વરાહપુરાણમ્

યુદ્ધં વિમતિના સાર્દ્ધં સ્વયં કર્ત્તું ન શક્નુમઃ

અમે વિમતી સાથે સીધો યુદ્ધ કરી શકતા નથી.

ગતાનિ તત્ર તીર્થાનિ કલ્પગ્રામં વસુન્ધરે

એ તીર્થો ત્યાં, કલ્પગ્રામમાં, પૃથ્વી માતા, પહોંચી ગયા છે.

યાવન્નિરીક્ષયામ્યગ્રં તાવત્તિષ્ઠન્તિ સન્નિધૌ જય વિષ્ણો જયાચિંત્ય જય દેવ જયાચ્યુત

જ્યાં સુધી હું આગળ નજર રાખું છું, ત્યાં સુધી બધા નજીક જ રહે. વિષ્ણુજીની જય, અચિંત્યની જય, દેવની જય, અચ્યૂતની જય!

જય વિશ્વેશ કર્ત્તેશ જય દેવ નમોઽસ્તુ તે તીર્થૈઃ સ્તુતોઽહં વસુધે વચનં ચેદમબ્રુવમ્

વિશ્વના સ્વામી, સર્જનહાર, દેવ, તમારી જય હોય! તીર્થો દ્વારા પ્રશંસિત પૃથ્વી માતા, મેં આ શબ્દો કહ્યા:

વરં વૃણુત ભદ્રં વો યદ્વો મનસિ વર્ત્તતે વરાહ યદિ દેવેશ અભયં દાતુમર્હસિ

તમને જે મનમાં હોય તે શુભ આશીર્વાદ માગો. હે વરાહ, હે દેવોના દેવ, જો શક્ય હોય તો અમને નિર્ભયતા આપો.

સુપાપિના વિમતિના કૃતસ્ત્રાસઃ સુદારુણઃ

ખૂબ જ પાપી વિમતીએ ભયાનક ડર પેદા કર્યો છે.

શ્રીવરાહ ઉવાચ તત્ર તીર્થનિયોગેન આગતો મથુરાં પુરીમ્

શ્રી વરાહે કહ્યું: તીર્થોના સંયોગથી હું મથુરા શહેર આવ્યો હતો.

તત્રાગતે તુ વસુધે યુદ્ધં કૃત્વા તુ તેન વૈ સૂદિતો હિ મયા દેવિ અસ્યગ્રં નિહિતં ભુવિ

હું ત્યાં પહોંચ્યો ત્યારે, પૃથ્વી માતા, મેં તેના સાથે યુદ્ધ કર્યું અને તેને મારી નાખ્યો, દેવી, અને તેનું માથું જમીન પર મૂકી દીધું.

અસેરગ્રેણ તૂદ્ધૃત્ય મૃત્તિકાં વરવર્ણિનિ અસિકુણ્ડેતિ સંજ્ઞા ચ પ્રાપ્તા તેન વસુન્ધરે ।।166.

ત્યાં, તલવારના અગ્રથી માટી ઉપાડી, સુંદરે, એ સ્થળ અસિકુંડ નામે ઓળખાયું, પૃથ્વી માતા.

તત્રાશ્ચર્યં પ્રવક્ષ્યામિ મનઃકર્ણસુખાવહમ્

હવે હું અહીં એક અદ્ભુત વાત કહું છું, જે મન અને કાનને આનંદ આપે છે.

દ્વાદશ્યાં ચ ચતુર્દશ્યાં શ્રદ્દધાના જિતેન્દ્રિયાઃ

દ્વાદશી અને ચતુર્દશી ના દિવસે, જે શ્રદ્ધાળુ અને ઇન્દ્રિયજિત છે—

તસ્મિન્કાલે હ્યહં દેવિ મથુરાયાં સમાગતઃ

એ સમયે, હે દેવી, હું મથુરા શહેરમાં આવ્યો હતો.

તત્ર કૃત્વા ચ હૈરણ્યા મૂર્ત્તયશ્ચ ચતુર્વિધાઃ

ત્યાં મેં ચાર પ્રકારની સોનાની મૂર્તિઓ સ્થાપી હતી.

