વરાહપુરાણમ્

સર્વે તે મયિ વર્ત્તન્તે સત્યમેતદ્બ્રવીમિ તે

આ બધાં મારા અંદર જ છે; હું તને સાચું કહું છું.

ઉત્તરોઽગ્નિરહં ચૈવ દક્ષિણાગ્નિરહં તથા

ઉત્તર અગ્નિ પણ હું છું અને દક્ષિણ અગ્નિ પણ હું જ છું.

પાવનઃ પાવકશ્ચૈવ અહમેવ વ્યવસ્થિતઃ

પવિત્ર કરનાર અને અગ્નિ સ્વરૂપે પણ હું જ સ્થિર છું.

વૈશ્વદેવે નિયુઞ્જીત બ્રહ્મચારી શુચિઃ સદા

વૈશ્વદેવ વિધિમાં હંમેશા શુદ્ધ અને બ્રહ્મચારી વ્યક્તિને નિયુક્ત કરવી જોઈએ.

એતાન્ન ભોજયેચ્છ્રાદ્ધે દેવતીર્થેષુ પૂજયેત્

શ્રાદ્ધ સમયે એ લોકોને ભોજન ન આપવું, પણ દેવસ્થાનમાં તેમની પૂજા કરવી.

ઉત્તમો ગૃહસન્તુષ્ટઃ ક્ષાન્તો દાન્તો જિતેન્દ્રિયઃ

સૌથી શ્રેષ્ઠ એ છે જે પોતાના ઘરથી સંતોષ રાખે છે, ધીરજ ધરાવે છે, સ્વયં પર નિયંત્રણ રાખે છે અને પોતાની ઇન્દ્રિયોને જીતે છે.

વેદવિદ્યાવ્રતસ્નાતો સુવિમૃષ્ટાન્નભોજકઃ ૧૯૦.

જે વેદમાં પારંગત છે, વ્રતનું પાલન કરે છે, પવિત્ર સ્નાનથી શુદ્ધ થયો છે અને સારી રીતે તૈયાર કરેલું ભોજન કરે છે.

દત્ત્વા હુતાશનાયાદૌ દેવતીર્થેષુ સુન્દરિ

પ્રથમ અગ્નિ અને દેવસ્થાનોમાં અર્પણ કર્યા પછી, હે સુંદરિ,

ચતુર્ણામેવ વર્ણાનાં યદ્યથા શ્રાદ્ધમર્હતિ

ચારેય વર્ણના લોકો માટે જે રીતે શ્રાદ્ધ કરવું યોગ્ય છે, તે પ્રમાણે શ્રાદ્ધ કરવું જોઈએ.

યન્ન પશ્યન્તિ તે ભોજ્યં શ્વાનઃ કુક્કુટસૂકરાઃ

એવું ભોજન કે જેને કૂતરા, કાંકડા કે ડુક્કરોએ જોયું ન હોય,

સર્વકર્મકરા યે ચ સર્વભક્ષાશ્ચ યે નરાઃ

અને જે લોકો બધા પ્રકારનું કામ કરે છે, કે જે બધું જ ખાઈ લે છે એવા માણસો,

એતે પશ્યન્તિ યચ્છ્રાદ્ધં તચ્છ્રાદ્ધં રાક્ષસં વિદુઃ

જે શ્રાદ્ધને આવા લોકો જુએ છે, એ શ્રાદ્ધ રાક્ષસી ગણાય છે.

હૃતં યદા તુ ત્રૈલોક્યં શક્રસ્યાર્થે ત્રિવિક્રમે

જ્યારે ત્રિલોકીનું હરણ શક્ર માટે ત્રિવિક્રમે કર્યું હતું,

વર્જનીયા બુધૈરેતે પિતૃયજ્ઞેષુ સુન્દરિ

હે સુંદરિ, બુદ્ધિશાળી લોકો પિતૃયજ્ઞમાં આવા લોકોને ટાળવા જોઈએ.

