વરાહપુરાણમ્

નિપાતદેશં સંગૃહ્ય શુચિદેશે સમાહિતઃ 188.

અવશેષો લઈ શુદ્ધ સ્થળે એકાગ્રતાથી મૂકવા જોઈએ.

ચતુઃષષ્ટિકૃતં ભાગં યથાવત્સુકૃતં ભવેત્

યોગ્ય રીતે બનાવેલો ભાગ સત્તાવન ગણો હોવો જોઈએ.

છાયાયાં કુંજરસ્યાપિ નદીકૂલદ્રુમે તથા

હાથીની છાંયામાં, નદીના કિનારે કે વૃક્ષ નીચે પણ,

યં દેશં ચ ન પશ્યન્તિ કુક્કુટશ્વાનશૂકરાઃ

જે જમીનને કૂકડી, કૂતરા કે ડૂંગરો જોઈ શકતા નથી,

કુક્કુટઃ પક્ષવાતેન ચાણ્ડાલશ્ચ યથા ધરે

કૂકડી તેના પાંખના પવનથી અને ચંડાળ જમીન પર જેમ ચાલે છે તેમ,

વર્જનીયા બુધૈરેતે પ્રેતકાર્યેષુ સુન્દરિ

સુંદરિ, વિદ્વાનોને આવા લોકો અને સ્થળો પ્રેતક્રિયા સમયે ટાળવા જોઈએ.

નાગા ભૂતાનિ યજ્ઞાશ્ચ યે ચ સ્થાવરજઙ્ગમાઃ

સર્પો, ભૂતો, યજ્ઞો અને જે કંઈ સ્થાવર અને જંગમ છે,

ધારયિષ્યામિ સુશ્રોણિ વિષ્ણુમાયાતતં જગત્

સુશોણિ, હું વિષ્ણુની શક્તિથી વિસ્તરેલા જગતને ધારણ કરીશ.

સ્નાનં કુર્વન્તુ તે ભૂમે સ્થણ્ડિલે તદનન્તરે

પછી, ભૂમિ, તેઓ તુરંત જ જમીન પર સ્નાન કરે.

ત્વદધીનં જગદ્ભદ્રે તવોચ્છિષ્ટં હતં ભવેત્

ભદ્રે, આખું જગત તારા આધાર પર છે; જો તે તારા ઉચ્છિષ્ટ બને તો નાશ પામે છે.

પતન્તિ નરકે ઘોરે તેનોચ્છિષ્ટેન સુન્દરિ 188.

સુંદરિ, એવા ઉચ્છિષ્ટથી લોકો ભયંકર નરકમાં પડી જાય છે.

કૃત્વા તુ પિણ્ડસઙ્કલ્પં નામગોત્રેણ માધવિ

માધવી, નામ અને ગોત્રથી પિંડનું સંકલ્પ કરીને,

ન દદ્યાદન્યગોત્રેભ્યો યે ન ભુઞ્જન્તિ તત્ર વૈ

જે લોકો ત્યાં ભોજન લેતા નથી, તેમને બીજા ગોત્રવાળાઓને આપવું નહીં.

એવં દત્તેન પ્રીયન્તે પ્રેતલોકગતા નરાઃ

આ રીતે આપવાથી પ્રેતલોકમાં ગયેલા પૂર્વજો પ્રસન્ન થાય છે.

ગત્વા મહાનદીં સોઽપિ સચૈલં સ્નાનમાચરેત્

પછી તે મહાનદી પાસે જઈને કપડાં સહિત સ્નાન કરે.

એવં શુદ્ધિં તતઃ કૃત્વા બ્રાહ્મણાન્ શીઘ્રમાનયેત્

આ રીતે શુદ્ધિ કરીને, પછી તરત જ બ્રાહ્મણોને બોલાવા જોઈએ.

અર્ઘ્યં પાદ્યં તતો દદ્યાદ્ધૃષ્ટપુષ્ટેન માધવિ

પછી, માધવી, હર્ષ અને તૃપ્તિથી અર્જ્ય અને પાદ્ય આપવું જોઈએ.

મન્ત્રઃ- ઇદં તે આસનં દત્તં વિશ્રામં ક્રિયતાં દ્વિજ

મંત્ર: 'આ આસન તને અપાયું છે; દ્વિજ, હવે આરામ કર.'

ઉપવેશ્યાસને વિપ્રં છત્રં સઙ્કલ્પયેત્પુનઃ

બ્રાહ્મણને આસન પર બેસાડીને, ફરીથી છત્રની વ્યવસ્થા કરવી.

દેવગન્ધર્વ યક્ષાશ્ચ સિદ્ધસંઘા મહાસુરાઃ

દેવતાઓ, ગંધર્વો, યક્ષો, સિદ્ધોનો સમૂહ અને મહાસુરો,

પ્રેતસ્ય ચ હિતાર્થાય ધારયેત વસુન્ધરે 188.

વસુંધરા, પ્રેતના કલ્યાણ માટે તેમને ધારણ કરવું જોઈએ.

છત્રમાવરણાર્થં તુ દદ્યાઞ્ચૈવ દ્વિજાતયે

રક્ષણ માટે, દ્વિજને છત્રી આપવી જોઈએ.

ગન્ધર્વા હ્યસુરાઃ સિદ્ધા રાક્ષસાઃ પિશિતાશિનઃ

ગંધર્વો, અસુરો, સિદ્ધો, રાક્ષસો અને માંસખોર જીવો—

વ્રીડમાનં તતો દૃષ્ટ્વા હસંત્યસુરરાક્ષસાઃ

પછી જ્યારે તેઓ તેને શરમાતો જુએ છે, ત્યારે અસુરો અને રાક્ષસો હસી ઉઠે છે.

પ્રેતલોકગતાનાં ચ સર્વદેવર્ષિણાં પુરા

અને જે લોકો પ્રેતલોકમાં ગયા છે, એ બધા દેવો અને ઋષિઓની પણ—

ભસ્મવર્ષં તતો ઘોરમહોરાત્રેણ માધવિ તમોઽન્ધકારવિષમં દુર્ગમં ઘોરદર્શનમ્

પછી ભયાનક દિવસ-રાતમાં, રાખનો વરસાદ થાય છે, ઘાટો અને અસમાન અંધકાર છવાય છે, જે પસાર થવું મુશ્કેલ અને જોવા ભયંકર હોય છે.

એકાકી દુઃસહં લોકે પથા યેન સ ગચ્છતિ

એમણે એકલાએ જ એ દુઃસહ માર્ગ પર ચાલવું પડે છે.

અહોરાત્રેણ ઘોરેણ પ્રેતં નયતિ માધવિ

હે માધવી, એ ભયાનક દિવસ-રાતમાં, એ પ્રેતને લઈ જાય છે.

તપ્તવાલુમયી ભૂમિઃ કણ્ટકૈરુપસંસ્તૃતા 188.

જમીન તપતા રેતથી બનેલી છે અને કાંટાઓથી છવાયેલી છે.