વરાહપુરાણમ્

કુર્વન્તિ સંહર્ષમિવ સ્વનેન મનોજ્ઞરૂપા દિવિ દેવતાનામ્

તેમના મનોહર રૂપ અને મધુર અવાજથી તેઓ સ્વર્ગમાં દેવતાઓને આનંદ આપે છે.

પ્રાસાદકુઞ્જેષુ વિહાર્યમાણા ન તૃપ્તિમેવં બહુ તાઃ પ્રયાન્તિ

પ્રાસાદના બગીચાઓમાં આનંદ માણતી આ સ્ત્રીઓ કેટલીય વખત રમે છતાં ક્યારેય થાકતી નથી.

ક્વચિત્ સુગન્ધઃ પ્રચચાર ભૂયઃ પ્રાસાદરોધં પ્રવિરૂઢમાર્ગઃ

ક્યારેક સુગંધિત વાયુ પ્રસરે છે, જે પ્રાસાદના માર્ગો અને બારીક રસ્તાઓમાં વ્યાપી જાય છે.

તથાઽપરે ક્રીડનકાઃ સકાન્તાઃ સુવર્ણવેદીકૃતસાનુશોભાઃ

બીજી જગ્યાએ, કેટલીક સ્ત્રીઓ પોતાના પ્રિયજન સાથે સુવર્ણ ચબુતરાઓ પર રમે છે અને તેથે તેજસ્વી દેખાય છે.

શક્યો વિભાગો ન હિ રમ્યતાયા હ્યસૌ દિનૈર્વા બહુભિઃ પ્રવક્તુમ્

આ આનંદની વિશેષતા કેટલીય દિવસ પણ વર્ણવી શકાય તેવી નથી.

ઇતિ શ્રીવરાહપુરાણે સંસારચક્રે ધર્મરાજપુરવર્ણનં નામ ષણ્ણવત્યધિકશતતમોઽધ્યાયઃ

આ રીતે શ્રીવરાહપુરાણના સંસારચક્રમાં ધર્મરાજાપુરના વર્ણન નામક એકસો છન્નું અધ્યાય પૂર્ણ થાય છે.

ઋષિપુત્ર ઉવાચ પ્રાકારેણ પરિક્ષિપ્તં પ્રાસાદશત શોભિતમ્

ઋષિપુત્રે કહ્યું: ભીતથી ઘેરાયેલું અને સૈંકડો મહેલો થી શોભાયમાન એવું શહેર હતું.

સમાલિખદિવાકાશં પ્રદીપ્તમિવ તેજસા

આકાશ જાણે ખોદી કાઢ્યું હોય એવું તેજથી તેજસ્વી બનીને દેખાતું હતું.

નાનાયન્ત્રૈઃ સમાકીર્ણં જ્વાલામાલાસમાયુતમ્

તે વિવિધ યંત્રોથી ભરેલું અને જ્વાળાની હારોથી ઘેરાયેલું હતું.

પ્રવેશસ્તત્ર તેષાં હિ વિહિતો ધર્મદર્શિનામ્

ત્યાં ધર્મને માનનારા લોકો માટે પ્રવેશનો માર્ગ બનાવાયો હતો.

માનુષાણાં સુકૃતિનાં પ્રવેશસ્તત્ર નિર્મિતઃ

માણસોમાં સારા કર્મ કરનારાઓ માટે પણ ત્યાં પ્રવેશદ્વાર બનાવાયું હતું.

આયસં ગોપુરં તત્ર દક્ષિણં ભીમદર્શનમ્

ત્યાં દક્ષિણ તરફ લોખંડનું ભયાનક દેખાતું દ્વાર ઊભું છે.

પ્રવેશો હિ તતસ્તેન વિહિતો રવિસૂનુના

સૂર્યપુત્રએ એ દ્વારથી પ્રવેશની વ્યવસ્થા કરી હતી.

