વરાહપુરાણમ્

ઋતુકાલે તુ સર્વાસાં પિત્રર્થં ભોગ ઇષ્યતે 142.

યોગ્ય સમયે સંતાન માટે તમામ સ્ત્રીઓ સાથે સંયોગ માન્ય છે.

ન ગચ્છતિ ચ યઃ ક્રોધાન્મોહાદ્વા પુરુષાધમઃ

પણ જે પુરુષ ક્રોધ કે મોહથી આવું કરતો નથી, તે નીચ માનવ છે.

અન્યચ્ચ તે પ્રવક્ષ્યામિ તચ્છૃણુષ્વ વસુન્ધરે

હવે હું તને બીજું પણ કહું છું, એ સાંભળ ઓ ધરા.

કર્મણા યાન્તિ મત્સ્થાનં યાન્તિ મદ્ગાનનિષ્ઠિતાઃ

મારા પર ભક્તિ રાખીને જે કર્મ કરે છે, તે મારા ધામને પામે છે.

જ્ઞાનં યોગં ચ સાંખ્યં ચ નાસ્તિ ચિત્તવ્યપાશ્રિતમ્

જ્ઞાન, યોગ અને સાંખ્ય મન પર આધાર વિના રહેતાં નથી.

યસ્તુ ભાગવતો ભૂત્વા ઋતુકાલે વ્યવસ્થિતઃ

પણ જે ભક્ત બનીને યોગ્ય સમયે સ્થિર રહે છે—

અથ તત્ર ચતુર્થે તુ દિને પ્રાપ્તે વસુન્ધરે

પછી ત્યાં ચોથો દિવસ આવે ત્યારે, ઓ ધરા—

તતઃ સ્નાનેન કુર્વીત શિરસો મલશોધનમ્

પછી સ્નાન કરીને માથાના મેલને દૂર કરવો જોઈએ.

તતો બુદ્ધિં મનશ્ચૈવ સમં કૃત્વા વસુન્ધરે

પછી બુદ્ધિ અને મનને શાંત કરી, ઓ ધરા—

તત્ર મન્ત્રઃ – આદિર્ભવાન્ગુપ્તમનન્તમધ્યો રજસ્વલા દેવ વયં નમામઃ 142.

ત્યાં મંત્ર છે: 'આદિ, ગુપ્ત, અનંત, મધ્ય, રજસ્વલા દેવી, અમે તને નમન કરીએ છીએ.'

તત એતેન મન્ત્રેણ શુદ્ધા ભૂમે રજસ્વલાઃ

પછી, ઓ ધરા, આ મંત્રથી રજસ્વલા સ્ત્રીઓ શુદ્ધ થાય છે.

એવં દુષ્યતિ નો દેવિ નારી વા પુરુષોઽપિ વા

આ રીતે, ઓ દેવી, સ્ત્રી કે પુરુષ કોઈ પણ દુષિત થતો નથી.

સર્વાણ્યનુદિનં ભદ્રે મમ ચિત્તાનુસારિણઃ

દરેકે, દરરોજ, ઓ શુભે, મારું મન અનુસરીને ચાલવું જોઈએ.

એકચિત્તસ્તતો ભૂત્વા ભૂમે ચેન્દ્રિયનિગ્રહાત્

પછી, એકચિત્ત બનીને, ઓ ધરા, ઇન્દ્રિય સંયમથી—

એવં કુર્વન્તિ યે નિત્યં સ્ત્રિયઃ પુંસો નપુંસકમ્

જે સ્ત્રીઓ, પુરુષો અને નપુંસકો હંમેશા આવું કરે છે—

અદ્યાપિ માં ન જાનન્તિ નરાઃ સંસારસંશ્રિતાઃ

આજે પણ, સંસારમાં ફસાયેલા મનુષ્યો મને ઓળખતા નથી.

માતાપિતૃસહસ્રાણિ પુત્રદારશતાનિ ચ

હજારો માતા-પિતા અને સૈંકડો પુત્ર-પત્નીઓ—

અજ્ઞાનેનાવૃતો લોકો મોહેન ચ વશીકૃતઃ

આ જગત અજ્ઞાનથી ઢંકાઈ ગયું છે અને મોહથી તેના વશમાં થઈ ગયું છે.

ગચ્છત્યન્યત્ર માતા વૈ પિતા ચાન્યત્ર ગચ્છતિ

માતા એક તરફ જાય છે અને પિતા બીજી તરફ જાય છે.

જાયન્તે ચાત્મનઃ સ્થાને સ્વસ્વકર્મસમુદ્ભવે 142.

પ્રત્યેક જીવ પોતાનાં કર્મો અનુસાર પોતાનાં સ્થાન પર જન્મે છે.

અલ્પકાલપરં ચૈવ માસસંવત્સરેતિ ચ

આ બધું થોડા સમય માટે જ છે, મહિનો હોય કે વર્ષ હોય.

યસ્યૈતદ્વિદિતં સર્વં ન્યાસયોગં વસુન્ધરે

હે ધરા, જેને આ બધું જાણીતું છે, તે સંપૂર્ણ ત્યાગયોગને જાણે છે.

ય એતચ્છૃણુયાન્નિત્યં કલ્યમુત્થાય માનવઃ

જે મનુષ્ય રોજ વહેલી સવારે ઉઠીને આ સાંભળે છે,

એતત્તે કથિતં ભદ્રે રહસ્યં પરમં મહત્

હે સુખી, તને આ સર્વોચ્ચ અને મહાન રહસ્ય કહેલું છે.

ઇતિ શ્રીવરાહપુરાણે ભગવચ્છાસ્ત્રે ગુહ્યકર્મમાહાત્મ્યવર્ણનં નામ દ્વાચત્વારિંશદધિકશતતમોઽધ્યાયઃ

આ રીતે શ્રીવરાહપુરાણના ભગવાનના શાસ્ત્રમાં ગુપ્ત કર્મના મહાત્મ્યનું વર્ણન કરતો એકસો બાવનમો અધ્યાય પૂર્ણ થાય છે.

અથ મન્દારમહિમનિરૂપણમ્ પુનરન્યત્પ્રવક્ષ્યામિ એકાન્તં શૃણુ સુન્દરિ

હવે હું ફરીથી મન્દારનું મહિમા વર્ણન કરું છું, હે સુંદરિ, આ બીજું વર્ણન ધ્યાનથી સાંભળ.

જાહ્નવ્યા દક્ષિણે કૂલે વિન્ધ્યપૃષ્ઠસમાશ્રિતમ્

જાહ્નવીના દક્ષિણ કાંઠે, વિંધ્ય પર્વતની ઢાળ પર તે સ્થાન આવેલું છે.

તત્ર ત્રેતાયુગે ભૂમે રામો નામ મહાદ્યુતિઃ

ત્યાં ત્રેતાયુગમાં, હે ધરા, રામ નામે મહાન તેજસ્વી પુરુષ હતા.

નારાયણમુખાચ્છ્રુત્વા ધર્મકામા વસુન્ધરા

નારાયણના મુખેથી સાંભળી, હે ધરા, તે ધર્મની ઇચ્છા રાખતી હતી.