વરાહપુરાણમ્

કર્મણા નીયતેઽન્યત્ર માયૈષા મમ ચોત્તમા

કર્મથી જીવ બીજે ક્યાંક લઈ જવાય છે—આ પણ મારી સર્વોત્તમ માયા છે.

અઙ્ગુલ્યશ્ચરણૌ ચૈવ ભુજૌ શીર્ષં કટિસ્તથા

આંગળીઓ, પગ, હાથ, માથું અને કટિ,

કર્ણૌ નેત્રે કપાલૌ ચ લલાટં જિહ્વયા સહ

કાન, આંખો, કપાળ, લલાટ અને જીભ,

તસ્યૈવ જીર્યતે ભુક્તમગ્નિના પીતમેવ ચ

જે ખાય છે તે અગ્નિથી પચી જાય છે, અને જે પીવે છે તે પણ.

શબ્દઃ સ્પર્શશ્ચ રૂપં ચ રસો ગન્ધશ્ચ પંચમ 125.

ધ્વનિ, સ્પર્શ, રૂપ, સ્વાદ અને પાંચમો સુગંધ.

સર્વર્તુષુ નિજાકારઃ સ્થાવરે જઙ્ગમે તથા

બધા ઋતુઓમાં, સ્થાવર અને જંગમ સર્વે જીવોમાં પોતપોતાનું સ્વરૂપ રહે છે.

આપો દિવ્યાસ્તથા ભૌમા આપો યેષુ પ્રતિષ્ઠિતાઃ

દિવ્ય જળ અને ભૂમિ પરના જળ, એ બધામાં બધું સ્થિર થયેલું છે.

વૃષ્ટૌ બહૂદકાઃ સર્વે પલ્વલાનિ સરાંસિ ચ

વરસાદમાં, બધા તળાવો અને સરોવર પાણીથી ભરાઈ જાય છે.

હિમવચ્છિખરાન્મુક્તા નામ્ના મન્દાકિની નદી

હિમાલયના શિખરો પરથી મંદાકિની નામની નદી વહે છે.

મેઘા વહન્તિ સલિલમુદ્ધૃત્ય લવણાર્ણવાત્

મેઘો ખારો દરિયોમાંથી પાણી ખેંચી અને લઈ જાય છે.

રોગાર્તા જન્તવઃ કેચિદ્ભક્ષયન્તિ મહૌષધમ્

કેટલાક જીવ રોગથી પીડાઈને મહાન ઔષધિ ખાય છે.

ઔષધે દીયમાનેઽપિ જન્તુઃ પંચત્વમેતિ યત્

ઔષધિ આપ્યા પછી પણ, ક્યારેક જીવનું મૃત્યુ થાય છે.

પ્રથમં જાયતે ગર્ભઃ પશ્ચાત્સંજાયતે પુમાન્

પહેલાં ગર્ભ ઉત્પન્ન થાય છે, પછી મનુષ્ય જન્મે છે.

તત ઇન્દ્રિયનાશશ્ચ એતન્માયાબલં મમ

પછી ઇન્દ્રિયોનો નાશ થાય છે; આ મારી માયાની શક્તિ છે.

પુનશ્ચ પત્રાદિયુતમેતન્માયાબલં મમ 125.

પછી ફરી પાંદડા વગેરેથી યુક્ત, આ મારી માયાની શક્તિ છે.

તત્રામૃતં વિસૃજામિ માયાયોગેન ભૂરિશઃ

ત્યાં હું માયાથી વારંવાર અમૃત વહાવી દઉં છું.

ભૂત્વા વેગેન ગરુડો વહામ્યાત્માનમાત્મના

હું ઝડપથી ગરુડ બની, પોતે પોતાને લઈ જઈ છું.

માયામેતામહં કૃત્વા યક્ષ્યામિ ત્રિદિવૌકસઃ

આ માયા સર્જી, હું સ્વર્ગવાસીઓ માટે યજ્ઞ કરું છું.

માયામાઙ્ગિરસીં કૃત્વા યાજયામિ દિવૌકસઃ

આંગિરસ માયા ધારણ કરીને, હું દેવોને યજ્ઞ કરાવું છું.

માયાં તુ વારુણીં કૃત્વા રક્ષામિ ચ મહાર્ણવમ્

વારુણી માયા ધારણ કરીને, હું મહાસાગરનું રક્ષણ કરું છું.

કુબેરમાયામાદાય અહં રક્ષામિ તદ્ધનમ્

કુબેરની માયા લઈને, હું તેનું ધન રક્ષું છું.

શાક્રીં માયાં સમાસ્થાય મયા વૃત્રો નિષૂદિતઃ

શાક્ર માયા ધારણ કરીને, મેં વૃત્રને મારો હતો.

મેરું માયામયં કૃત્વા વહામ્યાદિત્યમેવ ચ

માયાથી મેરુ પર્વત બનાવી, હું સૂર્યને પણ લઈ જાઉં છું.

વડવામુખમાસ્થાય પિબામિ તદહં જલમ્ 125.

હું વડવામુખ રૂપ ધારણ કરીને એ પાણી પી જઉં છું.

યદીદં ભાષતે લોકઃ કુત્રૈતત્તિષ્ઠતે જલમ્

જો લોકો પૂછે કે, 'એ પાણી ક્યાં રહે છે?'

મમ માયાનિયોગેન તિષ્ઠતિ હ્યૌષધં વને

મારી માયાના પ્રભાવથી એ જંગલમાં ઔષધિ રૂપે રહે છે.

રાજમાયામહં કૃત્વા પાલયામિ વસુન્ધરામ્

હું રાજમાયાનો ઉપાય કરીને ધરતીનું રક્ષણ કરું છું.

પ્રવિશ્ય તાનહં ભૂમે માયાં લોકે સૃજામ્યહમ્

હે ભૂમિ, હું એમાં પ્રવેશી દુનિયામાં માયા ઉત્પન્ન કરું છું.

માયામંશુમયીં કૃત્વા પૂરયામ્યખિલં જગત્

માયાથી પ્રકાશમય રૂપ બનાવીને હું આખું જગત ભરું છું.