વરાહપુરાણમ્

વર્ષાણિ દશ પઞ્ચૈવ વસતે તત્ર નિશ્ચયાત્

તેને નિશ્ચિતપણે ત્યાં દસ કે પાંચ વર્ષ રહેવું પડે.

પ્રાયશ્ચિતં પ્રવક્ષ્યામિ તસ્ય કાયવિશોધનમ્

હું તેના શરીરની શુદ્ધિ માટેનું પ્રાયશ્ચિત્ત કહું છું.

એકાહારં તતઃ કૃત્વા દિનાનિ દશ સપ્ત ચ

પછી, દસ કે સાત દિવસ સુધી રોજ એક જ વખત ભોજન કરવું.

એવં સ મુચ્યતે ભૂમે મમ વિપ્રિયકારકઃ

આ રીતે, હે ધરા, જે મને અપ્રિય કાર્ય કરે છે તે મુક્ત થાય છે.

એતત્તે કથિતં ભૂમે રક્તવસ્ત્રવિભૂષિતે

હે લાલ વસ્ત્ર ધારણ કરનાર ધરા, તને આ બધું કહેવામાં આવ્યું છે.

યસ્તુ મામન્ધકારેષુ વિના દીપેન સુન્દરિ

પણ, હે સુંદરિ, જે મારા પાસે દીવો વિના અંધકારમાં આવે છે—

પતનં તસ્ય વક્ષ્યામિ શૃણુષ્વ ત્વં વસુન્ધરે

હું તેના પતન વિશે કહું છું; હે વસુંધરા, તું સાંભળ.

અન્ધો ભૂત્વા મહાભાગે એકં જન્મ તમોમયઃ 135.

હે મહાભાગ્યવતી, તે અંધ બનીને એક જન્મ માટે અંધકારથી ઘેરાય છે.

અનન્યમાનસો ભૂત્વા ભૂમે હ્યેતત્પ્રસાધયેત્

હે ધરા, મનમાં બીજું કંઈ ન રાખીને તેને આનું પ્રાયશ્ચિત્ત કરવું જોઈએ.

સંસ્પૃશેત્સોઽપિ ધર્માત્મા યેન લોકં મમ વ્રજેત્

જેના સ્પર્શથી પણ, ધર્મપ્રિય, મનુષ્ય મારા લોકને પ્રાપ્ત કરે છે,

એકાહારં તતઃ કૃત્વા દિનવિંશં સમાહિતઃ

પછી, એક વખત જ ભોજન કરીને, એકવીસ દિવસ સુધી એકાગ્ર મનથી રહેવું જોઈએ,

એકાહારસ્તતો ભૂત્વા નિષીદેચ્ચ જલાશનઃ

પછી, એક વખત જ ભોજન કરીને, પછી માત્ર પાણી પર જીવવું અને બેઠા રહેવું જોઈએ.

પ્રાયશ્ચિત્તેન ચૈતેન મુચ્યતે પાતકાત્તતઃ

આ પ્રાયશ્ચિતથી, એ મનુષ્ય એ પાપમાંથી મુક્ત થાય છે.

દેવિ કર્માણિ કુર્વીત તસ્ય વૈ પાતનં શૃણુ

હે દેવી, એ માટે કર્મો કરવાં જોઈએ; હવે એના પતન વિશે સાંભળ.

પઞ્ચ વર્ષાણિ નકુલો દશ વર્ષાણિ કચ્છપઃ

પાંચ વર્ષ સુધી નકુલ બને છે, દસ વર્ષ સુધી કાચબો બને છે,

પારાવતેષુ જાયેત નવ વર્ષાણિ પઞ્ચ ચ

પછી નવ વર્ષ અને પાંચ વર્ષ સુધી કબૂતર બની જન્મે છે.

મમ તિષ્ઠતિ પાર્શ્વેષુ યત્રૈવાહં પ્રતિષ્ઠિતઃ

એ મારા બાજુમાં જ રહે છે, જ્યાં હું સ્થિર છું.

યેનાસૌ લભતે સિદ્ધિં કૃષ્ણવસ્ત્રાપરાધતઃ 135.

કાળા વસ્ત્રના અપમાનથી, એ જે સાધના પામે છે, એથી સિદ્ધિ પ્રાપ્ત કરે છે.

ત્રીણિ પિણ્ડાંસ્ત્રિરાત્રં તુ એવં મુચ્યેત કિલ્બિષાત્

ત્રણ રાત સુધી ત્રણ પિંડ અર્પણ કરીને, એ પાપમાંથી મુક્ત થાય છે.

શુચિર્ભાગવતો ભૂત્વા મમ માર્ગાનુસારતઃ

પવિત્ર અને ભક્તિભર્યા બની, મારા માર્ગે ચાલે છે,

વાસસા ચાપ્યધૌતેન યો મે કર્માણિ કારયેત્

અને અધોઉત વસ્ત્ર પહેરીને, જે મારા માટે કર્મ કરે છે,

તસ્ય દોષં પ્રવક્ષ્યામિ અપરાધં વસુન્ધરે

હે વસુંધરા, હવે હું એનો દોષ અને અપમાન કહું છું.

દેવિ ભૂત્વા ગજો મત્તસ્તિષ્ઠત્યેકં નરો ભુવિ

હે દેવી, એ મનુષ્ય એક જન્મ માટે પાગલ હાથી બની પૃથ્વી પર રહે છે.

ગોમાયુરેકં જન્માપિ જન્મ ચૈકં હયસ્તથા

એક જન્મ માટે ગીધ અને એક જન્મ માટે ઘોડો બને છે.

સપ્તજન્માન્તરં પશ્ચાત્તતો ભવતિ માનુષઃ

પછી સાત જન્મ પછી, એ ફરી મનુષ્ય બને છે.

દક્ષો નિરપરાધશ્ચ અહઙ્કારવિવર્જિતઃ શ્રુતમેતન્મયા દેવ યત્ત્વયા સમુદાહૃતમ્

એ કુશળ, નિર્દોષ અને અહંકાર રહિત બને છે; હે દેવ, તમે જે કહ્યું તે મેં સાંભળ્યું છે.

સંસારં વાસસોચ્છિષ્ટા યેન ગચ્છન્તિ માનુષાઃ

વસ્ત્રના ઉચ્છિષ્ટથી, મનુષ્યો ફરી જન્મમરણના ચક્રમાં ફસાઈ જાય છે.

કિલ્બિષાદ્યેન મુચ્યન્તે તવ કર્મપરાયણાઃ શૃણુ તત્ત્વેન મે દેવિ કથ્યમાનં મયાઽનઘે ।। 135.

હે નિર્દોષ દેવી, મારા કર્મમાં તત્પર રહેનારા લોકો પાપ વગેરેમાંથી કેવી રીતે મુક્ત થાય છે, એ હું તને સાચી રીતે સમજાવું છું, ધ્યાનથી સાંભળ.

પ્રાયશ્ચિત્તં પ્રવક્ષ્યામિ મમ કર્મપરાયણઃ

હવે હું મારા કર્મમાં લાગેલા લોકો માટે પ્રાયશ્ચિતનું વર્ણન કરું છું.