વરાહપુરાણમ્

નારાચધારાવરણાસિધારી સુરરિપુવધકારી ધરણીધરઃ

જે તીક્ષ્ણ ધારવાળી તલવાર ધરાવે છે, દેવતાઓના દુશ્મનોનો નાશ કરે છે, એ ધરતીને ધારણ કરનાર છે.

એવં હિ ગુણમાહાત્મ્યં સ્તુતસ્વામિનિ મચ્છ્રુતમ્

આ રીતે મેં શ્રી સ્તુત સ્વામીના ગુણ અને મહાત્મ્ય સાંભળ્યા છે.

શ્રીવરાહ ઉવાચ કથયિષ્યામિ ચાન્યત્તે ગુહ્યં પાપભયાપહમ્

શ્રીવરાહે કહ્યું: હવે હું તને બીજું એક ગુપ્ત વાત કહું, જે પાપનો ભય દૂર કરે છે.

દ્વાપરં યુગમાસાદ્ય યાદવાનાં કુલોદ્વહઃ

જ્યારે દ્વાપર યુગ આવ્યો, ત્યારે યાદવોમાં શ્રેષ્ઠ—

દ્વારકેતિ ચ વિખ્યાતા પુરી તત્ર સ્થિતાઽભવત્

ત્યાં એક નગર સ્થાપિત થયું, જે દ્વારકા તરીકે પ્રસિદ્ધ થયું.

પંચયોજનવિસ્તારા દશયોજનમાયતા

એ નગર પાંચ યોજન પહોળું અને દસ યોજન લાંબું હતું.

ભારાવતરણં કૃત્વા દેવાનાં સુમહત્પ્રિયમ્

પૃથ્વીનો ભાર ઉતારી, એ દેવતાઓને અત્યંત પ્રિય બન્યો.

ભવિષ્યતિ વરારોહે ઈશ્વરઃ સદૃશો મમ 149.

હે સુંદરે, ત્યાં એક ભગવાન જન્મશે, જે મારા સમાન હશે.

તસ્ય શાપાભિસન્તાપાદ્દ્વારકાવાસિનો ધરે

હે ધરતી, શાપના દુઃખથી દ્વારકાના રહેવાસીઓ—

ચન્દ્રપાણ્ડુરસંકાશો વનમાલી હલાયુધઃ

ચાંદણી જેવી કાંતિ ધરાવતો, વનમાં ખીલેલા ફૂલોની વણમાલા ધારણ કરનાર અને હલ ધારણ કરનાર ભગવાન ખૂબ જ તેજસ્વી લાગતા હતા.

નારાયણવચઃ શ્રુત્વા ધર્મકામા વસુન્ધરા

નારાયણના વચન સાંભળીને, ધર્મમાં સ્થિર ધરતીમાતાએ એ વચનો પૂર્ણ થાય એવી ઈચ્છા કરી.

ધરણ્યુવાચ શપિષ્યતિ કથં તત્ર દુર્વાસાસ્તદ્વદસ્વ મે

ધરતીમાતાએ પૂછ્યું: દુર્વાસા ત્યાં કેવી રીતે શાપ આપશે? એ વાત મને કહો.

શ્રીવરાહ ઉવાચ રૂપયૌવનસમ્પન્ના મમ ભોગસમન્વિતા

શ્રીવરાહે કહ્યું: જે સ્ત્રી સૌંદર્ય અને યુવાનીથી ભરપૂર છે અને મારી સાથે સુખ ભોગવી રહી છે,

તસ્યાઃ પુત્રો મહાભાગો રૂપયૌવનદર્પિતઃ

એના પુત્રને પણ ખૂબ જ યશ અને સૌંદર્ય-યુવાનીનો ગર્વ હતો.

તેનૈવ ક્રીડમાનેન કૃત્વા ગર્ભમતથ્યતઃ

એ પુત્ર રમતા રમતા, યોગ્ય રીત વિના ગર્ભ ઉત્પન્ન કરાવે છે.

પુત્રકામા ત્વિયં બાલા મુને તત્પ્રબ્રવીહિ મે

બાળિકા, તને પુત્રની ઈચ્છા છે; મુનિ, આ વિષયમાં મને કહો.

ઉવાચ તર્હિ તે ગર્ભાન્મુસલં કુલનાશનમ્

ત્યારે તેણે કહ્યું: તારા ગર્ભમાંથી એક મસલુ (મુસળ), જે તારા વંશનો નાશ કરશે, જન્મશે.

શ્રુત્વા દુર્વાસસઃ શાપં તે ચ સર્વે કુમારકાઃ 149.

દુર્વાસાના શાપ સાંભળીને, એ બધા છોકરાઓ—

તતસ્તાનાગતાન્દૃષ્ટ્વા કુમારાન્ પૃષ્ટવાનહમ્

પછી, જ્યારે એ છોકરાઓ આવ્યા, ત્યારે મેં તેમને જોઈને પૂછ્યું.

તચ્ચ તેષાં વચઃ શ્રુત્વા પ્રોક્તવાનસ્મિ તચ્છૃણુ

તેમના વચન સાંભળીને, મેં એમ કહ્યું; એ સાંભળ.

એવં તે કથિતં ભૂમે વૃષ્ણ્યાદેઃ શાપકારણમ્

એ રીતે, ધરતીમાતા, મેં તને વૃષ્ણિ વગેરે પર પડેલા શાપનું કારણ સમજાવ્યું.

દ્વારકાયાં મહાભાગે વૈષ્ણવાનાં સુખાવહે

દ્વારકા એ પવિત્ર નગરી છે, જ્યાં વિષ્ણુભક્તોને સુખ મળે છે,

સમુદ્રતીરમુત્સૃજ્ય મમ કર્મસુખાવહમ્

મારા પુણ્યકર્મોથી આનંદ આપતી સમુદ્રકાંઠેની ભૂમિને છોડીને,

મોદતે નાકપૃષ્ઠે તુ અપ્સરોગણસંકુલે

હવે તે સ્વર્ગના શિખરે, અનેક અપ્સરાઓની વચ્ચે આનંદ માણે છે.

દેવલોકં સમુત્સૃજ્ય મમ લોકે મહીયતે

દેવલોક છોડીને, એ મારા લોકમાં બહુ માન પામે છે.

સુફલૈઃ શોભનૈઃ કુમ્ભાકૃતિભિર્બહુભિઃ ફલૈઃ

ઘણા સુંદર અને કુંભ જેવાં આકારવાળા સુફળોથી એ જગ્યા શોભે છે.

ફલં ન લભતે કશ્ચિન્મુક્ત્વા ભાગવતં નરમ્

ભગવતભક્ત પુરુષ સિવાય બીજાને એ ફળ ક્યારેય મળતું નથી.

તે લભન્તે પરાં સિદ્ધિં મમ કર્મણિ સંસ્થિતાઃ 149.

મારા કાર્યમાં સ્થિર રહેનારા સર્વોચ્ચ સિદ્ધિ પ્રાપ્ત કરે છે.

મનુજા યં ન પશ્યન્તિ રાગલોભસમન્વિતાઃ

માનવો, જે રાગ અને લોભથી ભરેલા છે, તેને જોઈ શકતા નથી.