વરાહપુરાણમ્

તતોઽમરૈશ્ચ બ્રહ્માદ્યૈર્બહુભિર્મન્ત્રવાદિભિઃ

પછી અમર લોકો, બ્રહ્મા અને અન્ય, અને ઘણા મંત્રજ્ઞો દ્વારા,

તતો માં નારદો દેવિ અસિતો દેવલસ્તથા

પછી, દેવી, નારદજી, અસિત અને દેવલએ મારે ત્યાં નામ રાખ્યું.

નામ કુર્વન્તિ મે તત્ર મણિપૂરગિરૌ તતઃ

પછી, મણિપૂર પર્વત પર, એમણે મારે એ નામ આપ્યું.

એતત્તે કથિતં ભદ્રે નિરુક્તિકરણં મયા

હે શુભે, મેં તને એ નામનું અર્થસ્પષ્ટીકરણ કહી દીધું છે.

એતત્સ્તુતગિરેર્દેવિ માહાત્મ્યં કથિતં મયા 148.

હે દેવી, મેં તને આ સ્તુત પર્વતનું મહાત્મ્ય પણ સમજાવ્યું છે.

એતાનિ ભૂમે ગુહ્યાનિ તત્ર ભૂતગિરૌ મમ

હે ધરતી, એ પર્વત પર મારા ગુપ્ત વાતો તને કહી છે.

એતત્તે કથિતં ભદ્રે સર્વધર્મવ્યપાશ્રયમ્

હે શુભે, મેં તને આ બધું, સર્વ ધર્મોનું આધારરૂપ, કહી દીધું છે.

ઇતિ શ્રીવરાહપુરાણે ભગવચ્છાસ્ત્રે સ્તુતસ્વામિમાહાત્મ્યં નામાષ્ટચત્વારિંશદધિકશતતમોઽધ્યાયઃ

આ રીતે શ્રીવરાહપુરાણના ભગવાનના શાસ્ત્રમાં 'સ્તુત સ્વામીનું મહાત્મ્ય' નામે એકસો અઢી ચોપનમો અધ્યાય પૂર્ણ થયો.

અથ દ્વારકામાહાત્મ્યમ્ શ્રીસ્તુતસ્વામિમાહાત્મ્યં શ્રુત્વા ધર્મપરાયણા

હવે દ્વારકાનું મહાત્મ્ય: જયારે ધર્મમાં સ્થિર રહેનારા લોકોએ શ્રી સ્તુત સ્વામીનું મહાત્મ્ય સાંભળ્યું—

ધરણ્યુવાચ મમ ચિત્તસ્ય પરમા જાતા શાન્તિરનુત્તમા

ધરણી બોલી: મારા મનમાં સર્વોત્તમ અને અતુલ્ય શાંતિ આવી છે.

નારાચધારાવરણાસિધારી સુરરિપુવધકારી ધરણીધરઃ

જે તીક્ષ્ણ ધારવાળી તલવાર ધરાવે છે, દેવતાઓના દુશ્મનોનો નાશ કરે છે, એ ધરતીને ધારણ કરનાર છે.

એવં હિ ગુણમાહાત્મ્યં સ્તુતસ્વામિનિ મચ્છ્રુતમ્

આ રીતે મેં શ્રી સ્તુત સ્વામીના ગુણ અને મહાત્મ્ય સાંભળ્યા છે.

શ્રીવરાહ ઉવાચ કથયિષ્યામિ ચાન્યત્તે ગુહ્યં પાપભયાપહમ્

શ્રીવરાહે કહ્યું: હવે હું તને બીજું એક ગુપ્ત વાત કહું, જે પાપનો ભય દૂર કરે છે.

દ્વાપરં યુગમાસાદ્ય યાદવાનાં કુલોદ્વહઃ

જ્યારે દ્વાપર યુગ આવ્યો, ત્યારે યાદવોમાં શ્રેષ્ઠ—

દ્વારકેતિ ચ વિખ્યાતા પુરી તત્ર સ્થિતાઽભવત્

ત્યાં એક નગર સ્થાપિત થયું, જે દ્વારકા તરીકે પ્રસિદ્ધ થયું.

પંચયોજનવિસ્તારા દશયોજનમાયતા

એ નગર પાંચ યોજન પહોળું અને દસ યોજન લાંબું હતું.

ભારાવતરણં કૃત્વા દેવાનાં સુમહત્પ્રિયમ્

પૃથ્વીનો ભાર ઉતારી, એ દેવતાઓને અત્યંત પ્રિય બન્યો.

ભવિષ્યતિ વરારોહે ઈશ્વરઃ સદૃશો મમ 149.

હે સુંદરે, ત્યાં એક ભગવાન જન્મશે, જે મારા સમાન હશે.

તસ્ય શાપાભિસન્તાપાદ્દ્વારકાવાસિનો ધરે

હે ધરતી, શાપના દુઃખથી દ્વારકાના રહેવાસીઓ—

ચન્દ્રપાણ્ડુરસંકાશો વનમાલી હલાયુધઃ

ચાંદણી જેવી કાંતિ ધરાવતો, વનમાં ખીલેલા ફૂલોની વણમાલા ધારણ કરનાર અને હલ ધારણ કરનાર ભગવાન ખૂબ જ તેજસ્વી લાગતા હતા.

નારાયણવચઃ શ્રુત્વા ધર્મકામા વસુન્ધરા

નારાયણના વચન સાંભળીને, ધર્મમાં સ્થિર ધરતીમાતાએ એ વચનો પૂર્ણ થાય એવી ઈચ્છા કરી.

ધરણ્યુવાચ શપિષ્યતિ કથં તત્ર દુર્વાસાસ્તદ્વદસ્વ મે

ધરતીમાતાએ પૂછ્યું: દુર્વાસા ત્યાં કેવી રીતે શાપ આપશે? એ વાત મને કહો.

શ્રીવરાહ ઉવાચ રૂપયૌવનસમ્પન્ના મમ ભોગસમન્વિતા

શ્રીવરાહે કહ્યું: જે સ્ત્રી સૌંદર્ય અને યુવાનીથી ભરપૂર છે અને મારી સાથે સુખ ભોગવી રહી છે,

તસ્યાઃ પુત્રો મહાભાગો રૂપયૌવનદર્પિતઃ

એના પુત્રને પણ ખૂબ જ યશ અને સૌંદર્ય-યુવાનીનો ગર્વ હતો.

તેનૈવ ક્રીડમાનેન કૃત્વા ગર્ભમતથ્યતઃ

એ પુત્ર રમતા રમતા, યોગ્ય રીત વિના ગર્ભ ઉત્પન્ન કરાવે છે.

પુત્રકામા ત્વિયં બાલા મુને તત્પ્રબ્રવીહિ મે

બાળિકા, તને પુત્રની ઈચ્છા છે; મુનિ, આ વિષયમાં મને કહો.

ઉવાચ તર્હિ તે ગર્ભાન્મુસલં કુલનાશનમ્

ત્યારે તેણે કહ્યું: તારા ગર્ભમાંથી એક મસલુ (મુસળ), જે તારા વંશનો નાશ કરશે, જન્મશે.

શ્રુત્વા દુર્વાસસઃ શાપં તે ચ સર્વે કુમારકાઃ 149.

દુર્વાસાના શાપ સાંભળીને, એ બધા છોકરાઓ—

તતસ્તાનાગતાન્દૃષ્ટ્વા કુમારાન્ પૃષ્ટવાનહમ્

પછી, જ્યારે એ છોકરાઓ આવ્યા, ત્યારે મેં તેમને જોઈને પૂછ્યું.