વરાહપુરાણમ્

દેવાનાં તુ વચઃ શ્રુત્વા બ્રહ્મા લોકાપિતામહઃ 141.

દેવતાઓના વચન સાંભળી, બ્રહ્મા, જે લોકોના પિતામહ છે—

તતો દેવાઃ સગન્ધર્વાઃ સિદ્ધાશ્ચ પરમર્ષયઃ

પછી દેવતાઓ, સાથે ગંધર્વો, સિદ્ધો અને મહાન ઋષિઓ—

વિભાવયન્તિ માં તત્ર દેવા ઇન્દ્રપુરોગમાઃ

ત્યાં ઇન્દ્રના આગેવાનીમાં દેવતાઓ મને અનુભવે છે.

ત્રાયસ્વ નો હૃષીકેશ પરમાનુગ્રહેણ વૈ

હે હૃષીકેશ, અમને તારી પરમ કૃપાથી રક્ષા કર.

મયા વિલોકિતાઃ સર્વે પરાં નિર્વૃતિમાગતાઃ

જેને મેં નજરે જોયા છે, તેઓ બધાએ પરમ આનંદ પ્રાપ્ત કર્યો છે.

યઃ સ્નાતિ સર્વપાપેભ્યો મુચ્યતે નાત્ર સંશયઃ

અહીં જે કોઈ સ્નાન કરે છે, તે બધાં પાપોથી મુક્ત થાય છે; આમાં કોઈ શંકા નથી.

યસ્તત્રોત્સૃજતે પ્રાણાન્મમ કર્મપરાયણઃ

અહીં જે મારા કર્મમાં તત્પર રહીને પ્રાણ ત્યાગે છે—

શ્રીબદર્યાશ્રમં પુણ્યં યત્ર યત્ર સ્થિતઃ સ્મરેત્

જે કોઈ પણ સ્થળે રહીને પવિત્ર બદરી આશ્રમને સ્મરે છે—

ય ઇદં શૃણુયાન્નિત્યં મદ્ભક્તઃ સતતં પઠેત્

જે કોઈ આ વાર્તા રોજ સાંભળે છે, અથવા જે મારો ભક્ત સતત પઠન કરે છે—

ધ્યાનયોગરતો નિત્યં સ મુક્તિફલભાગ્ભવેત્

જે હંમેશા ધ્યાન અને યોગમાં લીન રહે છે, તે મુક્તિનું ફળ મેળવે છે.

યોઽવગચ્છતિ ચાત્માનં સ ગચ્છેત્પરમાં ગતિમ્ ।।141.

જે પોતાને ઓળખી જાય છે, તે પરમ ગતિને પામે છે.

ઇતિ શ્રીવરાહપુરાણે ભગવચ્છાસ્ત્રે બદરિકાશ્રમમાહાત્મ્યવર્ણનં નામૈકચત્વારિંશદધિકશતતમોઽધ્યાયઃ

આ રીતે શ્રીવરાહપુરાણના ભગવાનના શાસ્ત્રમાં, બદરિકાશ્રમના મહિમા વર્ણન નામક એકસો એકતેરમો અધ્યાય પૂર્ણ થાય છે.

અથ ગુહ્યકર્મમાહાત્મ્યમ્ તતો દેવવચઃ શ્રુત્વા ધર્મકામા વસુન્ધરા

હવે ગુપ્ત કર્મના મહિમાની વાત: ત્યારબાદ, દેવતાઓના વચન સાંભળી, ધર્મની ઇચ્છા ધરાવતી ધરાએ—

ધરણ્યુવાચ મૃદુના ચ સ્વભાવેન વક્ષ્યામિ ત્વાં જનાર્દન

ધરતીએ કહ્યું: હે જનાર્દન, મારી કોમળ સ્વભાવથી હું તને વાત કરું છું.

