વરાહપુરાણમ્

કરીરસ્ય વધઃ શસ્તઃ ફલાન્યૌદુમ્બરસ્ય ચ

કરીર વૃક્ષનો નાશ કરવો યોગ્ય છે અને ઉદુમ્બરનાં ફળ પણ લઈ શકાય.

ન ભક્ષણીયં વારાહં માંસં મત્સ્યાશ્ચ સર્વશઃ

વારાહનું માંસ કે કોઈપણ પ્રકારની માછલી ખાવું નહીં.

પરીવાદં ન કુર્વીત ન હિંસાં વા કદાચન

ક્યારેય પણ પરનિંદા કે હિંસા ન કરવી.

અતિથિં ચાગતં દૃષ્ટ્વા દૂરાધ્વાનં ગતં ક્વચિત્

જ્યારે કોઈ અતિથિ દૂરથી આવી પહોંચે,

ગુરુપત્ની રાજપત્ની બ્રાહ્મણસ્ત્રી કદાચન

ગુરુપત્ની, રાજપત્ની અને બ્રાહ્મણપત્ની—ક્યારેય પણ,

કનકાદીનિ રત્નાનિ યૌવનસ્થા ચ કામિની 127.

સોનાં અને બીજા રત્નો, તથા યુવાનીમાં આવેલી સ્ત્રી,

દૃષ્ટ્વા પરસ્ય ભાગ્યાનિ આત્મનો વ્યસનં તથા

જ્યારે કોઈ બીજાના સુખ અને પોતાના દુઃખને જુએ,

એવં તતઃ શ્રાવયીત દીક્ષાકામં વસુન્ધરે

એ રીતે, હે ધરા, દીક્ષા ઈચ્છનારને સમજાવવું જોઈએ.

દ્વે દ્વે ઔદુમ્બરસ્ય પત્રે વેદિમધ્યે તુ સ્થાપયેત્

ઉદુમ્બરનાં બે બે પાંદડા, યજ્ઞવેદિની વચ્ચે મૂકવા જોઈએ.

મમાવાહનપૂર્વં તુ મન્ત્રેણ વિધિનાર્ચયેત્ યશ્ચૈતદ્વર્ષતિ પુનરુન્નમતિ

મારે વાહનરૂપે આવકારતા પહેલાં, યોગ્ય મંત્ર અને વિધિથી પૂજા કરવી જોઈએ; જે આ રીતે કરે છે, ત્યાં વરસાદ પડે છે અને ફરીથી વધે છે.

ૐ ભગવન્વાસુદેવ મમૈતત્સારય યુક્તં વરાહરૂપસૃષ્ટેન પૃથિવ્યાં તુ મન્ત્રાનુસ્મરણં ચ આજ્ઞાપયાનુભાવનાસ્માકમાજ્ઞપ્તમનુચિન્તયિત્વા ભગવન્નાગચ્છ દીક્ષાકામવિપ્રસ્ત્વત્પ્રસાદાત્તુ દીક્ષતિ

ૐ, ભગવાન વાસુદેવ, મારું આ કાર્ય તમારા વરાહ સ્વરૂપે સર્જાયેલી ધરતી સાથે જોડાય; મંત્રને સ્મરણ કરીને, અમને તમારી આજ્ઞા અનુભવવા દો; હે ભગવાન, આવો—આ બ્રાહ્મણ દીક્ષા ઈચ્છે છે, તમારી કૃપાથી તેને દીક્ષા મળે.

એતન્મન્ત્રમુદાહૃત્ય શિરસા જાનુભ્યામવનિં ગતેન ભવિતવ્યમ્

આ મંત્ર બોલ્યા પછી, માથું અને ઘૂંટણ ધરતી પર રાખીને નમવું જોઈએ.

ૐ સ્વાગતં સ્વાગતવાનિતિ

ૐ, આપનું સ્વાગત છે, આપ ખરેખર સ્વાગતપાત્ર છો.

તત એતેન મન્ત્રેણ આનયિત્વા વસુન્ધરે

પછી, આ મંત્ર દ્વારા ધરતીને બોલાવી લાવવી.

