વરાહપુરાણમ્

શુકેન કોપાચ્છાપો મે દત્તોઽયં જલ્પકો બટુઃ

શુકે ગુસ્સામાં મને શાપ આપ્યો: 'આ છોકરો ફક્ત બોલ્યા કરે છે.'

ઇત્યુક્તમાત્રે વચને તત્રૈવાહં શુકોદરઃ 170.

આ શબ્દો બોલાતા જ, હું ત્યાં જ શુકનો નાનો ભાઈ બની ગયો.

મુનયસ્તં મહાત્માનં શુકં તત્ત્વાર્થવિત્તમમ્

મુનિઓએ એ મહાન આત્મા શુકને તત્ત્વનો શ્રેષ્ઠ જાણકાર માન્યો.

આગામિકાલે દાસ્યામિ વરમસ્મૈ શુકાય ભો

આગળના સમયમાં, હે સારા, હું આ શુકને વરદાન આપિશ.

અયં ભવિષ્યતિ સદા સદ્ભાવહિતભાવનઃ

એ હંમેશા સજ્જનોના કલ્યાણ માટે જ લાગેલો રહેશે.

મથુરાયાં મૃતઃ પશ્ચાદ્બ્રહ્મલોકં ગમિષ્યતિ

મથુરામાં મૃત્યુ પામ્યા પછી, એ બ્રહ્માના લોકમાં જશે.

મથુરામથુરોચ્ચારં કુર્વન્નિત્યમતન્દ્રિતઃ

એ સતત, થાક્યા વિના, 'મથુરા' અને 'મથુરા'નું ઉચ્ચારણ કરતો રહેશે.

પ્રાપ્તોઽહં શબરેણૈવ યેનાહં પઞ્જરે ધૃતઃ

હું એક શબરે પકડાયો અને એણે મને પાંજરામાં રાખ્યો.

મુનેઃ પ્રસાદાન્મે જ્ઞાનં ન જહાતિ કદાચન

મુનિની કૃપાથી, જ્ઞાન ક્યારેય મને છોડતું નથી.

સ્વસ્થો ભવ મહાભાગ મા સ્મ શોકે મનઃ કૃથાઃ

હે મહાભાગ્યશાળી, શાંત રહો અને મનમાં દુઃખ ન લાવશો.

તસ્ય તદ્વચનં હૃદ્યં શુકમોક્ષપ્રદાયકમ્

એ મીઠા અને હૃદયસ્પર્શી વચનોએ શુકને મોક્ષ આપ્યો.

તસ્યાં વસામ્યહં ભદ્ર વાણિજ્યાર્થમિહાગતઃ ।। પુનરિચ્છામહે તત્ર ભાણ્ડં ગૃહ્ય યથાસુખમ્ ।170.

હું ત્યાં વેપાર માટે આવ્યો છું અને ત્યાં રહેતો હતો, ભદ્રે. હવે અમે ફરીથી ત્યાં જવા ઈચ્છીએ છીએ, જ્યાંથી અમારી વસ્તુઓ લઈ જઈ શકીએ.

મથુરાવાસિનં શ્રુત્વા ગોકર્ણં સ શુકસ્તદા

જ્યારે શુકને સાંભળ્યું કે ગોકર્ણ મથુરાનો રહેવાસી છે, ત્યારે તેણે—

એવં ચ વદતસ્તસ્ય શબરી શયનોત્થિતા

એમ બોલી રહ્યો હતો ત્યારે શબરી પોતાના શયનમાંથી ઊઠી.

ભૃત્યૈઃ પરિવૃતં ચારુદર્શનીયસ્વરૂપકમ્

શબરી પોતાના સેવકોની વચ્ચે, સુંદર રૂપે અને મોહક દેખાવ સાથે ઉભી રહી.

પ્રિયાતિથિં ચ સંપ્રાપ્તં માતઃ પૂજ્યતમં શુચિમ્

માતા, તેણે પવિત્ર અને માનનીય એવા પ્રિય અતિથિને આવકાર્યો.

શુકસ્ય વચનાદ્યાવત્પૂજાર્થમુપકલ્પિતમ્

શુકના કહેવા પ્રમાણે, તેની પૂજા માટે બધું તૈયાર કરવામાં આવ્યું.

તસ્યાગ્રે તુ પુનસ્તેન શુકેનાતિથિપૂજનમ્

તેના સામે, એ શુકે ફરીથી અતિથિનું સન્માન કર્યું.

ફલાનિ માંસયુક્તાનિ મધૂનિ સુરભીણિ ચ

ફળો, માંસ સાથે મિશ્રિત, અને સુગંધિત મધ પણ—

ઇત્યુક્તઃ શબરેણાથ ગોકર્ણો વાક્યમબ્રવીત્

શબરીએ આમ કહ્યું ત્યારે, ગોકર્ણે આ રીતે જવાબ આપ્યો:

શુકોઽયં પઞ્જરસ્શ્ચશ્ચ પુત્રાર્થં મે પ્રદીયતામ્

મારા પુત્ર માટે આ શુક અને તેનો પાંજરો મને આપો.

ઇત્યુક્તમાત્રે વચને શબરો વાક્યમબ્રવીત્ 170.

જેમજ આ વાત કહી, શબરીએ તરત જવાબ આપ્યો:

સરસ્વત્યાઃ ફલે ચૈવ દત્તે દાસ્યામિ તે શુકમ્

જ્યારે સરસ્વતીનું ફળ આપશો, ત્યારે હું તને શુક આપી દઈશ.

સરસ્વત્યાઃ સઙ્ગમે ચ યત્ફલં લભતે નરઃ

જે ફળ માણસને સરસ્વતીના સંગમમાં મળે છે—

યત્ફલં સઙ્ગમસ્યોક્તં શૃણુયાદ્દ્વાદશીવ્રતમ્

સંગમનું જે ફળ કહેવામાં આવ્યું છે, એ સાંભળો અને દ્વાદશી વ્રત વિશે જાણો.

યમુદ્દિશ્ય વ્રતં કુર્યાત્સ ગચ્છેત્પરમાં ગતિમ્

જે માટે વ્રત રાખવામાં આવે છે, તે વ્યક્તિને સર્વોચ્ચ અવસ્થા મળે છે.

નાસૌ યમપુરં યાતિ વિષ્ણુલોકં ચ ગચ્છતિ

એ યમપુરિમાં જતો નથી; એ વિષ્ણુના લોકમાં જાય છે.

ઇતિ શ્રીવરાહપુરાણે ગોકર્ણસરસ્વતીમાહાત્મ્યે સપ્તત્યધિકશતતમોઽધ્યાયઃ

આ રીતે શ્રીવરાહપુરાણમાં ગોકર્ણ અને સરસ્વતી મહાત્મ્યના એકસો સત્તરમા અધ્યાય પૂર્ણ થાય છે.

શ્રીવરાહ ઉવાચ પ્રવિશ્ય ગૃહ્ય તત્પુણ્યં માતાપિત્રોસ્તદર્પિતમ્

શ્રીવરાહ કહે છે: અંદર જઈને જે પુણ્ય મળે, તે માતા-પિતાને અર્પણ કરવું જોઈએ.