આદાય સ્વગૃહં યાતસ્તેન રાજ્ઞાતિમાનિતઃ
તે બધાને લઇ રાજકુમારે પોતાના ઘરમાં લાવ્યા, રાજાએ તેને માન આપ્યો.
અવ્યુચ્છિન્નાઽભવત્પ્રીતી રોહિણીચંદ્રયોરિવ
રોહિણી અને ચંદ્ર જેવી તેમની પ્રીતિ અખંડિત રહી.
વને ચોપવને ચૈવ યે કેચિન્નન્દનોપમાઃ
વન અને ઉપવનમાં બધું નંદનવન જેવું મનોહર હતું.
નષ્ટં મન્યેત ચાત્માનં રાજપુત્રી યશસ્વિનિ
યશસ્વિ રાજકુમારી પોતાને ગુમ થયેલી માને છે.
આત્માનં મન્યતે પ્રીત્યા નષ્ટપ્રાયં વસુન્ધરે 137.
પ્રીતિથી પૃથ્વી પણ પોતાને લગભગ ગુમ થયેલી માને છે.
નાન્તરં પશ્યતે કશ્ચિત્ પુરુષઃ પુણ્યકર્મણોઃ
પુણ્યશાળી બંનેમાં કોઇ પણ ફરક દેખાતો નથી.
કલિંગસ્તોષયામાસ પૌરાન્જાનપદાંસ્તથા
કાળીંગના રાજકુમારે નાગરિકો અને પ્રજાને પ્રસન્ન કર્યા.
તાભ્યાં સન્તોષિતાઃ સર્વાઃ શીલેન સ્વગુણૈસ્તથા
બધા લોકો તેમના સારા સ્વભાવ અને ગુણોથી સંતોષ પામ્યા.
રમતે તત્ર ચાન્યોન્યં શચીવાસવયોરિવ
તેઓ ત્યાં એકબીજામાં આનંદ માણતા, જેમ શચી અને ઇન્દ્ર.
વ્યજિજ્ઞપદ્રાજસુતં સૌહૃદેન યશસ્વિની
યશસ્વિ રાજકુમારી મિત્રતાથી પોતાના હૃદયની વાત રાજકુમારને કહી.
મમ સ્નેહાત્પ્રિયં ચૈવ તદ્ભવાન્વક્તુમર્હતિ
મારા પ્રેમને કારણે અને કારણ કે એ મને પ્રિય છે, તમે એ વાત કહેવી જ જોઈએ.
ઉવાચ મધુરં વાક્યં પદ્મપત્રનિભેક્ષણઃ
પદ્મના પાંદલાં જેવી આંખો ધરાવનારએ મધુર વચન કહ્યાં.
સર્વં તે કથયિષ્યામિ શપે સત્યેન સુન્દરિ
હું તને બધું કહીશ, સુંદરિ, હું સત્યની શપથ લઈ કહું છું.
તસ્ય મૂલં તપો રાજ્ઞિ રાજ્યં સત્યે પ્રતિષ્ઠિતમ્
એનું મૂળ તપ છે, રાણી, અને રાજ્ય સત્ય પર જ ટકેલું છે.
ન મિથ્યા પૂર્વમુક્તં મે બ્રૂહિ કિં કરવાણિ તે 137.
હું ક્યારેય ખોટું બોલ્યો નથી; મને કહો, હું તારા માટે શું કરું?
અથવા પરમગ્ર્યં તુ પટ્ટબન્ધં કરોમિ તે
અથવા તો, હું તારા માટે સર્વોત્તમ અને શ્રેષ્ઠ રાજતિલક કરું છું.
સુપ્તા નૈવ ચ દ્રષ્ટવ્યા વ્રતમેતન્મુહૂર્ત્તકમ્
જે ઊંઘી રહ્યો હોય તેને જોવું નહીં જોઈએ; આ વ્રત માત્ર એક ક્ષણનું છે.
કૃત્વા નિષ્કણ્ટકં રાજ્યં દત્ત્વા પંચત્વમાગતઃ 137.
રાજ્યને કાંટાવિહિન કરીને અને સોંપીને, તે પછી પાંચમો અવસ્થામાં ગયો.
મનુના વૈ કૃતો ધર્મ એષ નૈવ ન દૃશ્યતે 137.
આ ધર્મ મનુએ સ્થાપ્યો હતો; બીજું ક્યાંય દેખાતો નથી.
યત્તદા ચિન્તિતં પૂર્વં દ્રષ્ટુકામેન તાં પ્રિયામ્ 137.
પહેલાં જે વિચાર્યું હતું, પ્રિયાને જોવા માટેની ઇચ્છાથી—
અન્યાયેન વ્રતં ચીર્ણં સર્વતો વિકૃતં ભવેત્ 137.
અન્યાયથી કરેલું વ્રત સર્વ રીતે બગડી જાય છે.
તત્ર ગોપ્યં કિમસ્તીતિ યેન તે પરિવેદના 137.
આમાં એવું શું છે છુપાવાનું, જેના કારણે તને ચિંતા થાય છે?
પ્રાશ્નાસિ પિશિતાન્નં ચ પ્રાવારાન્ભૂષણાનિ ચ
તમે માંસ, પાકેલું ખોરાક, કપડાં અને આભૂષણો પણ ગ્રહણ કરો છો.
ગચ્છસ્યનારતં રાજન્ કિં સ્થિતં ચ મયા વિના 137.
તમે સતત જતાં રહો છો, રાજા; હું ન હોઉં ત્યારે શું બાકી રહે છે?
પ્રત્યુવાચ પ્રિયં વાક્યં રાજાનં ધર્મવાદિનમ્ 137.
ધર્મની વાત કરનાર રાજાને તેણે પ્રેમભર્યા શબ્દોમાં જવાબ આપ્યો.
સમં મહિષ્યા ચાચમ્ય ક્ષણં વિશ્રમ્ય પાર્થિવઃ 137.
પત્ની સાથે રાજાએ પાણી પીધું અને થોડો આરામ કર્યો.
ઉવાચ મધુરં વાક્યં પુત્રં પુત્રવતાં વરઃ 137.
પુત્રોમાં શ્રેષ્ઠ પિતાએ પોતાના પુત્રને મધુર વચન કહ્યાં.
તતઃ પિતુર્વચઃ શ્રુત્વા રાજપુત્રો યશસ્વિનિ 137.
પછી પિતાના વચન સાંભળી, પ્રસિદ્ધ રાજકુમારે—
એવં ગચ્છતિ કાલે તુ તયોસ્તત્ર વસુન્ધરે 137.
આ રીતે સમય પસાર થતો રહ્યો અને એ બે જણ ત્યાં જ, ધરતી માતા, નિવાસ કરતા રહ્યા.
એહ્યેહિ નાથ ગચ્છાવઃ પશ્ય ગોપ્યં મનીષિતમ્ 137.
આવો, પ્રભુ, ચાલો આપણે જઈએ; ગુપ્ત ઇચ્છા જુઓ.