અહં ત્વાં તુ વિજાનામિ માં ત્વં જાનાસિ માધવ
હું તને ઓળખું છું અને તું મને ઓળખે છે, હે માધવ.
બ્રહ્માણં તુ વિજાનાતિ નાવયોરન્તરેણ હિ
પણ બ્રહ્મા તો આપણાં વચ્ચે જ જાણે છે, એથી આગળ નહિ.
એવં મહ્યં હરો વાક્યમુક્ત્વા ભૂતમહેશ્વરઃ
આ રીતે, હરો એ, ભૂતોના મહેશ્વરે, મને આ વચન કહ્યાં.
તવ વિષ્ણો પ્રસાદેન મયા તત્ત્રિપુરં હતમ્
હે વિષ્ણુ, તારી કૃપાથી મેં તે ત્રિપુરને નાશ કર્યો છે.
બાલવૃદ્ધા હતાસ્તત્ર વિસ્ફુરન્તો દિશો દશ
ત્યાં બાળકો અને વૃદ્ધો માર્યા ગયા, દસ દિશામાં વિખેરાઈ ગયા.
પ્રણષ્ટયોગમાયશ્ચ નષ્ટૈશ્વર્યશ્ચ માધવ
હે માધવ, તેમનું યોગ અને માયા ગુમાઈ ગયું, અને તેમનું રાજપણું પણ નાશ પામ્યું.
વિષ્ણો તત્ત્વેન મે બ્રૂહિ શોધનં પાપ નાશનમ્
હે વિષ્ણુ, મને સાચી રીતે કહો કે કયું સાધન પાપનો નાશ કરે છે અને શુદ્ધિ આપે છે.
એવં ચિન્તાત્મનસ્તસ્ય મયા રુદ્રસ્ય ભાષિતમ્
એ રીતે જ્યારે તે મનમાં વિચારી રહ્યો હતો, ત્યારે મેં રુદ્રને વાત કરી.
મમૈવં વચનં શ્રુત્વા ભગવાન્પરમેશ્વરઃ 136.
મારા આ શબ્દો સાંભળીને ભગવાન પરમેશ્વરે—
કીદૃશઃ સમલો વિષ્ણો યત્ર ગચ્છામહે વયમ્
હે વિષ્ણુ, એ કયું સ્થાન છે જ્યાં આપણે જઈશું અને જ્યાં બધું સમાન છે?
તત્પાપશોધનાર્થાય મયા વાક્યં પ્રભાષિતમ્
એ પાપને દૂર કરવા માટે મેં આ વચન કહ્યાં છે.
સ્વયં તિષ્ઠન્તિ વૈ તત્ર મનુજા વિગતસ્પૃહઃ
ત્યાં મનુષ્યો પોતાની ઈચ્છાથી, સર્વે ઈચ્છાઓથી મુક્ત રહીને, વસે છે.
તત્ર વર્ષસહસ્રાણિ દિવ્યાન્યેવ દૃઢવ્રતઃ
ત્યાં, દૃઢ સંકલ્પથી, તેઓ હજારો દિવ્ય વર્ષો સુધી રહે છે.
હતાનાં ચૈવ માંસાનિ યે ચ ભોજ્યાસ્તવ પ્રિયાઃ
જે મારેલા લોકોનું માંસ અને તને પ્રિય ભોજન છે—
પૂર્ણે વર્ષસહસ્રે તુ સ્થિત્વા ત્વં સમલે પુનઃ
જ્યારે હજાર વર્ષ પૂરા થાય, ત્યારે તું ફરી શુદ્ધ બનીને ઉભો રહેશે.
તત્ર જ્ઞાસ્યસિ ચાત્માનં ગૌતમાશ્રમસંસ્થિતઃ
ત્યાં, ગૌતમના આશ્રમમાં રહીને, તું પોતાને ઓળખી શકીશ.
સતતં પાપસમ્પન્નં કપાલં શિરસિ સ્થિતમ્
પાપથી ભરેલું ખોપરું સતત તારા માથે રહેશે.
એવં રુદ્રં વરં દત્ત્વા તત્રૈવાન્તર્હિતોઽભવમ્
આ રીતે, મેં રુદ્રને વર આપ્યા પછી, ત્યાં જ અદૃશ્ય થયો.
અતો ન રોચતે ભૂમે શ્મશાનં મે કદાચન 136.
એથી, હે ધરા, મને ક્યારેય શ્મશાન ગમતું નથી.
એતત્તે કથિતં ભદ્રે શ્મશાનં મે જુગુપ્સિતમ્
હે સુભાગ્યવતી, મેં તને કહેલું કે શ્મશાન મને કેમ અપ્રિય છે.
પ્રાયશ્ચિત્તં પ્રવક્ષ્યામિ યેન શુધ્યતિ કિલ્બિષાત્
હવે હું તે પ્રાયશ્ચિત કહું છું, જેના દ્વારા પાપથી શુદ્ધિ મળે છે.
આકાશશયનં કુર્યાદેકવસ્ત્રઃ કુશાસને
એક વસ્ત્ર પહેરી, કુશના આસન પર, ખુલ્લા આકાશ નીચે સૂવું જોઈએ.
વિમુક્તઃ સર્વપાપેભ્યો મમ લોકં સ ગચ્છતિ
જે સર્વ પાપોથી મુક્ત થાય છે, તે મારા લોકને પામે છે.
તસ્ય વૈ શૃણુ સુશ્રોણિ પ્રાયશ્ચિત્તં સુશોધનમ્
હે સુંદર નિતંબવાળી, એના માટે શ્રેષ્ઠ પ્રાયશ્ચિત સાંભળ.
જાયતે માનવસ્તત્ર મમ કર્મપરાયણઃ
ત્યાં, મારા કર્મમાં તત્પર માનવ જન્મે છે.
તસ્ય વક્ષ્યામિ સુશ્રોણિ પ્રાયશ્ચિત્તં મહૌજસમ્
એના માટે, હે સુંદર નિતંબવાળી, હું મહાન પ્રાયશ્ચિત કહું છું.
યાવકેન દિનૈકં તુ ગોમૂત્રેણ ચ કારયેત્
એક દિવસ માટે, તેને જવાર અને ગાયના મૂત્રથી ઉપવાસ કરવો જોઈએ.
ન સ ગચ્છતિ સંસારં મમ લોકં સ ગચ્છતિ
એ ફરી સંસારમાં આવતો નથી; તે મારા લોકને પામે છે.
મૂર્ખઃ સ પાપકર્મા ચ મમ કર્મપરાયણઃ 136.
એ મૂર્ખ છે, પાપી છે, છતાં મારા કાર્યોમાં લાગેલો રહે છે.
યાવદ્રોમ વરાહસ્ય મમ ગાત્રેષુ સંસ્થિતમ્
મારા વરાહ સ્વરૂપના શરીર પર જેટલા વાળ છે, દરેક વાળ જેટલું...