વરાહપુરાણમ્

સર્વતઃ શુક્લસૂત્રેણ વેષ્ટયેત તથાનઘે

હે નિર્દોષે, બધે સફેદ દોરાથી એ રીતે બાંધવું.

એવં મન્ત્રં તતઃ કૃત્વા દદ્યાદ્દીક્ષાપ્રયોજકઃ

આ રીતે મંત્ર ઉચ્ચારીને, દીક્ષા આપનારએ દીક્ષા આપવી જોઈએ.

યથાન્યાયં ચ સંગૃહ્ય ગુરુકર્મવિનિશ્ચિતઃ

યોગ્ય રીતથી બધું એકત્ર કરીને અને ગુરુના કર્તવ્ય નક્કી કરીને,

ઉપસ્પૃશ્ય યથાન્યાયં ભૂત્વા પૂર્વમુખસ્તતઃ

પછી નિયમ પ્રમાણે શૌચ કરીને અને પૂર્વ દિશામાં મોઢું કરીને,

યસ્તુ ભાગવતાન્દૃષ્ટ્વા સ્વયં ભાગવતઃ શુચિઃ

જે સ્વચ્છ રહીને, ભક્તોને જુએ છે અને પોતે પણ ભક્ત છે,

કન્યાં દત્ત્વા પુનસ્તાંસ્તુ કર્મણા નોપપાદયેત્ 127.

કન્યાને આપી દીધા પછી, એ લોકોએ ફરી એ કાર્યમાં જોડાવું ન જોઈએ.

ભાર્યાં પ્રિયસખીં યસ્તુ સાધ્વીં હિંસતિ નિર્ઘૃણઃ

જે નિર્દયી માણસ પોતાની સત્યવ્રતા પત્ની કે પ્રિય સખીને દુઃખ આપે છે,

બ્રહ્મઘ્નશ્ચ કૃતઘ્નશ્ચ ગોઘ્નશ્ચ કૃતપાતકાઃ

બ્રાહ્મણહંત, ઉપકારવિસરો, ગૌહંત—આ બધા ભારે પાપી ગણાય છે.

બિલ્વવૃક્ષોદુમ્બરૌ ચ તથા ચાન્યે કદાચન

બિલ્વ અને ઉદુમ્બર વૃક્ષો તથા બીજા વૃક્ષો પણ, ક્યારેક,

યદીચ્છેત્પરમાં સિદ્ધિં મોક્ષધર્મં સનાતનમ્

જો કોઈને સર્વોચ્ચ સિદ્ધિ અને શાશ્વત મોક્ષધર્મ જોઈએ છે,

કરીરસ્ય વધઃ શસ્તઃ ફલાન્યૌદુમ્બરસ્ય ચ

કરીર વૃક્ષનો નાશ કરવો યોગ્ય છે અને ઉદુમ્બરનાં ફળ પણ લઈ શકાય.

ન ભક્ષણીયં વારાહં માંસં મત્સ્યાશ્ચ સર્વશઃ

વારાહનું માંસ કે કોઈપણ પ્રકારની માછલી ખાવું નહીં.

પરીવાદં ન કુર્વીત ન હિંસાં વા કદાચન

ક્યારેય પણ પરનિંદા કે હિંસા ન કરવી.

અતિથિં ચાગતં દૃષ્ટ્વા દૂરાધ્વાનં ગતં ક્વચિત્

જ્યારે કોઈ અતિથિ દૂરથી આવી પહોંચે,

ગુરુપત્ની રાજપત્ની બ્રાહ્મણસ્ત્રી કદાચન

ગુરુપત્ની, રાજપત્ની અને બ્રાહ્મણપત્ની—ક્યારેય પણ,

કનકાદીનિ રત્નાનિ યૌવનસ્થા ચ કામિની 127.

સોનાં અને બીજા રત્નો, તથા યુવાનીમાં આવેલી સ્ત્રી,

દૃષ્ટ્વા પરસ્ય ભાગ્યાનિ આત્મનો વ્યસનં તથા

જ્યારે કોઈ બીજાના સુખ અને પોતાના દુઃખને જુએ,

એવં તતઃ શ્રાવયીત દીક્ષાકામં વસુન્ધરે

એ રીતે, હે ધરા, દીક્ષા ઈચ્છનારને સમજાવવું જોઈએ.

