વરાહપુરાણમ્

શુકસ્ય વિપ્રિયં યાદૃઙ્ મહર્ષેસ્તુ તપસ્યતઃ

શુકને જે અપ્રિય લાગતું હતું, તે મહાન ઋષિને પણ તપસ્યા કરતી વખતે અપ્રિય હતું.

તપશ્ચચાર વિપુલં શુકો વ્યાસસુતો મહાન્ 170.

મહાન વ્યાસપુત્ર શુકે ઘન તપ કર્યું.

ઋષયસ્તત્ર ચાજગ્મુરસિતો દેવલસ્તદા

ત્યાં ઋષિઓ આવ્યા; ત્યારે અસીત અને દેવલ પણ આવ્યા.

અઙ્ગિરાસ્તૈત્તિરી રૈભ્યઃ કાણ્વો મેધાતિથિઃ કૃતઃ

અંગિરાસ, તૈત્તિરિય, રૈભ્ય, કાણ્વ, મેધાતિથિ અને કૃત—

વામદેવશ્ચાશ્વશિરાસ્ત્રિશીર્ષો ગૌતમોદરઃ

વામદેવ, આશ્વશિરા, ત્રિશીર્ષ, ગૌતમ અને ઉદર—

શુકં સમ્મુખયામાસુઃ પપ્રચ્છુર્દ્ધર્મસંહિતામ્

આ બધા મળીને શુક પાસે ગયા અને ધર્મના નિયમો વિશે પૂછપરછ કરી.

ભ્રષ્ટઃ શ્રદ્ધાન્વિતો બાલ્યાત્સુનીત્યામગ્રતશ્ચરન્

હું બાળપણમાં શ્રદ્ધાવાન હોવા છતાં, સારું વર્તન કરતા પણ, માર્ગથી ભટકી ગયો હતો.

અન્યાયવાદિનં માં ચ ગુરુર્નિત્યં નિષેધતિ

મારા ગુરુએ મને હંમેશા રોક્યો, કારણ કે હું અયોગ્ય વાતો કરતો હતો.

પૂર્વપક્ષાશ્ચ સિદ્ધાન્તાઃ પરસ્પરજિગીષવઃ

પૂર્વપક્ષ અને સિદ્ધાંત બંને, એકબીજાને જીતવા ઈચ્છતા—

એવં નિષેધિતશ્ચાહં ગુરુણા મુનિસત્તમૈઃ

આ રીતે, ગુરુ અને મહાન ઋષિઓએ મને રોક્યો.

શુકેન કોપાચ્છાપો મે દત્તોઽયં જલ્પકો બટુઃ

શુકે ગુસ્સામાં મને શાપ આપ્યો: 'આ છોકરો ફક્ત બોલ્યા કરે છે.'

ઇત્યુક્તમાત્રે વચને તત્રૈવાહં શુકોદરઃ 170.

આ શબ્દો બોલાતા જ, હું ત્યાં જ શુકનો નાનો ભાઈ બની ગયો.

મુનયસ્તં મહાત્માનં શુકં તત્ત્વાર્થવિત્તમમ્

મુનિઓએ એ મહાન આત્મા શુકને તત્ત્વનો શ્રેષ્ઠ જાણકાર માન્યો.

આગામિકાલે દાસ્યામિ વરમસ્મૈ શુકાય ભો

આગળના સમયમાં, હે સારા, હું આ શુકને વરદાન આપિશ.

અયં ભવિષ્યતિ સદા સદ્ભાવહિતભાવનઃ

એ હંમેશા સજ્જનોના કલ્યાણ માટે જ લાગેલો રહેશે.

મથુરાયાં મૃતઃ પશ્ચાદ્બ્રહ્મલોકં ગમિષ્યતિ

મથુરામાં મૃત્યુ પામ્યા પછી, એ બ્રહ્માના લોકમાં જશે.

મથુરામથુરોચ્ચારં કુર્વન્નિત્યમતન્દ્રિતઃ

એ સતત, થાક્યા વિના, 'મથુરા' અને 'મથુરા'નું ઉચ્ચારણ કરતો રહેશે.

પ્રાપ્તોઽહં શબરેણૈવ યેનાહં પઞ્જરે ધૃતઃ

હું એક શબરે પકડાયો અને એણે મને પાંજરામાં રાખ્યો.

મુનેઃ પ્રસાદાન્મે જ્ઞાનં ન જહાતિ કદાચન

મુનિની કૃપાથી, જ્ઞાન ક્યારેય મને છોડતું નથી.

સ્વસ્થો ભવ મહાભાગ મા સ્મ શોકે મનઃ કૃથાઃ

હે મહાભાગ્યશાળી, શાંત રહો અને મનમાં દુઃખ ન લાવશો.

તસ્ય તદ્વચનં હૃદ્યં શુકમોક્ષપ્રદાયકમ્

એ મીઠા અને હૃદયસ્પર્શી વચનોએ શુકને મોક્ષ આપ્યો.

તસ્યાં વસામ્યહં ભદ્ર વાણિજ્યાર્થમિહાગતઃ ।। પુનરિચ્છામહે તત્ર ભાણ્ડં ગૃહ્ય યથાસુખમ્ ।170.

હું ત્યાં વેપાર માટે આવ્યો છું અને ત્યાં રહેતો હતો, ભદ્રે. હવે અમે ફરીથી ત્યાં જવા ઈચ્છીએ છીએ, જ્યાંથી અમારી વસ્તુઓ લઈ જઈ શકીએ.

મથુરાવાસિનં શ્રુત્વા ગોકર્ણં સ શુકસ્તદા

જ્યારે શુકને સાંભળ્યું કે ગોકર્ણ મથુરાનો રહેવાસી છે, ત્યારે તેણે—

એવં ચ વદતસ્તસ્ય શબરી શયનોત્થિતા

એમ બોલી રહ્યો હતો ત્યારે શબરી પોતાના શયનમાંથી ઊઠી.

ભૃત્યૈઃ પરિવૃતં ચારુદર્શનીયસ્વરૂપકમ્

શબરી પોતાના સેવકોની વચ્ચે, સુંદર રૂપે અને મોહક દેખાવ સાથે ઉભી રહી.

પ્રિયાતિથિં ચ સંપ્રાપ્તં માતઃ પૂજ્યતમં શુચિમ્

માતા, તેણે પવિત્ર અને માનનીય એવા પ્રિય અતિથિને આવકાર્યો.

શુકસ્ય વચનાદ્યાવત્પૂજાર્થમુપકલ્પિતમ્

શુકના કહેવા પ્રમાણે, તેની પૂજા માટે બધું તૈયાર કરવામાં આવ્યું.

તસ્યાગ્રે તુ પુનસ્તેન શુકેનાતિથિપૂજનમ્

તેના સામે, એ શુકે ફરીથી અતિથિનું સન્માન કર્યું.

ફલાનિ માંસયુક્તાનિ મધૂનિ સુરભીણિ ચ

ફળો, માંસ સાથે મિશ્રિત, અને સુગંધિત મધ પણ—