વરાહપુરાણમ્

એવં સુમનસો દત્ત્વા ધૂપં ચૈવ નિવેદયેત્

આ રીતે ફૂલો અર્પણ કર્યા પછી ધૂપ પણ ચઢાવવી.

નમો નારાયણેત્યુક્ત્વા ઇમં મન્ત્રમુદીરયેત્

'નમો નારાયણ' કહીને પછી આ મંત્ર બોલવો.

અમુના ચૈવ ધૂપેન ધૂપિતાનિ તવાઽનઘ

હે નિર્દોષ, આ ધૂપથી તમારી ચઢાવટ પવિત્ર થઈ.

ગૃહાણેમં ચ મે ધૂપં સર્વસંસારમોક્ષણમ્ 129.

મારો આ ધૂપ સ્વીકારો, જે સર્વ સંસારથી મુક્તિ આપે છે.

યથાવૃત્તં તુ ગૃહ્ણામિ મમ ભક્તૈઃ સુખાવહમ્

મારા ભક્તો જે રીતે અર્પણ કરે છે, તેમ હું તેને સ્વીકારું છું અને તેમને આનંદ આપું છું.

જાનુસંસ્થં તતઃ કૃત્વા ઇમં મન્ત્રમુદીરયેત્

પછી, ઘૂંટણે રાખીને આ મંત્ર બોલવો.

મન્ત્રઃ – નમો ભગવતે તેજતે વિષ્ણો સર્વે દેવાસ્ત્વગ્નિસંસ્થાઃ પ્રતિષ્ઠા

મંત્ર: 'ભગવાન તેજસ્વી વિષ્ણુને વંદન; બધા દેવતાઓ અગ્નિમાં સ્થિત છે.'

મન્ત્રશ્ચ – તેજઃ સંસારાન્મોચયિતું દેવ ગૃહ્ણીષ્વ દીપં દ્યુતિમન્તશ્ચ

અને મંત્ર: 'હે દેવ, સંસારમાંથી મુક્ત કરવા માટે આ તેજસ્વી દીવો સ્વીકારો.'

માં કરોતિ યથાન્યાયં દીપકં દદતે નરઃ

જે મનુષ્ય યોગ્ય રીતે દીવો અર્પણ કરે, તે મને યોગ્ય રીતે પ્રાપ્ત કરે.

નારાયણવચઃ શ્રુત્વા વિસ્મિતા ચ વસુન્ધરા

નારાયણના વચન સાંભળી ધરિત્રી આશ્ચર્યચકિત થઈ.

શ્રુતા મયા ભાગવતાસ્તવ કર્મપરાયણાઃ

હું સાંભળ્યું છે, હે ભક્ત, કે તમારા અનુયાયીઓ તમારા વિધિમાં તત્પર છે.

તવ પ્રાપણકં કૃત્યં કેષુ પાત્રેષુ કારયેત્

તમારા આ વિધિ કયા પાત્રોમાં કરવું જોઈએ?

તતો ભૂમેર્વચઃ શ્રુત્વા લોકનાથોઽબ્રવીદિદમ્

પછી પૃથ્વીના વચન સાંભળી, લોકનાથે આ રીતે કહ્યું.

તાનિ તે કથયિષ્યામિ ત્વયા મે પૂર્વપૃચ્છિતમ્ 129.

તમે પહેલાં મને જે પ્રશ્નો પૂછ્યા હતા, એ બધું હું હવે તમને કહું છું.

સર્વાણિ તાનિ ત્યક્ત્વેહ તામ્રં ચ મમ રોચતે

આ બધું અહીં છોડીને, મને તાંબું જ વધારે પસંદ છે.

ઉવાચ મધુરં વાક્યં લોકનાથં જનાર્દ્દનમ્

એણે લોકના સ્વામી જનાર્દનને મીઠાં શબ્દોમાં વાત કરી.

તતો ભૂમેર્વચઃ શ્રુત્વા અનાદિરપરાજિતઃ

પછી, ભૂમિના શબ્દો સાંભળી, જે અનાદિ અને અજેય છે—

શૃણુ તત્ત્વેન મે ભૂમે કથ્યમાનં મયાઽનઘે

હે નિર્દોષ ભૂમિ, હવે હું તને સાચી રીતે સમજાવું છું, ધ્યાનથી સાંભળ.

સપ્તયુગસહસ્રાણિ આદિકાલેઽથ માધવિ

આદિકાળમાં, હે માધવી, સાત હજાર યુગો હતા.

પૂર્વં કમલપત્રાક્ષિ ગુડાકેશો મહાસુરઃ

પહેલાં, હે કમળની આંખવાળી, ગુડાકેશ નામનો મહાન અસુર હતો.

તત આરાધિતસ્તેન વર્ષાણાં તુ ચતુર્દશ

પછી, એણે ચૌદ વર્ષ સુધી મારી આરાધના કરી.

અહં તુ તપસા તુષ્ટસ્તીવ્રેણ કૃતનિશ્ચયાત્

એની કઠોર તપસ્યા અને દૃઢ નિશ્ચયથી હું પ્રસન્ન થયો.

દૃષ્ટ્વાશ્રમં મહાદેવિ કિઞ્ચિદેવ સુભાષિતમ્

હે મહાદેવી, જ્યારે મેં એનું આશ્રમ જોયું અને થોડાં શુભ શબ્દો સાંભળ્યા—

ચતુર્બાહું ચ માં દૃષ્ટ્વા મમ કર્મપરાયણઃ તં ચ દૃષ્ટ્વા મયા પ્રોક્તં પ્રસન્નેનાન્તરાત્મના ।। 129.

મારે ચાર હાથ જોઈને, અને એના કર્મપ્રેમ જોઈને, હર્ષિત હૃદયથી મેં એને કહ્યું—

ગુડાકેશ મહાભાગ બ્રૂહિ કિં કરવાણિ તે

હે ગુડાકેશ, ધન્ય છે તું! મને કહું, હું તારા માટે શું કરું?

યત્ત્વયા ચિન્તિતં સૌમ્ય કર્મણા મનસા ગિરા

હે સૌમ્ય, તું મન, વાણી કે કર્મથી જે કંઈ વિચાર્યું છે—

એવં મમ વચઃ શ્રુત્વા ગુડકેશોઽબ્રવીદિદમ્

મારા આ શબ્દો સાંભળી, ગુડાકેશે આ રીતે કહ્યું—

યદિ તુષ્ટોઽસિ મે દેવ સમસ્તેનાન્તરાત્મના

હે દેવ, જો તમે સાચે જ અંતરથી મારા પર પ્રસન્ન હો—

ચક્રેણ વધમિચ્છામિ ત્વયા મુક્તેન કેશવ

હે કેશવ, હું ઈચ્છું છું કે તમે તમારા ચક્રથી મને મારો.