મન્ત્રઃ- અકૃતઘ્ને દેવાનસુરાકૃતઘ્નરુદ્રેણ બ્રાહ્મણાય ચ લબ્ધં સર્વમિમાં ભગવતેઽસ્તુ દત્તં પ્રતિગૃહ્ણીષ્વ ચ લોકનાથ

મંત્ર: જે અધૂરા કર્મનો નાશ કરે છે એવા દેવો, અસુરો, રુદ્ર અને બ્રાહ્મણને, જે મળ્યું છે તે બધું ભગવાનને અર્પણ થાય; હે લોકનાથ, આપ સ્વીકારો.

એવં ભૂમે તતો દત્ત્વા અર્ઘ્યં પાદ્યં ચ કર્મણા 127.

આ રીતે, ધરતીને અર્ઘ્ય અને પાદ્ય અર્પણ કરીને, આ કર્મ પૂર્ણ થાય છે.

મન્ત્રઃ – એવં વરુણઃ પાતુ શિષ્ય તે વપતઃ શિરઃ

મંત્ર: હે વરુણ, તમે શિષ્યનું માથું મુંડાવો ત્યારે તેને રક્ષા કરો.

એકસ્ય કલશં દદ્યાત્કર્મકારસ્ય સુન્દરિ

એક કર્મકર્તાને એક કળશ આપવો જોઈએ, હે સુંદરિ.

પુનઃ સ્નાનં તતઃ કૃત્વા શીઘ્રમેવ ન સંશયઃ

પછી ફરીથી તરત જ સ્નાન કરવું—આમાં કોઈ શંકા નથી.

દત્ત્વા સંસારમોક્ષાય સર્વકામવિનિશ્ચિતઃ

આ રીતે દાન આપીને, સંસારમુક્તિ અને સર્વ ઇચ્છાઓ પૂર્ણ થાય છે.

મન્ત્રઃ - ૐ વેદામ્યહં ભાગવતાંશ્ચ સર્વાન્ સુદીક્ષિતા યે ગુરવશ્ચ સર્વે

મંત્ર: ૐ, હું બધા ભગવાનના ભક્તોને, સારી રીતે દીક્ષા લીધેલા સૌને અને બધા ગુરુઓને ઓળખું છું.

નત્વા તુ ભગવદ્ભક્તાન્ પ્રજ્વાલ્ય ચ હુતાશનમ્

ભગવાનના ભક્તોને નમન કરીને અને અગ્નિ પ્રગટાવીને—

સપ્તવારાંસ્તતો દત્ત્વા વિંશતિં ચ તિલોદનમ્

પછી સાત વાર અને વીસ તિલોદન અર્પણ કરવું.

મન્ત્રઃ – અશ્વિનૌ દિશઃ સોમસૂર્યૌ સાક્ષિમાત્રં વયં પ્રસન્નાઃ શૃણ્વન્તુ મે સત્યવાક્યં વદામિ

મંત્ર: અશ્વિનીકુમાર, દિશાઓ, ચંદ્ર અને સૂર્ય સાક્ષી રહે, અમે પ્રસન્ન થઈને મારા સત્ય વચન સાંભળો.

સત્યેન ધાર્યતે ભૂમિર્ભૂમિઃ સત્યેન તિષ્ઠતિ

સત્યથી ધરતી ટકી છે; સત્યથી ધરતી મજબૂત રહે છે.

એવં સત્યં તતઃ કૃત્વા બ્રાહ્મણા વીક્ષણં પુનઃ 127.

આ રીતે સત્ય આચરી, બ્રાહ્મણોએ ફરીથી નિરીક્ષણ કરવું.

તિસ્રઃ પ્રદક્ષિણાઃ કૃત્વા દેવં ભાગવતં ગુરુમ્

દેવ, ભક્ત અને ગુરુની ત્રણ વાર પ્રદક્ષિણ કરવી.

મન્ત્રઃ – ગુરુદેવપ્રસાદેન લબ્ધા દીક્ષા યદૃચ્છયા

ગુરુ અને દેવતાઓની કૃપાથી, ક્યારેક સંજોગવશાત્ દીક્ષા મળે છે.

એવં પ્રસાદયિત્વા તુ શિષ્યો મન્ત્રેણ સુન્દરિ

આ રીતે, સુન્દરી, શિષ્યે મંત્રથી પ્રસન્ન કરવું જોઈએ.