વરાહપુરાણમ્

સર્વથાઽસ્માંસ્તવાધીનાન્ યદ્યદ્વા કારયિષ્યતિ

હમણા તો અમે તમારા વશમાં છીએ; તમે જે ઈચ્છો, એ જ થશે.

અથ તાં હસમાનાં ચ ગૃહીત્વા દક્ષિણે કરે 146.

પછી, તે હસતી હતી, ત્યારે તેણે તેનો જમણો હાથ પકડી લીધો.

' રમમાણસ્તયા સાર્દ્ધં ભુઞ્જન્ભોગાન્ મનોરમાન્

તે સાથે આનંદભર્યા સુખો માણ્યા.

બહૂનહર્ગણાનેવં રમમાણો યદૃચ્છયા

આ રીતે, ઘણા દિવસો સુધી, તે તેના સાથે સંયોગથી આનંદ માણતો રહ્યો.

નિર્વેદં પ્રાપ્તવાન્સદ્યસ્તદોવાચ ભૃશાતુરઃ

એકાએક તે ઉદાસ થઈ ગયો અને ખૂબ દુ:ખી થઈને બોલ્યો.

જાનન્નપિ તપોભ્રંશં પ્રાપ્તો દૈવબલાત્કૃતઃ

જાણતાં હોવા છતાં, તે દૈવના બળથી તપસ્યામાંથી પડી ગયો હતો.

ઇતિ પ્રવાદો મૂર્ખાણાં વિચારાન્મહદન્તરમ્

મૂર્ખો એવી વાતો કરે છે; વિચાર કરતાં, તેમાં મોટો ફરક પડે છે.

પુમાંસ્ત્રીદર્શનાદેવ દ્રવતે યદ્વિમોહિતઃ

પુરુષ માત્ર સ્ત્રીને જોઈને મોહમાં પડી જાય છે અને ઓગળી જાય છે.

ઇત્યુક્ત્વાઽસૌ નિવૃત્તાત્મા વિસસર્જ સુરાઙ્ગનામ્

એવું કહીને, મન પાછું ખેંચી, તેણે દેવદૂતીને દૂર કરી.

ઉપસર્ગો મહાનત્ર તપસો ભ્રંશકારકઃ

અહીં તપસ્યામાંથી પડાવ લાવતો મોટો અવરોધ આવ્યો.

તપસ્તીવ્રં સમાસ્થાય શોષયિષ્યે કલેવરમ્

હવે હું કઠોર તપસ્યા કરી, આ શરીરને સુકવી નાખીશ.

ગણ્ડકીસંગમે સ્નાત્વા સન્તર્પ્ય પિતૃદેવતાઃ 146.

ગંડકીના સંગમ પર સ્નાન કરીને, પિતૃઓ અને દેવતાઓને તૃપ્ત કરી,

પશ્યન્ભૃગ્વાશ્રમં રમ્યમુત્તરં ગતવાન્ શનૈઃ

તે ધીરે ધીરે ઉત્તર તરફ ગયો, અને ભૃગુના સુંદર આશ્રમને જોયો.

દૃષ્ટ્વા તીરેષુ વિશ્રાંતસ્તપોભૂમિમચિંતયત્

તે આશ્રમને જોઈને, તટ પર આરામ કર્યો અને તપસ્યાની ભૂમિ વિશે વિચાર કર્યો.

અતપ્યત તપો ઘોરં શિવદર્શનલાલસઃ

શિવના દર્શન માટે તલપત, તેણે કઠોર તપસ્યા કરી.

લિંગરૂપધરઃ સાક્ષાદુપર્યપિ તથા હ્યધઃ

શિવે લિંગરૂપ ધારણ કરીને, ત્યાં ઉપર અને નીચે બંને જગ્યાએ પ્રગટ થયા.

ઉવાચ ચ પ્રસન્નાત્મા મુને પશ્ય ચ માં શિવમ્

પ્રસન્ન હૃદયથી, તેમણે કહ્યું: 'મુનિ, મને, શિવને, જુઓ.'

પૂર્વમન્તરભાવેન દૃષ્ટવાનસિ યન્મમ

'પહેલાં જે subtle રૂપે મને જોયું છે—'

આવામેકેન ભાવેન પશ્યંસ્ત્વં સિદ્ધિમાપ્સ્યસિ

'હવે અમને એકરૂપમાં જોઈને, તું સિદ્ધિ પ્રાપ્ત કરશે.'

સમંગમિતિ વિખ્યાતમેતત્સ્થાનં ભવિષ્યતિ

'આ સ્થાન સમંગમ તરીકે પ્રસિદ્ધ થશે.'

તસ્ય યોગફલં સમ્યગ્ભવિષ્યતિ ન સંશયઃ

'અહીંનું યોગફળ સંપૂર્ણ મળશે—આમાં કોઈ શંકા નથી.'

દેવદત્તોઽપિ સ મુનિઃ સમ્પ્રાપ્ય જ્ઞાનમુત્તમમ્ 146.

તે મુનિ દેવદત્તે પણ શ્રેષ્ઠ જ્ઞાન પ્રાપ્ત કર્યું.

પ્રમ્લોચાપિ મુનેર્ગર્ભં સમ્પ્રાપ્યાશ્રમમન્તિકાત્

પ્રમ્લોચાએ મુનિનું ગર્ભ ધારણ કરીને, આશ્રમની નજીકથી દૂર થઈ.

પુનર્જાતમિવાત્માનં મન્યમાના શુચિસ્મિતા

શુચિસ્મિતાએ, પોતાને પુનર્જાત માનતાં, પવિત્ર હાસ્ય કર્યું.

તતઃ સુનિશ્ચયં કૃત્વા તપસે ધૃતમાનસા

પછી, પક્કડ નિર્ધારણ કરીને, તપસ્યામાં મન લગાવ્યું.

માસે સા પ્રથમે બાલા ફલાહારપરાયણા

પ્રથમ મહિનામાં, તે બાળા ફક્ત ફળ ખાઈને જીવી.

તૃતીયે પંચમ દિને ચતુર્થે સપ્તમાંતરે

ત્રીજા મહિનાના પાંચમા દિવસે, અને ચોથા મહિનાના સાતમા દિવસની વચ્ચે—

માસેન સપ્તમે ચૈવ શીર્ણપર્ણાશનાષ્ટમે

સાતમા મહિનામાં, અને આઠમા મહિનામાં, તે ફક્ત પડી ગયેલા પાંદડા ખાઈ.

સૈવં વર્ષશતં સ્થિત્વા હરાવેકાગ્રમાનસા

આ રીતે, એક સો વર્ષ સુધી, તે હરા પર એકાગ્ર મન રાખીને રહી.