વરાહપુરાણમ્

મન્ત્રઃ— યોઽસૌ ભવાન્નાભિમાત્રપ્રસૂતો યજ્ઞૈશ્ચ મન્ત્રૈઃ સરહસ્યજપ્યૈઃ

મંત્ર— જે તમારા નાભિમાંથી ઉત્પન્ન થયો છે, યજ્ઞ અને ગુપ્ત મંત્રજાપથી,

યો દદાતિ મહાભાગે મયોક્તં વિધિપૂર્વકમ્

મહાભાગ્યવાળી, જે મારા કહેલા વિધિ પ્રમાણે આપે છે,

અન્યચ્ચ તે પ્રવક્ષ્યામિ તચ્છૃણુષ્વ વસુન્ધરે

હવે હું તને બીજું પણ કહું છું, એ સાંભળ, વસુંધરા.

તસ્ય ચૈવેહ દાતવ્યં મન્ત્રેણ વિધિપૂર્વકમ્

એ પણ અહીં મંત્ર સાથે અને યોગ્ય વિધિથી આપવું જોઈએ.

મદ્ભક્તેન તુ દાતવ્યં સર્વસંસારમોક્ષણમ્

મારા ભક્તે એ સર્વ સંસારમુક્તિ માટે આપવું જોઈએ.

મધુપર્ક્કં પરં ગૃહ્ય ચેમં મન્ત્રમુદાહરેત્

મધુપર્ક લઈ, આ મંત્ર બોલવો જોઈએ.

મન્ત્રઃ- યોઽસૌ ભવાંસ્તિષ્ઠતિ સર્વદેહે નારાયણઃ સર્વજગત્પ્રધાનઃ

મંત્ર— જે સર્વ શરીરમાં વસે છે, નારાયણ, સર્વ જગતના મુખ્ય,

અનેનૈવ તુ મન્ત્રેણ દદ્યાચ્ચ મધુપર્ક્કકમ્ 192.

આ જ મંત્રથી મધુપર્ક અર્પણ કરવું.

એષા ગતિર્મહાભાગે મધુપર્ક્કસ્ય કીર્ત્તિતા

મહાભાગ્યવાળી, મધુપર્કનો આ માર્ગ કહ્યો છે.

એવં હિ મધુપર્ક્કશ્ચ દેયઃ સિદ્ધિમભીપ્સુભિઃ

જે સિદ્ધિ ઇચ્છે છે, એ રીતે મધુપર્ક આપવો જોઈએ.

દદાતિ મધુપર્કં યઃ સ યાતિ પરમાં ગતિમ્

જે મધુપર્ક આપે છે, તે પરમ ગતિ પામે છે.

દીક્ષિતાય ચ દાતવ્યો યશ્ચ શિષ્યો ગુરુપ્રિયઃ

દિક્ષિતને અને ગુરુપ્રિય શિષ્યને પણ એ આપવું જોઈએ.

શૃણોતિ મધુપર્ક્કસ્ય ચાખ્યાનં પાપનાશનમ્

મધુપર્કનું વર્ણન સાંભળે છે, તેનું પાપ નાશ પામે છે.

એતત્તે કથિતં ભદ્રે મધુપર્ક્કવિભાવનમ્

ભદ્રે, તને મધુપર્કનું મહાત્મ્ય કહ્યું છે.

રાજદ્વારે શ્મશાને વા ભયે ચ વ્યસને તથા

રાજદ્વાર, શમશાન, ભય કે વિપત્તિમાં પણ,

અપુત્રો લભતે પુત્રમભાર્યશ્ચ પ્રિયાં લભેત્

જેનાં સંતાન ન હોય તેને પુત્ર મળે છે, અને જેનાં પત્ની ન હોય તેને પ્રેમાળ પત્ની મળે છે.

એતત્તે કથિતં ભૂમે મહાશાન્તિં સુખાવહામ્

હે પૃથ્વી, આ મહાન શાંતિ આપતી વિધિ, જે સુખ આપે છે, તને કહી આપી છે.

યસ્ત્વનેન વિધાનેન કુર્યાચ્છાન્તિમનુત્તમામ્ 192.

જે કોઈ આ વિધિ પ્રમાણે શ્રેષ્ઠ શાંતિ વિધિ કરે છે,

ઇતિ શ્રીવરાહપુરાણે ભગવચ્છાસ્ત્રે સર્વશાન્તિકરણં નામ દ્વિનવત્યધિકશતતમોઽધ્યાયઃ

આ રીતે શ્રીવરાહ પુરાણના પવિત્ર ગ્રંથમાં સર્વશાંતિ કરાવનાર નામે બાવનોઁ નવાં અધ્યાય પૂર્ણ થયો.

અથ નચિકેતઃ પ્રયાણવર્ણનમ્ વ્યાસશિષ્યં મહાપ્રાજ્ઞં વેદવેદાઙ્ગપારગમ્

હવે નચિકેતાનું યાત્રાવર્ણન આવે છે, જે વ્યાસજીના વિદ્વાન શિષ્ય અને વેદ-વેદાંગમાં પારંગત હતા.

અશ્વમેધે તથા વૃત્તે રાજા વૈ જનમેજયઃ

જ્યારે અશ્વમેઘ યજ્ઞ પૂર્ણ થયો, ત્યારે રાજા જનમેજયે,

પ્રાયશ્ચિત્તં ચરિત્વૈવમાગતો ગજસાહ્વયમ્

પ્રાયશ્ચિત્ત કરીને ગજસાહ્વય ખાતે પહોંચ્યા.

ઋષિં પરમસમ્પન્નં વૈશમ્પાયનમઞ્જસા

ત્યાં તેમણે ઉત્તમ ગુણો ધરાવતા વૈશંપાયન ઋષિ પાસે ગયા.

કુરૂણાં પશ્ચિમો રાજા પશ્ચાત્તાપેન પીડિતઃ

કુરુ વંશનો અંતિમ રાજા, પછતાવાથી પીડિત હતો.

જનમેજય ઉવાચ કર્મપાકફલં યસ્મિન્માનુષૈરુપ ભુજ્યતે

જનમેજયે પૂછ્યું: કયા સ્થળે મનુષ્યો પોતાના કર્મફળનો અનુભવ કરે છે?

એતદિચ્છામ્યહં શ્રોતું કીદૃશં તુ યમાલયમ્

હું આ સાંભળવા ઇચ્છું છું—યમરાજનું ઘર કેવું છે?

ન ગચ્છેયં કથં વિપ્ર પ્રેતરાજ્ઞો નિવેશનમ્

હે બ્રાહ્મણ, હું કેવી રીતે મૃત્યુના રાજાના નિવાસસ્થાને જવાનું ટાળી શકું?

સૂત ઉવાચ ઉવાચ મધુરં વાક્યં રાજાનં જનમેજયમ્

સૂતજી કહે છે: તેણે રાજા જનમેજયને મીઠાં શબ્દોમાં ઉત્તર આપ્યો.

વૈશમ્પાયન ઉવાચ ।। શૃણુ રાજન્પુરાવૃત્તાં કથાં પરમશોભનામ્ । ધર્મવૃદ્ધિકરીં નિત્યાં યશસ્યાં કીર્તિવર્દ્ધિનીમ્ ।। 193.

વૈશંપાયન કહે છે: હે રાજા, પ્રાચીન અને અતિ સુંદર એવી કથા સાંભળ, જે ધર્મ, યશ અને કીર્તિ વધારતી છે.