓ વાંસની લાકડીથી અને વધુ કઠોર મારથી મારતા જાય છે.

રુદન્તિ કરુણં ઘોરં ત્રાતારં નાપ્નુવન્તિ તે

તેઓ ભયાનક દુઃખમાં કરુણ રડતા રહે છે, પણ કોઈ બચાવનાર મળતો નથી.

કેચિચ્ચ તેષુ પચ્યન્તે દહ્યન્તે પાવકેન્ધનમ્

કેટલાક લોકો ત્યાં આગમાં ઇંધણ બનીને ઉકાળાય છે અને સળગે છે.

પતન્તિ તે દુરાત્માનસ્તત્ર તત્ર ચ કર્મભિઃ

દુષ્ટ સ્વભાવવાળા લોકો પોતાના કર્મના કારણે અહીં-ત્યાં પડી જાય છે.

કેચિદ્યન્ત્રમુપારોપ્ય સંપીડ્યન્તે તિલા ઇવ

કેટલાકને યંત્રમાં મૂકી તલના દાણા જેવી પીસી નાખવામાં આવે છે.

તતો વૈતરણી ઘોરા સંભૂતા નિમ્નગા તથા

પછી ભયાનક વૈતરણી નદી ઉતરતી વહેતી ઉભી થાય છે.

અથાન્યે શૂલ આરોપ્ય દૂતાઃ પાદેષુ ગૃહ્ય વૈ

પછી દૂતોએ કેટલાકને પગથી પકડી શૂળ પર ચઢાડી દે છે.

નાનુષ્ણે રુધિરે તત્ર ફેનમાલાસમાકુલાઃ

ત્યાં, ઠંડા લોહીમાં તેઓ ફેન અને કાદવથી ઘેરાઈ જાય છે.

અનુત્તાર્ય તદા તસ્યા ઉચ્છ્રિતા વિકૃતાવશાઃ

ત્યાંથી પાર ન જઈ શકતા, તેઓ ઊંચા ઉઠી જાય છે, વિકૃત અને લાચાર બની જાય છે.

તત્ર શુષ્યન્તિ તે પાપાઃ સર્વદોષસમન્વિતાઃ

ત્યાં, બધા દોષોથી ભરેલા પાપી લોકો સુકાઈ જાય છે.

અથાન્યે બહવસ્તત્ર બહુભિશ્ચાપિ દૂતકૈઃ 198.

પછી ત્યાં ઘણાં બીજા અને અનેક દૂતાઓ સાથે હોય છે.

અસિશક્તિપ્રહારૈશ્ચ તાડયન્તિ પુનઃપુનઃ

તેઓ તલવાર અને ભાલાની વાર વાર મારથી વારંવાર પીડાય છે.

કૂષ્માણ્ડા યાતુધાનાશ્ચ લંબમાના ભયાનકાઃ

કૂસ્માંડ અને યાતુધાન જેવા ભયાનક જીવ લટકેલા હોય છે.

વેદનાર્ત્તાસ્તુ વેગેન શીઘ્રં શાખા ઉપારુહન્ ।। તત્ર તે નિહતા ઘોરા રાક્ષસાઃ પિશિતાશનાઃ

પીડાથી તરસેલા લોકો ઝડપથી ડાળીઓ પર ચડી જાય છે; ત્યાં ભયાનક રાક્ષસો, માંસ ખોરા, મારી નાખવામાં આવે છે.

ઘ્નન્તિ ચારૂઢગાત્રાણિ નિઃશઙ્કં તમસા વૃતમ્

તેઓ ચડેલા શરીરોને નિર્ભયતાથી, અંધકારથી ઢંકાયેલા, મારતા જાય છે.

યથા ચ કુક્કુટં ખાદેત્ કશ્ચિન્મ્લેચ્છો નિરાકૃતઃ

જેમ કોઈ તિરસ્કૃત વિદેશી માણસ કૂકડીને ખાય છે,

પક્વમામ્રફલં યદ્વન્નરઃ ખાદેદ્યથા વને

અને જેમ કોઈ માણસ જંગલમાં પક્વ આમફળ ખાય છે,

ચૂષયિત્વા તુ તાન્સર્વાંસ્તે ચ તસ્મિન્નગોત્તમે

બધાને ચૂસી લીધા પછી, એ લોકો પણ એ ઉત્તમ નગરમાં જ રહે છે.

તતો જવેન સંયુક્તા વનસ્થાશ્ચૂષિતાઃ પુનઃ

પછી, જંગલમાં રહેતા અને ઝડપથી ચાલતા એ લોકો ફરીથી ચૂસાઈ જાય છે.

અધસ્તાત્તુ પુનસ્તત્ર પશ્યન્તઃ પાપકર્મિણઃ

નીચે ત્યાં ફરી, પાપી લોકો જોઈ રહ્યા છે,

ભો દેવ પાહિ મુઞ્ચેતિ વદન્તઃ પુરુષં વચઃ 198.

એ લોકો કહે છે: 'હે દેવ! બચાવો, મુક્ત કરો!' એમ એ પુરુષને બોલે છે.

પાષાણવર્ષૈઃ કેચિત્તુ પાંસુવર્ષૈશ્ચ વિદ્રુતાઃ

કેટલાક પથ્થર અને ધૂળના વરસાદથી ડરીને ભાગી જાય છે.

દ્રવન્તિ ચ પુનસ્તત્ર દૂતૈશ્ચાપિ દૃઢં હતાઃ

અને ત્યાં ફરીથી, દૂતોએ તેમને જોરથી માર્યા છે અને એ લોકો દોડી જાય છે.

વારિપૂર્ણં તતઃ કુમ્ભં શીતલં ચ જલં પુનઃ

પછી પાણીથી ભરેલો ઘડો અને ઠંડું પાણી ફરીથી મળે છે.

તતઃ પાનીયરૂપેણ જલં તપ્તં તુ દીયતે

પછી પીવાના પાણીના રૂપમાં ગરમ પાણી આપવામાં આવે છે.

આલિઙ્ગ્યાલિઙ્ગ્ય દુઃખાર્ત્તાઃ કેચિત્તત્ર પતન્તિ વૈ

કેટલાક દુઃખથી પીડાઈને એકબીજાને ચાંપે છે અને ત્યાં પડી જાય છે.

અન્નાનાં ચ સુમિષ્ટાનાં ભક્ષ્યાણાં ચ વિશેષતઃ

અને ભોજનમાં, ખાસ કરીને સ્વાદિષ્ટ અને ખાવા યોગ્ય વસ્તુઓ,

દધિક્ષીરરસાંશ્ચૈવ કૃસરાન્પાયસં તથા

દહીં, દૂધ, રસ, તેમજ ખીચડી અને મીઠો પાયસ,

માધ્વીકસ્ય ચ પાનસ્ય સીધોર્જાતીરસસ્ય ચ

મધના પીણાં, માદક પીણાં અને ચમેલીના ચોખાનું રસ,