વરાહપુરાણમ્

મુઞ્ચ મુઞ્ચ પ્રભો ચક્રમપિ વહ્નિસમપ્રભમ્

પ્રભુ, મુક્ત કરો, મુક્ત કરો—even અગ્નિ સમાન તેજસ્વી ચક્ર પણ છોડો.

તદૈવ ચક્રેણ વિપાટિતોઽસૌ પ્રાપ્તોઽપિ માં ભાગવતપ્રધાનઃ રઙ્ગં ચ સીસં ત્રપુધાતુસંસ્થં કાંસ્યં ચ રીતિશ્ચ મલસ્તુ તેષામ્

ત્યારે ચક્રથી ભેદાઈને, તે મહાન ભક્ત મને પ્રાપ્ત થયો. રાંગ, સીસું, ત્રપુ, કાંસું અને લોખંડ—આ બધું અશુદ્ધ છે; તેમાં મલ છે.

તામ્રપાત્રેણ વૈ ભૂમે પ્રાપણં યત્પ્રદીયતે 129.

પૃથ્વી પર તાંબાના પાત્રથી જે કંઈ અર્પણ થાય છે—

એતદ્ભાગવતૈઃ કાર્યં મમ પ્રિયકરૈઃ સદા

મારા પ્રિય ભક્તો, ભાગવતો, એ હંમેશા આવું કરવું જોઈએ.

દીક્ષિતૈર્વૈ ભાગવતૈઃ પાદ્યાર્ઘ્યાદૌ ચ દીયતે

દીક્ષા લીધેલા ભાગવતો પાદ્ય, અર્ઘ્ય વગેરે અર્પણ કરે.

દેવિ તત્ત્વેન કથિતઃ કિમન્યત્ પરિપૃચ્છસિ દેવદેવ કથં સન્ધ્યાં દીક્ષિતઃ કુરુતે વદ

દેવી, મેં તને સાચી રીતે સમજાવ્યું; હવે બીજું શું પૂછે છે? દેવોના દેવ, દિક્ષિત વ્યક્તિ સંધ્યા કેવી રીતે કરે છે, એ કહો.

કેન મન્ત્રેણ વા ભક્તસ્તવ કર્મપરાયણઃ શૃણુ માધવિ તત્ત્વેન સન્ધ્યામન્ત્રમનુત્તમમ્

કયા મંત્રથી તારો ભક્ત, કર્મમાં તત્પર રહીને, સંધ્યા કરે છે? માધવી, સાચા હૃદયથી સંધ્યાનો શ્રેષ્ઠ મંત્ર સાંભળ.

યથા વદન્તિ વૈ સૂર્યં સન્ધ્યાં પૂર્વાં પરાં તથા

જે રીતે લોકો સૂર્યની પૂજા કરે છે, એ જ રીતે પૂર્વ અને પશ્ચિમ સંધ્યાની પણ પૂજા કરે છે.

મુહૂર્ત્તં ધ્યાનમાસ્થાય ઇમં મન્ત્રમુદીરયેત્

થોડા સમય માટે ધ્યાનમાં બેસીને, આ મંત્ર ઉચ્ચારવો જોઈએ.

તાવદ્વર્ષસહસ્રાણિ મમ લોકે સ મોદતે

મારા લોકમાં એ જેટલા હજાર વર્ષ સુધી રહે છે, એટલા સમય સુધી આનંદ માણે છે.

મન્ત્રઃ – ભવોદ્ભવમાદિવ્યક્તરૂપમાદિત્યં સર્વે દેવા બ્રહ્મરુદ્રેન્દ્રાસ્ત્વાં ચ

મંત્ર – સર્વે દેવતાઓ, બ્રહ્મા, રુદ્ર, ઇન્દ્ર અને તું, હે આદિત્ય, સૌ ભવમાંથી ઉત્પન્ન થયેલા, મૂળ સ્વરૂપે અદૃશ્ય છે.

વયં દેવમાદિમવ્યક્તરૂપં કૃત્વા ચાત્મનિ દેવ સંસ્થાસ્તથાપિ

અમે એ દેવને, જે મૂળ અને અદૃશ્ય સ્વરૂપ ધરાવે છે, પોતાના અંતરમાં સ્થાપિત કરીએ છીએ, અને એ જ રીતે—

અનેનૈવ હિ મન્ત્રેણ સન્ધ્યાં કુર્યાત્તુ દીક્ષિતઃ ।। 129.

