વરાહપુરાણમ્

તત્ર કુંડં મહાભાગે મણિપૂરગિરા શ્રુતમ્

ત્યાં, મહાન ભાગ્યશાળી સ્ત્રી, મણિપુર પર્વતથી ઓળખાતું એક કુંડ છે.

સૂર્યલોકં સમુત્સૃજ્ય મમ લોકે મહીયતે

સૂર્યલોક છોડીને, એ મારા લોકમાં બહુ માન પામે છે.

પાપિનાં યસ્તુ દુર્દર્શઃ સુદૃશ્યઃ પુણ્યચારિણામ્

પાપીઓ માટે એ જોવા અઘરો છે, પણ સારા કર્મવાળા માટે સહેલાઈથી દેખાય છે.

ચતુર્વિંશતિદ્વાદશ્યાં મધ્યાહ્ને તુ દિવાકરે

ચોવીસમી દ્વાદશી ના દિવસે, બપોરે, જ્યારે સૂર્ય મધ્યમાં હોય છે,

ઉચ્ચશ્ચૈવ વિશાલશ્ચ મનોજ્ઞશ્ચૈવ શીતલઃ

એ ઊંચો, વિશાળ, મનમોહક અને ઠંડક આપનાર છે.

તે લભન્તે પરાં સિદ્ધિમેવમેતન્ન સંશયઃ

આ રીતે તેઓ સર્વોચ્ચ સિદ્ધિ મેળવે છે—આમાં કોઈ શંકા નથી.

સર્વભાગવતપ્રીતિં સમુદ્રતટમાશ્રિતઃ 149.

સમુદ્રકાંઠે વસીને, એ ભગવાનના બધા ભક્તોની પ્રેમભક્તિ મેળવે છે.

ત્રયસ્તત્રૈવ તિષ્ઠામો દ્વારકાયાં યશસ્વિનિ

અમે ત્રણેય ત્યાં જ યશસ્વી દ્વારકામાં રહીએ છીએ.

ત્રિંશદ્યોજનવિસ્તારઃ સર્વતસ્તુ દિશો દશ

એ સ્થળ ત્રીસ યોજન જેટલું પહોળું છે અને દરેક દિશામાં દસ યોજન ફેલાયેલું છે.

અદીર્ઘેણૈવ કાલેન પ્રાપ્નુવંતિ પરાં ગતિમ્

અતિ ઓછા સમયમાં જ તેઓ સર્વોચ્ચ અવસ્થા પામે છે.

ધર્માણાં પરમો ધર્મો દ્યુતીનાં પરમા દ્યુતિઃ

બધા ધર્મોમાં આ સર્વોત્તમ ધર્મ છે; અને બધાં તેજમાં આ સર્વોચ્ચ તેજ છે.

શ્રુતીનાં પરમં શ્રેષ્ઠં તપસા ચ પરં તપઃ

બધી વેદોમાં આ સર્વશ્રેષ્ઠ છે; અને બધાં તપોમાં આ સર્વોચ્ચ તપ છે.

યદીચ્છેત્પરમાં સિદ્ધિં મમ લોકં સ ગચ્છતિ

જો કોઈ સર્વોચ્ચ સિદ્ધિ ઈચ્છે, તો એ મારા લોકને પામે છે.

સકુલ્યાસ્તારિતાસ્તેન સપ્ત સપ્ત ચ સપ્ત ચ

એના દ્વારા, કુટુંબની સાત પેઢીઓ પાર ઉતરે છે.

ઉચિતેનોપચારેણ કિમન્યત્પરિપૃચ્છતિ

યોગ્ય રીતે પૂજા કરીને, એ પછી બીજું શું માંગે?

ઇતિ શ્રીવરાહપુરાણે ભગવચ્છાસ્ત્રે દ્વારકામાહાત્મ્યં નામૈકોનપંચાશદધિકશતતમોઽધ્યાયઃ

આ રીતે શ્રીવરાહપુરાણના ભગવાનના શાસ્ત્રમાં દ્વારકામાહાત્મ્ય નામે એકસો ઉનપચાસમો અધ્યાય પૂર્ણ થયો.

અથ સાનન્દૂરમાહાત્મ્યમ્ દ્વારકાયાસ્તુ માહાત્મ્યં શ્રુત્વા હ્યેતત્સુભાષિતમ્

હવે સાનંદૂરનું મહાત્મ્ય: દ્વારકાનું આ સુંદર મહાત્મ્ય સાંભળી,

ધરણ્યુવાચ શ્રુત્વૈતત્પરમં પુણ્યં પ્રાપ્તાસ્મિ પરમાં શ્રિયમ્

ધરાએ કહ્યું: આ સર્વોચ્ચ પુણ્ય સાંભળી, હું સર્વોત્તમ સમૃદ્ધિ પામી છું.

એતસ્માદપિ ચેદ્ગુહ્યં લોકનાથ જનાર્દન

હે લોકનાથ જનાર્દન, જો આથી પણ ગુપ્ત કંઈ હોય,

તતો મહીવચઃ શ્રુત્વા વિષ્ણુઃ કમલલોચનઃ

પછી, પૃથ્વીના વચન સાંભળીને, કમળની આંખો ધરાવનારા વિષ્ણુએ

શ્રીવરાહ ઉવાચ ઉત્તરે તુ સમુદ્રસ્ય મલયસ્ય તુ દક્ષિણે

શ્રીવરાહે કહ્યું: દરિયાના ઉત્તર તરફ અને મલય પર્વતના દક્ષિણમાં,

તત્ર તિષ્ઠામિ વસુધે ઉદીચીં દિશમાશ્રિતઃ

હું ત્યાં, પૃથ્વી, ઉત્તર દિશામાં સ્થિર રહીને વસું છું.

આયસીં તાં વદન્ત્યેકે અન્યે તામ્રમયીં તયા

કેટલાંક તેને લોખંડની કહે છે, તો કેટલાક તેને તાંબાની બનાવેલી કહે છે,

શિલામયીમિત્યપરે મહદાશ્ચર્યરૂપિણીમ્

બીજાઓ કહે છે કે એ પથ્થરની છે, અને એ અદ્ભુત અને આશ્ચર્યજનક રૂપ ધરાવે છે.

મનુજા યત્ર મુચ્યન્તે ગતાઃ સંસારસાગરમ્

ત્યાં, જે મનુષ્યો સંસારના દરિયાને પાર કરી જાય છે, તેઓ મુક્તિ પામે છે.

સૌવર્ણં દૃશ્યતે પદ્મં મધ્યાહ્ને તુ દિવાકરે 150.

મધ્યાહ્ને, જ્યારે સૂર્ય આકાશમાં ઊંચે હોય, ત્યારે ત્યાં સુવર્ણ કમળ દેખાય છે.

તત્રાપિ શૃણુ ચાશ્ચર્યં યશ્ચાપિ પરિવર્ત્તતે

ત્યાં પણ, એક અદ્ભુત વાત સાંભળ: જે કંઈ પણ ત્યાં ફરતું હોય,

સમુદ્રમધ્યે તિષ્ઠન્તં કોઽપિ તત્ર ન પશ્યતિ

એ દરિયાના મધ્યમાં ઊભું હોય છતાં, કોઈ તેને ત્યાં જોઈ શકતું નથી.

મમ ભક્તા હિ પશ્યંતિ વિદ્યમાના સ્વકર્મણા

પણ મારા ભક્તો, પોતાના કર્મ દ્વારા હાજર રહીને, તેને જોઈ શકે છે.