વરાહપુરાણમ્

યો વિયોનિં ન ગચ્છેત મમ કર્મપરાયણઃ

જે મારા કાર્યોમાં લાગેલો રહે છે, અને નીચી યોનિમાં નથી જાય,

સર્વત્ર સમતાયુક્તઃ સમલોષ્ઠાશ્મકાંચનઃ

જે સર્વત્ર સમભાવ રાખે છે, માટી, પથ્થર અને સોનાને એકસરખું માને છે,

નિત્યં નૈવ વિજાનાતિ પરેણાપકૃતં ક્વચિત્ 121.

એ ક્યારેય બીજાના કરેલા અપકારને ઓળખતો નથી.

વ્યલીકાદ્વિનિવૃત્તો યસ્તથ્યેતિકૃતનિશ્ચયઃ

જે મનુષ્ય ખોટા કામોથી દૂર રહે છે અને જેનું નિર્ધારણ સચોટ અને અડગ છે,

ઋતુકાલેઽપિ ગચ્છેદ્યઃ અપત્યાર્થે સ્વકાં સ્ત્રિયમ્

જે પોતાના સંતાન માટે જ યોગ્ય સમયે પોતાની પત્ની પાસે જાય છે,

તે વિયોનિં ન ગચ્છન્તિ મમ ગચ્છન્તિ સુન્દરિ

એવા પુરુષો ફરીથી માતૃગર્ભમાં નથી આવતાં, હે સુંદરિ, પણ મારા પાસે આવે છે.

પુરુષાણાં પ્રસન્નાનાં યશ્ચ ધર્મઃ સનાતનઃ

અને જે પુરુષો હંમેશા પ્રસન્ન રહે છે, તેમનો શાશ્વત ધર્મ,

શુક્રેણ ચાન્યથા દૃષ્ટો ગૌતમેનાપિ ચાન્યથા

એ ધર્મને શુક્રે એક રીતે સમજ્યો છે અને ગૌતમે બીજા રીતે.

શઙ્ખેન ચાન્યથા દૃષ્ટો લિખિતેનાપિ ચાન્યથા

શંખે પણ તેને અલગ રીતે સમજ્યો છે અને લખિતએ પણ જુદી રીતે.

અગ્નિના વાયુના ચૈવ દૃષ્ટો ધર્મોઽન્યથા ધરે

અગ્નિ અને વાયુએ પણ એ ધર્મને જુદી રીતે સમજ્યો છે, હે ધરા.

કુબેરેણાન્યથા દૃષ્ટઃ શાણ્ડિલ્યેનાપિ ચાન્યથા

કુબેરએ પણ તેને અલગ રીતે સમજ્યો છે અને શાંડિલ્યએ પણ જુદી રીતે.

પિતૃભિશ્ચાન્યથા દૃષ્ટો હ્યન્યથાપિ સ્વયમ્ભુવા

પિતૃઓએ પણ એ ધર્મને અલગ રીતે સમજ્યો છે અને સ્વયંભૂએ પણ જુદી રીતે.

સ્વકં પાલયતે ધર્મં સ્વમતેનૈવ ભાષિતમ્ 121.

દરેક પોતાનો ધર્મ પોતપોતાની સમજ પ્રમાણે જાળવે છે.

ન નિન્દેદ્ધર્મકાર્યાણિ આત્મધર્મપથે સ્થિતઃ

જે પોતાનાં ધર્મના માર્ગ પર અડગ રહે છે, એએ બીજાના ધર્મકર્મની નિંદા કરવી નહીં.

વિયોનિં સ ન ગચ્છેત મમ લોકાય ગચ્છતિ

એવો મનુષ્ય ફરીથી માતૃગર્ભમાં નથી આવતો, પણ મારા લોકમાં આવે છે.

તરન્તિ પુરુષા યેન ગર્ભસંસારસાગરમ્

આ રીતે મનુષ્યો જન્મમરણના સંસારમાંથી પાર ઉતરી જાય છે.

આત્મોપકારકા નિત્યં દેવાતિથિગુરુપ્રિયાઃ

જે હંમેશા પોતાને ઉપકાર કરે છે અને દેવ, અતિથિ તથા ગુરુને પ્રિય છે,

મનસા બ્રાહ્મણીં ચૈવ યો ગચ્છેન્ન કદાચન

જે મનુષ્ય ક્યારેય મનથી પણ બ્રાહ્મણ સ્ત્રી પાસે નથી જતો,

સર્વેષાં ચૈવ પુત્રાણાં ન વિશેષં કરોતિ યઃ

અને જે પોતાના બધા પુત્રોમાં ક્યારેય ભેદભાવ કરતો નથી,

યઃ સ્પૃશેત્કપિલાં ભક્ત્યા કુમારીં ન ચ દૂષયેત્

જે ભક્તિપૂર્વક કપિલા ગાયને સ્પર્શે છે અને કન્યાને ક્યારેય દુષિત કરતો નથી,

જલેન મેહયેદ્યસ્તુ ગુરુભક્તો ન જલ્પકઃ

જે પાણી અર્પણ કરે છે, ગુરુભક્ત છે અને વ્યર્થ વાતો કરતો નથી,

સ ચ ગર્ભં ન ગચ્છેત મમ લોકં સ ગચ્છતિ

એ મનુષ્ય ફરીથી માતૃગર્ભમાં નથી આવતો; એ મારા લોકને પ્રાપ્ત કરે છે.

ઇતિ શ્રીવરાહપુરાણે જન્માભાવો નામૈકવિંશત્યધિકશતતમોઽધ્યાયઃ

આ રીતે શ્રીવરાહપુરાણમાં 'જન્મનો અભાવ' નામે એકસો એકવીસમો અધ્યાય પૂર્ણ થયો.

અથ કોકામુખમાહાત્મ્યમ્ ગુહ્યાનાં પરમં ગુહ્યં તચ્છૃણુષ્વ વસુન્ધરે

હવે કોકામુખનું મહાત્મ્ય કહું છું. હે વસુંધરા, ગુપ્તમાંથી પણ શ્રેષ્ઠ ગુપ્ત વાત સાંભળ.

અષ્ટમ્યાં ચ ચતુર્દ્દશ્યાં મૈથુનં યો ન ગચ્છતિ

જે મનુષ્ય અષ્ટમી કે ચતુર્દશી દિવસે સહવાસ કરતો નથી—

બાલ્યે વયસ્યપિ ચ યો મમ નિત્યમનુવ્રતઃ

અને જે બાળપણ કે યુવાનીમાં પણ હંમેશા મારી ભક્તિથી ચાલે છે—

આયાસે જીવતિ ન યઃ પ્રવિભાગી ગુણાન્વિતઃ

અને જે મુશ્કેલીમાં જીવતો હોય છતાં ભાગ પાડતો નથી, ગુણોથી યુક્ત છે—

વિકર્મ નાભિકુર્વીત કૌમારવ્રતસંસ્થિતઃ

યૌવનવ્રત પાળતો હોય અને ક્યારેય પાપકર્મ ન કરે—

મત્યા ચ નિઃસ્પૃહોઽત્યન્તં પરાર્થેષ્વસ્પૃહઃ સદા ઇમં ગુહ્યં વરારોહે દેવૈરપિ દુરાસદમ્

અને જે મનથી સંપૂર્ણ નિરલોભ છે, બીજાના માટે કદી ઈર્ષ્યા રાખતો નથી, હે સુન્દરી, આ રહસ્ય તો દેવતાઓ માટે પણ દુર્લભ છે.