અલ્પપ્રાણબલા નાર્યો યત્ત્વયા પરિભાષિતમ્

સ્ત્રીઓમાં પ્રાણશક્તિ અને બળ ઓછું હોય છે, જેમ કે તું કહ્યું છે.

ભુઞ્જમાના નરા હ્યત્ર રજસા યાંતિ શં પરમ્

આ જગતમાં પુરુષો જ્યારે ભોજન કરે છે, ત્યારે રજોગુણથી તેઓ શ્રેષ્ઠ આનંદ પામે છે.

તસ્યાસ્તદ્વચનં શ્રુત્વા માધવ્યાઃ સ તુ માધવઃ

માધવીના એ શબ્દો સાંભળીને પછી માધવએ—

શ્રીવરાહ ઉવાચ પૃષ્ટોઽહં પરમં ગુહ્યં મમ ભક્તસુખાવહમ્

શ્રીવરાહે કહ્યું: મને પરમ ગુપ્ત વાત પૂછવામાં આવી છે, જે મારા ભક્તોને સુખ આપે છે.

સ્પૃષ્ટા યા રજસા દેવિ મમ કર્મપરાયણા

હે દેવી, જે સ્ત્રી રજોગુણથી સ્પર્શાયેલી છે અને મારા કર્મોમાં તત્પર છે—

યદિ ભાવસ્તદા કશ્ચિદ્ભોજને કાયસાધને

જો એવો ભાવ હોય, તો ભોજન કે શરીર પોષણમાં—

ન સા લિપ્યતિ દોષેણ ભુઞ્જમાના રજસ્વલા

એ રજસ્વલા સ્ત્રી ભોજન કરતી હોય ત્યારે પણ તે દોષથી લિપ્ત થતી નથી.

( અનાદિમધ્યાન્તમજં પુરાણં રજસ્વલા દેવવરં નમામિ કરોતિ યાનિ કર્માણિ ન તૈર્દુષ્યેત કર્હિચિત્ ।। 142.

આદિ, મધ્ય અને અંત વિનાના, અજન્મા, પ્રાચીન દેવને હું નમું છું; રજસ્વલા સ્ત્રી જે કર્મ કરે છે, તેનાથી ક્યારેય દૂષિત થતી નથી.

સ્નાત્વા સા તુ મહાભાગે પંચમાત્તુ દિનાત્પુનઃ

પાંચમો દિવસ પૂરો થયા પછી, હે મહાભાગ્યવતી, તે સ્નાન કરીને—

યથાર્હં કુરુતે કર્મ મચ્ચિત્તા મત્પરાયણા

મારા પર મન રાખીને, મારી ભક્તિમાં તત્પર રહી, તે યોગ્ય રીતે પોતાના કર્મો કરે છે.

ધરણ્યુવાચ કથં દોષેણ મુચ્યન્તે જન્મસંસારબન્ધનાત્

ધરતીએ કહ્યું: તેઓ દોષ અને જન્મ-મરણના બંધનમાંથી કેવી રીતે મુક્ત થાય છે?

શ્રીવરાહ ઉવાચ મયિ સંન્યાસયોગેન મમ કર્મપરાયણઃ

શ્રીવરાહે કહ્યું: મારા પર સંન્યાસયોગથી અને મારા કર્મોમાં તત્પર રહી—

મમ યોગેષુ સંન્યાસમેકચિત્તો દૃઢવ્રતઃ

મારા યોગોમાં એકાગ્ર મનથી અને દૃઢ સંકલ્પથી સંન્યાસ રાખે છે—

જ્ઞાનસંન્યાસયોગં વા યદીચ્છેત્પરમાં ગતિમ્

અથવા, જો કોઈ પરમ ગતિ ઈચ્છે છે, તો જ્ઞાન અને સંન્યાસના યોગથી—

મનો બુદ્ધિશ્ચ ચિત્તં ચ તે હ્યનીશાઃ શરીરિણામ્

મન, બુદ્ધિ અને ચિત્ત શરીર ધરાવનારના વશમાં નથી.