સુદૃઢાઃ સુદૃશઃ સુભ્રૂ યઃ પશ્યતિ સ મુચ્યતે

જે કોઈ એ મજબૂત, સુંદર અને સુંદર ભ્રૂવાળી મૂર્તિઓને જોયે છે, તે મુક્તિ પામે છે.

વામનસ્ય તૃતીયા વૈ ચતુર્થી રાઘવસ્ય ચ

તૃતીય મૂર્તિ વામનજીની છે અને ચોથી રાઘવજીની છે.

ચતુઃસાગરપર્યન્તા ક્રાન્તા તેન ધરા ધ્રુવમ્

એમણે ચારેય સમુદ્રોથી ઘેરાયેલી ધરતીને ચોક્કસ વિહરેલી હતી.

તત્ર સર્વેષુ તીર્થેષુ અસિકુણ્ડં મહત્તરમ્

ત્યાંના બધા તીર્થોમાં આસિકુંડ સૌથી મહાન છે.

અસિકુણ્ડં સમારભ્ય તીર્થાનુક્રમણિકા વરા

હે શ્રેષ્ઠ, આસિકુંડથી શરૂ કરીને તીર્થોનું વર્ણન કરવામાં આવ્યું છે.

મૂર્ત્તીઃ પશ્યતિ યસ્તાસ્તુ બ્રહ્મભૂયાય કલ્પતે 166.

જે ત્યાંની એ મૂર્તિઓને જુએ છે, તે બ્રહ્મસ્વરૂપ થવા યોગ્ય બને છે.

ઇતિ શ્રીવરાહપુરાણે અસિકુણ્ડપ્રભાવો નામ ષટ્ષષ્ટ્યધિકશતતમોઽધ્યાયઃ

આ રીતે શ્રીવરાહપુરાણમાં આસિકુંડની મહિમા નામે એકસો છાસઠમો અધ્યાય પૂર્ણ થયો.

શ્રીવરાહ ઉવાચ રાક્ષસેન પુરા પ્રોક્તા બ્રાહ્મણાય મહાત્મને

શ્રીવરાહે કહ્યું: એક સમયે એક રાક્ષસે મહાન આત્માવાળા બ્રાહ્મણને કહ્યું હતું.

પૃથિવ્યુવાચ કિમર્થં પૃષ્ટવાન્વિપ્રઃ સર્વં કથય મે પ્રભો

પૃથ્વીએ પૂછ્યું: બ્રાહ્મણે કયા કારણથી પૂછ્યું હતું? બધું મને કહો, પ્રભુ.

શ્રીવરાહ ઉવાચ ન સ પૂજયતે દેવાન્ન સ સાધૂન્નમસ્યતિ

શ્રીવરાહે કહ્યું: એ દેવતાઓની પૂજા કરતો નથી અને સજ્જનોને વંદન પણ કરતો નથી.

પુણ્યતીર્થં સમાસાદ્ય ન ચ સ્નાનં કરોતિ સઃ

પવિત્ર તીર્થ પર પહોંચ્યા પછી પણ એ સ્નાન કરતો નથી.

સન્ધ્યે દ્વે શયને ચૈવ નિત્યં મૂઢઃ સ તિષ્ઠતિ

સાંજ-સવાર અને સુતી વખતે પણ એ મૂર્ખ એ જ રીતે રહે છે.

પાપાચારરતો નિત્યં પાપસઙ્ગઃ સુદુર્મતિઃ

એ હંમેશા પાપમાં રુચિ રાખે છે, પાપી લોકો સાથે રહે છે અને તેનું મન બહુ દુષ્ટ છે.

ગાર્હસ્થ્યં સર્વધર્માણાં શ્રેષ્ઠમુક્તં સ્વયંભુવા

બધા ધર્મોમાંથી ગૃહસ્થાશ્રમને સ્વયંભૂએ શ્રેષ્ઠ માન્યો છે.

યથા માતરમાશ્રિત્ય સર્વે જીવન્તિ જન્તવઃ

જેમ બધા જીવ જાતે પોતાની માતા પર આધાર રાખીને જીવતા રહે છે,

તતઃ સ ચૌર્યં કુર્વાણઃ પાપૈઃ સહ નરાધમઃ

એજ રીતે, એ પાપી માણસ ચોરી કરીને પાપો સાથે જોડાય છે.