પિતૄંસ્તત્રાહ્વયેદ્ભૂમે મન્ત્રેણ વિધિપૂર્વકમ્

ત્યાં પિતૃઓને યોગ્ય મંત્ર અને વિધિથી ભૂમિ પર બોલાવા જોઈએ.

પિતા પિતામહશ્ચૈવ તથૈવ પ્રપિતામહઃ

પિતા, પિતામહ અને એ જ રીતે પ્રપિતામહ,

પ્રણમ્ય શિરસા દેવીર્નિર્વાપસ્ય ચ ધારિણીઃ ૧૯૦.

માથું ઝુકાવી દેવીઓને અને અર્પણ ધારણ કરનારી સ્ત્રીઓને વંદન કર્યા પછી,

એવં દત્તેન પ્રીયન્તે પિતરશ્ચ ન સંશયઃ

આ રીતે અર્પણ કરવાથી પિતૃઓ પ્રસન્ન થાય છે; તેમાં કોઈ શંકા નથી.

ત્રયસ્તત્ર વરારોહે દેવગાત્રાદ્વિનિસ્સૃતાઃ

હે સુંદરાંગી, ત્યાં ત્રણ જણ દેવોના શરીરમાંથી ઉત્પન્ન થયા છે.

દેવતાસુરગન્ધર્વા યક્ષરાક્ષસપન્નગાઃ

દેવ, અસુર, ગંધર્વ, યક્ષ, રાક્ષસ અને સર્પ,

પિતૃયજ્ઞં વિશાલાક્ષિ યે કુર્વન્તિ વિદો જનાઃ

હે વિશાળ નેત્રવાળી, જે વિદ્વાન લોકો પિતૃયજ્ઞ કરે છે,

દદન્તે પિતરસ્તસ્ય આરોગ્યં નાત્ર સંશયઃ

પિતૃઓ તેમને આરોગ્ય આપે છે; આમાં કોઈ શંકા નથી.

તિર્યગ્ભ્યશ્ચ વિમુચ્યન્તે પ્રેતભાવેન માનવાઃ

માણસો પશુઓમાંથી અને પ્રેત અવસ્થાથી મુક્ત થાય છે.

પૂજકઃ પિતૃદેવાનાં સર્વકાલં ગૃહાશ્રમે

જે ગૃહસ્થાશ્રમમાં રહેતા, દરેક સમયે પિતૃઓ અને દેવતાઓની ભક્તિપૂર્વક પૂજા કરે છે,

અક્ષય્યં તસ્ય મન્યન્તે પિતરઃ શ્રાદ્ધતર્પિતાઃ

જ્યારે શ્રાદ્ધથી પિતૃઓ તૃપ્ત થાય છે, ત્યારે તેઓ તેનું પુણ્ય ક્યારેય ખૂટતું નથી એવું માને છે.

સાત્વિકં શુક્લપન્થાનમેતે યાન્તિ વિદો જનાઃ

સાત્વિક અને શુદ્ધ માર્ગે ચાલતા વિદ્વાન લોકો એ સ્થાન સુધી પહોંચે છે.

અજ્ઞાનતમસારૂઢા નિકૃતિજ્ઞાઃ શઠાસ્તથા ૧૯૦.

જે અજ્ઞાન અને અંધકારમાં ડૂબેલા છે, અને છેતરપિંડી અને કપટથી ભરેલા છે,

કલ્પાન્તં પચ્યમાનાપિ ત્રાયન્તે યેન માનવાઃ

એવા માણસો કલ્પના અંત સુધી દુઃખ ભોગવે છે, છતાં પણ તે તેમને બચાવે છે.

મુંચન્તિ જલબિન્દૂંશ્ચ અમાં પ્રાપ્ય જલાશયે

જ્યારે તેઓ માંસ વગર જળાશય સુધી પહોંચે છે, ત્યારે પાણીના ટીપાં છોડે છે.