વરાહપુરાણમ્

ગોનરબ્રહ્મહત્યાયાઃ પાપં ક્ષિપ્રં વિનશ્યતિ

ગાય કે બ્રાહ્મણ હત્યાનું પાપ ઝડપથી નાશ પામે છે.

યસ્ય દર્શનમાત્રેણ સર્વપાપૈઃ પ્રમુચ્યતે

માત્ર દર્શનથી જ બધાં પાપોથી મુક્તિ મળે છે.

ઇન્દ્રધ્વજમિતિ ખ્યાતં તીર્થ ચૈવાતિમુક્તિદમ્ 164.

આ તીર્થ ઇન્દ્રધ્વજ નામે પ્રસિદ્ધ છે અને પરમ મુક્તિ આપે છે.

તતો હરો નિવેદ્યાશુ યાત્રાફલમનુત્તમમ્

પછી હરેએ યાત્રાનું શ્રેષ્ઠ ફળ તરત જ જણાવ્યું.

સમાપ્ય તીર્થયાત્રાં ચ રાત્રૌ જાગરણં તથા

તીર્થયાત્રા પૂર્ણ કર્યા પછી, રાત્રે જાગરણ પણ કરવું જોઈએ.

એકાદશ્યાં તદા રાત્રૌ કૃત્વા જાગરણં શુભમ્

એકાદશીની રાત્રે શુભ જાગરણ કરવું જોઈએ.

પિતૄણાં મુક્તિદં તેષાં ય એવં કુરુતે નરઃ

જે મનુષ્ય આવું કરે છે, તે પોતાના પિતૃઓને મુક્તિ આપે છે.

એતત્તે કથિતં ભદ્રે અન્નકૂટપરિક્રમમ્

હે શુભે, મેં તને અન્નકૂટની પરિક્રમા વિગતે કહી.

ય એતચ્છૃણુયાદ્ભક્ત્યા તીર્થાનુકમણં હરેઃ

જે ભક્તિપૂર્વક હરિના તીર્થયાત્રાનો આ વર્ણન સાંભળે છે—

ઇતિ શ્રીવરાહપુરાણે મથુરામાહાત્મ્યાન્તર્ગતે ગોવર્દ્ધનમાહાત્મ્યેઽન્નકૂટપરિક્રમપ્રભાવો નામ ચતુઃષષ્ટ્યષિકશતતમોઽધ્યાયઃ

આ રીતે શ્રીવરાહપુરાણના મથુરામાહાત્મ્યના અંતર્ગત ગોવર્ધનમાહાત્મ્યમાં અન્નકૂટ પરિક્રમાના પ્રભાવ નામે ચૌસઠમો અધ્યાય પૂર્ણ થયો.

શ્રીવરાહ ઉવાચ યથાવૃત્તં પ્રતિષ્ઠાને દક્ષિણાપથમણ્ડલે

શ્રીવરાહે કહ્યું: જેમ દક્ષિણ પ્રદેશમાં પ્રતિષ્ઠા સમયે બન્યું હતું, તેમ...

સુશીલો નામ વૈશ્યસ્તુ તસ્મિન્વસતિ પત્તને

આ શહેરમાં સુશીલ નામનો એક વૈશ્ય રહેતો હતો.

કુટુમ્બભરણાસક્તો નિત્યકાલં હિ તિષ્ઠતિ

તે હંમેશા પોતાના પરિવારનું ગુજરાન ચલાવવા જ લાગેલો રહેતો.

ક્રયવિક્રયસક્તસ્ય કાલો દીર્ઘો ગતસ્તદા

ખરીદી-વેચાણમાં મગ્ન રહીને ઘણો સમય વીતી ગયો.

ન તેન ધર્મશ્રવણં કદાચિદપિ સંશ્રુતમ્

ક્યારેય પણ તેણે ધર્મની વાતો સાંભળી નહોતી.

આત્મોદરનિમિત્તં હિ પાપં ચ કુરુતે સદા

પેટ માટે તે હંમેશા પાપકર્મ કરતો.

ન તસ્ય જાયતે બુદ્ધિર્દાનં દાતું કદાચન

ક્યારેય તેના મનમાં દાન આપવાનું વિચાર આવ્યું નહોતું.

ધનયુક્તોઽપિ પાપોઽસૌ ન દદાતિ કદાચન

ધનવાન હોવા છતાં એ પાપી ક્યારેય કશું આપતો નહોતો.

સ તુ કાલેન મહતા કુટુમ્બાસક્તમાનસઃ

ઘણાં વર્ષો પછી પણ તેનું મન પરિવારમાં જ અટવાયેલું રહ્યું.

ત્યક્ત્વા જગામ નિધનં પ્રેતત્વં સમુપાગતઃ 165.

છેલ્લે બધું છોડી તે મરી ગયો અને પ્રેત બની ગયો.

પરિભ્રમન્ક્ષુધાવિષ્ટો મરુદેશં ગતોઽપિ સઃ

હવે ભૂખથી પીડાતો, એ ભટકતો ભટકતો રણ પ્રદેશમાં ગયો.

કદાચિદ્દૈવયોગેન તત્ર સાર્થ ઉપાગતઃ

ક્યારેક ભાગ્યવશ ત્યાં એક કારવાં આવી પહોંચ્યું.

ગતે સાર્થે તુ સ વણિક્ તં વૃક્ષં સમુપાશ્રિતઃ

કારવાં આગળ વધ્યું ત્યારે એ વૈશ્ય એક વૃક્ષ નીચે આશરો લીધો.

દીર્ઘદંષ્ટ્રઃ સુવિકટો હ્રસ્વબાહુર્વિભીષણઃ

તે લાંબા દાંતવાળો, ભયાનક, ટૂંકો હાથવાળો અને બહુ જ ભયંકર દેખાતો હતો.

અથ કાલેન બહુના દૈવયોગેન ભામિનિ

પછી ઘણાં સમય પછી, હે સુંદરે, ભાગ્યના ફેરે,

તં દૃષ્ટ્વા દૂરતઃ પ્રેતશ્ચાતિહર્ષેણ સંયુતઃ

દૂરથી તેને જોઈને એ પ્રેત ખૂબ જ ખુશ થયો.

ભક્ષ્યભૂતો મમાદ્યત્વં ક્વ ભવાન્યાતુમિચ્છતિ

એ વિચાર્યો: 'આજે તું મારું ખોરાક બનવાનો છે, હવે ક્યાં જવાનું ઈચ્છે છે?'

ગચ્છન્તં તં ગૃહીત્વા સ પ્રેતો વચનમબ્રવીત્

જ્યારે તે જતો હતો ત્યારે પ્રેતે તેને પકડીને કહ્યું:

માંસં તે ભક્ષયિષ્યામિ પિબામિ તવ શોણિતમ્

'હું તારો માંસ ખાઈશ અને તારો લોહી પી જઈશ.'