વરાહપુરાણમ્

શ્રુતા મયા ભાગવતાસ્તવ કર્મપરાયણાઃ

હું સાંભળ્યું છે, હે ભક્ત, કે તમારા અનુયાયીઓ તમારા વિધિમાં તત્પર છે.

તવ પ્રાપણકં કૃત્યં કેષુ પાત્રેષુ કારયેત્

તમારા આ વિધિ કયા પાત્રોમાં કરવું જોઈએ?

તતો ભૂમેર્વચઃ શ્રુત્વા લોકનાથોઽબ્રવીદિદમ્

પછી પૃથ્વીના વચન સાંભળી, લોકનાથે આ રીતે કહ્યું.

તાનિ તે કથયિષ્યામિ ત્વયા મે પૂર્વપૃચ્છિતમ્ 129.

તમે પહેલાં મને જે પ્રશ્નો પૂછ્યા હતા, એ બધું હું હવે તમને કહું છું.

સર્વાણિ તાનિ ત્યક્ત્વેહ તામ્રં ચ મમ રોચતે

આ બધું અહીં છોડીને, મને તાંબું જ વધારે પસંદ છે.

ઉવાચ મધુરં વાક્યં લોકનાથં જનાર્દ્દનમ્

એણે લોકના સ્વામી જનાર્દનને મીઠાં શબ્દોમાં વાત કરી.

તતો ભૂમેર્વચઃ શ્રુત્વા અનાદિરપરાજિતઃ

પછી, ભૂમિના શબ્દો સાંભળી, જે અનાદિ અને અજેય છે—

શૃણુ તત્ત્વેન મે ભૂમે કથ્યમાનં મયાઽનઘે

હે નિર્દોષ ભૂમિ, હવે હું તને સાચી રીતે સમજાવું છું, ધ્યાનથી સાંભળ.

સપ્તયુગસહસ્રાણિ આદિકાલેઽથ માધવિ

આદિકાળમાં, હે માધવી, સાત હજાર યુગો હતા.

પૂર્વં કમલપત્રાક્ષિ ગુડાકેશો મહાસુરઃ

પહેલાં, હે કમળની આંખવાળી, ગુડાકેશ નામનો મહાન અસુર હતો.

તત આરાધિતસ્તેન વર્ષાણાં તુ ચતુર્દશ

પછી, એણે ચૌદ વર્ષ સુધી મારી આરાધના કરી.

અહં તુ તપસા તુષ્ટસ્તીવ્રેણ કૃતનિશ્ચયાત્

એની કઠોર તપસ્યા અને દૃઢ નિશ્ચયથી હું પ્રસન્ન થયો.

દૃષ્ટ્વાશ્રમં મહાદેવિ કિઞ્ચિદેવ સુભાષિતમ્

હે મહાદેવી, જ્યારે મેં એનું આશ્રમ જોયું અને થોડાં શુભ શબ્દો સાંભળ્યા—

ચતુર્બાહું ચ માં દૃષ્ટ્વા મમ કર્મપરાયણઃ તં ચ દૃષ્ટ્વા મયા પ્રોક્તં પ્રસન્નેનાન્તરાત્મના ।। 129.

મારે ચાર હાથ જોઈને, અને એના કર્મપ્રેમ જોઈને, હર્ષિત હૃદયથી મેં એને કહ્યું—

ગુડાકેશ મહાભાગ બ્રૂહિ કિં કરવાણિ તે

હે ગુડાકેશ, ધન્ય છે તું! મને કહું, હું તારા માટે શું કરું?

યત્ત્વયા ચિન્તિતં સૌમ્ય કર્મણા મનસા ગિરા

હે સૌમ્ય, તું મન, વાણી કે કર્મથી જે કંઈ વિચાર્યું છે—

એવં મમ વચઃ શ્રુત્વા ગુડકેશોઽબ્રવીદિદમ્

મારા આ શબ્દો સાંભળી, ગુડાકેશે આ રીતે કહ્યું—

યદિ તુષ્ટોઽસિ મે દેવ સમસ્તેનાન્તરાત્મના

હે દેવ, જો તમે સાચે જ અંતરથી મારા પર પ્રસન્ન હો—

ચક્રેણ વધમિચ્છામિ ત્વયા મુક્તેન કેશવ

હે કેશવ, હું ઈચ્છું છું કે તમે તમારા ચક્રથી મને મારો.

ચકેણ પાતિતસ્યૈતદ્વસામાંસાનિ કિં ચન

ચક્રથી માર્યા પછી, મારા માંસ અને હાડકાંનું શું થશે?

તેન પાત્રં તતઃ કૃત્વા શુભધર્મવિનિશ્ચિતઃ

પછી, એમાંથી પાત્ર બનાવીને, જે સદાચારમાં સ્થિર હતો—

નિવેદિતે પરા પ્રીતિર્ભવત્વેતન્મનોગતમ્

જ્યારે અર્પણ કરવામાં આવે ત્યારે મારા મનમાં સર્વોત્તમ સંતોષ રહે.

યચ્ચિન્તિતોઽસિ દેવેશ ઉગ્રે તપતિ તિષ્ઠતા

દેવતાઓના સ્વામી, તમે જે કઠિન તપસ્યા કરીને મનમાં વિચારી લીધું છે—

તાવત્તામ્રસ્થિતો ભૂત્વા મમ સંસ્થો ભવિષ્યસિ 129.

તમે તાંબાના પાત્ર પર સ્થિર થઈને મારા સમક્ષ હંમેશા રહેશો.

તત્તામ્રભાજને મહ્યં દીયતે યત્સુપુષ્કલમ્

તાંબાના પાત્રમાં મને જે કંઈ પૂરતું ભરીને અર્પણ થાય છે—

મઙ્ગલ્યં ચ પવિત્રં ચ તામ્રં તેન પ્રિયં મમ

એ તાંબું શુભ અને પવિત્ર છે; તેથી જ તે મને પ્રિય છે.

વૈશાખસ્ય તુ માસસ્ય શુક્લપક્ષે તુ દ્વાદશી

વૈશાખ મહિનાના શુક્લપક્ષની દ્વાદશી તિથીએ—

એષ્યસે મમ લોકાય એવમેતન્ન સંશયઃ

તમે મારા લોકમાં આવશો; એવું જ છે—આમાં કોઈ શંકા નથી.

ચક્રાદ્વધમભીપ્સન્વૈ સોઽપિ મત્કર્મણિ સ્થિતઃ

મારો ચક્રથી વિનાશ થવાની ઇચ્છા રાખીને, તે પણ મારી સેવા માં સ્થિર રહ્યો.