વરાહપુરાણમ્

ઉવાચ શ્લક્ષ્ણયા વાચા ગરુડં પ્રતિ ભાવિનિ માથુરાણાં ચ યદ્રૂપં તદ્રૂપં મે વિહંગમ ।।169.

એણે ગરુડને મીઠા શબ્દોમાં કહ્યું: હે પક્ષી, મથુરાના લોકોમાં જે રૂપ છે, એ જ મારું પણ રૂપ છે.

યે પાપાસ્તે ન પશ્યન્તિ મદ્રૂપા માથુરા દ્વિજાઃ

હે દ્વિજો, જે પાપી લોકો છે, તેઓ મથુરામાં મારા સ્વરૂપનું દર્શન કરી શકતા નથી.

ગરુડોઽપિ તતઃ સ્થાનાદ્ગતો દેવિ યથાસુખમ્

હે દેવી, પછી ગરુડ પણ ત્યાંથી પોતાની ઇચ્છા પ્રમાણે ચાલ્યો ગયો.

યેષાં પૂજિતમાત્રેણ તુષ્ટોઽહં ચૈવ સર્વદા

માત્ર તેમની પૂજા કરતાં જ હું હંમેશાં પ્રસન્ન રહું છું.

અપિ કીટઃ પતંગો વા તિર્યગ્યોનિગતોઽપિ વા

કે પછી કોઈ જીવ, પતંગિયો કે પશુપક્ષી પણ હોય,

યઃ પશ્યેત્પદ્મનાભં તુ દ્વાદશ્યામાશ્વિનસ્ય તુ

જે અશ્વિન મહિનાની દ્વાદશી પર પદ્મનાભનું દર્શન કરે છે,

એકાદશ્યાં ચોપવાસી કૃતશૌચઃ સમાહિતઃ

અથવા, એકાદશીનું ઉપવાસ કરીને, શુદ્ધ અને એકાગ્ર મનથી,

ચૈત્રસ્ય શુક્લદ્વાદશ્યામુપોષ્ય સ્નાનમાચરેત્

ચૈત્ર મહિનાની શુક્લ દ્વાદશી પર ઉપવાસ કરીને, સ્નાન કરવું જોઈએ.

યઃ કરોતિ સ મુચ્યેત નાત્ર કાર્યા વિચારણા

જે આ કરે છે, તે મુક્તિ પામે છે; અહીં કોઈ શંકા રાખવાની જરૂર નથી.

મહાવિદ્યેશ્વરીં દેવિ મુચ્યતે બ્રહ્મહત્યયા

હે દેવી, મહાવિદ્યેશ્વરીના દર્શનથી બ્રહ્મહત્યાના પાપથી મુક્તિ મળે છે.

સ્નાનં કરોતિ તસ્યાં તુ ગ્રહદાષૈર્ન લિપ્યતે 169.

જે ત્યાં સ્નાન કરે છે, તેને ગ્રહોના દુઃખો લાગતા નથી.

વિશ્રાન્તિસંજ્ઞકં દૃષ્ટ્વા દીર્ઘવિષ્ણું ચ કેશવમ્

વિશ્રાંતિ નામના અને લાંબા વિષ્ણુ, કેશવનું દર્શન કરીને,

ઇતિ જપવિધિહોમધ્યાનકાલે સ સમ્યક્સતતમભિસમીક્ષ્ય બ્રહ્મણા યત્પ્રયુક્તમ્

જપ, વિધિ, હોમ કે ધ્યાનના સમયે, જેમ બ્રહ્માએ કહેલું છે તેમ, સતત અને યોગ્ય રીતે ધ્યાનપૂર્વક જોવું જોઈએ.

ઇતિ શ્રીવરાહપુરાણે પ્રાગિતિહાસે મથુરામાહાત્મ્યં નામૈકોનસપ્તત્યધિકશતતમોઽધ્યાયઃ

આ રીતે શ્રીવરાહપુરાણના પ્રાચીન ઇતિહાસમાં મથુરાના મહાત્મ્યનું ઓગણસિત્તેરમું અધ્યાય પૂર્ણ થાય છે.

શ્રીવરાહ ઉવાચ મથુરાયાં પુરા વૃત્તં ગોકર્ણસ્ય મહાત્મનઃ

શ્રીવરાહ કહે છે: મથુરામાં એક વખત મહાન આત્મા ગોકર્ણ વિશે એક ઘટના બની હતી.

તસ્ય ભાર્યા સુશીલા તુ નામ્ના ગુણસમન્વિતા

તેની પત્નીનું નામ સુશીલા હતું, જે ગુણોથી યુક્ત હતી.

વિલલાપ ચ સુશ્રોણિ ચૈકાન્તે દીનમાનસા

અને સુંદર નિતંબવાળી એ સ્ત્રી એકાંતમાં દુઃખી મનથી રડતી હતી.

વૃક્ષમૂલે તુ તત્રૈવ મુનિરેકઃ સમાસ્થિતઃ

ત્યાં જ એક વૃક્ષની નીચે એક મુનિ બેઠેલા હતા.

જાત હાર્દઃ પ્રિયં ચેષ્ટં શનૈઃ સ્ત્રિયમથાબ્રવીત્

હૃદયમાં દયા જાગી, તો તેણે ધીરેધીરે એ પ્રિય સ્ત્રીને વાત કરી.

ઇતિ તસ્ય વચઃ શ્રુત્વા સા સ્ત્રી ઋષિમથાબ્રવીત્

એમ તેના વચન સાંભળી, તે સ્ત્રીએ ઋષિ સાથે વાત કરી.

મમ તન્નાસ્તિ હિ મુને દુર્ભગાયાઃ પ્રજાસુખમ્

હે મુનિ, હું તો દુર્ભાગી છું, મને સંતાનનું સુખ નથી મળ્યું.

દેવતાયાઃ પ્રસાદેન તવ પુત્રો ભવિષ્યતિ

દેવીની કૃપાથી, તને પુત્ર થશે.

ઇત્યુક્તા સા ચ સુશ્રોણી પ્રણિપત્ય પ્રસાદ્ય તમ્ 170.

એવી વાત સાંભળીને, સુંદર કટિવાળી એ સ્ત્રીએ ઋષિને વંદન કરી અને તેની કૃપા માગી.

સ તદ્વચનમાકર્ણ્ય પ્રીતિયુક્તં સુસંયુતમ્

તેના શબ્દો સાંભળી, તે આનંદથી અને સ્નેહથી ભરાઈ ગયો.

મમાપ્યેતન્મતં દેવિ યદુક્તમૃષિણા તતઃ

હે દેવી, જે ઋષિએ કહ્યું એ જ મારું પણ માનવું છે.

સરસ્વત્યાઃ સંગમે તૌ સ્નાત્વા ગોકર્ણમર્ચતુઃ

સરસ્વતીના સંગમ પર, બંનેએ સ્નાન કર્યું અને ગોકર્ણની પૂજા કરી.

એવં તયોર્દશાબ્દાનિ ગતાનિ સુતહેતવે

એ રીતે પુત્ર માટે તેઓએ દસ વર્ષ વિતાવ્યા.

ભવિષ્યતિ યુવાં પુત્રો રૂપવાન્ગુણસંયુતઃ

તમને બંનેને સુંદર અને ગુણવાન પુત્ર થશે.

દેવતાનાં પ્રસાદેન તદુક્તસ્ય ભવિષ્યતિ

દેવતાઓની કૃપાથી જે કહ્યું છે તે ચોક્કસ થશે.