વરાહપુરાણમ્

ૐ ભગવન્વાસુદેવ મમૈતત્સારય યુક્તં વરાહરૂપસૃષ્ટેન પૃથિવ્યાં તુ મન્ત્રાનુસ્મરણં ચ આજ્ઞાપયાનુભાવનાસ્માકમાજ્ઞપ્તમનુચિન્તયિત્વા ભગવન્નાગચ્છ દીક્ષાકામવિપ્રસ્ત્વત્પ્રસાદાત્તુ દીક્ષતિ

ૐ, ભગવાન વાસુદેવ, મારું આ કાર્ય તમારા વરાહ સ્વરૂપે સર્જાયેલી ધરતી સાથે જોડાય; મંત્રને સ્મરણ કરીને, અમને તમારી આજ્ઞા અનુભવવા દો; હે ભગવાન, આવો—આ બ્રાહ્મણ દીક્ષા ઈચ્છે છે, તમારી કૃપાથી તેને દીક્ષા મળે.

એતન્મન્ત્રમુદાહૃત્ય શિરસા જાનુભ્યામવનિં ગતેન ભવિતવ્યમ્

આ મંત્ર બોલ્યા પછી, માથું અને ઘૂંટણ ધરતી પર રાખીને નમવું જોઈએ.

ૐ સ્વાગતં સ્વાગતવાનિતિ

ૐ, આપનું સ્વાગત છે, આપ ખરેખર સ્વાગતપાત્ર છો.

તત એતેન મન્ત્રેણ આનયિત્વા વસુન્ધરે

પછી, આ મંત્ર દ્વારા ધરતીને બોલાવી લાવવી.

મન્ત્રઃ- અકૃતઘ્ને દેવાનસુરાકૃતઘ્નરુદ્રેણ બ્રાહ્મણાય ચ લબ્ધં સર્વમિમાં ભગવતેઽસ્તુ દત્તં પ્રતિગૃહ્ણીષ્વ ચ લોકનાથ

મંત્ર: જે અધૂરા કર્મનો નાશ કરે છે એવા દેવો, અસુરો, રુદ્ર અને બ્રાહ્મણને, જે મળ્યું છે તે બધું ભગવાનને અર્પણ થાય; હે લોકનાથ, આપ સ્વીકારો.

એવં ભૂમે તતો દત્ત્વા અર્ઘ્યં પાદ્યં ચ કર્મણા 127.

આ રીતે, ધરતીને અર્ઘ્ય અને પાદ્ય અર્પણ કરીને, આ કર્મ પૂર્ણ થાય છે.

મન્ત્રઃ – એવં વરુણઃ પાતુ શિષ્ય તે વપતઃ શિરઃ

મંત્ર: હે વરુણ, તમે શિષ્યનું માથું મુંડાવો ત્યારે તેને રક્ષા કરો.

એકસ્ય કલશં દદ્યાત્કર્મકારસ્ય સુન્દરિ

એક કર્મકર્તાને એક કળશ આપવો જોઈએ, હે સુંદરિ.

પુનઃ સ્નાનં તતઃ કૃત્વા શીઘ્રમેવ ન સંશયઃ

પછી ફરીથી તરત જ સ્નાન કરવું—આમાં કોઈ શંકા નથી.

દત્ત્વા સંસારમોક્ષાય સર્વકામવિનિશ્ચિતઃ

આ રીતે દાન આપીને, સંસારમુક્તિ અને સર્વ ઇચ્છાઓ પૂર્ણ થાય છે.

મન્ત્રઃ - ૐ વેદામ્યહં ભાગવતાંશ્ચ સર્વાન્ સુદીક્ષિતા યે ગુરવશ્ચ સર્વે

મંત્ર: ૐ, હું બધા ભગવાનના ભક્તોને, સારી રીતે દીક્ષા લીધેલા સૌને અને બધા ગુરુઓને ઓળખું છું.

નત્વા તુ ભગવદ્ભક્તાન્ પ્રજ્વાલ્ય ચ હુતાશનમ્

ભગવાનના ભક્તોને નમન કરીને અને અગ્નિ પ્રગટાવીને—

સપ્તવારાંસ્તતો દત્ત્વા વિંશતિં ચ તિલોદનમ્

પછી સાત વાર અને વીસ તિલોદન અર્પણ કરવું.

