વરાહપુરાણમ્

મહાસત્ત્વો મહાતેજાઃ જરામરણવર્જિતઃ

મહાન શક્તિ અને તેજ ધરાવનાર એ પુરુષ વૃદ્ધાવસ્થા અને મૃત્યુથી મુક્ત છે.

ગાયકા હાસકાશ્ચૈવ સર્વજીવપ્રબોધકાઃ

ત્યાં ગાયક, હસાવનારા અને સર્વ જીવોને જાગૃત કરનારા હતા.

દિવ્યાભરણશોભાભિઃ શોભમાનાઃ સુતેજસઃ

દિવ્ય આભૂષણોથી શોભતા અને તેજથી ઝગમગતા હતાં.

પર્યાસ્તરણસંછન્નેષ્વાસનેષુ તથા પરે

અન્યત્ર બેઠકો પર વિવિધ પ્રકારના કપડાં વિછાયા હતા.

અનેકાશ્ચ નરાસ્તત્ર વેદનાશ્ચ સુદારુણાઃ

ત્યાં અનેક પુરુષો હતા અને અત્યંત કઠિન દુઃખો પણ હતા.

કામક્રોધવિચારિણ્યો નાનારૂપધરાઃ સ્ત્રિયઃ 197.

કામ અને ક્રોધથી ચાલતી સ્ત્રીઓ અનેક રૂપોમાં દેખાતી હતી.

તાસાં હલહલાશબ્દઃ સર્વાસાં ચ સમન્તતઃ

આ બધી સ્ત્રીઓનો ગજબનો અવાજ ચારે તરફ સંભળાતો હતો.

કૂષ્માણ્ડા યાતુધાનાશ્ચ રાક્ષસાઃ પિશિતાશનાઃ

ત્યાં કુસ્માંડા, યાતુધાન અને માંસખોર રાક્ષસો પણ હતા.

એકબાહુર્દ્વિબાહુશ્ચ ત્રિબાહુર્બહુબાહુકઃ

કેટલાંકને એક હાથ, કેટલાંકને બે, ત્રણ અને કેટલાંકને ઘણા હાથ હતા.

કેચિત્તુ તત્ર પુરુષાઃ સર્વશોભાવિશોભિતાઃ

પણ ત્યાં કેટલાક પુરુષો પણ હતા, જે સર્વશ્રેષ્ઠ શોભાથી શોભિત હતા.

સ્રગ્વિણો બદ્ધપાદાશ્ચ સર્વાભરણભૂષિતાઃ

તેઓ ફૂલોની માળા પહેરી, પગ બાંધેલા અને સર્વ પ્રકારના આભૂષણોથી શોભિત હતા.

સશક્તિતોમરાઃ કેચિત્સધનુષ્કા દુરાસદાઃ

કેટલાંક પાસે ભાલા અને તીરો હતા, કેટલાક ધનુષ ધારણ કરીને ઊભા હતા, જેમને નજીક જવું મુશ્કેલ હતું.

સજ્જિતા દધિહસ્તાશ્ચ ગન્ધહસ્તા હ્યનેકશઃ

કેટલાંક લોકો હાથમાં દહીં લઈ તૈયાર ઊભા હતા, અને ઘણા લોકો સુગંધિત વસ્તુઓ ધરાવતાં હતા.

ધૂપાન્પ્રગૃહ્ય વિવિધાન્વાસાંસિ શુભદર્શનાઃ

તેઓ વિવિધ પ્રકારના ધૂપ પકડીને, શુભ દેખાવ વાળા વસ્ત્રો પહેરીને ઊભા હતા.

વાજિકુઞ્જરયુક્તાનિ હંસયુક્તાનિ ચાપરે

કેટલાંયે ઘોડા અને હાથી જોડેલા વાહનોમાં હતા, અને કેટલાક હંસ જોડેલા વાહનોમાં હતા.

