વરાહપુરાણમ્

જાલપાદં ભક્ષયિત્વા યસ્તુ મામુપસર્પતિ

જે જાલપાદ ખાઈને મારી પાસે આવે છે.

કુમ્ભીરો દશ વર્ષાણિ પઞ્ચ વર્ષાણિ સૂકરઃ

તે દસ વર્ષ સુધી મગર અને પાંચ વર્ષ સુધી વરાહ બની રહે છે.

કૃત્વા તુ દુષ્કરં કર્મ જાયતે વિપુલે કુલે

કઠિન કર્મ કર્યા પછી, તે વિશાળ કુળમાં જન્મે છે.

સર્વકર્માણ્યતિક્રમ્ય મમ લોકં સ ગચ્છતિ

જે બધા કર્મોનું ઉલ્લંઘન કરે છે, તે મારા લોકને પામે છે.

તરન્તિ મનુજા યેન ઘોરસંસારસાગરાત્

જેના દ્વારા મનુષ્યો ભયાનક સંસારસાગર પાર કરી જાય છે.

ફલભક્ષો દિનત્રય્યાં તિલભક્ષો દિનત્રયમ્

ત્રણ દિવસ ફળ ખાવું અને ત્રણ દિવસ તલ ખાવું.

દશપઞ્ચ દિનાન્યેવં પ્રાયશ્ચિત્તં સમાચરેત્ વિનીતાત્મા શુચિર્ભૂત્વા ય ઇચ્છેત્સુશુભાં ગતિમ્

આ રીતે પંદર દિવસ સુધી પ્રાયશ્ચિત કરવું, અને જે શુભ માર્ગ ઇચ્છે છે, તે વિનમ્ર અને શુદ્ધ મનથી આ આચરે.

ઇતિ શ્રીવરાહપુરાણે જાલપાદભક્ષણાપરાધપ્રાયશ્ચિત્તં નામ પઞ્ચત્રિંશદધિકશતતમોઽધ્યાયઃ

આ રીતે શ્રીવરાહપુરાણમાં જાલપાદ ભોજનના પાપનું પ્રાયશ્ચિત નામે એકસો પાંત્રીસમો અધ્યાય પૂર્ણ થયો.

અથ પ્રાયશ્ચિત્તકર્મસૂત્રમ્ દીપં સ્પૃષ્ટ્વા તુ યો દેવિ મમ કર્માણિ કારયેત્

હવે પ્રાયશ્ચિત કર્મસૂત્ર છે: હે દેવી, જે દીવો સ્પર્શી મારા કર્મો કરે છે.

તચ્છૃણુષ્વ મહાભાગે કથ્યમાનં મયાઽનઘે

હે મહાભાગ્યવતી, હવે હું જે કહું છું તે ધ્યાનથી સાંભળો, હે નિર્દોષે.

ચાણ્ડાલસ્ય ગૃહે તત્ર એવમેતન્ન સંશયઃ

ચાંડાળના ઘરમાં પણ એવું જ છે, આમાં કોઈ સંશય નથી.

મદ્ભક્તશ્ચૈવ જાયેત શુદ્ધે ભાગવતે ગૃહે

મારો ભક્ત શુદ્ધ ભાગવત ઘરમાં જન્મે છે.

તરન્તિ મનુજા યેન કષ્ટં ચાણ્ડાલયોનિષુ

જેના દ્વારા મનુષ્યો ચાંડાળ યોનિમાં આવતું દુઃખ પાર કરી જાય છે.

ચતુર્થભક્તમાહારમાકાશશયને સ્વપેત્

એ માણસે ચાર દિવસે એક જ વાર ભોજન કરવું અને ખુલ્લા આકાશ નીચે સુવું જોઈએ.

શુચિર્ભૂત્વા યથાન્યાયં મમ કર્મપથે સ્થિતઃ

પવિત્ર બની, યોગ્ય રીતથી મારા કહેલા કર્મોમાં સ્થિર રહેવું જોઈએ.

સંસારશોધનં ચૈવ યત્કૃત્વા લભતે શુભમ્

જે કંઈ સંસારને શુદ્ધ કરે છે, તે કરીને શુભ ફળ મળે છે.

મમ દોષાપરાધસ્ય શૃણુ તત્ત્વેન યત્ફલમ્

હવે મારા દોષ અને અપરાધનું સાચું પરિણામ સાંભળ.

ગૃધ્રસ્તુ સપ્ત વર્ષાણિ જાયતે ખચરેશ્વરઃ 136.

એ માણસ સાત વર્ષ સુધી આકાશમાં ઉડતાં પક્ષીઓનો રાજા ગૃધ્ર બને છે.

પિશાચો જાયતે તત્ર વર્ષાણિ નવ પંચ ચ

પછી એ પંદર વર્ષ સુધી પિશાચ રૂપે જન્મે છે.

તતો નારાયણાચ્છ્રુત્વા ધરણી વાક્યમબ્રવીત્

પછી નારાયણ પાસેથી આ સાંભળીને, ધરતીએ આ શબ્દો કહ્યા.

પરં કૌતૂહલં દેવ નિખિલં વક્તુમર્હસિ

હે દેવ, મને બહુ જ જિજ્ઞાસા છે; તમે બધું મને કહો.

કિન્ત્વત્ર ત્રિગુણં દેવ પવિત્રે શિવભાષિતે

પણ, હે દેવ, શુદ્ધ અને શુભ વાણીમાં અહીં ત્રિગુણ સ્વરૂપ શું છે?

કપાલં ગૃહ્ય દેવોઽત્ર દીપ્તિમન્તં મહૌજસમ્

અહીં દેવએ તેજસ્વી અને શક્તિશાળી કપાળ ઉઠાવ્યું.

શ્મશાનં પદ્મપત્રાક્ષ રુદ્રસ્ય ચ નિશિ પ્રિયમ્ શૃણુ તત્ત્વેન મે દેવિ ઇદમાખ્યાનમુત્તમમ્

હે કમળની આંખવાળી, રાત્રે શમશાનમાં, જે રુદ્રને પ્રિય છે—હે દેવી, મારા આ ઉત્તમ કથા સાચી રીતે સાંભળો.

અદ્યાપિ તે ન જાનન્તિ હ્યનઘે સંશિતવ્રતાઃ

હે નિર્દોષ, આજે પણ કઠોર વ્રત ધરાવનારાઓ આ જાણતા નથી.

હત્વા ચ બાલાન્વૃદ્ધાંશ્ચ ત્રિપુરે રૂપિણીઃ સ્ત્રિયઃ

બાળકો, વૃદ્ધો અને ત્રિપુરા સ્વરૂપ સ્ત્રીઓનો સંહાર કર્યા પછી,

પ્રણષ્ટમાનસૈશ્વર્યો નષ્ટા માયા ચ યોગિનઃ

યોગીએ મનનું સ્વામિત્વ ગુમાવ્યું અને તેની માયાની શક્તિ પણ નષ્ટ થઈ.

તત્ર સ્થાને શિવો ભૂમે ગણૈઃ સર્વૈઃ સમાવૃતઃ 136.

ત્યાં એ સ્થળે શિવ બધા ગણો સાથે ઊભા રહ્યા.

તતો ધ્યાતો મયા દેવિ શઙ્કરઃ પુનરેષ્યતિ

પછી, હે દેવી, મેં ધ્યાન કરવાથી શંકર ફરી પાછા આવશે.