મન્ત્રઃ – અશ્વિનૌ દિશઃ સોમસૂર્યૌ સાક્ષિમાત્રં વયં પ્રસન્નાઃ શૃણ્વન્તુ મે સત્યવાક્યં વદામિ

મંત્ર: અશ્વિનીકુમાર, દિશાઓ, ચંદ્ર અને સૂર્ય સાક્ષી રહે, અમે પ્રસન્ન થઈને મારા સત્ય વચન સાંભળો.

સત્યેન ધાર્યતે ભૂમિર્ભૂમિઃ સત્યેન તિષ્ઠતિ

સત્યથી ધરતી ટકી છે; સત્યથી ધરતી મજબૂત રહે છે.

એવં સત્યં તતઃ કૃત્વા બ્રાહ્મણા વીક્ષણં પુનઃ 127.

આ રીતે સત્ય આચરી, બ્રાહ્મણોએ ફરીથી નિરીક્ષણ કરવું.

તિસ્રઃ પ્રદક્ષિણાઃ કૃત્વા દેવં ભાગવતં ગુરુમ્

દેવ, ભક્ત અને ગુરુની ત્રણ વાર પ્રદક્ષિણ કરવી.

મન્ત્રઃ – ગુરુદેવપ્રસાદેન લબ્ધા દીક્ષા યદૃચ્છયા

ગુરુ અને દેવતાઓની કૃપાથી, ક્યારેક સંજોગવશાત્ દીક્ષા મળે છે.

એવં પ્રસાદયિત્વા તુ શિષ્યો મન્ત્રેણ સુન્દરિ

આ રીતે, સુન્દરી, શિષ્યે મંત્રથી પ્રસન્ન કરવું જોઈએ.

શિષ્યમેવ યતો દૃષ્ટ્વા ગૃહીત્વા ચ કમણ્ડલુમ્

માત્ર શિષ્યને જોઈને અને કમંડલુ લઈને,

મન્ત્રઃ – વિષ્ણુપ્રસાદેન ગતોઽસિ સિદ્ધિં પ્રાપ્તા ચ દીક્ષા સકમણ્ડલુશ્ચ

વિષ્ણુની કૃપાથી તું સિદ્ધિ પામી ગયો છે; દીક્ષા અને કમંડલુ મળી ગયા છે.

તતો મુખપદં કૃત્વા દીક્ષિતો ગુરુણા તથા

પછી, મુખે ઉચ્ચાર કરીને, ગુરુ દ્વારા શિષ્યને દીક્ષા આપવામાં આવે છે.

અધોઽધો ભૂત્વા યદ્યહં ભ્રામ્યલ્લઁબ્ધો ગુરુર્વિષ્ણુદીક્ષા ચ લબ્ધા

જો હું વારંવાર નીચે જતો રહીને ભટકું, તો ગુરુ અને વિષ્ણુદીક્ષા મળી જાય છે.

એતેન મન્ત્રેણ મુખપદં કારયેત્

આ મંત્રથી મુખઉચ્ચાર કરવું જોઈએ.

એવં વૈ વાસ આદત્તે ગૃહ્ણ વત્સ કમણ્ડલુમ્

આ રીતે, વસ્ત્ર પ્રાપ્ત થાય છે; વત્સ, કમંડલુ લઈ લે.

મન્ત્રઃ – ગૃહ્ણીષ્વ ગન્ધપાત્રાણિ સર્વગન્ધં સુખોચિતમ્ 127.

ગંધવાળાં પાત્રો અને સર્વે સુગંધિત વસ્તુઓ લઈ લે.

મધુપર્કં ગૃહીત્વા ચ ત્વિમં મન્ત્રમુદીરયેત્

મધુપર્ક લઈને, આ મંત્ર ઉચ્ચારવો જોઈએ.

તતો ગૃહીત્વા ચરણૌ ગુરોર્યત્નાત્સુતોષયેત્ ગુરૂપદિષ્ટં સન્ધાર્ય ઇમં મન્ત્રમુદીરયેત્

પછી, ગુરુના પગ લઈ, પ્રયત્નપૂર્વક તેમને પ્રસન્ન કરવું; ગુરુએ જે શીખવ્યું છે, તેને મનમાં રાખીને આ મંત્ર બોલવો.

મન્ત્રઃ – શૃણ્વન્તુ મે ભાગવતાસ્તુ સર્વે ગુરુશ્ચ મે સર્વકામક્ષયં ચકાર

મારા બધા ભક્તો સાંભળો અને મારા ગુરુએ મારા સર્વે ઇચ્છાઓ પૂર્ણ કરી છે.