વરાહપુરાણમ્

મધુરં વાક્યમાદાય પ્રત્યુવાચ વસુન્ધરામ્

મીઠાં વચન લઈને તેણે ધરતીને ઉત્તર આપ્યો.

માયા મમ વિશાલાક્ષિ રોહિણી લોમહર્ષિણી

વિશાળ નેત્રવાળી રોહિણી, મારી માયા અદ્ભુત છે અને રોમાંચક છે.

ગતો ગતીરનેકાશ્ચ ઉત્તમાધમમધ્યમાઃ

એને અનેક રૂપો અને માર્ગો ધારણ કર્યા છે—શ્રેષ્ઠ, મધ્યમ અને નીચ.

યથા બ્રાહ્મણમુખ્યેન પ્રાપ્તા સ્ત્રીયોનિરેવ ચ 125.

જેમ શ્રેષ્ઠ બ્રાહ્મણ દ્વારા સ્ત્રીઓની ઉત્પત્તિ થઈ હતી.

મમૈવારાધનપરો મમ કર્મપરાયણઃ

એ મારા પૂજનમાં તત્પર અને મારા કાર્યમાં નિષ્ઠાવાન હતો.

અયં દીર્ઘેણ કાલેન તસ્ય તુષ્ટોઽસ્મિ સુન્દરિ

સુંદરિ, લાંબા સમય સુધી, હું એથી પ્રસન્ન થયો.

તતસ્તસ્ય મયા દેવિ દત્ત્વા દર્શનમુત્તમમ્

પછી, દેવી, મેં એને શ્રેષ્ઠ દર્શન આપ્યું.

વરં વરય ભદ્રં તે તવ યદ્ધૃદિ વર્ત્તતે

હવે, શુભે, તારા મનમાં જે છે એ વર માગ.

અથવેચ્છસિ તં સ્વર્ગં યત્ર સૌખ્યં વરાઙ્ગનાઃ

અથવા, જો તારે એ સ્વર્ગ જોઈએ જ્યાં સુખ અને સુંદર સ્ત્રીઓ છે—

યત્ર સર્વા દિવ્યરૂપા ભવન્ત્યપ્સરસઃ પરાઃ તતો મમ વચઃ શ્રુત્વા સ ચ બ્રાહ્મણપુંગવઃ

જ્યાં સર્વે અપ્સરાઓ દિવ્ય રૂપ ધરાવે છે—મારા વચન સાંભળી, એ શ્રેષ્ઠ બ્રાહ્મણએ—

અથ નો કુપ્યસે દેવ વરં સમનુયાચતે

પછી, દેવ, જો તમે રીસાવા નહીં, તો હું એક વર માગીશ.

ન ચાહં કાંચનં ગાવો ન ચ સ્ત્રીરાજ્યમેવ ચ

મને ન તો સોનુ જોઈએ, ન ગાયો, ન સ્ત્રીઓ, અને ન રાજ પણ.

તથા સ્વર્ગસહસ્રાણામેકં ચાપિ ન રોચતે 125.

અને હજારો સ્વર્ગોમાંથી એક પણ મને ગમતો નથી.

તતસ્તસ્ય વચઃ શ્રુત્વા સમયા તત્ર ભાષિતઃ

પછી, એના વચન સાંભળી, ત્યાં એક સંમતિ થઈ.

દેવા અપિ ન જાનન્તિ વિષ્ણુમાયાવિમોહિતાઃ

દેવતાઓ પણ, વિષ્ણુની માયાથી મોહિત થઈ, જાણતા નથી.

ઉવાચ મધુરં વાક્યં માયયા ચ પ્રચોદિતઃ

માયાના પ્રેરણે, એણે મીઠા વચન કહ્યા.

તવ દેવ પ્રસાદેન મમૈવં દીયતાં વરઃ

દેવ, તમારી કૃપાથી, મને આ વર મળે.

ગચ્છ કુબ્જામ્રકે ગઙ્ગાસ્નાતો માયાં તુ ગચ્છસિ કુબ્જામ્રકે દેવિ વિપ્રો મમ માયાભિલાષુકઃ

કુબજાંબ્રે જા, ગંગામાં સ્નાન કર, અને તને માયા મળશે; દેવી, કુબજાંબ્રે એ બ્રાહ્મણે મારી માયા મેળવવાની ઈચ્છા કરી.

સ્થાપયિત્વા યથાન્યાયં તીર્થમારાધયદ્યથા

એણે યથાવિધી તીર્થની સ્થાપના કરી અને યોગ્ય રીતે પૂજા કરી.

અવગાહ્ય તતો ગઙ્ગાં સર્વગાત્રે ચ ક્લેદિતે

પછી તેણે ગંગામાં ડૂબકી લગાવી, અને આખું શરીર ભીંજાઈ ગયું.

હૃદયેઽચિન્તયત્તત્ર ગર્ભક્લેશેન પીડિતઃ

ત્યાં, ગર્ભમાં રહેવાના દુઃખથી પીડાઈને, તેણે મનમાં વિચાર કર્યો.

યોઽહં નિષાદગર્ભેઽસ્મિન્વસામિ નરકેષુ ચ 125.

હું, જે Nisādaના ગર્ભમાં અને આવા દુઃખદાયક અવસ્થામાં રહું છું—

યોઽહં નિષાદગર્ભેઽસ્મિન્પીડાસ્તિ મલસંકુલે

હું Nisādaના ગર્ભમાં છું, અને અહીં ગંદકીથી ભરેલો દુઃખ સહન કરું છું.

પુરીષમૂત્રસઙ્કીર્ણે માંસશોણિતકર્દ્દમે

મલ અને મૂત્રમાં મિશ્રિત, માંસ અને લોહીના કાદવમાં—

બહુરોગસમાકીર્ણે બહુદુઃખતમાકુલે

ઘણા રોગોથી ઘેરાયેલો, અનેક પ્રકારના દુઃખોથી ઘેરાયેલો—

કુતો વિષ્ણુઃ કુતો વાહં કુતો ગઙ્ગાજલાનિ ચ

વિષ્ણુ ક્યાં છે? હું ક્યાં છું? અને ગંગાનું પાણી ક્યાં છે?

એવં ચિન્તયમાનસ્તુ શીઘ્રં ગર્ભાદ્વિનિઃસૃતઃ

આ રીતે વિચારતો, તે ઝડપથી ગર્ભમાંથી બહાર આવ્યો.

અજાયત તતઃ કન્યા નિષાદસ્ય ગૃહે તદા

એ સમયે Nisādaના ઘરમાં એક દીકરી જન્મી.

ન ચ સંજ્ઞાયતે કિંચિદ્વિષ્ણુમાયાવિમોહિતા

વિષ્ણુની માયાથી મોહિત થયેલી, તેને કશું જ ખબર નહોતી.