વરાહપુરાણમ્

દિનાનિ દશ પંચૈતત્કૃતમેવ હિ મામકમ્

દસ કે પાંચ દિવસ માટે, આ મારું જ નક્કી કરેલું નિયમ છે.

જાયતે ચ ચતુર્બાહુર્મમ લોકે પ્રતિષ્ઠિતઃ

તે ચાર હાથવાળો જન્મે છે અને મારા લોકમાં સ્થિર થાય છે.

યેન ચિહ્નેન વિજ્ઞેયં તીર્થં તચ્ચ મહત્તરમ્

જે લક્ષણથી તીર્થ ઓળખાય છે, એ સૌથી શ્રેષ્ઠ છે.

ચતુર્વિંશતિર્દ્વાદશ્યાં યેન વિજ્ઞાયતે ખલુ

દ્વાદશી દિવસે, જેનાથી તે ઓળખાય છે.

શક્રતીર્થમિતિ ખ્યાતં સર્વસંસારમોક્ષણમ્

તેને ઇન્દ્રતીર્થ કહે છે, જે સર્વ સંસારમાંથી મુક્તિ આપે છે.

શક્રસ્તુ વસતે લોકે વજ્રહસ્તો ન સંશયઃ

ઇન્દ્ર ત્યાંના લોકમાં વસે છે, હાથમાં વજ્ર લઈને—આમાં કોઈ શંકા નથી.

ઉપોષ્ય દશરાત્રાણિ મમ લોકાય ગચ્છતિ

દસ રાત ઉપવાસ કરીને, એ મારા લોકમાં જાય છે.

એકચિત્તં સમાધાય શૃણુ સુન્દરિ તત્ત્વતઃ

એકાગ્ર ચિત્તથી ધ્યાનપૂર્વક સાંભળ, સુંદરિ, હું તને સાચી વાત કહું છું.

શક્રતીર્થસ્ય ચિહ્નં તે વસુધે પરિકીર્ત્તિતમ્

હે ધરા, શક્ર તીર્થનું નિશાન તને સમજાવ્યું છે.

વરુણેન તપસ્તપ્તં સહસ્રં પઞ્ચ સપ્ત ચ 126.

ત્યાં વરુણે પાંચ હજાર સાત વર્ષ સુધી તપ કર્યું હતું.

યત્પ્રાપ્નોતિ મૃતો વાપિ પુરુષઃ સંશિતવ્રતઃ

જે મનુષ્ય દૃઢ સંકલ્પથી ત્યાં રહે છે, તેને જીવતો કે મૃત્યુ પછી જે ફળ મળે છે—

સ્વચ્છન્દગમનો ભૂત્વા એવમેવ ન સંશયઃ

તે મનુષ્ય પોતાની ઈચ્છાથી જ્યાં ઇચ્છે ત્યાં જઈ શકે છે, એમાં કોઈ શંકા નથી.

સર્વસઙ્ગં પરિત્યજ્ય મમ લોકં સ ગચ્છતિ

જે બધાં બંધનો છોડે છે, તે મારા લોકમાં પહોંચે છે.

તત્ર ધારા પતત્યેકા એકરૂપા સદા ભવેત્

ત્યાં એક જ ધારા સતત વહે છે અને એ કદી બદલાતી નથી.

સપ્તસામુદ્રકં નામ તસ્મિન્કુબ્જામ્રકે પરમ્

તે કુબજામ્ર વનમાં 'સપ્તસામુદ્રક' નામનું શ્રેષ્ઠ તીર્થ છે.

ત્રયાણામશ્વમેધાનાં ફલં પ્રાપ્નોતિ માનવઃ

ત્યાં મનુષ્યને ત્રણ અશ્વમેધ યજ્ઞનું ફળ મળે છે.

તતઃ સ્વર્ગાત્પરિભ્રષ્ટઃ કુલવાઞ્જાયતે દ્વિજઃ

પછી, સ્વર્ગમાંથી નીચે પડ્યા પછી, કુળવાળો દ્વિજ પેદા થાય છે.

અથાત્ર મુઞ્ચતે પ્રાણાન્મુક્તસઙ્ગો જિતેન્દ્રિયઃ

અથવા, અહીં જે બંધનમુક્ત અને ઇન્દ્રિયજિત છે, તે પ્રાણ ત્યાગે છે.

તસ્ય ચિહ્નં પ્રવક્ષ્યામિ તીર્થસ્ય શૃણુ સુન્દરિ

હું તને એ તીર્થનું નિશાન કહું છું, સુંદરિ, ધ્યાનથી સાંભળ.

વિમલા ગાઙ્ગતા યત્ર ગઙ્ગાજલવિમિશ્રિતમ્ 126.

જ્યાં શુદ્ધ ગાંગતા છે, જે ગંગાજળ સાથે મિશ્રિત છે.

ગંધમાલ્યોપહાર્યાણિ ભક્ષયંતી યદૃચ્છયા 126.

તે પોતાની ઈચ્છાથી સુગંધિત ફૂલો અને માળાની ભેટ સ્વીકારે છે.

રમતો ધૂમકેતોશ્ચ વહ્નેશ્ચૈવ યથા તથા 126.

જેમ ધૂમકેતુ અને અગ્નિ ત્યાં આનંદ પામે છે, તેમ—

કુપિતો રાજપુત્રો વૈ રાજપુત્રીમભાષત 126.

રાજકુમાર ગુસ્સે થઈને રાજકુમારીને કહ્યું.

દર્શનીયઃ સુરૂપશ્ચ રાજ્ઞાં યોગ્યો ગૃહેષુ ચ ।। 126.

તે સુંદર, આકર્ષક અને રાજાઓ તથા ઘરગથ્થુઓ માટે યોગ્ય છે.

સન્મુખત્વેન ચ સદા તદ્વદ્વાં યાઽભવત્પુરા 126.

અને હંમેશાં સામસામે રહી, તે પણ ભૂતકાળમાં એના જેવી બની ગઈ હતી.

તતોઽભવન્મમ ક્રોધો દૃષ્ટ્વા પાતિતમગ્રતઃ

પછી જ્યારે મેં તેને મારી સામે પડેલો જોયો, ત્યારે મને ગુસ્સો આવ્યો.

વધૂપુત્રવચઃ શ્રુત્વા કોસલાનાં જનેશ્વરઃ 126.

પત્ની અને પુત્રના વચન સાંભળી, કોશલ દેશના રાજાએ—

અવશ્યમેવ તદ્વાક્યં વક્તવ્યં મમ સન્નિધૌ 126.

આ વાત તો મારી હાજરીમાં જરૂર કહેવી જ પડે.

તતઃ પુત્રં પ્રહસ્યાહ કુમારં સ જનાધિપઃ વદ પુત્ર મહાભાગ પૂર્વં પૃષ્ટં મયા હિ યત્ ।। 126.

પછી રાજાએ હસતાં પોતાના પુત્રને કહ્યું: 'પુત્ર, ધન્ય છે, જે મેં પહેલા પૂછ્યું હતું, એ કહો.'