વરાહપુરાણમ્

તસ્ય તદ્વચનં હૃદ્યં શુકમોક્ષપ્રદાયકમ્

એ મીઠા અને હૃદયસ્પર્શી વચનોએ શુકને મોક્ષ આપ્યો.

તસ્યાં વસામ્યહં ભદ્ર વાણિજ્યાર્થમિહાગતઃ ।। પુનરિચ્છામહે તત્ર ભાણ્ડં ગૃહ્ય યથાસુખમ્ ।170.

હું ત્યાં વેપાર માટે આવ્યો છું અને ત્યાં રહેતો હતો, ભદ્રે. હવે અમે ફરીથી ત્યાં જવા ઈચ્છીએ છીએ, જ્યાંથી અમારી વસ્તુઓ લઈ જઈ શકીએ.

મથુરાવાસિનં શ્રુત્વા ગોકર્ણં સ શુકસ્તદા

જ્યારે શુકને સાંભળ્યું કે ગોકર્ણ મથુરાનો રહેવાસી છે, ત્યારે તેણે—

એવં ચ વદતસ્તસ્ય શબરી શયનોત્થિતા

એમ બોલી રહ્યો હતો ત્યારે શબરી પોતાના શયનમાંથી ઊઠી.

ભૃત્યૈઃ પરિવૃતં ચારુદર્શનીયસ્વરૂપકમ્

શબરી પોતાના સેવકોની વચ્ચે, સુંદર રૂપે અને મોહક દેખાવ સાથે ઉભી રહી.

પ્રિયાતિથિં ચ સંપ્રાપ્તં માતઃ પૂજ્યતમં શુચિમ્

માતા, તેણે પવિત્ર અને માનનીય એવા પ્રિય અતિથિને આવકાર્યો.

શુકસ્ય વચનાદ્યાવત્પૂજાર્થમુપકલ્પિતમ્

શુકના કહેવા પ્રમાણે, તેની પૂજા માટે બધું તૈયાર કરવામાં આવ્યું.

તસ્યાગ્રે તુ પુનસ્તેન શુકેનાતિથિપૂજનમ્

તેના સામે, એ શુકે ફરીથી અતિથિનું સન્માન કર્યું.

ફલાનિ માંસયુક્તાનિ મધૂનિ સુરભીણિ ચ

ફળો, માંસ સાથે મિશ્રિત, અને સુગંધિત મધ પણ—

ઇત્યુક્તઃ શબરેણાથ ગોકર્ણો વાક્યમબ્રવીત્

શબરીએ આમ કહ્યું ત્યારે, ગોકર્ણે આ રીતે જવાબ આપ્યો:

શુકોઽયં પઞ્જરસ્શ્ચશ્ચ પુત્રાર્થં મે પ્રદીયતામ્

મારા પુત્ર માટે આ શુક અને તેનો પાંજરો મને આપો.

ઇત્યુક્તમાત્રે વચને શબરો વાક્યમબ્રવીત્ 170.

જેમજ આ વાત કહી, શબરીએ તરત જવાબ આપ્યો:

સરસ્વત્યાઃ ફલે ચૈવ દત્તે દાસ્યામિ તે શુકમ્

જ્યારે સરસ્વતીનું ફળ આપશો, ત્યારે હું તને શુક આપી દઈશ.

સરસ્વત્યાઃ સઙ્ગમે ચ યત્ફલં લભતે નરઃ

જે ફળ માણસને સરસ્વતીના સંગમમાં મળે છે—

યત્ફલં સઙ્ગમસ્યોક્તં શૃણુયાદ્દ્વાદશીવ્રતમ્

સંગમનું જે ફળ કહેવામાં આવ્યું છે, એ સાંભળો અને દ્વાદશી વ્રત વિશે જાણો.

યમુદ્દિશ્ય વ્રતં કુર્યાત્સ ગચ્છેત્પરમાં ગતિમ્

જે માટે વ્રત રાખવામાં આવે છે, તે વ્યક્તિને સર્વોચ્ચ અવસ્થા મળે છે.

નાસૌ યમપુરં યાતિ વિષ્ણુલોકં ચ ગચ્છતિ

એ યમપુરિમાં જતો નથી; એ વિષ્ણુના લોકમાં જાય છે.

ઇતિ શ્રીવરાહપુરાણે ગોકર્ણસરસ્વતીમાહાત્મ્યે સપ્તત્યધિકશતતમોઽધ્યાયઃ

આ રીતે શ્રીવરાહપુરાણમાં ગોકર્ણ અને સરસ્વતી મહાત્મ્યના એકસો સત્તરમા અધ્યાય પૂર્ણ થાય છે.

શ્રીવરાહ ઉવાચ પ્રવિશ્ય ગૃહ્ય તત્પુણ્યં માતાપિત્રોસ્તદર્પિતમ્

શ્રીવરાહ કહે છે: અંદર જઈને જે પુણ્ય મળે, તે માતા-પિતાને અર્પણ કરવું જોઈએ.

શુકસ્ય ચરિતં સર્વં નિવેદ્ય ચ મહામતિઃ

પંખી શુકના બધા કાર્યો કહીને, તે વિદ્વાન વ્યક્તિએ—

સુખં પ્રાપ્તં મતં ચાપિ વ્યવહારે ચ પૂજને

સુખ અને વ્યવહાર તથા સન્માનમાં માન્યતા મેળવી—

પુનસ્તત્રૈવ ગમને વણિગ્ભાવે મતિર્ગતા

પછી ફરી ત્યાં જ જવાની અને વેપારી બનવાની ઇચ્છા ઉઠી—

આનયિષ્યે બહૂન્યત્ર સાર્ધં રત્નપરીક્ષકૈઃ સમુદ્રયાયિભિર્લોકૈઃ સંવિદં પ્રોચ્ય નિર્ગતઃ

હું અહીં અનેક વસ્તુઓ લાવિશ, રત્ન-parikshako અને દરિયાઈ મુસાફરો સાથે—આવું કહીને, તે બહાર નીકળી ગયો.

પેયાહાર સમાહારં કૃત્વા કૃત્યવિદાર્થકમ્

પીણું અને ખોરાક જે કામ માટે જરૂરી હોય તે બધું ભેગું કર્યું—

માતાપિત્રોઃ શુભા વાચો ગૃહીત્વા દેવતાગૃહે

માતા-પિતાની શુભ આશીર્વાદ લઈને, દેવસ્થાનમાં—

પિતુઃ શુશ્રૂષણં ચોક્ત્વા સર્વં યૂયં કરિષ્યથ

'પિતાજી માટે તમે બધા સેવા કરજો,' એમ કહીને—

ભવતીભિશ્ચ કૃત્યં મે કરણીયં યથા તથા

'અને તમે સ્ત્રીઓ, મારી ફરજ પ્રમાણે કામ કરજો,' એમ કહ્યું—

ભાર્યાભિઃ સમનુજ્ઞાતો યાનપાત્રં ગતસ્તદા 171.

પત્નીઓની મંજૂરી લઈને, પછી તે મુસાફરીના વહાન પાસે ગયો.

પોતારૂઢાસ્તતઃ સર્વે પોતવાહૈરુપોહિતાઃ

પછી બધા જહાજ પર ચઢ્યા, અને જહાજના માણસો સાથે હતા.