વરાહપુરાણમ્

પરદારરતા યે ચ યે નરા અજિતેંદ્રિયાઃ

જે પુરુષો પરસ્ત્રીમાં રસ લે છે અને જેઓના ઇન્દ્રિયો અણશાસિત છે,

બલિભિક્ષાપ્રદાતારસ્તે મૃતાઃ ક્રોધવર્જિતાઃ

જે દાન અને ભિક્ષા આપે છે અને ગુસ્સા વિના મૃત્યુ પામે છે,

યદન્યેષાં સહસ્રેણ બ્રાહ્મણાનાં મહાત્મનામ્

બીજા સ્થળે હજારો મહાત્મા બ્રાહ્મણો જે ફળ મેળવે છે,

અનૃગ્વૈ માથુરો યત્ર ચતુર્વેદસ્તથાપરઃ

જ્યાં ઋગ્વેદ વિના હોય તે માથુર કહેવાય છે અને બીજાને ચારે વેદ આવડે છે,

ભવન્તિ સર્વતીર્થાનિ પુણ્યાન્યાયતનાનિ ચ

ત્યાં બધા તીર્થો અને પવિત્ર સ્થાનોએ વાસ કરે છે.

ચતુર્વેદં પરિત્યજ્ય માથુરં પૂજયેત્સદા

ચારેય વેદોને છોડીને પણ માનવીએ સદા માથુરાનું પૂજન કરવું જોઈએ.

મથુરાવાસિનો લોકાન્પશ્યન્તિ ચ ચતુર્ભુજાન્

મથુરાના રહેવાસીઓ બધા લોક અને ચતુર્ભુજ ભગવાનને નિહાળી શકે છે.

જ્ઞાનિનસ્તાન્હિ પશ્યન્તિ અજ્ઞાઃ પશ્યન્તિ તાન્ન ચ

જ્ઞાની લોકો તેમને ખરેખર જુએ છે; અજ્ઞાની તેમને જોઈ શકતા નથી.

ઇતિ શ્રીવરાહપુરાણે મથુરામાહાત્મ્યે કૂપપ્રભાવે બ્રાહ્મણમાહાત્મ્યં નામ પંચષષ્ટ્યધિકશતતમોઽધ્યાયઃ

આ રીતે શ્રીવરાહપુરાણના મથુરામાહાત્મ્યમાં, કૂવામાં રહેલા પવિત્રતાના વર્ણનમાં, બ્રાહ્મણ મહિમા નામે એકસો પાંસઠમો અધ્યાય પૂર્ણ થયો.

ધરણ્યુવાચ અસિકુણ્ડેતિ સંજ્ઞેયં તન્મે ત્વં કથય પ્રભો

પૃથ્વીએ કહ્યું: આ આસિકુંડ તરીકે ઓળખાય છે; હે પ્રભુ, એ વિશે મને કહો.

શ્રીવરાહ ઉવાચ તીર્થયાત્રાનિમિત્તેન સ્વર્ગલોકં ગતઃ પુરા

શ્રીવરાહે કહ્યું: એક વખત તીર્થયાત્રા માટે એક રાજા સ્વર્ગ ગયો હતો.

ગતે સ્વર્ગં તુ નૃપતૌ પુત્રો રાજ્યં ચકાર હ

રાજા સ્વર્ગ ગયો પછી, તેના પુત્રએ રાજ્ય સંભાળ્યું.

રાજ્યં ચ કુર્વતસ્તસ્ય આગતો નારદસ્તદા

જ્યારે તે પુત્ર રાજ્ય ચલાવી રહ્યો હતો, ત્યારે નારદ આવ્યા.

પ્રતિગૃહ્ય ચ તત્સર્વં તમુવાચ સ નારદઃ

નારદજી એ બધું સ્વીકારીને તેને કહ્યું.

ઇત્યુક્ત્વા નારદસ્તત્ર તત્રૈવાન્તરધીયત

આવું કહીને નારદજી ત્યાં જ અદૃશ્ય થઈ ગયા.

તદા કિમુક્તમૃષિણા નારદેન પિતુઃ કૃતે

ત્યારે, પિતાજી માટે ઋષિ નારદે શું કહ્યું હતું?