મયૂરૈઃ સારસૈશ્ચૈવ ચક્રવાકૈશ્ચ વાજિભિઃ 197.

અને કેટલાકના વાહન મોર, સારસ અને ચક્રવાક જેવા પક્ષીઓ હતા.

ઉજ્જ્વલા મલિનાશ્ચૈવ જીર્ણવસ્ત્રા નવાંશુકાઃ

કેટલાક તેજસ્વી, કેટલાક મેલાં, કેટલાક ફાટેલા કપડાંમાં અને કેટલાક નવા રેશમી વસ્ત્રોમાં હતા.

સમાર્જારી કાચવર્ણા કૃષ્ણા ચૈવ કલિસ્તથા

ત્યાં બિલાડી જેવી, કાચ જેવી અને કાળી ચામડીવાળા લોકો હતા, અને કળિયુગનું રૂપ પણ હતું.

એતે પુરોગમાસ્તત્ર કૃતાન્તસ્ય મહાત્મનઃ

આ બધા મહાન આત્મા મૃત્યુના આગવા દૂત છે.

નમસ્કાર્યાશ્ચ પૂજ્યાશ્ચ આપન્નેન હિ નિત્યશઃ

દુઃખી થયેલા માણસે તેમને હંમેશા નમન અને પૂજા કરવી જોઈએ.

ઇતિ શ્રીવરાહપુરાણે સંસારચક્રે કૃતાન્તકાલમૃત્યુકિઙ્કરવર્ણનં નામ સપ્તનવત્યધિકશતતમોઽધ્યાયઃ

આ રીતે શ્રીવરાહપુરાણમાં સંસારચક્રમાં કૃતાંતના દૂતોનું વર્ણન કરતો સો સત્તાવનમો અધ્યાય પૂર્ણ થાય છે.

અથ સંસારચક્રયાતનાસ્વરૂપવર્ણનમ્ મામેકમૃષભં તત્ર દર્શનં ચ દદૌ યમઃ

હવે સંસારના ચક્રમાં થતી પીડાઓનું સ્વરૂપ વર્ણવવામાં આવે છે. ત્યાં યમરાજે મને એક માત્ર વાછરડાનું દર્શન કરાવ્યું.

યાથાતથ્યેન મે પૂજા કાર્યેણ વિધિનાઽકરોત્

તેણે મારી પૂજા સાચી રીત અને નિયમ પ્રમાણે કરી.

અબ્રવીચ્ચ પુનર્હૃષ્ટો હ્યાસ્યતાં ચ વરાસને

પછી આનંદિત થઈને તેણે ફરી કહ્યું: 'મહેરબાની કરીને આ સન્માનના આસન પર બેસો.'

તસ્ય વક્ત્રં મહારૌદ્રં નિત્યમેવ ભયાનકમ્

તેનું મુખ બહુ જ ભયાનક અને હંમેશા ડરાવનારું હતું.

લોહિતે તસ્ય વૈ નેત્રે જલ્પતશ્ચ પુનઃપુનઃ

તેની આંખો લાલ લોહિયાળ હતી અને તે વારંવાર બોલતો હતો.

તતોઽહં તસ્ય ભાવેન ભાવિતશ્ચ પુનઃપુનઃ

પછી, તેના સ્વભાવને જોઈને, હું વારંવાર ભાવુક થઈ જતો હતો.

તસ્ય પ્રીતિકરં સદ્યઃ સર્વદોષવિનાશનમ્

ત્યારે, મેં તરત જ તેને પ્રસન્ન કરતું અને બધાં દોષો દૂર કરતું સ્તોત્ર બોલ્યું.

કાલવૃદ્ધિકરં સ્તોત્રં ક્ષિપ્રં તત્ર ઉદીરયન્

તે સ્તોત્ર આયુષ્ય વધારતું અને કાળના પ્રભાવને ઝડપથી દૂર કરતું હતું, એ મેં ત્યાં ઉચ્ચાર્યું.