આ જ મંત્રથી, દીક્ષા લીધેલા વ્યક્તિએ સંધ્યાવંદન કરવું જોઈએ.

ઇતિ શ્રીવરાહપુરાણે ચતુર્વર્ણદીક્ષાતામ્રવર્ણનં નામોનત્રિંશદધિકશતતમોઽધ્યાયઃ

આ રીતે, શ્રીવરાહપુરાણમાં ચાર વર્ણની દીક્ષા અને તાંબાની વાતનું વર્ણન કરતો એકસો ઉગણત્રીસમો અધ્યાય પૂર્ણ થાય છે.

અથ રાજાન્નભોગે પ્રાયશ્ચિત્તમ્ એવં દીક્ષાં તતઃ શ્રુત્વા નારાયણમુખાન્મહી

હવે રાજાના ભોજન માટે પ્રાયશ્ચિત્ત. નારાયણના મુખેથી દીક્ષાની વાત સાંભળી, હે ધરા—

ધરણ્યુવાચ શ્રુત્વાહં તુ મહાભાગ જાતાસ્મિ વિમલા વિભો

ધરાએ કહ્યું: હે મહાભાગ્યશાળી, મેં સાંભળ્યું અને હવે હું શુદ્ધ થઈ ગઈ છું, હે પ્રભુ.

અહો દેવસ્ય માહાત્મ્યં લોકનાથસ્ય તત્ત્વતઃ

અહો, ખરેખર, લોકનાથ ભગવાનનું મહાત્મ્ય કેટલું મહાન છે!

એકં મે પરમં ગુહ્યં યદીશ હૃદિ વર્ત્તતે

મારા હૃદયમાં એક સર્વોચ્ચ ગુપ્ત વાત છે, હે ઈશ, જે તું જાણે છે.

દેવ પૂર્વાપરાધાસ્તે દ્વાત્રિંશદપિ કીર્તિતાઃ

હે દેવ, તારા પૂર્વ અને પછીના બત્તીસ પણ દોષો વર્ણવાયા છે.

કર્મણા કેન શુદ્ધ્યન્તિ અપરાધસ્ય કારિણઃ

કયા કર્મથી પાપ કરનારાં શુદ્ધ થાય છે?

તદ્વૈ ભૂમ્યા વચઃ શ્રુત્વા હૃષીકેશો મહામનાઃ

ધરાના એ વચન સાંભળી, હૃષીકેશ મહાન મનવાળો થયો—

શ્રીવરાહ ઉવાચ યે તુ ભુઞ્જન્તિ રાજાન્નં લોભેન ચ ભયેન વા

શ્રીવરાહે કહ્યું: જે લોકો લોભ કે ડરથી રાજાનું ભોજન કરે છે—

આપદ્ગતા હિ ભુઞ્જન્તિ રાજાન્નં તુ વસુન્ધરે

હે વસુંધરા, મુશ્કેલીમાં મુકાયેલા લોકો રાજાનું ભોજન કરે છે.

ભગવદ્વચનં શ્રુત્વા કમ્પિતા ચ વસુન્ધરા 130.

ભગવાનના વચન સાંભળી વસુંધરા કંપી ઉઠી.

તતો દીનમના ભૂત્વા સા મહી સંશિતવ્રતા

પછી, મનથી દુઃખી થઈ, એ પ્રતિજ્ઞાબદ્ધ ધરા—

ધરણ્યુવાચ કો નુ દોષોઽસ્તિ રાજ્ઞાં હિ તન્મે ત્વં વક્તુમર્હસિ

ધરાએ કહ્યું: રાજાઓનો દોષ શું છે? એ તું મને કહો.

તતો ભૂમ્યા વચઃ શ્રુત્વા સર્વધર્મવિદાં વરઃ

પછી, ધરાના વચન સાંભળી, સર્વ ધર્મ જાણનારા શ્રેષ્ઠે—

શ્રીવરાહ ઉવાચ રાજાન્નં તુ ન ભોક્તવ્યં શુભૈભાર્ગવતૈઃ સદા

શ્રીવરાહે કહ્યું: રાજાનું અન્ન ભોગવવું, ભલાં ભૃગુકુળના લોકો માટે ક્યારેય યોગ્ય નથી.

યદ્યપ્યેષ સમત્વેન રાજા લોકે પ્રવર્ત્તતે

ભલે રાજા દુનિયામાં સૌ સાથે સમાન વર્તન કરે,