મન્ત્રિણશ્ચ તતો જ્ઞાત્વા પિતુર્મરણમેવ ચ

પછી મંત્રીઓએ પિતાજીનું અવસાન થયું છે એ જાણ્યું.

અતએવોક્તમાનૃણ્યં નારદેન પિતુસ્તવ

આથી જ નારદે કહ્યું કે, તારા પિતાને કોઈ ઋણ બાકી રહ્યું નથી.

વિમતેર્બુદ્ધિરુત્પન્ના ગચ્છામો મથુરાં પુરીમ્ 166.

મનમાં વિચાર આવ્યો: ચાલો, હવે આપણે મથુરા શહેર જઈએ.

સર્વાણિ તત્ર તીર્થાનિ તિષ્ઠન્તિ વિવિધાનિ ચ

ત્યાં બધા તીર્થો અને વિવિધ પવિત્ર સ્થળો હાજર છે.

યુદ્ધં વિમતિના સાર્દ્ધં સ્વયં કર્ત્તું ન શક્નુમઃ

અમે વિમતી સાથે સીધો યુદ્ધ કરી શકતા નથી.

ગતાનિ તત્ર તીર્થાનિ કલ્પગ્રામં વસુન્ધરે

એ તીર્થો ત્યાં, કલ્પગ્રામમાં, પૃથ્વી માતા, પહોંચી ગયા છે.

યાવન્નિરીક્ષયામ્યગ્રં તાવત્તિષ્ઠન્તિ સન્નિધૌ જય વિષ્ણો જયાચિંત્ય જય દેવ જયાચ્યુત

જ્યાં સુધી હું આગળ નજર રાખું છું, ત્યાં સુધી બધા નજીક જ રહે. વિષ્ણુજીની જય, અચિંત્યની જય, દેવની જય, અચ્યૂતની જય!

જય વિશ્વેશ કર્ત્તેશ જય દેવ નમોઽસ્તુ તે તીર્થૈઃ સ્તુતોઽહં વસુધે વચનં ચેદમબ્રુવમ્

વિશ્વના સ્વામી, સર્જનહાર, દેવ, તમારી જય હોય! તીર્થો દ્વારા પ્રશંસિત પૃથ્વી માતા, મેં આ શબ્દો કહ્યા:

વરં વૃણુત ભદ્રં વો યદ્વો મનસિ વર્ત્તતે વરાહ યદિ દેવેશ અભયં દાતુમર્હસિ

તમને જે મનમાં હોય તે શુભ આશીર્વાદ માગો. હે વરાહ, હે દેવોના દેવ, જો શક્ય હોય તો અમને નિર્ભયતા આપો.

સુપાપિના વિમતિના કૃતસ્ત્રાસઃ સુદારુણઃ

ખૂબ જ પાપી વિમતીએ ભયાનક ડર પેદા કર્યો છે.

શ્રીવરાહ ઉવાચ તત્ર તીર્થનિયોગેન આગતો મથુરાં પુરીમ્

શ્રી વરાહે કહ્યું: તીર્થોના સંયોગથી હું મથુરા શહેર આવ્યો હતો.

તત્રાગતે તુ વસુધે યુદ્ધં કૃત્વા તુ તેન વૈ સૂદિતો હિ મયા દેવિ અસ્યગ્રં નિહિતં ભુવિ

હું ત્યાં પહોંચ્યો ત્યારે, પૃથ્વી માતા, મેં તેના સાથે યુદ્ધ કર્યું અને તેને મારી નાખ્યો, દેવી, અને તેનું માથું જમીન પર મૂકી દીધું.

અસેરગ્રેણ તૂદ્ધૃત્ય મૃત્તિકાં વરવર્ણિનિ અસિકુણ્ડેતિ સંજ્ઞા ચ પ્રાપ્તા તેન વસુન્ધરે ।।166.

ત્યાં, તલવારના અગ્રથી માટી ઉપાડી, સુંદરે, એ સ્થળ અસિકુંડ નામે ઓળખાયું, પૃથ્વી માતા.