દ્વે દ્વે ઔદુમ્બરસ્ય પત્રે વેદિમધ્યે તુ સ્થાપયેત્

ઉદુમ્બરનાં બે બે પાંદડા, યજ્ઞવેદિની વચ્ચે મૂકવા જોઈએ.

મમાવાહનપૂર્વં તુ મન્ત્રેણ વિધિનાર્ચયેત્ યશ્ચૈતદ્વર્ષતિ પુનરુન્નમતિ

મારે વાહનરૂપે આવકારતા પહેલાં, યોગ્ય મંત્ર અને વિધિથી પૂજા કરવી જોઈએ; જે આ રીતે કરે છે, ત્યાં વરસાદ પડે છે અને ફરીથી વધે છે.

ૐ ભગવન્વાસુદેવ મમૈતત્સારય યુક્તં વરાહરૂપસૃષ્ટેન પૃથિવ્યાં તુ મન્ત્રાનુસ્મરણં ચ આજ્ઞાપયાનુભાવનાસ્માકમાજ્ઞપ્તમનુચિન્તયિત્વા ભગવન્નાગચ્છ દીક્ષાકામવિપ્રસ્ત્વત્પ્રસાદાત્તુ દીક્ષતિ

ૐ, ભગવાન વાસુદેવ, મારું આ કાર્ય તમારા વરાહ સ્વરૂપે સર્જાયેલી ધરતી સાથે જોડાય; મંત્રને સ્મરણ કરીને, અમને તમારી આજ્ઞા અનુભવવા દો; હે ભગવાન, આવો—આ બ્રાહ્મણ દીક્ષા ઈચ્છે છે, તમારી કૃપાથી તેને દીક્ષા મળે.

એતન્મન્ત્રમુદાહૃત્ય શિરસા જાનુભ્યામવનિં ગતેન ભવિતવ્યમ્

આ મંત્ર બોલ્યા પછી, માથું અને ઘૂંટણ ધરતી પર રાખીને નમવું જોઈએ.

ૐ સ્વાગતં સ્વાગતવાનિતિ

ૐ, આપનું સ્વાગત છે, આપ ખરેખર સ્વાગતપાત્ર છો.

તત એતેન મન્ત્રેણ આનયિત્વા વસુન્ધરે

પછી, આ મંત્ર દ્વારા ધરતીને બોલાવી લાવવી.

મન્ત્રઃ- અકૃતઘ્ને દેવાનસુરાકૃતઘ્નરુદ્રેણ બ્રાહ્મણાય ચ લબ્ધં સર્વમિમાં ભગવતેઽસ્તુ દત્તં પ્રતિગૃહ્ણીષ્વ ચ લોકનાથ

મંત્ર: જે અધૂરા કર્મનો નાશ કરે છે એવા દેવો, અસુરો, રુદ્ર અને બ્રાહ્મણને, જે મળ્યું છે તે બધું ભગવાનને અર્પણ થાય; હે લોકનાથ, આપ સ્વીકારો.

એવં ભૂમે તતો દત્ત્વા અર્ઘ્યં પાદ્યં ચ કર્મણા 127.

આ રીતે, ધરતીને અર્ઘ્ય અને પાદ્ય અર્પણ કરીને, આ કર્મ પૂર્ણ થાય છે.

મન્ત્રઃ – એવં વરુણઃ પાતુ શિષ્ય તે વપતઃ શિરઃ

મંત્ર: હે વરુણ, તમે શિષ્યનું માથું મુંડાવો ત્યારે તેને રક્ષા કરો.

એકસ્ય કલશં દદ્યાત્કર્મકારસ્ય સુન્દરિ

એક કર્મકર્તાને એક કળશ આપવો જોઈએ, હે સુંદરિ.

પુનઃ સ્નાનં તતઃ કૃત્વા શીઘ્રમેવ ન સંશયઃ

પછી ફરીથી તરત જ સ્નાન કરવું—આમાં કોઈ શંકા નથી.