વરાહપુરાણમ્

દદાતિ મધુપર્કં યઃ સ યાતિ પરમાં ગતિમ્

જે મધુપર્ક આપે છે, તે પરમ ગતિ પામે છે.

દીક્ષિતાય ચ દાતવ્યો યશ્ચ શિષ્યો ગુરુપ્રિયઃ

દિક્ષિતને અને ગુરુપ્રિય શિષ્યને પણ એ આપવું જોઈએ.

શૃણોતિ મધુપર્ક્કસ્ય ચાખ્યાનં પાપનાશનમ્

મધુપર્કનું વર્ણન સાંભળે છે, તેનું પાપ નાશ પામે છે.

એતત્તે કથિતં ભદ્રે મધુપર્ક્કવિભાવનમ્

ભદ્રે, તને મધુપર્કનું મહાત્મ્ય કહ્યું છે.

રાજદ્વારે શ્મશાને વા ભયે ચ વ્યસને તથા

રાજદ્વાર, શમશાન, ભય કે વિપત્તિમાં પણ,

અપુત્રો લભતે પુત્રમભાર્યશ્ચ પ્રિયાં લભેત્

જેનાં સંતાન ન હોય તેને પુત્ર મળે છે, અને જેનાં પત્ની ન હોય તેને પ્રેમાળ પત્ની મળે છે.

એતત્તે કથિતં ભૂમે મહાશાન્તિં સુખાવહામ્

હે પૃથ્વી, આ મહાન શાંતિ આપતી વિધિ, જે સુખ આપે છે, તને કહી આપી છે.

યસ્ત્વનેન વિધાનેન કુર્યાચ્છાન્તિમનુત્તમામ્ 192.

જે કોઈ આ વિધિ પ્રમાણે શ્રેષ્ઠ શાંતિ વિધિ કરે છે,

ઇતિ શ્રીવરાહપુરાણે ભગવચ્છાસ્ત્રે સર્વશાન્તિકરણં નામ દ્વિનવત્યધિકશતતમોઽધ્યાયઃ

આ રીતે શ્રીવરાહ પુરાણના પવિત્ર ગ્રંથમાં સર્વશાંતિ કરાવનાર નામે બાવનોઁ નવાં અધ્યાય પૂર્ણ થયો.

અથ નચિકેતઃ પ્રયાણવર્ણનમ્ વ્યાસશિષ્યં મહાપ્રાજ્ઞં વેદવેદાઙ્ગપારગમ્

હવે નચિકેતાનું યાત્રાવર્ણન આવે છે, જે વ્યાસજીના વિદ્વાન શિષ્ય અને વેદ-વેદાંગમાં પારંગત હતા.

અશ્વમેધે તથા વૃત્તે રાજા વૈ જનમેજયઃ

જ્યારે અશ્વમેઘ યજ્ઞ પૂર્ણ થયો, ત્યારે રાજા જનમેજયે,

પ્રાયશ્ચિત્તં ચરિત્વૈવમાગતો ગજસાહ્વયમ્

પ્રાયશ્ચિત્ત કરીને ગજસાહ્વય ખાતે પહોંચ્યા.

ઋષિં પરમસમ્પન્નં વૈશમ્પાયનમઞ્જસા

ત્યાં તેમણે ઉત્તમ ગુણો ધરાવતા વૈશંપાયન ઋષિ પાસે ગયા.

કુરૂણાં પશ્ચિમો રાજા પશ્ચાત્તાપેન પીડિતઃ

કુરુ વંશનો અંતિમ રાજા, પછતાવાથી પીડિત હતો.

જનમેજય ઉવાચ કર્મપાકફલં યસ્મિન્માનુષૈરુપ ભુજ્યતે

જનમેજયે પૂછ્યું: કયા સ્થળે મનુષ્યો પોતાના કર્મફળનો અનુભવ કરે છે?

એતદિચ્છામ્યહં શ્રોતું કીદૃશં તુ યમાલયમ્

હું આ સાંભળવા ઇચ્છું છું—યમરાજનું ઘર કેવું છે?

ન ગચ્છેયં કથં વિપ્ર પ્રેતરાજ્ઞો નિવેશનમ્

હે બ્રાહ્મણ, હું કેવી રીતે મૃત્યુના રાજાના નિવાસસ્થાને જવાનું ટાળી શકું?

સૂત ઉવાચ ઉવાચ મધુરં વાક્યં રાજાનં જનમેજયમ્

સૂતજી કહે છે: તેણે રાજા જનમેજયને મીઠાં શબ્દોમાં ઉત્તર આપ્યો.

વૈશમ્પાયન ઉવાચ ।। શૃણુ રાજન્પુરાવૃત્તાં કથાં પરમશોભનામ્ । ધર્મવૃદ્ધિકરીં નિત્યાં યશસ્યાં કીર્તિવર્દ્ધિનીમ્ ।। 193.

વૈશંપાયન કહે છે: હે રાજા, પ્રાચીન અને અતિ સુંદર એવી કથા સાંભળ, જે ધર્મ, યશ અને કીર્તિ વધારતી છે.

પાવનીં સર્વપાપાનાં પ્રવૃત્તૌ શુભકારિણીમ્

આ કથા સર્વ પાપોનું પાવન કરે છે અને તેના વર્ણનમાં શુભ ફળ આપે છે.

કશ્ચિદાસીત્પુરા રાજનૃષિઃ પરમધાર્મિકઃ

એક વખત, હે રાજા, એક અતિ ધર્મનિષ્ઠ ઋષિ હતા.

તસ્ય પુત્રો મહાતેજા યોગમાસ્થાય બુદ્ધિમાન્

તેમનો પુત્ર મહાન તેજસ્વી, બુદ્ધિશાળી અને યોગમાં સ્થિર હતો.

તેન રુષ્ટેન શપ્તોઽભૂત્પુત્રઃ પરમધાર્મિકઃ

તેના ગુસ્સાથી, તે પરમ ધર્મી પુત્રને શાપ મળ્યો હતો.

તથેત્યુક્ત્વા મહાતેજાઃ પુત્રઃ પરમધાર્મિકઃ

આ રીતે કહી, તેજસ્વી અને પરમ ધર્મી પુત્રે સંમતિ આપી.

ક્ષણેનાન્તર્હિતો જાતઃ પિતરં પ્રત્યુવાચ હ

પલકમાં અદૃશ્ય થઈ, પુત્રએ પોતાના પિતાને કહ્યું.

મા ભૂદ્વાક્યં ચ તે મિથ્યા ધાર્મિકસ્ય કદાચન

પવિત્ર મનવાળા માટે, તમારો શબ્દ ક્યારેય ખોટો ન થાય.

ઇહ ચૈવ પુનસ્તાવદાગમિષ્યે ન સંશયઃ

હું અહીં ફરીથી ચોક્કસ આવિશ—આમાં કોઈ શંકા નથી.

મિથ્યાભિશંસિનં તાત યથેષ્ટં તારયિષ્યતિ 193.

પિતા, જે ખોટી રીતે બોલે છે, તેને તે પોતાની ઈચ્છા પ્રમાણે બચાવશે.

અપ્રવૃત્તસ્ત્વસમ્ભાષ્યો યોઽહં મિથ્યા પ્રયુક્તવાન્

પણ હું, જે ખોટું બોલ્યો છું, હવે કોઈ કાર્ય કરવા કે વાત કરવા યોગ્ય નથી.