પાપાનાં ચૈવ સર્વેષાં યે ચાન્યે ઘાતકારકાઃ

અને બધા પાપીઓ તથા અન્ય હત્યારા માટે પણ એ વ્યવસ્થા હતી.

ગોપુરં પશ્ચિમં તચ્ચ દુર્નિરીક્ષં સમન્તતઃ

પશ્ચિમ તરફ પણ એક દ્વાર છે, જે ચારે બાજુથી જોયું જાય એવું મુશ્કેલ છે.

દુષ્કૃતીનાં પ્રવેશાર્થં યમેન વિહિતં સ્વયમ્ 197.

દુષ્કર્મ કરનારાઓના પ્રવેશ માટે એ દ્વાર યમરાજે પોતે જ બનાવ્યું હતું.

સર્વરત્નમયી દિવ્યા વૈવસ્વતનિયોજિતા

વૈવસ્વતએ સર્વ રત્નોથી બનેલી દિવ્ય સભા નિમણૂક કરી હતી.

જિતક્રોધૈરલુબ્ધૈશ્ચ વીતરાગૈસ્તપસ્વિભિઃ

જેમાં ક્રોધને જીતેલા, લોભરહિત, આસક્તિ છોડેલા અને તપસ્વી લોકો છે.

સા સભા સર્વલોકસ્ય શુભસ્યૈવાશુભસ્ય ચ

આ સભા સર્વ જીવ માટે છે, સારા અને ખરાબ બંને માટે.

અનિર્વર્ત્યં યથા કર્મ શાસ્ત્રદૃષ્ટેન કર્મણા

શાસ્ત્ર મુજબ જેવું કર્મ, તેમ પરિણામ મળતું રહે છે.

ચિન્તયન્તિ ચ કાર્યાણિ સર્વલોકહિતાય તે

અને તેઓ સર્વ જીવના હિત માટે બધાં કાર્યો પર વિચાર કરે છે.

તતઃ સર્વે ચ તત્સર્વં ચિન્તયન્તિ સુયન્ત્રિતાઃ

પછી બધા સુવ્યવસ્થિત રીતે એ બધાં વિષયોમાં વિચારણા કરે છે.

અત્રિરૌદ્દાલકિશ્ચૈવ આપસ્તમ્બશ્ચ વીર્યવાન્

અત્રિ, રૌદ્રાલકી અને પરાક્રમી આપસ્તંબ પણ છે.

શઙ્ખશ્ચ લિખિતશ્ચૈવ હ્યઙ્ગિરા ભૃગુરેવ ચ

શંખ, લખિત, અંધીરા અને ભૃગુ પણ તેમાં છે.

યમેન સહિતાઃ સર્વે ચિન્તયન્તિ પ્રતિક્રિયામ્

યમરાજ સાથે બધા મળીને યોગ્ય ઉપાય પર વિચારણા કરે છે.

કુણ્ડલાભ્યાં પિનદ્ધાભ્યામઙ્ગદાભ્યાં મહાતપાઃ 197.

મહાન તપસ્વી એ કાનમાં કુંડળ અને હાથમાં કડાં પહેરીને શોભતો હતો.

તેજસા વચસા ચૈવ દુર્નિરીક્ષ્યો મહાબલઃ

તે મહાબળવાન પુરુષ પોતાની તેજસ્વિતા અને વાણીથી જોવા માટે અઘરો લાગતો હતો.

તસ્ય પાર્શ્વે મહાદિવ્યા ઋષયો બ્રહ્મવાદિનઃ

એના બાજુમાં દિવ્ય અને ઉન્નત ઋષિઓ, બ્રહ્મવિદ્યા બોલનારા બેઠેલા હતા.

વેદાર્થાનાં વિચારજ્ઞાઃ સત્યધર્મપુરસ્કૃતાઃ

એ બધા વેદના અર્થ જાણનારા અને સત્ય-ધર્મમાં સ્થિર હતા.