વરાહપુરાણમ્

અથ નો કુપ્યસે દેવ વરં સમનુયાચતે

પછી, દેવ, જો તમે રીસાવા નહીં, તો હું એક વર માગીશ.

ન ચાહં કાંચનં ગાવો ન ચ સ્ત્રીરાજ્યમેવ ચ

મને ન તો સોનુ જોઈએ, ન ગાયો, ન સ્ત્રીઓ, અને ન રાજ પણ.

તથા સ્વર્ગસહસ્રાણામેકં ચાપિ ન રોચતે 125.

અને હજારો સ્વર્ગોમાંથી એક પણ મને ગમતો નથી.

તતસ્તસ્ય વચઃ શ્રુત્વા સમયા તત્ર ભાષિતઃ

પછી, એના વચન સાંભળી, ત્યાં એક સંમતિ થઈ.

દેવા અપિ ન જાનન્તિ વિષ્ણુમાયાવિમોહિતાઃ

દેવતાઓ પણ, વિષ્ણુની માયાથી મોહિત થઈ, જાણતા નથી.

ઉવાચ મધુરં વાક્યં માયયા ચ પ્રચોદિતઃ

માયાના પ્રેરણે, એણે મીઠા વચન કહ્યા.

તવ દેવ પ્રસાદેન મમૈવં દીયતાં વરઃ

દેવ, તમારી કૃપાથી, મને આ વર મળે.

ગચ્છ કુબ્જામ્રકે ગઙ્ગાસ્નાતો માયાં તુ ગચ્છસિ કુબ્જામ્રકે દેવિ વિપ્રો મમ માયાભિલાષુકઃ

કુબજાંબ્રે જા, ગંગામાં સ્નાન કર, અને તને માયા મળશે; દેવી, કુબજાંબ્રે એ બ્રાહ્મણે મારી માયા મેળવવાની ઈચ્છા કરી.

સ્થાપયિત્વા યથાન્યાયં તીર્થમારાધયદ્યથા

એણે યથાવિધી તીર્થની સ્થાપના કરી અને યોગ્ય રીતે પૂજા કરી.

અવગાહ્ય તતો ગઙ્ગાં સર્વગાત્રે ચ ક્લેદિતે

પછી તેણે ગંગામાં ડૂબકી લગાવી, અને આખું શરીર ભીંજાઈ ગયું.

હૃદયેઽચિન્તયત્તત્ર ગર્ભક્લેશેન પીડિતઃ

ત્યાં, ગર્ભમાં રહેવાના દુઃખથી પીડાઈને, તેણે મનમાં વિચાર કર્યો.

યોઽહં નિષાદગર્ભેઽસ્મિન્વસામિ નરકેષુ ચ 125.

હું, જે Nisādaના ગર્ભમાં અને આવા દુઃખદાયક અવસ્થામાં રહું છું—

યોઽહં નિષાદગર્ભેઽસ્મિન્પીડાસ્તિ મલસંકુલે

હું Nisādaના ગર્ભમાં છું, અને અહીં ગંદકીથી ભરેલો દુઃખ સહન કરું છું.

પુરીષમૂત્રસઙ્કીર્ણે માંસશોણિતકર્દ્દમે

મલ અને મૂત્રમાં મિશ્રિત, માંસ અને લોહીના કાદવમાં—

બહુરોગસમાકીર્ણે બહુદુઃખતમાકુલે

ઘણા રોગોથી ઘેરાયેલો, અનેક પ્રકારના દુઃખોથી ઘેરાયેલો—

કુતો વિષ્ણુઃ કુતો વાહં કુતો ગઙ્ગાજલાનિ ચ

વિષ્ણુ ક્યાં છે? હું ક્યાં છું? અને ગંગાનું પાણી ક્યાં છે?

એવં ચિન્તયમાનસ્તુ શીઘ્રં ગર્ભાદ્વિનિઃસૃતઃ

આ રીતે વિચારતો, તે ઝડપથી ગર્ભમાંથી બહાર આવ્યો.

અજાયત તતઃ કન્યા નિષાદસ્ય ગૃહે તદા

એ સમયે Nisādaના ઘરમાં એક દીકરી જન્મી.

ન ચ સંજ્ઞાયતે કિંચિદ્વિષ્ણુમાયાવિમોહિતા

વિષ્ણુની માયાથી મોહિત થયેલી, તેને કશું જ ખબર નહોતી.

પુત્રાન્દુહિતરશ્ચૈવ જનયામાસ માયયા

એ માયાથી, તેણે પુત્રો અને દીકરીઓને જન્મ આપ્યો.

જીવાનિ ચૈવ સતતં ઘાતિતાનિ તતસ્તતઃ

અને જીવજંતુઓ સતત અહીં-ત્યાં મારવામાં આવતા.

ગમ્યાગમ્યં ન જાનાતિ માયાજાલેન મોહિતઃ 125.

માયાના જાળમાં ફસાઈને, શું કરવું અને શું ન કરવું તે જાણતો ન હતો.

ઘટં ગૃહીત્વા વિડ્લિપ્તવસ્ત્રક્ષાલનકારણાત્

એક ઘડો લઈને, ગંદા કપડા ધોવા માટે નીકળી.

સ્નાતું ગઙ્ગાજલે સ્થિત્વા વિગાહયતિ જાહ્નવીમ્

સ્નાન કરવા માટે ગંગાના પાણીમાં ઊભી રહી, અને જાહ્નવીમાં પ્રવેશી.

જાતસ્તપોધનસ્તત્ર દણ્ડી કુણ્ડીધરઃ પુનઃ

ત્યાં, ફરી એકવાર તપસ્વી જન્મ્યો, જે દંડ અને કમંડળુ ધરાવતો હતો.

વસ્ત્રાદિ દર્શિતં ચૈવ યત્ર સંસ્થાપિતં પુરા

અને જે કપડાં અને અન્ય વસ્તુઓ પહેલાં બતાવવામાં આવી અને મૂકી હતી—

વિપ્રેણ જ્ઞાતુકામેન વિષ્ણુમાયાં યથા પુરા

એક બ્રાહ્મણે, પહેલાંની જેમ, વિષ્ણુની માયા જાણવાની ઇચ્છાથી.

વાસો ગૃહ્ણાતિ સવ્રીડો યોગં ચ પરિચિન્તયન્

તે લજ્જાથી પોતાનું વસ્ત્ર પહેરે છે અને મનમાં યોગના માર્ગ પર વિચાર કરે છે.

તતો વિન્દતિ ચાત્માનં તપસા યત્તદા કૃતમ્

પછી, એ સમયે કરેલા તપથી, પોતાનું સાચું સ્વરૂપ ઓળખે છે.